دادگستری تهران جلسه تشکیل داد
محاکمه دولت آمریکا به اتهام قتل دختر معلول ایرانی
مهر: زن ایرانی که مدعی است دختر معلولش در آمریکا به قتل رسیده و اموالش مصادره شده در دادگستری تهران علیه دولت آمریکا شکایت کرد و جلسه رسیدگی به پرونده دیروز برگزار شد. مینا پورزند وکیل، مادر دختر 34ساله ایرانی چندی قبل با طرح شکایتی در دادگستری ایران مدعی شد، پس از درگیریهایی که با فرد شیاد آمریکایی داشته با توطئهچینیهای او، دادگاه محلی شهر راچستر برخلاف قوانین بینالمللی او را از حق سرپرستی دخترش به نام مریم محروم کرده است. پلیس آمریکا همچنین دختر معلول را به زور به مرکز خدمات اجتماعی منتقل کرد که در آنجا تحت مراقبت مردی آمریکایی قرار گرفت. مریم روز اول اکتبر سال 1996 در این مرکز فوت کرد، این در حالی بود که پس از تحویل جنازه آثار کبودی روی بدنش مشاهده میشد. پلیس همچنین علت مرگ دختر جوان را خفگی اعلام کرد. از سوی دیگر اموال میلیاردی این زن در آمریکا به طور غیرقانونی از او گرفته شد. پس از پیگیریهای گسترده از سوی مادر مریم سرانجام دادخواست او علیه دولت آمریکا مورد قبول دستگاه قضایی ایران قرار گرفت و پرونده برای رسیدگی به شعبه 55 دادگاه امور بینالملل در مجتمع قضایی شهید بهشتی فرستاده شد. صبح دیروز و
17سال بعد از مرگ مریم جلسه محاکمه دولت آمریکا برگزار شد و باوجود احضار هیچ نمایندهای از این کشور حاضر نشد.
قاضی احمد اصانلو در ابتدای این جلسه از شاکی پرونده خواست به طرح شکایت خود بپردازد که مادر مریم با ارایه مدارکی که در این مدت جمعآوری کرده بود، اظهار کرد: مریم در زمان تولد به دلیل آنوکسی دچار فلج مغزی شد و 11ماهه بود که او را برای درمان و فیزیوتراپی به سوییس بردم. دخترم چهارساله بود که پزشکی از واشنگتن به ایران آمد و گفت اگر او را عمل کنیم قادر به راهرفتن خواهد بود اما دخترم در جریان این عمل جراحی به دلیل تزریق زیاد داروی بیهوشی مبتلا به بیماری صرع شد. مریم هفتساله بود که او را برای درمان به آمریکا بردم و با مشکلات زیاد موفق شدم معالجهاش را پیگیری کنم. درمانهایی که در آنجا صورت گرفت موفق بود و برخی از مشکلات دخترم رفع شد. از آن تاریخ به بعد من تحت آموزشهایی که قرار گرفته بودم مریم را در خانه فیزیوتراپی میکردم. به دلیل رفت و آمدم به آمریکا تصمیم گرفتم دو محل زندگی برای خودم درست کنم یکی در ایران و یکی در آمریکا. پس از مشاوره با وکیلی در آمریکا قرار شد در این کشور سرمایهگذاری کنم. هشت دستگاه آپارتمان را خریدم تا اعتبارم در بانکهای آمریکا افزایش یابد. همچنین یک خانه بزرگ برای فرزندانم خریدم و یک زوج آمریکایی را بهعنوان مستخدم استخدام کردم تا وقتی به ایران میآیم از فرزندانم مراقبت کنند. وی افزود: در جریان خرید این خانهها با پسری آمریکایی آشنا شدم که واسطه خریدهایم بود. او وقتی از وضعیتم اطلاع پیدا کرد و به دلیل فسادهایی که در سیستم اداره شهر بود مشکلاتی را برایم به وجود آورد و مرا