|

محسن بیرانوند، سرمربی تیم ملی وزنه‌برداری، در گفت‌وگو با «شرق»:

خودم به تنها تمرین‌کردن کیانوش رأی داده بودم

سارا گودرزی

سجاد انوشیروانی در حالی در شرایطی بحرانی از سرمربیگری تیم ملی وزنه‌برداری بزرگ‌سالان استعفا داد که این تیم بازی‌های داخل سالن آسیا و مسابقات قهرمانی جهان 2018 آناهیم آمریکا را پیش‌رو داشت. شورای‌عالی فنی فدراسیون وزنه‌برداری بعد از انوشیروانی مسئولیت پولادمردان را به محسن بیرانوند سپرد؛ پیش‌کسوت این رشته که سابقه قهرمانی جهان را در دسته 105 کیلوگرم در کارنامه‌اش دارد.بیرانوند در اولین قدم با تیم ملی راهی بازی‌های داخل سالن ترکمنستان شد که نتیجه قابل‌قبولی را به دست آورد. او با پنج وزنه‌بردار به این بازی‌ها رفت و توانست به چهار مدال (یک طلا، یک نقره و دو برنز) دست یابد. مهم‌تر اینکه سهراب مرادی در دسته 94 کیلوگرم موفق شد در این میدان رکورد جهان را جابه‌جا کند. سرمربی جوان تیم ملی وزنه‌برداری اما حالا آزمون بزرگ‌تری را در مسابقات جهانی پیش‌رو دارد. او قرار است تیمی را روانه این رویداد معتبر کند که تا به این لحظه بهترین رکوردهای عمر ورزشی خود را زده‌اند. در ادامه، گفت‌وگوی «شرق» را با محسن بیرانوند در آستانه حضور در مسابقات قهرمانی جهان آمریکا که از 7 تا 14 آذرماه در آناهیم آمریکا برگزار می‌شود، می‌خوانید.

تا مسابقات جهانی روزهای زیادی نمانده، شرایط تیم چطور است؟
همه‌چیز خوب است. خداراشکر مشکلی نداریم. کسی هم آسیب‌دیده نیست. همه یک‌دل دارند تمرین می‌کنند تا ان‌شاءالله یک نتیجه خوب بگیریم.
خودتان پیش‌بینی می‌کنید چه نتیجه‌ای در آمریکا بگیرید؟
من قولی نمی‌دهم. همه‌چیز در روز مسابقه مشخص می‌شود. ما ورزشکار را آماده به مسابقات می‌بریم، اما یک‌باره شرایط به‌هم می‌ریزد و بدنش جواب نمی‌دهد. بنابراین نمی‌خواهم حرفی بزنم که بعدا شرمنده مردم و مسئولان شوم. تنها قولی که می‌توانم بدهم این است که بگویم هیچ‌کس کم‌کاری نخواهد کرد؛ از ورزشکار گرفته تا کادر فنی.
غیبت 9 کشور (محرومیت به دلیل انجام دوپینگ) چقدر در کار شما در رقابت‌های جهانی تأثیر خواهد داشت. آیا می‌توانیم در غیاب این کشورها به قهرمانی فکر کنیم؟
ببینید به نظرم بهتر است که ما در آستانه مسابقات این بحث‌ها را مطرح نکنیم، چراکه باعث می‌شود موفقیت‌های ما از همین الان کم‌رنگ جلوه داده شود. درست است که اگر بخواهیم کلی ارزیابی کنیم، غیبت این 9 کشور و البته کره‌شمالی که به‌خاطر مسائل سیاسی با کشور آمریکا اجازه شرکت در مسابقات جهانی را ندارد، روی تاکتیک وزنه‌برداران مؤثر خواهد بود، اما درحال‌حاضر باید بگویم نمی‌خواهم اجازه بدهم این موضوع از نظر روانی روی بچه‌ها تأثیری داشته باشد. من از روزی که آمدم، برای آنها هدف‌گذاری کردم. رقیب این ملی‌پوشان، رکوردهای آنهاست. من به‌جرئت می‌گویم که این بچه‌ها به‌جز بهداد سلیمی و کیانوش رستمی، دارند بهترین شرایط عمر ورزشی‌شان را سپری می‌کنند. من این حرف را الکی نمی‌زنم. با اعداد و ارقام می‌گویم که وضعیت رکوردی‌شان در مقایسه با گذشته چقدر بهتر شده است. این هشت نفر مجموعا 58 کیلوگرم رکوردهای خود را در تمرینات این مدت که من بالای سرشان بوده‌ام، ارتقا داده‌اند. اوج کارشان هم در رکوردگیری نهایی تیم ملی در بابلسر بود که در یک شرایط کاملا رسمی با حضور داور بین‌المللی و مهم‌تر از همه انجام تست دوپینگ ایده‌آل‌ترین وزنه را زدند.
