جنگ هنوز به پایان نرسیده است
ساسان گلفر
اگر جان لنون، نابغه موسیقی و فعال ضدجنگ، به ضرب گلوله دیوانهای کشته نشده بود، احتمالا امروز 77سالگی را به چشم میدید. مراسم مجازی تولد جان لنون (1980-1940) روز گذشته، 10 اکتبر با پیامهای چندین چهره برجسته موسیقی در شبکههای اجتماعی در حالی برگزار شد که در جهان واقعی، دنیا بههیچوجه به آنچه او «تصور میکرد» نزدیکتر نشده؛ بلکه بهشدت فاصله گرفته است. اکنون نهتنها شعار مشهور او «جنگ به پایان رسیده است! البته اگر بخواهید»، محقق نشده است؛ بلکه طبلهای جنگ، آنهم به سردمداری رئیس جدید هیئت حاکمه آمریکا، در اینسو و آنسوی جهان به گوش میرسد.
سِر پل مککارتنی، یار دیرین «جان لنون» از گروه بیتلز، با ارسال توییتی نوشت: «دستم را در سالگرد تولد جان لنون به سوی او دراز میکنم. با تقدیم عشق. پل» و تصویری از خود با جان لنون را در استودیو ضبط، ضمیمه آن کرد.
رینگو استار، دوست و همکار دیگر این دو، در توییتر خود نوشت: «میگویند امروز تولد تو است. (تقدیم به تو) صلح و عشق» و یک رشته ایموجی ازجمله دستی با نماد صلح، یک ستاره، یک قلب و چند نت موسیقی همراه با آن فرستاد. رینگو استار نیز عکسی از خود و جان لنون که ظاهرا در سال 1967 گرفته شده است، به توییت خود ضمیمه کرده است. پیام یوکو اونو، همسر ژاپنی جان لنون، از ریکجاویک ایسلند ارسال شد. این پیام تولد، هم خطاب به جان لنون بود و هم به پسرش، شان لنون که روز تولدش با پدر یکی است و روز گذشته 42 ساله شد. یوکو اونو در توییت خود نوشت: «تولدتان مبارک، جان و شان! جان، تو هنوز با مایی و به ما خِرد و شادی میدهی، دقیقا همان چیزهایی که امروز بهشدت مورد نیاز است. عاشق همه شما هستم، یوکو».
جان لنون متولد لیورپول انگلستان، با پیدایش گروه چهارنفره بیتلز در لیورپول در سال 1960 (مرکب از لنون، مککارتنی، استار و جورج هریسن فقید) در مدتی کوتاه به شهرت جهانی رسید و با ازهمپاشیدن این گروه در سال 1970، حرفه ترانهسرایی، آهنگسازی و خوانندگی را به شکل انفرادی یا با همراهی همسرش ادامه داد و همچنان موفق بود و از آن مهمتر یک فعال سیاسی ضدجنگ بود که در جنبشهای اجتماعی آن زمان، بهویژه در مخالفت با جنگ ویتنام، صدای رسایی داشت. جان لنون پیش از کشتهشدن با شلیک چهار گلوله مارک دیوید چپمن در هشتم دسامبر 1980، ترانههایی مانند «تصور کن»، «فرصتی به صلح بده» و «قهرمان طبقه کارگر» را سرود و گزینگویههایی با موضوع عشق، صلح، مذهب و جنگ از خود بر جای گذاشت؛ جملههایی پرمغز مانند «رؤیایی که بهتنهایی در رؤیا میبینی، فقط یک رؤیاست. رؤیایی که با دیگری در رؤیا میبینی، واقعیت است» و «زندگی آن چیزی است که وقتی مشغول ریختن نقشههای دیگری هستی، اتفاق میافتد».
اگر جان لنون، نابغه موسیقی و فعال ضدجنگ، به ضرب گلوله دیوانهای کشته نشده بود، احتمالا امروز 77سالگی را به چشم میدید. مراسم مجازی تولد جان لنون (1980-1940) روز گذشته، 10 اکتبر با پیامهای چندین چهره برجسته موسیقی در شبکههای اجتماعی در حالی برگزار شد که در جهان واقعی، دنیا بههیچوجه به آنچه او «تصور میکرد» نزدیکتر نشده؛ بلکه بهشدت فاصله گرفته است. اکنون نهتنها شعار مشهور او «جنگ به پایان رسیده است! البته اگر بخواهید»، محقق نشده است؛ بلکه طبلهای جنگ، آنهم به سردمداری رئیس جدید هیئت حاکمه آمریکا، در اینسو و آنسوی جهان به گوش میرسد.
سِر پل مککارتنی، یار دیرین «جان لنون» از گروه بیتلز، با ارسال توییتی نوشت: «دستم را در سالگرد تولد جان لنون به سوی او دراز میکنم. با تقدیم عشق. پل» و تصویری از خود با جان لنون را در استودیو ضبط، ضمیمه آن کرد.
رینگو استار، دوست و همکار دیگر این دو، در توییتر خود نوشت: «میگویند امروز تولد تو است. (تقدیم به تو) صلح و عشق» و یک رشته ایموجی ازجمله دستی با نماد صلح، یک ستاره، یک قلب و چند نت موسیقی همراه با آن فرستاد. رینگو استار نیز عکسی از خود و جان لنون که ظاهرا در سال 1967 گرفته شده است، به توییت خود ضمیمه کرده است. پیام یوکو اونو، همسر ژاپنی جان لنون، از ریکجاویک ایسلند ارسال شد. این پیام تولد، هم خطاب به جان لنون بود و هم به پسرش، شان لنون که روز تولدش با پدر یکی است و روز گذشته 42 ساله شد. یوکو اونو در توییت خود نوشت: «تولدتان مبارک، جان و شان! جان، تو هنوز با مایی و به ما خِرد و شادی میدهی، دقیقا همان چیزهایی که امروز بهشدت مورد نیاز است. عاشق همه شما هستم، یوکو».
جان لنون متولد لیورپول انگلستان، با پیدایش گروه چهارنفره بیتلز در لیورپول در سال 1960 (مرکب از لنون، مککارتنی، استار و جورج هریسن فقید) در مدتی کوتاه به شهرت جهانی رسید و با ازهمپاشیدن این گروه در سال 1970، حرفه ترانهسرایی، آهنگسازی و خوانندگی را به شکل انفرادی یا با همراهی همسرش ادامه داد و همچنان موفق بود و از آن مهمتر یک فعال سیاسی ضدجنگ بود که در جنبشهای اجتماعی آن زمان، بهویژه در مخالفت با جنگ ویتنام، صدای رسایی داشت. جان لنون پیش از کشتهشدن با شلیک چهار گلوله مارک دیوید چپمن در هشتم دسامبر 1980، ترانههایی مانند «تصور کن»، «فرصتی به صلح بده» و «قهرمان طبقه کارگر» را سرود و گزینگویههایی با موضوع عشق، صلح، مذهب و جنگ از خود بر جای گذاشت؛ جملههایی پرمغز مانند «رؤیایی که بهتنهایی در رؤیا میبینی، فقط یک رؤیاست. رؤیایی که با دیگری در رؤیا میبینی، واقعیت است» و «زندگی آن چیزی است که وقتی مشغول ریختن نقشههای دیگری هستی، اتفاق میافتد».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.