|

قدم اول «شهر قدم اول»

لیلی گلستان

بالاخره شهری که معروف است به «شهر قدم اول» قدم اول را در بین باقی شهرها برداشت و اولین اکسپوی هنرهای تجسمی را برگزار کرد؛ امر بسیار مهمی که می‌توانست خیلی پیش از این اتفاق بیفتد.

شاید متولیان فرهنگ و هنر در شهرستان‌ها نمی‌دانند که چه استعدادهای درخشانی در شهرشان دارند، که البته وظیفه دارند بدانند، یعنی کارشان همین است. کارشان رسیدگی به امور فرهنگی و هنری شهرشان است، کارشان این است که استعدادها را کشف کنند و حامی آنها باشند و بستری برای اعتلا و ارتقای هنر و فرهنگ ترتیب دهند که متأسفانه این‌چنین نیست.
بالاخره باز هم بخش خصوصی پا پیش گذاشت و آقایان محقق و پولاد دو نفر از سرمایه‌داران اهل فرهنگ و هنر تبریز حامی برگزاری اکسپو شدند.
کاش سرمایه‌داران شهرهای دیگر مثل رشت، اصفهان، مشهد یا کرمانشاه و کردستان هم به این کار خیر و مهم تأسی و برای معرفی استعدادهای شهرشان اقدام کنند.
مالکان هتل کایا لاله پارک تبریز (که عجب هتل زیبا، باسلیقه و فوق‌العاده‌ای بود) یک طبقه از هتل را به اکسپو اختصاص دادند و نمایشگاهی از آثار برگزیده هنرمندان تبریزی را برگزار کردند. مؤسسه فرهنگی -هنری شمس تبریزی به مدیریت محمد محمودی، مجری برنامه و آقای مجید فتحی هم مدیربرنامه بود.
80 اثر برگزیده اکسپو بسیار درست و با کیفیت انتخاب شده بودند و چیدمان درست و معقولی داشتند. چند سخنرانی در راستای اقتصاد هنر برگزار شد و بحث یک درصد خرید از بودجه وزارتخانه‌ها دوباره مطرح و پیشنهاد شد این مصوبه به اجرا در‌آید تا با خرید آثار هنری از سوی وزارتخانه‌ها، اقتصاد هنر پررونق‌تر شود.
به گفته دست‌اندرکاران تبریزی، هیچ گالری‌ای بیش از دو سال نتوانسته در تبریز دوام بیاورد و بسته شده و دلیلش هم فقط‌وفقط نبود خریدار است.
می‌دانیم یکی از وظایف مهم گالری‌دارها در هر جای دنیا به‌وجودآوردن خریدار و مجموعه‌دار است و این کار مهم در تبریز اتفاق نیفتاده است. نمونه‌اش در همین اکسپو بود که هیچ‌یک از صاحبان صنایع و کارخانه‌داران تبریز به دیدن اکسپو دعوت نشده بودند و طبیعی بود که خریدی هم صورت نگیرد.
این کار ساده‌ای بود که اگر با تدبیر درست انجام می‌گرفت و به مشورت‌ها و پیشنهادها توجه بیشتری می‌شد، حتما تابه‌حال می‌توانستند فروش فوق‌العاده‌ای داشته باشند.
فرصت مغتنمی بود که متأسفانه از دست رفت و تجربه‌ای بود که امیدوارم در اکسپوی دوم از آن عبرت گرفته شود و شهرهای دیگر این مقوله دعوت از صاحبان صنایع و سرمایه‌داران را حتما مدنظر داشته باشند.
در همین‌جا به‌عنوان فردی از جامعه هنری ایران، از حامیان این اکسپو و مجریان این برنامه بسیار سپاسگزاری می‌کنم و از سوی خودم و چند گالری‌دار دیگر تهران آمادگی‌مان را برای دراختیارگذاشتن تجربه‌ها و تخصص‌هایمان در جهت برگزاری بهتر اکسپوی تبریز اعلام می‌کنم. به امید روزهای پربار‌تر برای هنرهای تجسمی ایران

بالاخره شهری که معروف است به «شهر قدم اول» قدم اول را در بین باقی شهرها برداشت و اولین اکسپوی هنرهای تجسمی را برگزار کرد؛ امر بسیار مهمی که می‌توانست خیلی پیش از این اتفاق بیفتد.

