نامه توسلی در پی عدم حضورش در مراسم دانشگاه علامه
قرار بود به مناسبت ۱۳ آبان میزگردی در دانشگاه علامه برگزار شود. مراحل قانونی هم طی شده بود، اما با نزدیکشدن به روز موعود برخی تلاش کردند مانع از حضور یکی از میهمانها در این میزگرد شوند. میهمانان این میزگرد محمد توسلی، صادق زیباکلام و محمد نعیمیپور بودند. با وجود اینکه مجوزهای قانونی برای برگزاری این میزگرد طی شده بود، محمد توسلی از شرکت در آن بازماند. توسلی در پی این اتفاق، نامهای خطاب به رئیس دانشگاه علامهطباطبایی نوشت. در ادامه متن نامه میآید:
«ریاست محترم دانشگاه علامه طباطبایی
جناب آقای دکتر حسین سلیمی
با سلام و احترام، بهطوریکه استحضار دارید انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده مدیریت و حسابداری آن دانشگاه، به مناسبت روز 13 آبان سالگرد تسخیر سفارت آمریکا، میزگردی با حضور آقایان مهندس محمد نعیمیپور، دکتر صادق زیباکلام و اینجانب محمد توسلی برگزار کرده تا ضمن «بررسی سیر تحول جنبش دانشجویی و چالشهای آن پس از تسخیر سفارت» پاسخگوی سؤالات دانشجویان باشند. بهرغم موافقت و هماهنگی با مسئولان ذیربط دانشگاه و اخذ مجوز کتبی، پس از اعلام برنامه برخی مقامات با حضور این جانب مخالفت كردهاند.
جناب عالی احتمالا با سوابق فعالیتها و خدمات اینجانب در سالهای قبل و بعد از انقلاب در مدیریت انقلاب و مسئولیتهایی که داشتهام آشنا هستید و آگاهی دارید که نهضت آزادی ایران همواره پایبند به اصول و آرمانهای اصیل انقلاب بوده، به قانون اساسی التزام داشته و جز خدمت به ایران و هموطنان عزیز در راستای منافع ملی عملی انجام نداده است.
ضمن پوزش از دانشجویان عزیز که نتوانستم در جمع صمیمی آنان حضور داشته باشم، دلیل نگارش این نامه به جنابعالی، بررسی پیامدهای چنین تصمیمی در فضای دانشگاهی است. لغو یک سخنران از یک میزگرد دانشگاهی که اعلان آن در فضای دانشگاه منتشر شده، چه پیامدهایی میتواند داشته باشد؟ پیام این اقدام این است که فضای دانشگاههای ما در حدی بسته است که یکی از مدیران انقلاب نمیتواند در یک میزگرد دانشجویی حضور داشته باشد و اظهارنظر کند.
نسل جوان و دانشجوی امروز جامعه وقتی با چنین موانعی مواجه میشوند و از سویی به سوابق شکلگیری نظام جمهوری اسلامی ایران مراجعه میکنند، چه واکنشی میتوانند داشته باشند؟ نظامی که در 12 فروردین سال 58 با 98 درصد آرای مردم تأسیس شد و با استناد به راهبردهایی که رهبر فقید انقلاب برای نظام درخصوص فضای آزاد جامعه مطرح کردند که حتی مارکسیستها هم برای بیان نظرات خودشان آزاد هستند، خوشبختانه بخشی از این راهبردها در بسیاری از اصول قانون اساسی هم تبلور پیدا کرد، اما دستهای فراقانونی جلوی اجرای قانون را میگیرند و آزادیهای مدنی که از آرمانهای انقلاب بود را محدود میکنند.
تجربه دانشگاههای ایران در چند دهه گذشته و تجربه جهانی نشان میدهد اگر دانشگاهها استقلال لازم را نداشته باشند که بتوانند فضای آزاد لازم را در محیط دانشگاهها فراهم کنند تا دانشجویان علاوه بر کسب دانش و مهارتهای علمی بتوانند در نهادهای دانشجویی و فعالیتهای اجتماعی مورد علاقه خودشان در چارچوب مقررات دانشگاهی فعالیت داشته باشند، فارغالتحصیلان دانشگاه نمیتوانند مدیران لایق و توانمندی برای مدیریت کشور و اجرای برنامههای توسعه ملی باشند.
انتظار و امید دارد با انتخاب وزیر علوم جدید و تأمین استقلال قانونمند مدیریت دانشگاهها و برخورداری دانشجویان از فضای آزاد لازم برای فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی در دانشگاهها، شرایط لازم برای توسعه انسانی مورد نیاز برنامههای توسعه ملی فراهم شود».