مورد آزار و اذیت قرار میداد. او با کمک پزشکان یکی از کلینیکهای شهر مرا مورد شکنجه قرار دادند و ادعا کردند بیمار روانی هستم. آنها همچنین با دستکاری در ماشین من چندین تصادف برایم ایجاد کردند. در دادگاهی که قرار بود درخصوص روانیبودن من تشکیل شود وکیلی تسخیری گرفته و قرار شد این وکیل وضعیت آپارتمانهایم را مشخص کند و آنها را بفروشد. من هم برای پیگیری وضعیت خانهای که در ایران داشتیم به کشور بازگشتم. پس از مدتی وکیل با من تماس گرفت و گفت به دلیل خرابکاریهایی که صورت گرفته، حدود 20هزاردلار به خانهام خسارت وارد شده و دیگر قادر به نگهداری از خانههایم نیست. من هم به همراه دخترم دوباره به آمریکا بازگشتیم. چند وقت بعد اداره اجتماعی آمریکا نامهای برایم فرستاد که در آن خواسته شده بود برای نگهداری از مریم فوری به آمریکا بازگردم وقتی خودم را به دخترم رساندم متوجه شدم او دچار سوختگی شدید شده است که علیه کلینیک مورد نظر شکایتی را مطرح کردم.
این مادر ایرانی ادامه داد: به خاطر توطئههایی که صورت گرفته بود دادگاه آمریکا من را از حق سرپرستی فرزندم محروم کرد و اول اکتبر 1996 به من اعلام شد دخترم به دلیل خفگی فوت شده است، من نیز با پیگیریهای خود جسد او را به ایران منتقل کردم که مشخص شد آثار کبودی بسیاری بر بدنش وجود دارد به همین خاطر برای پسگرفتن اموالم که مصادره شده و همچنین موضوع قتل دخترم شکایتی را مطرح کردم. پس از طرح شکایت این زن قاضی اصانلو ادامه رسیدگی به پرونده را به جلسه دیگر موکول کرد.
قاضی احمد اصانلو در ابتدای این جلسه از شاکی پرونده خواست به طرح شکایت خود بپردازد که مادر مریم با ارایه مدارکی که در این مدت جمعآوری کرده بود، اظهار کرد: مریم در زمان تولد به دلیل آنوکسی دچار فلج مغزی شد و 11ماهه بود که او را برای درمان و فیزیوتراپی به سوییس بردم. دخترم چهارساله بود که پزشکی از واشنگتن به ایران آمد و گفت اگر او را عمل کنیم قادر به راهرفتن خواهد بود اما دخترم در جریان این عمل جراحی به دلیل تزریق زیاد داروی بیهوشی مبتلا به بیماری صرع شد. مریم هفتساله بود که او را برای درمان به آمریکا بردم و با مشکلات زیاد موفق شدم معالجهاش را پیگیری کنم. درمانهایی که در آنجا صورت گرفت موفق بود و برخی از مشکلات دخترم رفع شد. از آن تاریخ به بعد من تحت آموزشهایی که قرار گرفته بودم مریم را در خانه فیزیوتراپی میکردم. به دلیل رفت و آمدم به آمریکا تصمیم گرفتم دو محل زندگی برای خودم درست کنم یکی در ایران و یکی در آمریکا. پس از مشاوره با وکیلی در آمریکا قرار شد در این کشور سرمایهگذاری کنم. هشت دستگاه آپارتمان را خریدم تا اعتبارم در بانکهای آمریکا افزایش یابد. همچنین یک خانه بزرگ برای فرزندانم خریدم و یک زوج آمریکایی را بهعنوان مستخدم استخدام کردم تا وقتی به ایران میآیم از فرزندانم مراقبت کنند. وی افزود: در جریان خرید این خانهها با پسری آمریکایی آشنا شدم که واسطه خریدهایم بود. او وقتی از وضعیتم اطلاع