|

رازي پانزده‌ساله

«آن‌جا نيست» عنوان رماني است از جوي فيلدينگ كه مدتي است با ترجمه الهه شمس‌نژاد توسط نشر مرواريد منتشر شده است. جوي فيلدينگ از نويسندگان معاصر كانادايي است كه تاكنون آثار زيادي نوشته و پيش‌تر آثاري از او به فارسي منتشر شده بود. «آن‌جا نيست» داستان گم‌شدن دختربچه‌اي است كه انگار بعد از سال‌ها ردي از او پيدا شده است. سامانتا، نام اين دختر است كه پانزده‌سالي مي‌شود كه گم شده است. خانواده او پانزده سال پيش به مكزيك سفر كرده بودند تا پدر و مادر خانواده جشن دهمين سالگرد ازدواجشان را در آنجا برگزار كنند. اما در بازگشت از شب مهماني، اثري از دختر دوساله‌شان سامانتا نيست و به همين سادگي دخترشان گم مي‌شود. البته بعد از اين اتفاق روزها و سال‌هاي سختي بر اين خانواده و به‌خصوص كارولين، مادر خانواده مي‌گذرد و راز گم‌شدن سامانتا هر لحظه او را آزار مي‌دهد.
رمان با صداي تلفن آغاز مي‌شود و كارولين چندان ميلي به جواب‌دادن آن ندارد چراكه فكر مي‌كرد ممكن است پشت تلفن خبرنگاري باشد كه مي‌خواهد درباره سامانتا حرف بزند و از راز گم‌شدن او چيزي جديد پيدا كند آن هم وقتي كه پانزده سال از گم‌شدن دختر گذشته است. اما اين‌بار سامانتاست كه بعد از سال‌ها با خانواده‌اش تماس گرفته و درواقع داستان با تلفن ناگهاني دختر گمشده شروع مي‌شود. فصل اول رمان به زمان حال مربوط است و بعد از تماس سامانتا، روايت داستان به پانزده سال پيش مي‌رود تا داستان را از آغاز روايت كند. رمان در بخش‌هاي مختلفش مدام به زمان گذشته مي‌رود و باز به امروز برمي‌گردد. در بخشي از داستان مي‌خوانيم: «به دليل اثرات بحث شب گذشته با ميشل، صبح روز بعد كارولين با سردرد از خواب بيدار شد. بحثي كه بين‌شان به وجود آمده بود، در خواب نيز او را رها نمي‌كرد. با كش‌وقوس از تخت پايين آمد، با هر قدمي كه به سمت حمام برمي‌داشت، در سرش صدايي ضربه مي‌زد. دو مسكن قوي را به سرعت بلعيد و دوباره به تخت برگشت. روياهايش را دست‌نيافتني پنداشت، آن‌ها، به اندازه خشم دخترش، با سرسختي بر سرش كوبيده مي‌شدند... نيم ساعت بعد، هنوز صداهايي در مغز او هم‌زمان با ضربان قلبش، شنيده مي‌شدند. به ياد بكي افتاد كه چطور آن‌قدر به سردردهايش بي‌توجهي كرد تا ديگر دير شده بود. از خودش مي‌پرسيد كه او هم ممكن است توموري را در مغزش مي‌پروراند و فكر كرد آيا كسي همانند استيو كه براي مرگ همسرش سوگواري كرد، براي او نيز سوگواري خواهد كرد؟ آيا هانتز نيز همانند او براي رفتار بي‌شرمانه‌اي كه داشته احساس ندامت خواهد كرد؟ آيا ميشل از صحبت‌هاي تند و اتهام‌هاي سوزنده‌اي كه زنده بود، نادم خواهد شد؟ خب ديگه كافيه. دوش گرفت و لباس پوشيد و بعد پايين رفت، قهوه درست كرد و روزنامه يكشنبه را از بيرون در جلوي ساختمان برداشت. پشت ميز آشپزخانه نشسته بود، جدول حل مي‌كرد و از سومين فنجان قهوه لذت مي‌برد، خوشبختانه كافئين موجود در قهوه از سردردش كاسته بود و هنگامي كه ميشل وارد شد، درون شقيقه‌هايش احساس كرختي و گزگز مي‌كرد...». «آن‌جا نيست» رماني است كه با رفت‌وبرگشت به گذشته و امروز تصويري از بلاتكليفي‌هاي روحي و هيجان محض به دست مي‌دهد و همچنين با شوك ناشي از آشكارشدن حقيقت همراه است.