شاید متولیان فرهنگ و هنر در شهرستان‌ها نمی‌دانند که چه استعدادهای درخشانی در شهرشان دارند، که البته وظیفه دارند بدانند، یعنی کارشان همین است. کارشان رسیدگی به امور فرهنگی و هنری شهرشان است، کارشان این است که استعدادها را کشف کنند و حامی آنها باشند و بستری برای اعتلا و ارتقای هنر و فرهنگ ترتیب دهند که متأسفانه این‌چنین نیست.
بالاخره باز هم بخش خصوصی پا پیش گذاشت و آقایان محقق و پولاد دو نفر از سرمایه‌داران اهل فرهنگ و هنر تبریز حامی برگزاری اکسپو شدند.
کاش سرمایه‌داران شهرهای دیگر مثل رشت، اصفهان، مشهد یا کرمانشاه و کردستان هم به این کار خیر و مهم تأسی و برای معرفی استعدادهای شهرشان اقدام کنند.
مالکان هتل کایا لاله پارک تبریز (که عجب هتل زیبا، باسلیقه و فوق‌العاده‌ای بود) یک طبقه از هتل را به اکسپو اختصاص دادند و نمایشگاهی از آثار برگزیده هنرمندان تبریزی را برگزار کردند. مؤسسه فرهنگی -هنری شمس تبریزی به مدیریت محمد محمودی، مجری برنامه و آقای مجید فتحی هم مدیربرنامه بود.
80 اثر برگزیده اکسپو بسیار درست و با کیفیت انتخاب شده بودند و چیدمان درست و معقولی داشتند. چند سخنرانی در راستای اقتصاد هنر برگزار شد و بحث یک درصد خرید از بودجه وزارتخانه‌ها دوباره مطرح و پیشنهاد شد این مصوبه به اجرا در‌آید تا با خرید آثار هنری از سوی وزارتخانه‌ها، اقتصاد هنر پررونق‌تر شود.
به گفته دست‌اندرکاران تبریزی، هیچ گالری‌ای بیش از دو سال نتوانسته در تبریز دوام بیاورد و بسته شده و دلیلش هم فقط‌وفقط نبود خریدار است.
می‌دانیم یکی از وظایف مهم گالری‌دارها در هر جای دنیا به‌وجودآوردن خریدار و مجموعه‌دار است و این کار مهم در تبریز اتفاق نیفتاده است. نمونه‌اش در همین اکسپو بود که هیچ‌یک از صاحبان صنایع و کارخانه‌داران تبریز به دیدن اکسپو دعوت نشده بودند و طبیعی بود که خریدی هم صورت نگیرد.
این کار ساده‌ای بود که اگر با تدبیر درست انجام می‌گرفت و به مشورت‌ها و پیشنهادها توجه بیشتری می‌شد، حتما تابه‌حال می‌توانستند فروش فوق‌العاده‌ای داشته باشند.
فرصت مغتنمی بود که متأسفانه از دست رفت و تجربه‌ای بود که امیدوارم در اکسپوی دوم از آن عبرت گرفته شود و شهرهای دیگر این مقوله دعوت از صاحبان صنایع و سرمایه‌داران را حتما مدنظر داشته باشند.
در همین‌جا به‌عنوان فردی از جامعه هنری ایران، از حامیان این اکسپو و مجریان این برنامه بسیار سپاسگزاری می‌کنم و از سوی خودم و چند گالری‌دار دیگر تهران آمادگی‌مان را برای دراختیارگذاشتن تجربه‌ها و تخصص‌هایمان در جهت برگزاری بهتر اکسپوی تبریز اعلام می‌کنم. به امید روزهای پربار‌تر برای هنرهای تجسمی ایران

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.