واقعا من در این مدت چهارماه‌ونیمه حضورم در تیم ملی با برنامه و هدف جلو رفتم که به اینجا رسیدم. انتظارم این است که با این حرف‌ها نگذاریم انگیزه در بین وزنه‌برداران از بین برود یا اگر مثلا از مسابقات برگشتیم سوم شدند، انتقاد نکنند که چرا در غیاب این 10 کشور قهرمان نشدیم. بهترین نتیجه تیمی تاریخ وزنه‌برداری ما در مسابقات جهانی، دو عنوان سومی است. ما در دوره قبل 15 جهان شدیم، اگر این‌بار در آمریکا 13 هم شویم خوب است.
بهداد سلیمی که پیش از بازی‌های المپیک با مصدومیت شدیدی روبه‌رو شد و در المپیک هم به گفته برخی کارشناسان، آن اتفاق‌های ناداوری برایش پیش آمد. از آن زمان تاکنون هنوز نتوانسته به رکوردهای قبلی خود برگردد. شرایط او را چطور می‌بینید؟
بهترین رکوردهای بهداد در یک‌ضرب 216 و در دوضرب 255 کیلوگرم است. او در رکوردگیری در یک‌ضرب 208 و در دوضرب 253 کیلوگرم زده. بهداد وقتی برای المپیک ریو رفت، 250 در دوضرب زده بود و در این چهار ماه که با من کار کرده، سه کیلو بیشتر هم زده که این خیلی خوب است، اما در یک‌ضرب با ایده‌آل خودش هنوز فاصله زیادی دارد. به‌هرحال باید در نظر گرفت که رساندن او از آن وضعیت به موقعیت فعلی، هم از نظر فنی و هم از نظر روانی زمان می‌برد. صددرصد در فاصله چند روز باقی‌مانده بهتر هم خواهد شد.
وزنه‌برداری ایران همیشه در دسته فوق‌سنگین در دنیا سرآمد بوده. چشم امید همه به مدال‌آوری در این دسته است. ما به‌جز بهداد، سعید علی‌حسینی را هم داریم که بعد از هشت سال دوری از مسابقات دوباره به میادین برگشته و از رقیب دیرینه خود جلوتر هم هست. وضعیت او را چطور می‌بینید؟
من نمی‌گویم سعید از بهداد بالاتر است. ما دوتا فوق‌سنگین خوب داریم. هیچ قضاوتی بین این دو نمی‌کنم. هر دو تلاش می‌کنند نتایج خوبی بگیرند. سعید هم بعد از سال‌ها در حالی برگشته که هم از نظر روحی شرایط خوبی دارد و هم رکوردی. او خودش حتی گفته رقیب من رکوردها هستند، نه تالاخادزه گرجستانی.
