|

داستان‌های شاپور

«شرط‌بندی روی اسب مسابقه و قصه‌های دیگر»، مجموعه‌داستان تازه‌ای است از امیرحسین خورشیدفر که در نشر ثالث منتشر شده است. شخصیت اصلی تمام داستان‌های این مجموعه مردی است به نام شاپور صبری که معلم نقاشی است؛ همان شخصیتی که در رمان «تهرانی‌ها»ی خورشیدفر نیز حضور دارد و رمان با حضور او آغاز می‌شود. «شرط‌بندی روی اسب مسابقه و قصه‌های دیگر» شامل 18 داستان است با عنوان‌های: قیقاج، داستان شاپور، پرخور خسیس، آدم عوضی، امتیازها، آشغال‌جمع‌کن‌ها، جهل فروشنده، دوست داشتنِ نازنین عدد، خانم کوچولوی صبری، وضوح، انتخاب‌های اتفاقی، صبح قبل از شروع کار، حشرات اهلی، پیک‌نیک در چالوس، پولدار فامیل، دژاوو، راجو و شرط‌بندی روی اسب مسابقه. در این مجموعه شاپور صبری در موقعیت‌هایی مختلف قرار می‌گیرد و حالت‌ها و وسواس‌های ذهنی او در هنگام مواجهه با این موقعیت‌ها به طرزی شوخ و طنزآمیز پیگیری می‌شود و از خلال ماجراهای او با شخصیت‌های دیگری هم مواجه می‌شویم که زیر ذره‌بین راوی شوخ‌طبع داستان‌ها وجوه پنهان‌شان افشا می‌شود. در داستان دوم این مجموعه با عنوان «داستان شاپور»، شخصیت اصلی این داستان‌ها این‌گونه معرفی می‌شود: «نه در سال‌های دانشجویی و نه در هیچ برهه دیگر، شاپور صبری از آن‌ها که دستشان می‌اندازند نبوده است. چون شاپور کاری را ضایع نکرده، ندیدبدید نبوده، دست‌وپاچلفتی یا پرت از مرحله نبوده است. شاپور از آن‌ها نبوده که وقتی اسمش را می‌برند، حکایت مضحک و بامزه، مسلسل‌وار نقل شود و در هر مجلس، رفقا برگ تازه‌ای از او رو کنند یا اگر تعریفش را برای کسی می‌کنند، بگویند: تا خودش را ندیده باشی باورت نمی‌شود. از رفیق ما یکی بیشتر توی دنیا وجود ندارد.» راوی آن‌گاه وصف شاپور را این‌گونه ادامه می‌دهد: «درعوض، اصرار دارم بدانید شاپور صبری، به نحوی غیرمنتظره از حافظه همکلاسی و آشنا محو نشده است. بعضی در عالم هنر اسم در کرده‌اند، یکی دو تن از دنیا رفته‌اند، یکی به زندان افتاد... شاپور همان است که بود؛ اما از آن‌ها نیست که وقتی عکس دسته‌جمعی سفر دانشجویی را دست‌به‌دست می‌کنند سر این‌که اسم این چهره آشنا چیست شرط‌بندی راه بیفتد. شاپور را همه به یاد دارند. اسمش را می‌دانند. دست بالا ممکن است اسم‌هایی را که با شا شروع می‌شود مرور کنند. شاهرخ، شاهین یا حتا شهرام... به ظن قریب به یقین یکی خواهد بود تا اصلاح کند: شاپور. البته وقتی جمعی از کار یکی سر درنیاورند و از آن‌یکی هم پلشتی و رذالت سر نزند، فی‌الفور و برای خالی نبودن عریضه، صفت موذی را برایش ضرب می‌کنند. از این موذی‌ها یکی هم به شاپور رسید. خودش هم تنش می‌خارد. پای ثابت دورهمی فارغ‌التحصیلان است که خدا شاهد است از آن مهمل‌تر و زهرآگین‌تر محفلی را نمی‌شناسم. جای شکرش باقی است شاپور جزو برنامه‌ریزها نیست. برای جلسات مطلقا تن به کار نمی‌دهد ولو یک تلفن باشد. فقط‌وفقط تشریف می‌آورد. اصولا شاپور هرگز برای انجام کاری پیش‌قدم نبوده است. برای پرداختن صورتحساب از دیگران سبقت نمی‌گیرد. در برداشت اندیشمندانه شاپور از زندگی هرقدر از هیجان‌زدگی همان‌قدر دورشدن از مدنیت است.»

