جستوجو در فضای معلق
بابک کوهستانی، نوازنده ویولای آلبوم«ناشنيدهها»: هرچه زمان بر من میگذرد و بیشتر در فرهنگهای شنیداری زمانها و مکانهای گوناگون غور میکنم، آنچه را که امروز موسیقی «کشفشده» و نه «آفریدهشده» میپندارم، در گذرگاههای بیشتری مییابم؛ بهگونهای که دیگر بر منجمدبودن آن در مکان و زمانی خاص اعتقادی ندارم. بخش بزرگ و بنیادی هنر شنیداری تمدن انسانی در دیدگاه من، آن چیزی است که از لایههای پیدا و پنهان طبیعت پیدا شده و مخلوق مطلق ذهن بشر نیست.
وقتی بنابر طرح پیشنهادی دوست گرامی و هنرمندم، «حمید مرادیان»، ساختار اولیه این همنوازی شکل گرفت، درست نمیدانستم او مرا با خود به کجا میبرد. هنوز هم در فضای این موسیقی منزلگاه نهایی پیشروی خود نمیبینم. آنچه برای من و سازم در این مجال پیش آمد، سفری فرازمانی و فرامکانی بود در تلاش به شناخت ظرفیتهای بیکران دنیایی از اصوات که امروزه «موسیقی مُدال» مینامندش؛ دنیایی چون یک طبیعت بکر و رنگبهرنگ که آن را در رویش گیاهانی از جنس فرهنگ تمام مردم دنیا بسیار توانمند یافتم.
در آنچه من مینوازم میتوان حضور مدهای قدیمی اروپایی ائولین، یونین، دورین، فریژین و میکسولیدین را احساس کرد. گردش نغماتی که به موسیقی دوره رنسانس اروپا و حتی قبل از آن گرایش دارند، در پیوند با مقامهای ایرانی هویتی چندگانه پیدا کرده و نامگذاری را بر بافت آنچه درمجموع شنیده میشود دشوار.
با امید به آنچه در این فضای معلق جستوجو کردهایم، مورد کنجکاوی واقع شود و آنچه رویاندهایم بیش از پیش پرورانده.
بابک کوهستانی، نوازنده ویولای آلبوم«ناشنيدهها»: هرچه زمان بر من میگذرد و بیشتر در فرهنگهای شنیداری زمانها و مکانهای گوناگون غور میکنم، آنچه را که امروز موسیقی «کشفشده» و نه «آفریدهشده» میپندارم، در گذرگاههای بیشتری مییابم؛ بهگونهای که دیگر بر منجمدبودن آن در مکان و زمانی خاص اعتقادی ندارم. بخش بزرگ و بنیادی هنر شنیداری تمدن انسانی در دیدگاه من، آن چیزی است که از لایههای پیدا و پنهان طبیعت پیدا شده و مخلوق مطلق ذهن بشر نیست.
وقتی بنابر طرح پیشنهادی دوست گرامی و هنرمندم، «حمید مرادیان»، ساختار اولیه این همنوازی شکل گرفت، درست نمیدانستم او مرا با خود به کجا میبرد. هنوز هم در فضای این موسیقی منزلگاه نهایی پیشروی خود نمیبینم. آنچه برای من و سازم در این مجال پیش آمد، سفری فرازمانی و فرامکانی بود در تلاش به شناخت ظرفیتهای بیکران دنیایی از اصوات که امروزه «موسیقی مُدال» مینامندش؛ دنیایی چون یک طبیعت بکر و رنگبهرنگ که آن را در رویش گیاهانی از جنس فرهنگ تمام مردم دنیا بسیار توانمند یافتم.
در آنچه من مینوازم میتوان حضور مدهای قدیمی اروپایی ائولین، یونین، دورین، فریژین و میکسولیدین را احساس کرد. گردش نغماتی که به موسیقی دوره رنسانس اروپا و حتی قبل از آن گرایش دارند، در پیوند با مقامهای ایرانی هویتی چندگانه پیدا کرده و نامگذاری را بر بافت آنچه درمجموع شنیده میشود دشوار.
با امید به آنچه در این فضای معلق جستوجو کردهایم، مورد کنجکاوی واقع شود و آنچه رویاندهایم بیش از پیش پرورانده.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.