در خدمت و خیانت طرح «خرید خدمات آموزشی»
عباس کیشمس. آموزگار
در سالهای تحصیلی (95-94) و (96-95) تحت عنوان نیروهای خرید خدمات آموزشی (بستههای حمایتی) بهعنوان آموزگار تماموقت مقطع ابتدایی در اداره آموزش عشایر ایذه، مشغول به کار شدم. از مهر 94 در دورافتادهترین روستای ایذه واقع در انتهای رشتهکوههای زاگرس، از توابع دهستان عشایری سوسن غربی و در نقطه صفر مرزی با استان همجوار چهارمحالوبختیاری باید حدود پنج ساعت پیادهروی در کوهستان داشته باشیم تا به مدرسه برسیم؛ مدرسهای سنتی فارغ از داشتن امکانات اولیه زندگی نظیر آب شرب، سرویس بهداشتی، مکان استراحت و خواب مناسب، برق، گاز و عدم آنتندهی شبکههای مخابراتی و ... از یکسو و خود نیز فارغ از هرگونه مزایای مالی، مادی و معیشتی و بهدور از تمام امکانات کمکآموزشی مشغول تدریس به این قشر واقعا محروم و تهیدست عشایری شدم. خدا را گواه میگیرم که در راستای رسالت خطیر آموزش که انصافا از تقدس والایی برخوردار است، آنچه را که در توان داشتم گذاشتهام و از هیچ کوششی در راستای اعتلای فرهنگ و اشاعه مباحث روز به والدین دانشآموزان دریغ نکردهام. از آنجا که شکاف عمیق طبقاتی بین این کودکان با سایر کودکان همنوع خود بهوضوح آشکار است و با
تمام وجود معلم آن را لمس میکند، ازاینرو در اکثر ایام تعطیل نظیر روزهای پنجشنبه و جمعه و حتی ساعات فراغت شبانه با این عزیزان کار کردهایم. تمام همکاران شاغل در این طرح، با این دید وارد سیستم آموزشی شدهایم. این طرح را به بخش خصوصی و پیمانکاران آموزشی واجد شرایط واگذار کرده و از آنها خواسته بودند که مسائل بیمه تأمین اجتماعی، مشکلات آموزشی مربوط به کلاسهای درس، تأمین لوازم و کتابهای کمکآموزشی برای محصلان، تأمین امکانات رفاهی برای معلمان این طرح؛ نظیر گچ، تختهسیاه، چراغ روشنایی نفتی، وسایل گرمکننده لازم برای بیتوته معلمان و سایر امکانات اولیه لازم درخور شخصیت یک معلم و... را فراهم کنند.
متأسفانه پیمانکاران محترم نیز بعد از دورزدن تمام این قوانین و با عنایت به بیتوجهی تمام مسئولان آموزشی به این قشر، با استفاده ابزاری از این معلمان شرایط دلسردکنندهای را به وجود آوردهاند. سال تحصیلی گذشته این قشر تحصیلکرده، با حداقل مدرک تحصیلی لیسانس را برای تداوم کار آموزشی به کار نگرفتند و از آنجا که بیمه این افراد را شرکتهای پیمانکاری خصوصی واریز کردهاند هیچگونه تعهدی متوجه بخش دولتی نمیشود. استدعا داریم برای رفع این معضل و شفافسازی این پروسه ما را از این سردرگمی و بلاتکلیفی کشنده رها کنید. وزیر محترم آموزشوپرورش، بعد از لطف و کرامت خداوند سبحان، تمام چشم امیدمان به دستورات و اقدامات مؤثر حضرتعالی است که برای مطالبه این خواسته بحق این قشر جوان نهایت مساعدت و همکاری را از طرق مختلف و ممکن عنایت بفرمایید.
در سالهای تحصیلی (95-94) و (96-95) تحت عنوان نیروهای خرید خدمات آموزشی (بستههای حمایتی) بهعنوان آموزگار تماموقت مقطع ابتدایی در اداره آموزش عشایر ایذه، مشغول به کار شدم. از مهر 94 در دورافتادهترین روستای ایذه واقع در انتهای رشتهکوههای زاگرس، از توابع دهستان عشایری سوسن غربی و در نقطه صفر مرزی با استان همجوار چهارمحالوبختیاری باید حدود پنج ساعت پیادهروی در کوهستان داشته باشیم تا به مدرسه برسیم؛ مدرسهای سنتی فارغ از داشتن امکانات اولیه زندگی نظیر آب شرب، سرویس بهداشتی، مکان استراحت و خواب مناسب، برق، گاز و عدم آنتندهی شبکههای مخابراتی و ... از یکسو و خود نیز فارغ از هرگونه مزایای مالی، مادی و معیشتی و بهدور از تمام امکانات کمکآموزشی مشغول تدریس به این قشر واقعا محروم و تهیدست عشایری شدم. خدا را گواه میگیرم که در راستای رسالت خطیر آموزش که انصافا از تقدس والایی برخوردار است، آنچه را که در توان داشتم گذاشتهام و از هیچ کوششی در راستای اعتلای فرهنگ و اشاعه مباحث روز به والدین دانشآموزان دریغ نکردهام. از آنجا که شکاف عمیق طبقاتی بین این کودکان با سایر کودکان همنوع خود بهوضوح آشکار است و با
تمام وجود معلم آن را لمس میکند، ازاینرو در اکثر ایام تعطیل نظیر روزهای پنجشنبه و جمعه و حتی ساعات فراغت شبانه با این عزیزان کار کردهایم. تمام همکاران شاغل در این طرح، با این دید وارد سیستم آموزشی شدهایم. این طرح را به بخش خصوصی و پیمانکاران آموزشی واجد شرایط واگذار کرده و از آنها خواسته بودند که مسائل بیمه تأمین اجتماعی، مشکلات آموزشی مربوط به کلاسهای درس، تأمین لوازم و کتابهای کمکآموزشی برای محصلان، تأمین امکانات رفاهی برای معلمان این طرح؛ نظیر گچ، تختهسیاه، چراغ روشنایی نفتی، وسایل گرمکننده لازم برای بیتوته معلمان و سایر امکانات اولیه لازم درخور شخصیت یک معلم و... را فراهم کنند.
متأسفانه پیمانکاران محترم نیز بعد از دورزدن تمام این قوانین و با عنایت به بیتوجهی تمام مسئولان آموزشی به این قشر، با استفاده ابزاری از این معلمان شرایط دلسردکنندهای را به وجود آوردهاند. سال تحصیلی گذشته این قشر تحصیلکرده، با حداقل مدرک تحصیلی لیسانس را برای تداوم کار آموزشی به کار نگرفتند و از آنجا که بیمه این افراد را شرکتهای پیمانکاری خصوصی واریز کردهاند هیچگونه تعهدی متوجه بخش دولتی نمیشود. استدعا داریم برای رفع این معضل و شفافسازی این پروسه ما را از این سردرگمی و بلاتکلیفی کشنده رها کنید. وزیر محترم آموزشوپرورش، بعد از لطف و کرامت خداوند سبحان، تمام چشم امیدمان به دستورات و اقدامات مؤثر حضرتعالی است که برای مطالبه این خواسته بحق این قشر جوان نهایت مساعدت و همکاری را از طرق مختلف و ممکن عنایت بفرمایید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.