آقای بیرانوند شما مسئولیت حساسی در قبال انتخاب وزنه برای این دو نفر در آمریکا دارید. مسئولیتی که دقیقا در المپیک لندن برعهده کوروش باقری بود و وزنه‌ها را برای بهداد سلیمی و سجاد انوشیروانی طوری هوشمندانه انتخاب کرد که هر دو به مدال رسیدند. شما برای اینکه بتوانید این کار را به نحو احسن انجام بدهید چه برنامه‌ای دارید؟
فدراسیون جهانی وزنه‌برداری فهرست اولیه‌ای از رکوردهای وزنه‌برداران همه کشورها برای این رقابت‌ها منتشر می‌کند که ما به آن اکتفا نمی‌کنیم. آنالیز ما از شرکت‌کننده براساس رکوردهای آنها در رویدادهای چهار سال اخیر است. نحوه انتخاب وزنه‌ها را بر این اساس می‌سنجیم و نسبت به آن پا در مسابقات می‌گذاریم. خوشبختانه استرسی برای این تصمیم‌گیری ندارم. ضمن اینکه در کادر فنی آقایان اصغر ابراهیمی و علیرضا کاظمی‌نژاد از مربیان خوبی هستند که حتما من را در این تصمیم‌گیری یاری خواهند داد. ما در بازی‌های داخل سالن اخیر به‌همراه این دوستان توانستیم خیلی خوب کار کنیم.
کیانوش رستمی با شما کار نمی‌کند اما می‌توانم درباره او از شما سؤالی را بپرسم؟
بله، چراکه نه. من آدم آزادی هستم.
رکوردهای کیانوش در هفته دوم لیگ بیش از اندازه با رکوردهای شخصی‌اش فاصله داشته؛ برخی‌ها می‌گویند امکانش خیلی زیاد است او به جهانی آمریکا نیاید. ضمن اینکه گفته می‌شود مصدومیت زانویش هم مزید بر علت شده تا با افت رکورد مواجه شود. شما اطلاعی از شرایط او دارید؟
چون من با کیانوش تمرین نکردم اطلاعی از مسائل فنی آن ندارم، باید این را از مربی خودش بپرسید. اما چیزی که من می‌بینم او در سالن کنار ما تمرین می‌کند و خیلی باانگیزه است. فکر نمی‌کنم به این راحتی‌ها جا بزند و کنار بکشد. او وزنه‌بردار باتجربه‌ای است و خودش را خراب نمی‌کند.
کیانوش دو سالی می‌شود که حاضر نشده با هیچ‌کدام از سرمربیان تیم ملی تمرین کند. آقای انوشیروانی، سرمربی قبلی، در اعتراض به همین موضوع از سِمَت خود کناره‌گیری کرد. شما از این موضوع ناراحت نیستید که با شما تمرین نمی‌کند اما با تیم شما می‌خواهد به رقابت‌های جهانی اعزام شود؟
نه، من حساسیتی به این موضوع ندارم. اصلا زمانی که خود من در شورای عالی وزنه‌برداری بودم این تصمیم گرفته شد که به او اجازه بدهند به‌تنهایی و با برنامه‌های خودش تمرین کند. من هم آن زمان عضو شورای فنی بودم و به این موضوع رأی دادم. الان هم که سرمربی تیم هستم مخالفتی با این حرکت او ندارم. کیانوش وزنه‌برداری است که شایستگی‌های خود را با طلایی که در المپیک گرفت و رکورد دنیا را زد، نشان داد. الان هم دارد تلاشش را برای رقابت‌های جهانی آمریکا می‌کند.
سؤال آخر اینکه شما در یک شرایط بحرانی بعد از استعفای انوشیروانی تیم را تحویل گرفتید. فدراسیون مسئولیت تیم را تا جهانی آمریکا به شما داده است. بعد از این رقابت‌ها چه برنامه‌ای دارید. ماندن یا نماندنتان در این تیم بستگی به نتیجه‌ای است که در جهانی می‌گیرید؟
بله، من در یک وضعیت بحرانی مسئولیت این تیم را قبول کردم. تیمی که واقعا ازهم‌گسیخته بود. وظیفه خودم دانستم که در این شرایط به میدان بیایم و کمک کنم. دیگر به این فکر نکردم که اگر بیایم چه می‌شود. یک شکست در کارنامه می‌ماند یا نه. درست مثل سربازی که به خط مقدم می‌رود و نمی‌داند شهید می‌شود یا برمی‌گردد. از آن زمان هم همه وجودم را گذاشته‌ام تا به یک نتیجه ایده‌آل برسم. من فقط به منافع ملی فکر کردم، نه منافع شخصی. الان فقط هدفم این است که در جهانی بهترین نتیجه را بگیرم. دیگر به چیزی فکر نمی‌کنم.