«آن‌جا نيست» عنوان رماني است از جوي فيلدينگ كه مدتي است با ترجمه الهه شمس‌نژاد توسط نشر مرواريد منتشر شده است. جوي فيلدينگ از نويسندگان معاصر كانادايي است كه تاكنون آثار زيادي نوشته و پيش‌تر آثاري از او به فارسي منتشر شده بود. «آن‌جا نيست» داستان گم‌شدن دختربچه‌اي است كه انگار بعد از سال‌ها ردي از او پيدا شده است. سامانتا، نام اين دختر است كه پانزده‌سالي مي‌شود كه گم شده است. خانواده او پانزده سال پيش به مكزيك سفر كرده بودند تا پدر و مادر خانواده جشن دهمين سالگرد ازدواجشان را در آنجا برگزار كنند. اما در بازگشت از شب مهماني، اثري از دختر دوساله‌شان سامانتا نيست و به همين سادگي دخترشان گم مي‌شود. البته بعد از اين اتفاق روزها و سال‌هاي سختي بر اين خانواده و به‌خصوص كارولين، مادر خانواده مي‌گذرد و راز گم‌شدن سامانتا هر لحظه او را آزار مي‌دهد.
رمان با صداي تلفن آغاز مي‌شود و كارولين چندان ميلي به جواب‌دادن آن ندارد چراكه فكر مي‌كرد ممكن است پشت تلفن خبرنگاري باشد كه مي‌خواهد درباره سامانتا حرف بزند و از راز گم‌شدن او چيزي جديد پيدا كند آن هم وقتي كه پانزده سال از گم‌شدن دختر گذشته است. اما اين‌بار سامانتاست كه بعد از سال‌ها با خانواده‌اش تماس گرفته و درواقع داستان با تلفن ناگهاني دختر گمشده شروع مي‌شود. فصل اول رمان به زمان حال مربوط است و بعد از تماس سامانتا، روايت داستان به پانزده سال پيش مي‌رود تا داستان را از آغاز روايت كند. رمان در بخش‌هاي مختلفش مدام به زمان گذشته مي‌رود و باز به امروز برمي‌گردد. در بخشي از داستان مي‌خوانيم: «به دليل اثرات بحث شب گذشته با ميشل، صبح روز بعد كارولين با سردرد از خواب بيدار شد. بحثي كه بين‌شان به وجود آمده بود، در خواب نيز او را رها نمي‌كرد. با كش‌وقوس از تخت پايين آمد، با هر قدمي كه به سمت حمام برمي‌داشت، در سرش صدايي ضربه مي‌زد. دو مسكن قوي را به سرعت بلعيد و دوباره به تخت برگشت. روياهايش را دست‌نيافتني پنداشت، آن‌ها، به اندازه خشم دخترش، با سرسختي بر سرش كوبيده مي‌شدند... نيم ساعت بعد، هنوز صداهايي در مغز او هم‌زمان با ضربان قلبش، شنيده مي‌شدند. به ياد بكي افتاد كه چطور آن‌قدر به سردردهايش بي‌توجهي كرد تا ديگر دير شده بود. از خودش مي‌پرسيد كه او هم ممكن است توموري را در مغزش مي‌پروراند و فكر كرد آيا كسي همانند استيو كه براي مرگ همسرش سوگواري كرد، براي او نيز سوگواري خواهد كرد؟ آيا هانتز نيز همانند او براي رفتار بي‌شرمانه‌اي كه داشته احساس ندامت خواهد كرد؟ آيا ميشل از صحبت‌هاي تند و اتهام‌هاي سوزنده‌اي كه زنده بود، نادم خواهد شد؟ خب ديگه كافيه. دوش گرفت و لباس پوشيد و بعد پايين رفت، قهوه درست كرد و روزنامه يكشنبه را از بيرون در جلوي ساختمان برداشت. پشت ميز آشپزخانه نشسته بود، جدول حل مي‌كرد و از سومين فنجان قهوه لذت مي‌برد، خوشبختانه كافئين موجود در قهوه از سردردش كاسته بود و هنگامي كه ميشل وارد شد، درون شقيقه‌هايش احساس كرختي و گزگز مي‌كرد...». «آن‌جا نيست» رماني است كه با رفت‌وبرگشت به گذشته و امروز تصويري از بلاتكليفي‌هاي روحي و هيجان محض به دست مي‌دهد و همچنين با شوك ناشي از آشكارشدن حقيقت همراه است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.