مگره در تعطیلات
نسيم آصف: «انگار دوباره میخواست رگبار و باران بگیرد چون خورشید ناپدید شده بود و آسمان یکدست خاکستری بود. مگره نمیدانست کجا میرود، ولی بالاخره، غرغرکنان، از خانه خارج شد. به جای اینکه توی بلوار ولتر به سمت چپ بپیچد، سمت راست رفت و وقتی به میدان ولتر رسید، باران هم بهشدت باریدن گرفت. وارد کافهای، روبهروی شهرداری شد که میزهای بیلیاردش در سالن پشتی قرار داشت. به خودش گفت که اگر حریفی پیدا کند بدش نمیآید کمی بازی کند. در گذشته، در بازی بیلیارد بد نبود. هم صدای برخورد گویها را دوست داشت و هم حرکات هوشمندانه در اثر ضربه وارده را. هر دو میز بیلیارد با روکشی پوشیده شده بودند. اما در کنار پنجره گروهی ورقبازی میکردند و او در نزدیکی آنها نشست. از جایی که نشسته بود، دست هر دو طرف را میدید. یکی از بازیکنان، کمی بعد، به طرف او چرخید و هربار که دست خوبی داشت، به او چشمک میزد.» این بخشی از رمان «مگره سرگرم میشود» ژرژ سیمنون است که بهتازگی با ترجمه عباس آگاهی توسط نشر جهانکتاب منتشر شده است. سیمنون از مشهورترین پلیسینویسان فرانسه و جهان است که تاکنون آثار زیادی از او با ترجمه آگاهی در مجموعه نقاب نشر جهانکتاب بهچاپ رسیده است. سربازرس مگره، قهرمان بخش زیادی از داستانهای پلیسی سیمنون است و او در هر کتاب معمایی جدید برای قهرمانش طرح میکند. در «مگره سرگرم میشود»، قرار است که مگره مدتی را در تعطیلات سپری کند. سهسالی میشود که مگره تعطیلاتی واقعی را تجربه نکرده بود و هر بار که برای رفتن به سفر آماده میشد ماجرایی پیش میآمد که مجبور بود سفرش را لغو کند و به آن بپردازد. اینبار اما او تصمیم گرفته که بالاخره به تعطیلات برود، اگرچه این دفعه هم قصد خروج از پاریس را ندارد. با اینحال چیزی نمیگذرد که مگره از بیکاری خسته میشود و حوصلهاش سر میرود. در این میان خواندن خبری در روزنامهها پای مگره را به ماجرایی دیگر میکشاند. جسد زنی جوان در مطب یک پزشک سرشناس پیدا شده و این خبری است که مگره در روزنامه میخواند و معمایی دیگر پیش رویش قرار میگیرد. در بخشی دیگر از این رمان میخوانیم: «در روزنامههای صبح هیچ خبر تازهای نبود. آنها خلاصهوار، آنچه را که روزنامههای عصر، روز گذشته چاپ کرده بودند، تکرار میکردند. ناگهان خلایی ایجاد شده بود؛ انگار قضیه به گره کوری رسیده است. مگره احساس ناامیدی میکرد. اولین فکری که به ذهنش رسید این بود که پس دارند چهکار میکنند؟ او به ژانویه و به دیگر اعضای پلیس که کارشان حل این معما بود، فکر میکرد. چند دقیقهای گذشت تا دوباره سرحال شد و به خودش خندید. او همچون خواننده معمولی روزنامهها واکنش نشان داده بود. جیره روزانهاش را نداده بودند و عصبانی شده بود. مثل همه مردم، لحظهای احساس کرده بود که پلیس وظیفهاش را انجام نمیدهد، و حالا اگر اصرار گزارشگران را که در جریان هر پرونده جنجالی، جلوی در دفترش بست مینشستند، بهتر درک میکرد. جناب سربازرس خبری بهمون بدید، هرچی میتونید، ولی چیزی بهمون بگید! در نتیجه همه مطالب روزنامه را از نظر گذراند: در اقامتگاهها و پلاژهای پرطرفدار کشور هوا چگونه بود؛ هنرپیشههای معروف چه اظهاراتی کرده بودند؛ حوادث جادهها و حتی مقالهای طولانی درباره تلویزیون...».