پیدا کرد و به دلیل فسادهایی که در سیستم اداره شهر بود مشکلاتی را برایم به وجود آورد و مرا مورد آزار و اذیت قرار میداد. او با کمک پزشکان یکی از کلینیکهای شهر مرا مورد شکنجه قرار دادند و ادعا کردند بیمار روانی هستم. آنها همچنین با دستکاری در ماشین من چندین تصادف برایم ایجاد کردند. در دادگاهی که قرار بود درخصوص روانیبودن من تشکیل شود وکیلی تسخیری گرفته و قرار شد این وکیل وضعیت آپارتمانهایم را مشخص کند و آنها را بفروشد. من هم برای پیگیری وضعیت خانهای که در ایران داشتیم به کشور بازگشتم. پس از مدتی وکیل با من تماس گرفت و گفت به دلیل خرابکاریهایی که صورت گرفته، حدود 20هزاردلار به خانهام خسارت وارد شده و دیگر قادر به نگهداری از خانههایم نیست. من هم به همراه دخترم دوباره به آمریکا بازگشتیم. چند وقت بعد اداره اجتماعی آمریکا نامهای برایم فرستاد که در آن خواسته شده بود برای نگهداری از مریم فوری به آمریکا بازگردم وقتی خودم را به دخترم رساندم متوجه شدم او دچار سوختگی شدید شده است که علیه کلینیک مورد نظر شکایتی را مطرح کردم.
این مادر ایرانی ادامه داد: به خاطر توطئههایی که صورت گرفته بود دادگاه آمریکا من را از حق سرپرستی فرزندم محروم کرد و اول اکتبر 1996 به من اعلام شد دخترم به دلیل خفگی فوت شده است، من نیز با پیگیریهای خود جسد او را به ایران منتقل کردم که مشخص شد آثار کبودی بسیاری بر بدنش وجود دارد به همین خاطر برای پسگرفتن اموالم که مصادره شده و همچنین موضوع قتل دخترم شکایتی را مطرح کردم. پس از طرح شکایت این زن قاضی اصانلو ادامه رسیدگی به پرونده را به جلسه دیگر موکول کرد.
مهر: زن ایرانی که مدعی است دختر معلولش در آمریکا به قتل رسیده و اموالش مصادره شده در دادگستری تهران علیه دولت آمریکا شکایت کرد و جلسه رسیدگی به پرونده دیروز برگزار شد. مینا پورزند وکیل، مادر دختر 34ساله ایرانی چندی قبل با طرح شکایتی در دادگستری ایران مدعی شد، پس از درگیریهایی که با فرد شیاد آمریکایی داشته با توطئهچینیهای او، دادگاه محلی شهر راچستر برخلاف قوانین بینالمللی او را از حق سرپرستی دخترش به نام مریم محروم کرده است. پلیس آمریکا همچنین دختر معلول را به زور به مرکز خدمات اجتماعی منتقل کرد که در آنجا تحت مراقبت مردی آمریکایی قرار گرفت. مریم روز اول اکتبر سال 1996 در این مرکز فوت کرد، این در حالی بود که پس از تحویل جنازه آثار کبودی روی بدنش مشاهده میشد. پلیس همچنین علت مرگ دختر جوان را خفگی اعلام کرد. از سوی دیگر اموال میلیاردی این زن در آمریکا به طور غیرقانونی از او گرفته شد. پس از پیگیریهای گسترده از سوی مادر مریم سرانجام دادخواست او علیه دولت آمریکا مورد قبول دستگاه قضایی ایران قرار گرفت و پرونده برای رسیدگی به شعبه 55 دادگاه امور بینالملل در مجتمع قضایی شهید بهشتی فرستاده شد. صبح دیروز و
17سال بعد از مرگ مریم جلسه محاکمه دولت آمریکا برگزار شد و باوجود احضار هیچ نمایندهای از این کشور حاضر نشد.