سجاد انوشیروانی در حالی در شرایطی بحرانی از سرمربیگری تیم ملی وزنه‌برداری بزرگ‌سالان استعفا داد که این تیم بازی‌های داخل سالن آسیا و مسابقات قهرمانی جهان 2018 آناهیم آمریکا را پیش‌رو داشت. شورای‌عالی فنی فدراسیون وزنه‌برداری بعد از انوشیروانی مسئولیت پولادمردان را به محسن بیرانوند سپرد؛ پیش‌کسوت این رشته که سابقه قهرمانی جهان را در دسته 105 کیلوگرم در کارنامه‌اش دارد.بیرانوند در اولین قدم با تیم ملی راهی بازی‌های داخل سالن ترکمنستان شد که نتیجه قابل‌قبولی را به دست آورد. او با پنج وزنه‌بردار به این بازی‌ها رفت و توانست به چهار مدال (یک طلا، یک نقره و دو برنز) دست یابد. مهم‌تر اینکه سهراب مرادی در دسته 94 کیلوگرم موفق شد در این میدان رکورد جهان را جابه‌جا کند. سرمربی جوان تیم ملی وزنه‌برداری اما حالا آزمون بزرگ‌تری را در مسابقات جهانی پیش‌رو دارد. او قرار است تیمی را روانه این رویداد معتبر کند که تا به این لحظه بهترین رکوردهای عمر ورزشی خود را زده‌اند. در ادامه، گفت‌وگوی «شرق» را با محسن بیرانوند در آستانه حضور در مسابقات قهرمانی جهان آمریکا که از 7 تا 14 آذرماه در آناهیم آمریکا برگزار می‌شود، می‌خوانید.

تا مسابقات جهانی روزهای زیادی نمانده، شرایط تیم چطور است؟
همه‌چیز خوب است. خداراشکر مشکلی نداریم. کسی هم آسیب‌دیده نیست. همه یک‌دل دارند تمرین می‌کنند تا ان‌شاءالله یک نتیجه خوب بگیریم.
خودتان پیش‌بینی می‌کنید چه نتیجه‌ای در آمریکا بگیرید؟
من قولی نمی‌دهم. همه‌چیز در روز مسابقه مشخص می‌شود. ما ورزشکار را آماده به مسابقات می‌بریم، اما یک‌باره شرایط به‌هم می‌ریزد و بدنش جواب نمی‌دهد. بنابراین نمی‌خواهم حرفی بزنم که بعدا شرمنده مردم و مسئولان شوم. تنها قولی که می‌توانم بدهم این است که بگویم هیچ‌کس کم‌کاری نخواهد کرد؛ از ورزشکار گرفته تا کادر فنی.
غیبت 9 کشور (محرومیت به دلیل انجام دوپینگ) چقدر در کار شما در رقابت‌های جهانی تأثیر خواهد داشت. آیا می‌توانیم در غیاب این کشورها به قهرمانی فکر کنیم؟
ببینید به نظرم بهتر است که ما در آستانه مسابقات این بحث‌ها را مطرح نکنیم، چراکه باعث می‌شود موفقیت‌های ما از همین الان کم‌رنگ جلوه داده شود. درست است که اگر بخواهیم کلی ارزیابی کنیم، غیبت این 9 کشور و البته کره‌شمالی که به‌خاطر مسائل سیاسی با کشور آمریکا اجازه شرکت در مسابقات جهانی را ندارد، روی تاکتیک وزنه‌برداران مؤثر خواهد بود، اما درحال‌حاضر باید بگویم نمی‌خواهم اجازه بدهم این موضوع از نظر روانی روی بچه‌ها تأثیری داشته باشد. من از روزی که آمدم، برای آنها هدف‌گذاری کردم. رقیب این ملی‌پوشان، رکوردهای آنهاست. من به‌جرئت می‌گویم که این بچه‌ها به‌جز بهداد سلیمی و کیانوش رستمی، دارند بهترین شرایط عمر ورزشی‌شان را سپری می‌کنند. من این حرف را الکی نمی‌زنم. با اعداد و ارقام می‌گویم که وضعیت رکوردی‌شان در مقایسه با گذشته چقدر بهتر شده است. این هشت نفر مجموعا 58 کیلوگرم رکوردهای خود را در تمرینات این مدت که من بالای سرشان بوده‌ام، ارتقا داده‌اند. اوج کارشان هم در رکوردگیری نهایی تیم ملی در بابلسر بود که در یک شرایط کاملا رسمی با حضور داور بین‌المللی و مهم‌تر از همه انجام تست دوپینگ ایده‌آل‌ترین وزنه را زدند.