بنگاه کفن و دفن
«باید جلوی یک اتاقک تلفن عمومی انتظار کشیده باشی تا بفهمی واقعا تا چه اندازه جنس لطیف پرحرف است. دهدقیقهای میشد که در دفتر شهرستانی و غمزده پست منتظر بودم و سرانجام خانم داخل اتاقک به پرحرفی پرخرجش خاتمه داد. چون این اتاقک شیشههای مات داشت، تا آن لحظه، فقط با شنیدن صدایش، تصویری از او در ذهنم ساخته بودم. و نمیدانم چرا منتظر بودم ببینم زنی تپل و پخمه از آن بیرون بیاید. ولی موقعی که او ظاهر شد فهمیدم چقدر پرمدعایی میخواهد که سعی کنی به موجودی از روی لحن صدایش شکل ببخشی... در حقیقت، این خانمی که کنار رفتم تا بگذرد، زنی حدود سیساله، موطلایی، با چشمهایی آبی و کمی درشت بود...». این آغاز رمان «نان حلال» فردریک دار است که این کتاب نیز به تازگی با ترجمه عباس آگاهی در مجموعه نقاب نشر جهانکتاب بهچاپ رسیده است. بلز دولانژ، یکی از شخصیتهای این رمان است که جوانی بیکار و بیپول است و به سفارش دوستش و برای پیداکردن شغل به شهرستاني کوچک رفته است. بلز کار مورد نظر را نتوانسته پیدا کند و وقتی به اتاقک تلفن میرود تا این خبر را تلفنی به دوستش بدهد، اتفاقی برایش میافتد که مسیر داستان و آدمهایش را تغییر میدهد.
رمان با همین اتفاق شروع میشود و وقتی بلز بعد از زنی جوان پا به اتاقک تلفن میگذارد بهطور اتفاقی با کیف پولی روبرو میشود که برای همان زن بوده و در اتاقک افتاده است. کیف پر از پول است و بلز در جستوجوی صاحبش، به تنها بنگاه کفن و دفن شهر میرسد. جایی که در آن با آشیل کاستن، مدیر نفرتانگیز بنگاه و شهر ژرمن، آشنا میشود و بهعنوان دستیار او، به کار میپردازد. این آغاز ماجراهایی است که پشت هم از راه میرسند و سرنوشت شخصیتهای رمان را رقم میزنند. در بخشی دیگر از «نان حلال» میخوانیم: «برای اینکه غیبتم قابلتوجیه باشد، نمیشد زودتر از صبح روز بعد به مغازه کاستن برگردم. از اینروی تمام روز را در پون دولر پرسه زدم، در یک کافه روستایی ناهار خوردم، در طول کانال آبی وقت گذراندم و روزنامههایی را که برایم جالب نبودند، مطالعه کردم. ژرمن کار کثیفی را به عهدهام گذاشته بود و کمی از او دلخور شده بودم. تنها چیزی که موجب دلخوشیام میشد، فکرکردن به قیافه توئیلیه، زمانی که عکسهایش را ظاهر میکرد، بود...».
نسيم آصف: «انگار دوباره میخواست رگبار و باران بگیرد چون خورشید ناپدید شده بود و آسمان یکدست خاکستری بود. مگره نمیدانست کجا میرود، ولی بالاخره، غرغرکنان، از خانه خارج شد. به جای اینکه توی بلوار ولتر به سمت چپ بپیچد، سمت راست رفت و وقتی به میدان ولتر رسید، باران هم بهشدت باریدن گرفت. وارد کافهای، روبهروی شهرداری شد که میزهای بیلیاردش در سالن پشتی قرار داشت. به خودش گفت که اگر حریفی پیدا کند بدش نمیآید کمی بازی کند. در گذشته، در بازی بیلیارد بد نبود. هم صدای برخورد گویها را دوست داشت و هم حرکات هوشمندانه در اثر ضربه وارده را. هر دو میز بیلیارد با روکشی پوشیده شده بودند. اما در کنار پنجره گروهی ورقبازی میکردند و او در نزدیکی آنها نشست. از جایی که نشسته بود، دست هر دو طرف را میدید. یکی از بازیکنان، کمی بعد، به طرف او چرخید و هربار که دست خوبی داشت، به او چشمک میزد.» این بخشی از رمان «مگره سرگرم میشود» ژرژ سیمنون است که بهتازگی با ترجمه عباس آگاهی توسط نشر جهانکتاب منتشر شده است. سیمنون از مشهورترین پلیسینویسان فرانسه و جهان است که تاکنون آثار زیادی از او با ترجمه آگاهی در مجموعه نقاب نشر جهانکتاب بهچاپ رسیده است. سربازرس مگره، قهرمان بخش زیادی از داستانهای پلیسی سیمنون است و او در هر کتاب معمایی جدید برای قهرمانش طرح میکند. در «مگره سرگرم میشود»، قرار است که مگره مدتی را در تعطیلات سپری کند. سهسالی میشود که مگره تعطیلاتی واقعی را تجربه نکرده بود و هر بار که برای رفتن به سفر آماده میشد ماجرایی پیش میآمد که مجبور بود سفرش را لغو کند و به آن بپردازد. اینبار اما