نگاهی به نمایشگاه «بازگشته» در گالری ایوان
نورها را دنبال کن
مریم درویش: این روزها نمایشگاهی از نقاشیهای نازنین علایینیا در گالری ایوان برپاست. در این مجموعه که «بازگشته» نام دارد، عناصری مشخص تکرار شده و سعی در انتقال مفهومی یکسان دارند. عنصر اصلی که در تمام این تابلوها دیده میشود، لامپهایی هستند که علایینیا روشنبودن آنها را نشانه نور امید و انگیزهای برای بازگشت به زندگی میداند. در بیشتر تابلوها زنانی تنها دیده میشوند که در اطراف آنها یک یا چند لامپ روشن وجود دارد. این فیگورها در فضایی تیره و خالی قرار گرفتهاند و نحوه ارتباط آنها با لامپها متفاوت است. گاه با فاصله از آنها قرار دارند و گاهی آنها را در دست گرفته یا حمل میکنند، اما در یکی از تابلوها نور از درون فیگور به بیرون میتابد؛ گویی نور درونی انسان است که از کالبد او بیرون زده و اطراف را روشن کرده است. بهکارگیری رنگهای خاکستری و استفاده محدود از یک یا دو رنگ در تابلوها باعث شده غلبه تیرگی در آثار مشهود باشد و در این میان، نوری که از درون تیرگیها تابیده است بیشتر خودنمایی کند.
اما در بعضی از تابلوها این لامپها بهتنهایی و بدون حضور انسان دیده میشوند، مانند آنجا که در اتاقی خالی یک تلویزیون با علائم پایان پخش برنامهها دیده میشود و لامپی در بالای کادر روشن مانده است. در تابلو دیگری قوطیهای لامپ را میبینیم که روی هم چیده شدهاند و دیگر نشانی از خود لامپها دیده نمیشود.
علاوه بر نقاشیها، اثر دیگری در این مجموعه هست که مخاطب را در شکلگیری خود سهیم میکند. صفحه سیاهی روی دیوار قرار گرفته که لامپی داخل آن قرار دارد و کنار کلید آن نوشته شده: «روشن کنید». حال انتخاب با بیننده است که تصمیم بگیرد کلید برق را بفشارد یا نه.
در طبقه زیرین گالری هم چیدمانی دیده میشود که بار دیگر ارتباط میان انسان، نور و لامپها را نمایش میدهد. ریسههای لامپ در مرکز سالن مانند پردهای مقابل مخاطب قرار گرفته و تعدادی از لامپهای آن روشن هستند تا نور ملایمی در فضا ایجاد کنند. در پشت این پرده نورانی ویدئویی دیده میشود که چشمی را در حال پلکزدن و نگاهکردن به مقابل نشان میدهد. به نظر میرسد همانطور که مخاطب در حال نگاهکردن به نقاط نورانی است، این چشم هم به نور لامپها نگاه میکند.
مجموعه «بازگشته» نشاندهنده دیدگاه علایینیا به زندگی انسان در دنیای معاصر و نحوه برخورد او با چالشها و موانع زندگی است. آنطور که در این آثار دیده میشود، در تیرگی و تنهایی انسان کورسوی امیدی هم هست؛ کورسویی که دنبالکردنش میتواند بار دیگر او را به زندگی بازگرداند.
مریم درویش: این روزها نمایشگاهی از نقاشیهای نازنین علایینیا در گالری ایوان برپاست. در این مجموعه که «بازگشته» نام دارد، عناصری مشخص تکرار شده و سعی در انتقال مفهومی یکسان دارند. عنصر اصلی که در تمام این تابلوها دیده میشود، لامپهایی هستند که علایینیا روشنبودن آنها را نشانه نور امید و انگیزهای برای بازگشت به زندگی میداند. در بیشتر تابلوها زنانی تنها دیده میشوند که در اطراف آنها یک یا چند لامپ روشن وجود دارد. این فیگورها در فضایی تیره و خالی قرار گرفتهاند و نحوه ارتباط آنها با لامپها متفاوت است. گاه با فاصله از آنها قرار دارند و گاهی آنها را در دست گرفته یا حمل میکنند، اما در یکی از تابلوها نور از درون فیگور به بیرون میتابد؛ گویی نور درونی انسان است که از کالبد او بیرون زده و اطراف را روشن کرده است. بهکارگیری رنگهای خاکستری و استفاده محدود از یک یا دو رنگ در تابلوها باعث شده غلبه تیرگی در آثار مشهود باشد و در این میان، نوری که از درون تیرگیها تابیده است بیشتر خودنمایی کند.
اما در بعضی از تابلوها این لامپها بهتنهایی و بدون حضور انسان دیده میشوند، مانند آنجا که در اتاقی خالی یک تلویزیون با علائم پایان پخش برنامهها دیده میشود و لامپی در بالای کادر روشن مانده است. در تابلو دیگری قوطیهای لامپ را میبینیم که روی هم چیده شدهاند و دیگر نشانی از خود لامپها دیده نمیشود.
علاوه بر نقاشیها، اثر دیگری در این مجموعه هست که مخاطب را در شکلگیری خود سهیم میکند. صفحه سیاهی روی دیوار قرار گرفته که لامپی داخل آن قرار دارد و کنار کلید آن نوشته شده: «روشن کنید». حال انتخاب با بیننده است که تصمیم بگیرد کلید برق را بفشارد یا نه.
در طبقه زیرین گالری هم چیدمانی دیده میشود که بار دیگر ارتباط میان انسان، نور و لامپها را نمایش میدهد. ریسههای لامپ در مرکز سالن مانند پردهای مقابل مخاطب قرار گرفته و تعدادی از لامپهای آن روشن هستند تا نور ملایمی در فضا ایجاد کنند. در پشت این پرده نورانی ویدئویی دیده میشود که چشمی را در حال پلکزدن و نگاهکردن به مقابل نشان میدهد. به نظر میرسد همانطور که مخاطب در حال نگاهکردن به نقاط نورانی است، این چشم هم به نور لامپها نگاه میکند.
مجموعه «بازگشته» نشاندهنده دیدگاه علایینیا به زندگی انسان در دنیای معاصر و نحوه برخورد او با چالشها و موانع زندگی است. آنطور که در این آثار دیده میشود، در تیرگی و تنهایی انسان کورسوی امیدی هم هست؛ کورسویی که دنبالکردنش میتواند بار دیگر او را به زندگی بازگرداند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.