واقعا من در این مدت چهارماه‌ونیمه حضورم در تیم ملی با برنامه و هدف جلو رفتم که به اینجا رسیدم. انتظارم این است که با این حرف‌ها نگذاریم انگیزه در بین وزنه‌برداران از بین برود یا اگر مثلا از مسابقات برگشتیم سوم شدند، انتقاد نکنند که چرا در غیاب این 10 کشور قهرمان نشدیم. بهترین نتیجه تیمی تاریخ وزنه‌برداری ما در مسابقات جهانی، دو عنوان سومی است. ما در دوره قبل 15 جهان شدیم، اگر این‌بار در آمریکا 13 هم شویم خوب است.
بهداد سلیمی که پیش از بازی‌های المپیک با مصدومیت شدیدی روبه‌رو شد و در المپیک هم به گفته برخی کارشناسان، آن اتفاق‌های ناداوری برایش پیش آمد. از آن زمان تاکنون هنوز نتوانسته به رکوردهای قبلی خود برگردد. شرایط او را چطور می‌بینید؟
بهترین رکوردهای بهداد در یک‌ضرب 216 و در دوضرب 255 کیلوگرم است. او در رکوردگیری در یک‌ضرب 208 و در دوضرب 253 کیلوگرم زده. بهداد وقتی برای المپیک ریو رفت، 250 در دوضرب زده بود و در این چهار ماه که با من کار کرده، سه کیلو بیشتر هم زده که این خیلی خوب است، اما در یک‌ضرب با ایده‌آل خودش هنوز فاصله زیادی دارد. به‌هرحال باید در نظر گرفت که رساندن او از آن وضعیت به موقعیت فعلی، هم از نظر فنی و هم از نظر روانی زمان می‌برد. صددرصد در فاصله چند روز باقی‌مانده بهتر هم خواهد شد.
وزنه‌برداری ایران همیشه در دسته فوق‌سنگین در دنیا سرآمد بوده. چشم امید همه به مدال‌آوری در این دسته است. ما به‌جز بهداد، سعید علی‌حسینی را هم داریم که بعد از هشت سال دوری از مسابقات دوباره به میادین برگشته و از رقیب دیرینه خود جلوتر هم هست. وضعیت او را چطور می‌بینید؟
من نمی‌گویم سعید از بهداد بالاتر است. ما دوتا فوق‌سنگین خوب داریم. هیچ قضاوتی بین این دو نمی‌کنم. هر دو تلاش می‌کنند نتایج خوبی بگیرند. سعید هم بعد از سال‌ها در حالی برگشته که هم از نظر روحی شرایط خوبی دارد و هم رکوردی. او خودش حتی گفته رقیب من رکوردها هستند، نه تالاخادزه گرجستانی.
