در سوگِ درویشیان
شرق: در پی درگذشت علیاشرف درویشیان، نویسنده معاصر اهالی فرهنگ در نوشتار یا گفتاری به سوگ او نشستند. محمود دولتآبادی، نویسنده معاصر و از همنسلانِ درویشیان از نخستین کسانی بود که به مرگ این نویسنده واکنش نشان داد. او در نوشتهای کوتاه در «ایسنا» درویشیان را «نویسنده مردمان تهیدست و نکبتزده لایههای ناپیدای جامعه» خواند و او را «بیمار یک مریضیِ باستانی در سرزمین ما ایران» دانست و در «شرق» نیز از روزگار درویشیان سخن گفت. شمس لنگرودیِ شاعر و جمال میرصادقی نیز در سوگِ این نویسنده بزرگ از او و دغدغههایش گفتند. درویشیان در 76 سالگی زندگی را بدرود گفت و عاقبت این سالیانِ پرثمر میراث او بود و مرگی که بهروایت شمس لنگرودی در ایسنا، به زندگی معنا میبخشد، و درعینحال بیمعنابودن زندگی را آشکار میکند. و مرگ، آن نیروی دوگانه است. او درویشیان را نویسندهای دانست که در روزگار جوانی او و نسل او از عوامل شور زندگی و نوشتههایش جریانی انرژیبخش برای پُرکردن خلأهای زندگی بینشاط تهی از معنا بود. میرصادقی نیز درویشیان را «نویسنده بافضیلت» خواند و نوشت: «آنچه که در کار درویشیان مهم است و به آثار او فضیلت میدهد این است که او خوانندگانش را انتخاب میکرد. برعکس ما که مینویسیم و خوانندگان میآیند کتاب ما را انتخاب میکنند.» مدیر جایزه مهرگان ادب نیز تسلیتی را در اختیار رسانهها گذاشت که در بخشی از آن آمده است: «بیتردید ادبیات ایران یکی از چهرههای شجاع، شریف و خستگیناپذیر خود را از دست داد، انسان بزرگی که هرچند بیماری سختی در یک دهه اخیر تن او را رنجور و ناتوان کرده بود اما وجودش همواره مایه دلگرمی و امید نویسندگان بود. نخستین کتاب درویشیان مجموعهداستان از این ولایت، که در دهه چهل منتشر شد حضور نویسندهای توانا را نوید داد که از غمها و رنجهای انسانی برمیآشفت و در مقابل کجرویها سکوت نمیکرد، درویشیان از سرسختترین مخالفان سانسور در ایران بود و سخنان او در مراسم اهدای جایزه مهرگان ادب (فرهنگسرای ارسباران- آذرماه ۱۳۸۶) در اوج بیماریاش و درحالیکه به روی صندلی چرخدار نشسته بود هرگز از یاد اهالی فرهنگ نخواهد رفت.» از مقامات رسمی حوزه فرهنگ هنوز واکنش رسمی و درخوری به مرگ این نویسنده بزرگ نشان داده نشده است. اما سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد در صفحه توییترش بدون بردنِ نامی از علیاشرف درویشیان نوشت: «آبشوران» و «از این ولایت» را در ۱۲- ۱۳ سالگی خواندم، تلخی فقر را به کامم چشاند. داستان- خاطرههایی که تکرار میشود.
شرق: در پی درگذشت علیاشرف درویشیان، نویسنده معاصر اهالی فرهنگ در نوشتار یا گفتاری به سوگ او نشستند. محمود دولتآبادی، نویسنده معاصر و از همنسلانِ درویشیان از نخستین کسانی بود که به مرگ این نویسنده واکنش نشان داد. او در نوشتهای کوتاه در «ایسنا» درویشیان را «نویسنده مردمان تهیدست و نکبتزده لایههای ناپیدای جامعه» خواند و او را «بیمار یک مریضیِ باستانی در سرزمین ما ایران» دانست و در «شرق» نیز از روزگار درویشیان سخن گفت. شمس لنگرودیِ شاعر و جمال میرصادقی نیز در سوگِ این نویسنده بزرگ از او و دغدغههایش گفتند. درویشیان در 76 سالگی زندگی را بدرود گفت و عاقبت این سالیانِ پرثمر میراث او بود و مرگی که بهروایت شمس لنگرودی در ایسنا، به زندگی معنا میبخشد، و درعینحال بیمعنابودن زندگی را آشکار میکند. و مرگ، آن نیروی دوگانه است. او درویشیان را نویسندهای دانست که در روزگار جوانی او و نسل او از عوامل شور زندگی و نوشتههایش جریانی انرژیبخش برای پُرکردن خلأهای زندگی بینشاط تهی از معنا بود. میرصادقی نیز درویشیان را «نویسنده بافضیلت» خواند و نوشت: «آنچه که در کار درویشیان مهم است و به آثار او فضیلت میدهد این است که او خوانندگانش را انتخاب میکرد. برعکس ما که مینویسیم و خوانندگان میآیند کتاب ما را انتخاب میکنند.» مدیر جایزه مهرگان ادب نیز تسلیتی را در اختیار رسانهها گذاشت که در بخشی از آن آمده است: «بیتردید ادبیات ایران یکی از چهرههای شجاع، شریف و خستگیناپذیر خود را از دست داد، انسان بزرگی که هرچند بیماری سختی در یک دهه اخیر تن او را رنجور و ناتوان کرده بود اما وجودش همواره مایه دلگرمی و امید نویسندگان بود. نخستین کتاب درویشیان مجموعهداستان از این ولایت، که در دهه چهل منتشر شد حضور نویسندهای توانا را نوید داد که از غمها و رنجهای انسانی برمیآشفت و در مقابل کجرویها سکوت نمیکرد، درویشیان از سرسختترین مخالفان سانسور در ایران بود و سخنان او در مراسم اهدای جایزه مهرگان ادب (فرهنگسرای ارسباران- آذرماه ۱۳۸۶) در اوج بیماریاش و درحالیکه به روی صندلی چرخدار نشسته بود هرگز از یاد اهالی فرهنگ نخواهد رفت.» از مقامات رسمی حوزه فرهنگ هنوز واکنش رسمی و درخوری به مرگ این نویسنده بزرگ نشان داده نشده است. اما سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد در صفحه توییترش بدون بردنِ نامی از علیاشرف درویشیان نوشت: «آبشوران» و «از این ولایت» را در ۱۲- ۱۳ سالگی خواندم، تلخی فقر را به کامم چشاند. داستان- خاطرههایی که تکرار میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.