سنجش لازمه پیشدبستانی باکیفیت
علی عسگری. مدیر مطالعه طولی کودکی در ایران
عدالت آموزشی، بدون سنجش درست همه مؤلفههایی که در آن نقش دارند رخ نمیدهد. ورای بحثهای مربوط به هزینهها، ساختارها، برنامهها و هدفگذاری دوره پیشدبستانی باکیفیت، بدون معیارها و ملاکهای رسیدن به کیفیت مدنظر نمیتوان قدم درستی برداشت. میتوان گفت واقعیترین بحث و تماس همین سنجش است که نمونه آن مطالعه طولی کودکی در ایران محسوب میشود. اهمیت مطالعه طولی در آن است که در میان انواع پژوهشها، تنها این شکل پژوهش است که بر مبنای سنجش انجام میشود. این شکل مطالعه نه مداخله میکند، نه توصیهای دارد و نه برنامهای میدهد. تنها به سنجش در طول فرایندی که طی شده نگاه میکند. بنابراین این بررسی طولی میتواند منتج به بررسی رشد طولیای که رخ داده شود. دوره پیشدبستانی یکی از فقیرترین دورههای آموزشی در ابزارها و سنجش است. برای رسیدن به پیشدبستانی باکیفیت در مناطق دوزبانه، شناخت و توجه به فرهنگ آن منطقه باید همراه با سنجش رشد شناختی و مهارتهای اجتماعی انجام شود؛ برای مثال با مطالعه طولی دو استان؛ مانند تهران و تبریز میتوان به تفاوت رشدهای روانی، شناختی، زبانی و غیرشناختی کودکان رسید. این نتایج سنجشهاست که باید در اختیار تعیینکنندگان و سیاستگذاران باشد. در غیر این صورت سیاستگذاری بر مبنا و موضع درستی صورت نگرفته است. حتی با نتایج این سنجشهاست که میتوان در باورهای رایج شک کرد. تصور بر این است که رشد زبانی کودکان تبریزی از تهران عقبتر است، اما با توجه به آمارهای سنجش میبینیم که چنین نیست. بنابراین تمامی برنامههایی که بدون توجه به این سنجشهاست به هدف مدنظر نخواهد رسید. در کشور ما برای نخستینبار آزمون استنفورد بینه در حال استانداردشدن، اعتباریافتن و رواییسازی است. مسئله این است که آزمون سنجشی که در ساختار زبانی دیگری نوشته شده، چگونه در این مناطق انجام شود که افراد قابل مقایسه باشند. طبیعتا هرگونه برنامهریزی باید با این سنجش که در آن افراد قابلمقایسهاند شکل بگیرد.
عدالت آموزشی، بدون سنجش درست همه مؤلفههایی که در آن نقش دارند رخ نمیدهد. ورای بحثهای مربوط به هزینهها، ساختارها، برنامهها و هدفگذاری دوره پیشدبستانی باکیفیت، بدون معیارها و ملاکهای رسیدن به کیفیت مدنظر نمیتوان قدم درستی برداشت. میتوان گفت واقعیترین بحث و تماس همین سنجش است که نمونه آن مطالعه طولی کودکی در ایران محسوب میشود. اهمیت مطالعه طولی در آن است که در میان انواع پژوهشها، تنها این شکل پژوهش است که بر مبنای سنجش انجام میشود. این شکل مطالعه نه مداخله میکند، نه توصیهای دارد و نه برنامهای میدهد. تنها به سنجش در طول فرایندی که طی شده نگاه میکند. بنابراین این بررسی طولی میتواند منتج به بررسی رشد طولیای که رخ داده شود. دوره پیشدبستانی یکی از فقیرترین دورههای آموزشی در ابزارها و سنجش است. برای رسیدن به پیشدبستانی باکیفیت در مناطق دوزبانه، شناخت و توجه به فرهنگ آن منطقه باید همراه با سنجش رشد شناختی و مهارتهای اجتماعی انجام شود؛ برای مثال با مطالعه طولی دو استان؛ مانند تهران و تبریز میتوان به تفاوت رشدهای روانی، شناختی، زبانی و غیرشناختی کودکان رسید. این نتایج سنجشهاست که باید در اختیار تعیینکنندگان و سیاستگذاران باشد. در غیر این صورت سیاستگذاری بر مبنا و موضع درستی صورت نگرفته است. حتی با نتایج این سنجشهاست که میتوان در باورهای رایج شک کرد. تصور بر این است که رشد زبانی کودکان تبریزی از تهران عقبتر است، اما با توجه به آمارهای سنجش میبینیم که چنین نیست. بنابراین تمامی برنامههایی که بدون توجه به این سنجشهاست به هدف مدنظر نخواهد رسید. در کشور ما برای نخستینبار آزمون استنفورد بینه در حال استانداردشدن، اعتباریافتن و رواییسازی است. مسئله این است که آزمون سنجشی که در ساختار زبانی دیگری نوشته شده، چگونه در این مناطق انجام شود که افراد قابل مقایسه باشند. طبیعتا هرگونه برنامهریزی باید با این سنجش که در آن افراد قابلمقایسهاند شکل بگیرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.