او تصمیم گرفته که بالاخره به تعطیلات برود، اگرچه این دفعه هم قصد خروج از پاریس را ندارد. با اینحال چیزی نمیگذرد که مگره از بیکاری خسته میشود و حوصلهاش سر میرود. در این میان خواندن خبری در روزنامهها پای مگره را به ماجرایی دیگر میکشاند. جسد زنی جوان در مطب یک پزشک سرشناس پیدا شده و این خبری است که مگره در روزنامه میخواند و معمایی دیگر پیش رویش قرار میگیرد. در بخشی دیگر از این رمان میخوانیم: «در روزنامههای صبح هیچ خبر تازهای نبود. آنها خلاصهوار، آنچه را که روزنامههای عصر، روز گذشته چاپ کرده بودند، تکرار میکردند. ناگهان خلایی ایجاد شده بود؛ انگار قضیه به گره کوری رسیده است. مگره احساس ناامیدی میکرد. اولین فکری که به ذهنش رسید این بود که پس دارند چهکار میکنند؟ او به ژانویه و به دیگر اعضای پلیس که کارشان حل این معما بود، فکر میکرد. چند دقیقهای گذشت تا دوباره سرحال شد و به خودش خندید. او همچون خواننده معمولی روزنامهها واکنش نشان داده بود. جیره روزانهاش را نداده بودند و عصبانی شده بود. مثل همه مردم، لحظهای احساس کرده بود که پلیس وظیفهاش را انجام نمیدهد، و حالا اگر اصرار گزارشگران را که در جریان هر پرونده جنجالی، جلوی در دفترش بست مینشستند، بهتر درک میکرد. جناب سربازرس خبری بهمون بدید، هرچی میتونید، ولی چیزی بهمون بگید! در نتیجه همه مطالب روزنامه را از نظر گذراند: در اقامتگاهها و پلاژهای پرطرفدار کشور هوا چگونه بود؛ هنرپیشههای معروف چه اظهاراتی کرده بودند؛ حوادث جادهها و حتی مقالهای طولانی درباره تلویزیون...».
بنگاه کفن و دفن
«باید جلوی یک اتاقک تلفن عمومی انتظار کشیده باشی تا بفهمی واقعا تا چه اندازه جنس لطیف پرحرف است. دهدقیقهای میشد که در دفتر شهرستانی و غمزده پست منتظر بودم و سرانجام خانم داخل اتاقک به پرحرفی پرخرجش خاتمه داد. چون این اتاقک شیشههای مات داشت، تا آن لحظه، فقط با شنیدن صدایش، تصویری از او در ذهنم ساخته بودم. و نمیدانم چرا منتظر بودم ببینم زنی تپل و پخمه از آن بیرون بیاید. ولی موقعی که او ظاهر شد فهمیدم چقدر پرمدعایی میخواهد که سعی کنی به موجودی از روی لحن صدایش شکل ببخشی... در حقیقت، این خانمی که کنار رفتم تا بگذرد، زنی حدود سیساله، موطلایی، با چشمهایی آبی و کمی درشت بود...». این آغاز رمان «نان حلال» فردریک دار است که این کتاب نیز به تازگی با ترجمه عباس آگاهی در مجموعه نقاب نشر جهانکتاب بهچاپ رسیده است. بلز دولانژ، یکی از شخصیتهای این رمان است که جوانی بیکار و بیپول است و به سفارش دوستش و برای پیداکردن شغل به شهرستاني کوچک رفته است. بلز کار مورد نظر را نتوانسته پیدا کند و وقتی به اتاقک تلفن میرود تا این خبر را تلفنی به دوستش بدهد، اتفاقی برایش میافتد که مسیر داستان و آدمهایش را تغییر میدهد.
رمان با همین اتفاق شروع میشود و وقتی بلز بعد از زنی جوان پا به اتاقک تلفن میگذارد بهطور اتفاقی با کیف پولی روبرو میشود که برای همان زن بوده و در اتاقک افتاده است. کیف پر از پول است و بلز در جستوجوی صاحبش، به تنها بنگاه کفن و دفن شهر میرسد. جایی که در آن با آشیل کاستن، مدیر نفرتانگیز بنگاه و شهر ژرمن، آشنا میشود و بهعنوان دستیار او، به کار میپردازد. این آغاز ماجراهایی است که پشت هم از راه میرسند و سرنوشت شخصیتهای رمان را رقم میزنند. در بخشی دیگر از «نان حلال» میخوانیم: «برای اینکه غیبتم قابلتوجیه باشد، نمیشد زودتر از صبح روز بعد به مغازه کاستن برگردم. از اینروی تمام روز را در پون دولر پرسه زدم، در یک کافه روستایی ناهار خوردم، در طول کانال آبی وقت گذراندم و روزنامههایی را که برایم جالب نبودند، مطالعه کردم. ژرمن کار کثیفی را به عهدهام گذاشته بود و کمی از او دلخور شده بودم. تنها چیزی که موجب دلخوشیام میشد، فکرکردن به قیافه توئیلیه، زمانی که عکسهایش را ظاهر میکرد، بود...».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.