|

امید اعتدال برای طنز

رضا ساکی

هشت‌سال گذشته برای طنزنویسان، دوران پرسوژه‌ای بود اما این پرسوژگی، طنز و طنزنویسی را در مطبوعات رونق نداد! سوژه برای نوشتن زیاد بود ولی ستون برای نوشتن کم! اگر جایی هم ستون وجود داشت صفحه وجود نداشت. طنزنویسان در طول این سال‌ها بیش از هر دوره‌ا‌ی طنز نوشتند اما طنزهایشان کمتر در روزنامه‌ها و مجلات چاپ شد و بیش از هر زمانی طنزنویسی عملی مشکوک، محکوم و مورد سوءظن بود. در این سال‌ها طنزها بیشتر در وبلاگ‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شدند تا روی ورق کاغذ! آن‌هم در اینترنتی که گاه بود و گاه نبود. در این دوره به تعبیر «عمران صلاحی» طنز آماده، یعنی دستپخت سیاستمداران زیاد بود و مردم طنز آنها را می‌خواندند اما تعادل وجود نداشت و دستپخت طنزنویسان خوانده نمی‌شد، چون منتشر نمی‌شد! امیدوارم حالا که همه‌جا حرف از کلید است، این کلید، تعادل را در صفحات روزنامه‌ها ایجاد کند و تعادل ایجادشده فضا را برای طنز آماده کند. طنز در روزنامه‌ها با ستون به تعادل نمی‌رسد با صفحه و لایی به تعادل می‌رسد، از بس که سوژه هست و خواهد بود!
هشت‌سال گذشته برای طنزنویسان، دوران پرسوژه‌ای بود اما این پرسوژگی، طنز و طنزنویسی را در مطبوعات رونق نداد! سوژه برای نوشتن زیاد بود ولی ستون برای نوشتن کم! اگر جایی هم ستون وجود داشت صفحه وجود نداشت. طنزنویسان در طول این سال‌ها بیش از هر دوره‌ا‌ی طنز نوشتند اما طنزهایشان کمتر در روزنامه‌ها و مجلات چاپ شد و بیش از هر زمانی طنزنویسی عملی مشکوک، محکوم و مورد سوءظن بود. در این سال‌ها طنزها بیشتر در وبلاگ‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شدند تا روی ورق کاغذ! آن‌هم در اینترنتی که گاه بود و گاه نبود. در این دوره به تعبیر «عمران صلاحی» طنز آماده، یعنی دستپخت سیاستمداران زیاد بود و مردم طنز آنها را می‌خواندند اما تعادل وجود نداشت و دستپخت طنزنویسان خوانده نمی‌شد، چون منتشر نمی‌شد! امیدوارم حالا که همه‌جا حرف از کلید است، این کلید، تعادل را در صفحات روزنامه‌ها ایجاد کند و تعادل ایجادشده فضا را برای طنز آماده کند. طنز در روزنامه‌ها با ستون به تعادل نمی‌رسد با صفحه و لایی به تعادل می‌رسد، از بس که سوژه هست و خواهد بود!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.