قاضی احمد اصانلو در ابتدای این جلسه از شاکی پرونده خواست به طرح شکایت خود بپردازد که مادر مریم با ارایه مدارکی که در این مدت جمعآوری کرده بود، اظهار کرد: مریم در زمان تولد به دلیل آنوکسی دچار فلج مغزی شد و 11ماهه بود که او را برای درمان و فیزیوتراپی به سوییس بردم. دخترم چهارساله بود که پزشکی از واشنگتن به ایران آمد و گفت اگر او را عمل کنیم قادر به راهرفتن خواهد بود اما دخترم در جریان این عمل جراحی به دلیل تزریق زیاد داروی بیهوشی مبتلا به بیماری صرع شد. مریم هفتساله بود که او را برای درمان به آمریکا بردم و با مشکلات زیاد موفق شدم معالجهاش را پیگیری کنم. درمانهایی که در آنجا صورت گرفت موفق بود و برخی از مشکلات دخترم رفع شد. از آن تاریخ به بعد من تحت آموزشهایی که قرار گرفته بودم مریم را در خانه فیزیوتراپی میکردم. به دلیل رفت و آمدم به آمریکا تصمیم گرفتم دو محل زندگی برای خودم درست کنم یکی در ایران و یکی در آمریکا. پس از مشاوره با وکیلی در آمریکا قرار شد در این کشور سرمایهگذاری کنم. هشت دستگاه آپارتمان را خریدم تا اعتبارم در بانکهای آمریکا افزایش یابد. همچنین یک خانه بزرگ برای فرزندانم خریدم و یک زوج آمریکایی را بهعنوان مستخدم استخدام کردم تا وقتی به ایران میآیم از فرزندانم مراقبت کنند. وی افزود: در جریان خرید این خانهها با پسری آمریکایی آشنا شدم که واسطه خریدهایم بود. او وقتی از وضعیتم اطلاع پیدا کرد و به دلیل فسادهایی که در سیستم اداره شهر بود مشکلاتی را برایم به وجود آورد و مرا مورد آزار و اذیت قرار میداد. او با کمک پزشکان یکی از کلینیکهای شهر مرا مورد شکنجه قرار دادند و ادعا کردند بیمار روانی هستم. آنها همچنین با دستکاری در ماشین من چندین تصادف برایم ایجاد کردند. در دادگاهی که قرار بود درخصوص روانیبودن من تشکیل شود وکیلی تسخیری گرفته و قرار شد این وکیل وضعیت آپارتمانهایم را مشخص کند و آنها را بفروشد. من هم برای پیگیری وضعیت خانهای که در ایران داشتیم به کشور بازگشتم. پس از مدتی وکیل با من تماس گرفت و گفت به دلیل خرابکاریهایی که صورت گرفته، حدود 20هزاردلار به خانهام خسارت وارد شده و دیگر قادر به نگهداری از خانههایم نیست. من هم به همراه دخترم دوباره به آمریکا بازگشتیم. چند وقت بعد اداره اجتماعی آمریکا نامهای برایم فرستاد که در آن خواسته شده بود برای نگهداری از مریم فوری به آمریکا بازگردم وقتی خودم را به دخترم رساندم متوجه شدم او دچار سوختگی شدید شده است که علیه کلینیک مورد نظر شکایتی را مطرح کردم.
این مادر ایرانی ادامه داد: به خاطر توطئههایی که صورت گرفته بود دادگاه آمریکا من را از حق سرپرستی فرزندم محروم کرد و اول اکتبر 1996 به من اعلام شد دخترم به دلیل خفگی فوت شده است، من نیز با پیگیریهای خود جسد او را به ایران منتقل کردم که مشخص شد آثار کبودی بسیاری بر بدنش وجود دارد به همین خاطر برای پسگرفتن اموالم که مصادره شده و همچنین موضوع قتل دخترم شکایتی را مطرح کردم. پس از طرح شکایت این زن قاضی اصانلو ادامه رسیدگی به پرونده را به جلسه دیگر موکول کرد.