«شرط‌بندی روی اسب مسابقه و قصه‌های دیگر»، مجموعه‌داستان تازه‌ای است از امیرحسین خورشیدفر که در نشر ثالث منتشر شده است. شخصیت اصلی تمام داستان‌های این مجموعه مردی است به نام شاپور صبری که معلم نقاشی است؛ همان شخصیتی که در رمان «تهرانی‌ها»ی خورشیدفر نیز حضور دارد و رمان با حضور او آغاز می‌شود. «شرط‌بندی روی اسب مسابقه و قصه‌های دیگر» شامل 18 داستان است با عنوان‌های: قیقاج، داستان شاپور، پرخور خسیس، آدم عوضی، امتیازها، آشغال‌جمع‌کن‌ها، جهل فروشنده، دوست داشتنِ نازنین عدد، خانم کوچولوی صبری، وضوح، انتخاب‌های اتفاقی، صبح قبل از شروع کار، حشرات اهلی، پیک‌نیک در چالوس، پولدار فامیل، دژاوو، راجو و شرط‌بندی روی اسب مسابقه. در این مجموعه شاپور صبری در موقعیت‌هایی مختلف قرار می‌گیرد و حالت‌ها و وسواس‌های ذهنی او در هنگام مواجهه با این موقعیت‌ها به طرزی شوخ و طنزآمیز پیگیری می‌شود و از خلال ماجراهای او با شخصیت‌های دیگری هم مواجه می‌شویم که زیر ذره‌بین راوی شوخ‌طبع داستان‌ها وجوه پنهان‌شان افشا می‌شود. در داستان دوم این مجموعه با عنوان «داستان شاپور»، شخصیت اصلی این داستان‌ها این‌گونه معرفی می‌شود: «نه در سال‌های دانشجویی و نه در هیچ برهه دیگر، شاپور صبری از آن‌ها که دستشان می‌اندازند نبوده است. چون شاپور کاری را ضایع نکرده، ندیدبدید نبوده، دست‌وپاچلفتی یا پرت از مرحله نبوده است. شاپور از آن‌ها نبوده که وقتی اسمش را می‌برند، حکایت مضحک و بامزه، مسلسل‌وار نقل شود و در هر مجلس، رفقا برگ تازه‌ای از او رو کنند یا اگر تعریفش را برای کسی می‌کنند، بگویند: تا خودش را ندیده باشی باورت نمی‌شود. از رفیق ما یکی بیشتر توی دنیا وجود ندارد.» راوی آن‌گاه وصف شاپور را این‌گونه ادامه می‌دهد: «درعوض، اصرار دارم بدانید شاپور صبری، به نحوی غیرمنتظره از حافظه همکلاسی و آشنا محو نشده است. بعضی در عالم هنر اسم در کرده‌اند، یکی دو تن از دنیا رفته‌اند، یکی به زندان افتاد... شاپور همان است که بود؛ اما از آن‌ها نیست که وقتی عکس دسته‌جمعی سفر دانشجویی را دست‌به‌دست می‌کنند سر این‌که اسم این چهره آشنا چیست شرط‌بندی راه بیفتد. شاپور را همه به یاد دارند. اسمش را می‌دانند. دست بالا ممکن است اسم‌هایی را که با شا شروع می‌شود مرور کنند. شاهرخ، شاهین یا حتا شهرام... به ظن قریب به یقین یکی خواهد بود تا اصلاح کند: شاپور. البته وقتی جمعی از کار یکی سر درنیاورند و از آن‌یکی هم پلشتی و رذالت سر نزند، فی‌الفور و برای خالی نبودن عریضه، صفت موذی را برایش ضرب می‌کنند. از این موذی‌ها یکی هم به شاپور رسید. خودش هم تنش می‌خارد. پای ثابت دورهمی فارغ‌التحصیلان است که خدا شاهد است از آن مهمل‌تر و زهرآگین‌تر محفلی را نمی‌شناسم. جای شکرش باقی است شاپور جزو برنامه‌ریزها نیست. برای جلسات مطلقا تن به کار نمی‌دهد ولو یک تلفن باشد. فقط‌وفقط تشریف می‌آورد. اصولا شاپور هرگز برای انجام کاری پیش‌قدم نبوده است. برای پرداختن صورتحساب از دیگران سبقت نمی‌گیرد. در برداشت اندیشمندانه شاپور از زندگی هرقدر از هیجان‌زدگی همان‌قدر دورشدن از مدنیت است.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.