قرار بود به مناسبت ۱۳ آبان میزگردی در دانشگاه علامه برگزار شود. مراحل قانونی هم طی شده بود، اما با نزدیکشدن به روز موعود برخی تلاش کردند مانع از حضور یکی از میهمانها در این میزگرد شوند. میهمانان این میزگرد محمد توسلی، صادق زیباکلام و محمد نعیمیپور بودند. با وجود اینکه مجوزهای قانونی برای برگزاری این میزگرد طی شده بود، محمد توسلی از شرکت در آن بازماند. توسلی در پی این اتفاق، نامهای خطاب به رئیس دانشگاه علامهطباطبایی نوشت. در ادامه متن نامه میآید:
«ریاست محترم دانشگاه علامه طباطبایی
جناب آقای دکتر حسین سلیمی
با سلام و احترام، بهطوریکه استحضار دارید انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده مدیریت و حسابداری آن دانشگاه، به مناسبت روز 13 آبان سالگرد تسخیر سفارت آمریکا، میزگردی با حضور آقایان مهندس محمد نعیمیپور، دکتر صادق زیباکلام و اینجانب محمد توسلی برگزار کرده تا ضمن «بررسی سیر تحول جنبش دانشجویی و چالشهای آن پس از تسخیر سفارت» پاسخگوی سؤالات دانشجویان باشند. بهرغم موافقت و هماهنگی با مسئولان ذیربط دانشگاه و اخذ مجوز کتبی، پس از اعلام برنامه برخی مقامات با حضور این جانب مخالفت كردهاند.
جناب عالی احتمالا با سوابق فعالیتها و خدمات اینجانب در سالهای قبل و بعد از انقلاب در مدیریت انقلاب و مسئولیتهایی که داشتهام آشنا هستید و آگاهی دارید که نهضت آزادی ایران همواره پایبند به اصول و آرمانهای اصیل انقلاب بوده، به قانون اساسی التزام داشته و جز خدمت به ایران و هموطنان عزیز در راستای منافع ملی عملی انجام نداده است.
ضمن پوزش از دانشجویان عزیز که نتوانستم در جمع صمیمی آنان حضور داشته باشم، دلیل نگارش این نامه به جنابعالی، بررسی پیامدهای چنین تصمیمی در فضای دانشگاهی است. لغو یک سخنران از یک میزگرد دانشگاهی که اعلان آن در فضای دانشگاه منتشر شده، چه پیامدهایی میتواند داشته باشد؟ پیام این اقدام این است که فضای دانشگاههای ما در حدی بسته است که یکی از مدیران انقلاب نمیتواند در یک میزگرد دانشجویی حضور داشته باشد و اظهارنظر کند.
نسل جوان و دانشجوی امروز جامعه وقتی با چنین موانعی مواجه میشوند و از سویی به سوابق شکلگیری نظام جمهوری اسلامی ایران مراجعه میکنند، چه واکنشی میتوانند داشته باشند؟ نظامی که در 12 فروردین سال 58 با 98 درصد آرای مردم تأسیس شد و با استناد به راهبردهایی که رهبر فقید انقلاب برای نظام درخصوص فضای آزاد جامعه مطرح کردند که حتی مارکسیستها هم برای بیان نظرات خودشان آزاد هستند، خوشبختانه بخشی از این راهبردها در بسیاری از اصول قانون اساسی هم تبلور پیدا کرد، اما دستهای فراقانونی جلوی اجرای قانون را میگیرند و آزادیهای مدنی که از آرمانهای انقلاب بود را محدود میکنند.
تجربه دانشگاههای ایران در چند دهه گذشته و تجربه جهانی نشان میدهد اگر دانشگاهها استقلال لازم را نداشته باشند که بتوانند فضای آزاد لازم را در محیط دانشگاهها فراهم کنند تا دانشجویان علاوه بر کسب دانش و مهارتهای علمی بتوانند در نهادهای دانشجویی و فعالیتهای اجتماعی مورد علاقه خودشان در چارچوب مقررات دانشگاهی فعالیت داشته باشند، فارغالتحصیلان دانشگاه نمیتوانند مدیران لایق و توانمندی برای مدیریت کشور و اجرای برنامههای توسعه ملی باشند.
انتظار و امید دارد با انتخاب وزیر علوم جدید و تأمین استقلال قانونمند مدیریت دانشگاهها و برخورداری دانشجویان از فضای آزاد لازم برای فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی در دانشگاهها، شرایط لازم برای توسعه انسانی مورد نیاز برنامههای توسعه ملی فراهم شود».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.