قاضی احمد اصانلو در ابتدای این جلسه از شاکی پرونده خواست به طرح شکایت خود بپردازد که مادر مریم با ارایه مدارکی که در این مدت جمعآوری کرده بود، اظهار کرد: مریم در زمان تولد به دلیل آنوکسی دچار فلج مغزی شد و 11ماهه بود که او را برای درمان و فیزیوتراپی به سوییس بردم. دخترم چهارساله بود که پزشکی از واشنگتن به ایران آمد و گفت اگر او را عمل کنیم قادر به راهرفتن خواهد بود اما دخترم در جریان این عمل جراحی به دلیل تزریق زیاد داروی بیهوشی مبتلا به بیماری صرع شد. مریم هفتساله بود که او را برای درمان به آمریکا بردم و با مشکلات زیاد موفق شدم معالجهاش را پیگیری کنم. درمانهایی که در آنجا صورت گرفت موفق بود و برخی از مشکلات دخترم رفع شد. از آن تاریخ به بعد من تحت آموزشهایی که قرار گرفته بودم مریم را در خانه فیزیوتراپی میکردم. به دلیل رفت و آمدم به آمریکا تصمیم گرفتم دو محل زندگی برای خودم درست کنم یکی در ایران و یکی در آمریکا. پس از مشاوره با وکیلی در آمریکا قرار شد در این کشور سرمایهگذاری کنم. هشت دستگاه آپارتمان را خریدم تا اعتبارم در بانکهای آمریکا افزایش یابد. همچنین یک خانه بزرگ برای فرزندانم خریدم و یک زوج آمریکایی را بهعنوان مستخدم استخدام کردم تا وقتی به ایران میآیم از فرزندانم مراقبت کنند. وی افزود: در جریان خرید این خانهها با پسری آمریکایی آشنا شدم که واسطه خریدهایم بود. او وقتی از وضعیتم اطلاع پیدا کرد و به دلیل فسادهایی که در سیستم اداره شهر بود مشکلاتی را برایم به وجود آورد و مرا مورد آزار و اذیت قرار میداد. او با کمک پزشکان یکی از کلینیکهای شهر مرا مورد شکنجه قرار دادند و ادعا کردند بیمار روانی هستم. آنها همچنین با دستکاری در ماشین من چندین تصادف برایم ایجاد کردند. در دادگاهی که قرار بود درخصوص روانیبودن من تشکیل شود وکیلی تسخیری گرفته و قرار شد این وکیل وضعیت آپارتمانهایم را مشخص کند و آنها را بفروشد. من هم برای پیگیری وضعیت خانهای که در ایران داشتیم به کشور بازگشتم. پس از مدتی وکیل با من تماس گرفت و گفت به دلیل خرابکاریهایی که صورت گرفته، حدود 20هزاردلار به خانهام خسارت وارد شده و دیگر قادر به نگهداری از خانههایم نیست. من هم به همراه دخترم دوباره به آمریکا بازگشتیم. چند وقت بعد اداره اجتماعی آمریکا نامهای برایم فرستاد که در آن خواسته شده بود برای نگهداری از مریم فوری به آمریکا بازگردم وقتی خودم را به دخترم رساندم متوجه شدم او دچار سوختگی شدید شده است که علیه کلینیک مورد نظر شکایتی را مطرح کردم.
این مادر ایرانی ادامه داد: به خاطر توطئههایی که صورت گرفته بود دادگاه آمریکا من را از حق سرپرستی فرزندم محروم کرد و اول اکتبر 1996 به من اعلام شد دخترم به دلیل خفگی فوت شده است، من نیز با پیگیریهای خود جسد او را به ایران منتقل کردم که مشخص شد آثار کبودی بسیاری بر بدنش وجود دارد به همین خاطر برای پسگرفتن اموالم که مصادره شده و همچنین موضوع قتل دخترم شکایتی را مطرح کردم. پس از طرح شکایت این زن قاضی اصانلو ادامه رسیدگی به پرونده را به جلسه دیگر موکول کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.