آقای بیرانوند شما مسئولیت حساسی در قبال انتخاب وزنه برای این دو نفر در آمریکا دارید. مسئولیتی که دقیقا در المپیک لندن برعهده کوروش باقری بود و وزنه‌ها را برای بهداد سلیمی و سجاد انوشیروانی طوری هوشمندانه انتخاب کرد که هر دو به مدال رسیدند. شما برای اینکه بتوانید این کار را به نحو احسن انجام بدهید چه برنامه‌ای دارید؟
فدراسیون جهانی وزنه‌برداری فهرست اولیه‌ای از رکوردهای وزنه‌برداران همه کشورها برای این رقابت‌ها منتشر می‌کند که ما به آن اکتفا نمی‌کنیم. آنالیز ما از شرکت‌کننده براساس رکوردهای آنها در رویدادهای چهار سال اخیر است. نحوه انتخاب وزنه‌ها را بر این اساس می‌سنجیم و نسبت به آن پا در مسابقات می‌گذاریم. خوشبختانه استرسی برای این تصمیم‌گیری ندارم. ضمن اینکه در کادر فنی آقایان اصغر ابراهیمی و علیرضا کاظمی‌نژاد از مربیان خوبی هستند که حتما من را در این تصمیم‌گیری یاری خواهند داد. ما در بازی‌های داخل سالن اخیر به‌همراه این دوستان توانستیم خیلی خوب کار کنیم.
کیانوش رستمی با شما کار نمی‌کند اما می‌توانم درباره او از شما سؤالی را بپرسم؟
بله، چراکه نه. من آدم آزادی هستم.
رکوردهای کیانوش در هفته دوم لیگ بیش از اندازه با رکوردهای شخصی‌اش فاصله داشته؛ برخی‌ها می‌گویند امکانش خیلی زیاد است او به جهانی آمریکا نیاید. ضمن اینکه گفته می‌شود مصدومیت زانویش هم مزید بر علت شده تا با افت رکورد مواجه شود. شما اطلاعی از شرایط او دارید؟
چون من با کیانوش تمرین نکردم اطلاعی از مسائل فنی آن ندارم، باید این را از مربی خودش بپرسید. اما چیزی که من می‌بینم او در سالن کنار ما تمرین می‌کند و خیلی باانگیزه است. فکر نمی‌کنم به این راحتی‌ها جا بزند و کنار بکشد. او وزنه‌بردار باتجربه‌ای است و خودش را خراب نمی‌کند.
کیانوش دو سالی می‌شود که حاضر نشده با هیچ‌کدام از سرمربیان تیم ملی تمرین کند. آقای انوشیروانی، سرمربی قبلی، در اعتراض به همین موضوع از سِمَت خود کناره‌گیری کرد. شما از این موضوع ناراحت نیستید که با شما تمرین نمی‌کند اما با تیم شما می‌خواهد به رقابت‌های جهانی اعزام شود؟
نه، من حساسیتی به این موضوع ندارم. اصلا زمانی که خود من در شورای عالی وزنه‌برداری بودم این تصمیم گرفته شد که به او اجازه بدهند به‌تنهایی و با برنامه‌های خودش تمرین کند. من هم آن زمان عضو شورای فنی بودم و به این موضوع رأی دادم. الان هم که سرمربی تیم هستم مخالفتی با این حرکت او ندارم. کیانوش وزنه‌برداری است که شایستگی‌های خود را با طلایی که در المپیک گرفت و رکورد دنیا را زد، نشان داد. الان هم دارد تلاشش را برای رقابت‌های جهانی آمریکا می‌کند.
سؤال آخر اینکه شما در یک شرایط بحرانی بعد از استعفای انوشیروانی تیم را تحویل گرفتید. فدراسیون مسئولیت تیم را تا جهانی آمریکا به شما داده است. بعد از این رقابت‌ها چه برنامه‌ای دارید. ماندن یا نماندنتان در این تیم بستگی به نتیجه‌ای است که در جهانی می‌گیرید؟
بله، من در یک وضعیت بحرانی مسئولیت این تیم را قبول کردم. تیمی که واقعا ازهم‌گسیخته بود. وظیفه خودم دانستم که در این شرایط به میدان بیایم و کمک کنم. دیگر به این فکر نکردم که اگر بیایم چه می‌شود. یک شکست در کارنامه می‌ماند یا نه. درست مثل سربازی که به خط مقدم می‌رود و نمی‌داند شهید می‌شود یا برمی‌گردد. از آن زمان هم همه وجودم را گذاشته‌ام تا به یک نتیجه ایده‌آل برسم. من فقط به منافع ملی فکر کردم، نه منافع شخصی. الان فقط هدفم این است که در جهانی بهترین نتیجه را بگیرم. دیگر به چیزی فکر نمی‌کنم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.