|

سیاست یک‌بام‌ودوهوای روسیه در منطقه

آزاده بابایی‌نژاد

«ولادیمیر پوتین»، رئیس‌جمهوری روسیه، در سفر هفته گذشته خود به تهران پیرامون مسائل مهم منطقه‌ای و نیز آینده پرونده هسته‌ای ایران با مقام‌های ایران به گفت‌وگو نشست. در همین ‌حال و به باور آگاهان سیاسی، جنگ داخلی شش‌سال‌واندی سوریه منجر به شکل‌گیری محور تازه‌ای میان سه کشور ایران - روسیه - ترکیه شده و این گمانه‌زنی را تقویت می‌کند که مسکو آگاهانه از ورود تهران و آنکارا به گود بحران سوریه حمایت کرده و در نبود یک استراتژی مشخص از سوی دولت پیشین و کنونی آمریکا در قبال بحران منطقه‌ای یادشده، مسکو نقش مؤثر و فعالانه‌ای به این دو کشور تفویض کرده تا اینچنین در مقابل حضور گروه‌های وابسته به کشورهای عربی منطقه، به‌ویژه عربستان بایستد. باید گفت با توجه به تقابل‌های جدی و استراتژیک و نیز منافع دو کشور ترکیه و ایران، به‌ویژه درباره شخص بشار اسد، دو طرف توانسته‌اند با میانجیگری مسکو به زبان مشترکی درباره سوریه دست یابند. در این میان و به باور آگاهان، روسیه در قبال تهران سیاست یک‌بام‌ودو‌هوا را اتخاذ کرده است؛ از یکسو با ایران درباره حفظ اسد، حذف داعش و تضعیف نقش و نفوذ آمریکا در منطقه به توافق برسد و از سوی دیگر، دست همکاری به سوی عربستان دراز کند؛ شاهد این ادعا، سفر اخیر سلمان بن‌عبدالعزیز، پادشاه عربستان، به روسیه در پنجم اکتبر بود. مسکو ضمن برپایی مراسم استقبال باشکوه از پادشاه عربستان، قراردادهای همکاری مشترک متعددی به ارزش میلیاردها دلار در زمینه‌های مختلف ازجمله انرژی (نفت، گاز و انرژی هسته‌ای)، نظامی و هوافضا با ریاض به امضا رساند. در مجموع، حدود ۱۵ قرارداد اقتصادی و نظامی میان روسیه و عربستان در مسکو امضا شد که شاید مهم‌ترین آنها قرارداد فروش سامانه موشکی اس-۴۰۰ به ریاض بود. عربستان نیز در جولاي ۲۰۱۵ وعده سرمایه‌گذاری هنگفتی به ارزش ۱۰ میلیارد دلار را به روس‌ها داده بود. در همین حال و به نوشته روزنامه «البیان» چاپ امارات متحده عربی، تهران و آنکارا موفق شده‌اند به شکل ماهرانه‌ای از سیاست‌های عمل‌گرایانه در راستای تأمین منافع مشترک بهره ببرند. در چنین شرایطی، سؤالی که به ذهن می‌رسد این است که توانمندی عرب‌ها برای داشتن روابط مشابه و متوازن با قدرت‌های منطقه، تا چه حدی است؟

«ولادیمیر پوتین»، رئیس‌جمهوری روسیه، در سفر هفته گذشته خود به تهران پیرامون مسائل مهم منطقه‌ای و نیز آینده پرونده هسته‌ای ایران با مقام‌های ایران به گفت‌وگو نشست. در همین ‌حال و به باور آگاهان سیاسی، جنگ داخلی شش‌سال‌واندی سوریه منجر به شکل‌گیری محور تازه‌ای میان سه کشور ایران - روسیه - ترکیه شده و این گمانه‌زنی را تقویت می‌کند که مسکو آگاهانه از ورود تهران و آنکارا به گود بحران سوریه حمایت کرده و در نبود یک استراتژی مشخص از سوی دولت پیشین و کنونی آمریکا در قبال بحران منطقه‌ای یادشده، مسکو نقش مؤثر و فعالانه‌ای به این دو کشور تفویض کرده تا اینچنین در مقابل حضور گروه‌های وابسته به کشورهای عربی منطقه، به‌ویژه عربستان بایستد. باید گفت با توجه به تقابل‌های جدی و استراتژیک و نیز منافع دو کشور ترکیه و ایران، به‌ویژه درباره شخص بشار اسد، دو طرف توانسته‌اند با میانجیگری مسکو به زبان مشترکی درباره سوریه دست یابند. در این میان و به باور آگاهان، روسیه در قبال تهران سیاست یک‌بام‌ودو‌هوا را اتخاذ کرده است؛ از یکسو با ایران درباره حفظ اسد، حذف داعش و تضعیف نقش و نفوذ آمریکا در منطقه به توافق برسد و از سوی دیگر، دست همکاری به سوی عربستان دراز کند؛ شاهد این ادعا، سفر اخیر سلمان بن‌عبدالعزیز، پادشاه عربستان، به روسیه در پنجم اکتبر بود. مسکو ضمن برپایی مراسم استقبال باشکوه از پادشاه عربستان، قراردادهای همکاری مشترک متعددی به ارزش میلیاردها دلار در زمینه‌های مختلف ازجمله انرژی (نفت، گاز و انرژی هسته‌ای)، نظامی و هوافضا با ریاض به امضا رساند. در مجموع، حدود ۱۵ قرارداد اقتصادی و نظامی میان روسیه و عربستان در مسکو امضا شد که شاید مهم‌ترین آنها قرارداد فروش سامانه موشکی اس-۴۰۰ به ریاض بود. عربستان نیز در جولاي ۲۰۱۵ وعده سرمایه‌گذاری هنگفتی به ارزش ۱۰ میلیارد دلار را به روس‌ها داده بود. در همین حال و به نوشته روزنامه «البیان» چاپ امارات متحده عربی، تهران و آنکارا موفق شده‌اند به شکل ماهرانه‌ای از سیاست‌های عمل‌گرایانه در راستای تأمین منافع مشترک بهره ببرند. در چنین شرایطی، سؤالی که به ذهن می‌رسد این است که توانمندی عرب‌ها برای داشتن روابط مشابه و متوازن با قدرت‌های منطقه، تا چه حدی است؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.