|

مرضیه برومند در گفت‌وگو با «شرق»:

مخاطبان سینما فرق می‌کنند

در حاشیه نشست خبری «شهر موش‌ها 2» گفت‌وگویی با مرضیه برومند، کارگردان فیلم انجام شد که می‌خوانید.

‌ خانم برومند موفقیت‌های مجموعه‌های تلویزیونی مثل «شهر موش‌ها»، «آرایشگاه زیبا»، «خونه مادربزرگه» که توسط شما کارگردانی شد و مخاطبان تلویزیون از آن استقبال کردند، نشانگر شناخت شما از مخاطبان تلویزیون بود. آیا فکر می‌کنید این موفقیت را بتوانید در سینما تکرار کنید و فیلم پرفروشی بسازید؟
بالاخره سینما و تلویزیون مقوله‌های متفاوتی هستند و در عین حال وجوه مشترکی نیز دارند. البته سوال سختی است. چون از یک‌سو، مخاطبان تلویزیون را شما به عنوان کارگردان انتخاب نمی‌کنید. اما در سینما با آن پرده عریض نقره‌ای از نقطه‌نظر مخاطب‌شناسی، هم مخاطبان و هم شما همدیگر را پوشش می‌دهید. یعنی هردو فعال هستید.
‌ با این‌حال به نظر می‌رسد با وجود پرده عریض، خطاها در سینما بیشتر نمود پیدا می‌کند. برای حل این مساله چه می‌کنید؟
درست است که خیلی از خطاها در سینما عریان می‌شود و دست‌کم نسبت به تلویزیون زودتر به چشم می‌آید، اما در عین حال این تجربه را دارم که در سینما حل این مساله ساده‌تر است. با وجود تکنیک‌ها و تکنولوژی‌های پیشرفته و به مدد فیلمبرداری و تدوین می‌توان خیلی از خطاهای فیلمنامه را پوشاند.
‌ با توجه به اینکه «شهر موش‌ها 2» بنا بر گفته خودتان یک فیلم عروسکی کامل است، آیا در قیاس با فیلم زنده عروسکی راحت‌تر می‌توانید به نتیجه برسید؟
اتفاقا در این نوع فیلم؛ کار سخت‌تر است. چون در فیلم زنده عروسکی یک جاهایی می‌توانید با کمک بازیگر خطاها و کاستی‌های عروسک را بپوشانید یا با حرکات بازیگر حواس تماشاگر را پرت کنید. ولی در فیلم عروسکی کامل محدودیت بیشتر است و باید دقت بیشتری به کار ببرید.
‌ شخصیت‌های عروسکی چه کسانی هستند؟
گروه اتاق فکر هنوز اجازه نداده‌اند تا در این مورد صحبت کنم.
در حاشیه نشست خبری «شهر موش‌ها 2» گفت‌وگویی با مرضیه برومند، کارگردان فیلم انجام شد که می‌خوانید.

‌ خانم برومند موفقیت‌های مجموعه‌های تلویزیونی مثل «شهر موش‌ها»، «آرایشگاه زیبا»، «خونه مادربزرگه» که توسط شما کارگردانی شد و مخاطبان تلویزیون از آن استقبال کردند، نشانگر شناخت شما از مخاطبان تلویزیون بود. آیا فکر می‌کنید این موفقیت را بتوانید در سینما تکرار کنید و فیلم پرفروشی بسازید؟
بالاخره سینما و تلویزیون مقوله‌های متفاوتی هستند و در عین حال وجوه مشترکی نیز دارند. البته سوال سختی است. چون از یک‌سو، مخاطبان تلویزیون را شما به عنوان کارگردان انتخاب نمی‌کنید. اما در سینما با آن پرده عریض نقره‌ای از نقطه‌نظر مخاطب‌شناسی، هم مخاطبان و هم شما همدیگر را پوشش می‌دهید. یعنی هردو فعال هستید.
‌ با این‌حال به نظر می‌رسد با وجود پرده عریض، خطاها در سینما بیشتر نمود پیدا می‌کند. برای حل این مساله چه می‌کنید؟
درست است که خیلی از خطاها در سینما عریان می‌شود و دست‌کم نسبت به تلویزیون زودتر به چشم می‌آید، اما در عین حال این تجربه را دارم که در سینما حل این مساله ساده‌تر است. با وجود تکنیک‌ها و تکنولوژی‌های پیشرفته و به مدد فیلمبرداری و تدوین می‌توان خیلی از خطاهای فیلمنامه را پوشاند.
‌ با توجه به اینکه «شهر موش‌ها 2» بنا بر گفته خودتان یک فیلم عروسکی کامل است، آیا در قیاس با فیلم زنده عروسکی راحت‌تر می‌توانید به نتیجه برسید؟
اتفاقا در این نوع فیلم؛ کار سخت‌تر است. چون در فیلم زنده عروسکی یک جاهایی می‌توانید با کمک بازیگر خطاها و کاستی‌های عروسک را بپوشانید یا با حرکات بازیگر حواس تماشاگر را پرت کنید. ولی در فیلم عروسکی کامل محدودیت بیشتر است و باید دقت بیشتری به کار ببرید.
‌ شخصیت‌های عروسکی چه کسانی هستند؟
گروه اتاق فکر هنوز اجازه نداده‌اند تا در این مورد صحبت کنم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.