قصه عشقستان
«پس از مرگ عمه و بعد از آن دگرگونیهای عجیبی که جنگ و زندگی و میهن را به لرزه درآورده، روزی من و فتانه و معصومه از در آهنین مدرسه خواهران با ایمان بیرون آمدیم و دیگر هرگز بازنگشتیم. معصومه که ترسی کشنده از خدا و پرندهها در درونش ریشه دوانده بود، در یک کارگاه خیاطی مشغول به کار شد... آن زمان برادرانم به سفر رفته بودند. پدرم و مادرم هم مدتها بود که مرده بودند. میبایست به تنهایی در آن خانه خلوت و درندشت زندگی میکردم و در همانجا زندگی عجیبم را سروسامان میدادم. زندگیای که در سالهای تنهایی و هراس من به شیوهای غریب همه اجزایش در فاجعه و تاریکی فرو رفته بود. مدیا هم به همان شیوه در رویای پیریزی داستانی بیپایان بود... معصومه که سالها آن راز را برای من حفظ کرده بود، خودش با تردید میگفت فتانه استعداد حکایتگوییاش بهتر از من است. اما فتانه فقط حکایتگویی شفاهی بود...» این بخشی از رمان «غروب پروانه» بختیار علی است که مدتی است با ترجمه مریوان حلبچهای توسط نشر نیماژ منتشر شده است. بختیار علی را میتوان جهانیترین چهره ادبی کرد دانست که در ایران نیز بهخوبی شناخته شده است. آثار بختیار علی تاکنون به زبانهای
متعددی ترجمه شدهاند و جوایز زیادی نیز به دست آوردهاند.
شیرکو بیکس شاعر مشهور کرد درباره رمان «غروب پروانه» نوشته: «غروب پروانه لبریز است از فضاهای جادویی ناب و زبان شاعرانه بسیار بکر که نقطه عطفی است در ادبیات کرد. در این رمان، عشقستان نشانگر دنیای رویایی و سرشار از اندیشه والای انسانی خاص است که بختیار علی این را به بهترین شکل ممکن به تصویر کشیده است.» «غروب پروانه» سالها پیش توسط مریوان حلبچهای به فارسی ترجمه شده بود اما به دلایل مربوط به ممیزی انتشارش با تاخیری طولانی روبرو شد تا اینکه بالاخره امسال امکان انتشار یافت. «غروب پروانه» از شاخصترین رمانهای بختیار علی بهشمار میرود و سبک داستاننویسی او در این رمان هم دیده میشود. در بخشی دیگر از این رمان میخوانیم: «یک هفته بعد از غروب پروانه، معصومه با روسری سیاه و مانتوی قهوهای بلند به مدرسه آمد. تا چند روز با هیچکس حرف نزد و در تنهایی کامل به سر برد. اما بعدها در شبهای طولانی تنهایی و خلوت توبهخانه، کمکم من و فتانه به او نزدیک شدیم. این واقعیت که من خواهر پروانه و فتانه خواهر مدیاست معصومه را دچار وحشت زیادی کرد...».
«پس از مرگ عمه و بعد از آن دگرگونیهای عجیبی که جنگ و زندگی و میهن را به لرزه درآورده، روزی من و فتانه و معصومه از در آهنین مدرسه خواهران با ایمان بیرون آمدیم و دیگر هرگز بازنگشتیم. معصومه که ترسی کشنده از خدا و پرندهها در درونش ریشه دوانده بود، در یک کارگاه خیاطی مشغول به کار شد... آن زمان برادرانم به سفر رفته بودند. پدرم و مادرم هم مدتها بود که مرده بودند. میبایست به تنهایی در آن خانه خلوت و درندشت زندگی میکردم و در همانجا زندگی عجیبم را سروسامان میدادم. زندگیای که در سالهای تنهایی و هراس من به شیوهای غریب همه اجزایش در فاجعه و تاریکی فرو رفته بود. مدیا هم به همان شیوه در رویای پیریزی داستانی بیپایان بود... معصومه که سالها آن راز را برای من حفظ کرده بود، خودش با تردید میگفت فتانه استعداد حکایتگوییاش بهتر از من است. اما فتانه فقط حکایتگویی شفاهی بود...» این بخشی از رمان «غروب پروانه» بختیار علی است که مدتی است با ترجمه مریوان حلبچهای توسط نشر نیماژ منتشر شده است. بختیار علی را میتوان جهانیترین چهره ادبی کرد دانست که در ایران نیز بهخوبی شناخته شده است. آثار بختیار علی تاکنون به زبانهای
متعددی ترجمه شدهاند و جوایز زیادی نیز به دست آوردهاند.
شیرکو بیکس شاعر مشهور کرد درباره رمان «غروب پروانه» نوشته: «غروب پروانه لبریز است از فضاهای جادویی ناب و زبان شاعرانه بسیار بکر که نقطه عطفی است در ادبیات کرد. در این رمان، عشقستان نشانگر دنیای رویایی و سرشار از اندیشه والای انسانی خاص است که بختیار علی این را به بهترین شکل ممکن به تصویر کشیده است.» «غروب پروانه» سالها پیش توسط مریوان حلبچهای به فارسی ترجمه شده بود اما به دلایل مربوط به ممیزی انتشارش با تاخیری طولانی روبرو شد تا اینکه بالاخره امسال امکان انتشار یافت. «غروب پروانه» از شاخصترین رمانهای بختیار علی بهشمار میرود و سبک داستاننویسی او در این رمان هم دیده میشود. در بخشی دیگر از این رمان میخوانیم: «یک هفته بعد از غروب پروانه، معصومه با روسری سیاه و مانتوی قهوهای بلند به مدرسه آمد. تا چند روز با هیچکس حرف نزد و در تنهایی کامل به سر برد. اما بعدها در شبهای طولانی تنهایی و خلوت توبهخانه، کمکم من و فتانه به او نزدیک شدیم. این واقعیت که من خواهر پروانه و فتانه خواهر مدیاست معصومه را دچار وحشت زیادی کرد...».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.