|

سفر به قلب تاریخ در پایتخت سنگ و آهن

روستاهای آدم‌های سنگی

سنگ و آهن با آسمان خاکستری؛ تصویر این روزهای پایتخت است.
شهری که کاریکاتوری از مدرنیته را به نمایش گذاشته است. جاذبه‌های دیدنی تهران برای بسیاری از پایتخت نشینان ناشناخته است و کمتر کسی میداند این ابرشهر چه در دل خود دارد. در پایتخت سنگ و آهن با کمتر از یک ساعت رانندگی می‌توانید به روستای آدم سنگی سفر کنید. با سفر به روستای آدم‌های سنگی بعنوان یکی از جاذبه‌های طبیعی استان تهران در واقع به قلب تاریخ سفر کرده‌اید. این روستا در چندقدمی پایتخت هنوز چهره تاریخی خود را حفظ کرده است و آداب و سنن جاری در آن همچون گذشته پابرجاست.
برای رسیدن به این روستا باید راهی غربی‌ترین نقطه شهر تهران شد. در امتداد جاده‌ای کوهستانی و پیچ در پیچ، دو روستای کوچک و آرام در دل کوه‌های البرز میانی قرار گرفته اند؛ روستاهایی با نام وَردیج و واریش. روستاهایی که فارغ از همهمه و شلوغی شهر تهران، ساکت و آرام در دل کوهستان البرز جا خوش کرده‌اند. دسترسی به این روستاها از طریق اتوبان تهران-کرج و از بالای وردآورد امکان پذیر است. از بالای محله وردآورد، جاده‌ای آسفالته و پیچ در پیچ وجود دارد که قدم نهادن در آن تصویری از جاده‌ای به سبک و سیاق جاده امامزاده داوود را به نمایش میگذارد. این جاده در امتداد رودخانه و دره‌ای عمیق در نهایت به روستای وَردیج و بعد از اون به واریش ختم می‌شود. این دو روستا در فصل شکوفه‌ها به دیدنی‌ترین و جذاب‌ترین نقاط تهران تبدیل می‌شوند. در اردیبهشت ماه اگر راهی این منطقه شوید با منظره‌ای زیبا از باغ‌های وردیج و واریش روبه‌رو می‌شوید. منظره‌ای با شکوفه‌های یکدست سفید گیلاس و آلبالو. مناظری بدیع از طبیعت دلنشین بهار که این شعر مشیری را یادآوری می‌کند:
خوش به حال چشمه‌ها و دشت ها
خوش به حال دانه‌ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه‌های نیمه باز
دره‌های عمیق، باغ‌های سرسبز و کوه‌های مرتفع، مناظر چشم نوازی که در طول جاده و در طی مسیر، چشم‌های زیبا بین و کنجکاو شما رو به خود جلب خواهند کرد تا با خود زمزمه کنید:
بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک
آسمان آبی و ابری سپید
بی شک تصاویر زیبای جشن شکوفه‌های گیلاس در دیگر کشورها را دیده‌اید. مثلا فصل بهار در استکهلم پارکی وجود دارد که وجود هزاران شکوفه گیلاس، رنگ و ‏بوی دیگری به این پارک می‌دهد. در پایتخت تاریخی لیتوانی نیز درفصل بهار طبیعت سرسبز و زیبا در کنار درختانی پر ‏از شکوفه‌های زیبای گیلاس تصویری چشم نواز دارد یا در «بون» آلمان خیابانی وجود دارد که به خیابان شکوفه‌های گیلاس مشهور است. ایالات متحده، کره، ژاپن و چند کشور دیگر هم از داشتن چنین مناظری بی‌نصیب نیستند، تصاویری زیبا از شکوفه‌های گیلاس.
تهران در قرن 21 در دل خود روستاهایی با قدمت تاریخی و آداب و سنن اصیل دارد؛ روستاهایی که گذشته از جنبه تاریخی، طبیعتی بکر و دیدنی دارند. پتانسیل‌های نهفته‌ای که کمترین توجه به آنها در راستای توسعه صنعت گردشگری شده است.
ارتفاع روستای وردیج از سطح دریا یک هزار و ۸۵۰ متر و ارتفاع روستای واریش، ۲ هزار و ۲۵۰ متره.

روستای خور
روستای خور با داشتن ارتفاع ۲۸۰۰ متری در دامنه غربی قله گندم چال که دارای ۳۶۰۰ متر ارتفاع از سطح دریا در شمال غرب تهران و یکی از مناطق مرتفع البرز مرکزی می‌باشد و دارای طبیعت منحصر به فرد از نظر منطقه‌ای است که در تابستان دارای هوای خنک و عاری از رطوبت است و مناطق دیدنی همچون قله‌ها و دره‌های سرسبز و پیچ در پیچ و باغهای زیبا را دارا می‌باشد یکی از شاخص‌های منحصر به فرد آن آبشار خور است. آبشار زیبای خور با ارتفاع ۵۰ متر در مجاورت روستای خور در استان البرز و در فاصله ۱۷ کیلومتری جاده کرج -چالوس واقع شده است.
آبشار از روستای خور تقریبا ۲ کیلومتر فاصله دارد که با طی زمان ۳۰ الی ۴۵ دقیقه از میان درختان زیبای سیب ترش، گوجه سبز، زردآلو و گیلاس و طبیعت زیبای منطقه به پای آبشار خور خواهید رسید. به دلیل جلوگیری از هدر رفت آب چشمه مسیر نهر آب از نزدیکی آبشار تا روستای خور به وسیله کانال کوچکی هدایت می‌شود که در میان مسیر دریچه‌هایی برای تغییر مسیر آب به سمت باغات تعبیه شده است.
ارتفاع آبشار در حدود ۵۰ متر است و محل ریزش آب به صورت صخره‌ای و کاملا عمود بر زمین است. در فصول سرد سال به دلیل برودت هوا آب آبشار یخ میزنه و منظره واقعا زیبایی رو ایجاد میکنه اما در عوض به دلیل ارتفاع برف رسیدن به آبشار نیز سخت‌تر میشه.

سنگ و آهن با آسمان خاکستری؛ تصویر این روزهای پایتخت است.
شهری که کاریکاتوری از مدرنیته را به نمایش گذاشته است. جاذبه‌های دیدنی تهران برای بسیاری از پایتخت نشینان ناشناخته است و کمتر کسی میداند این ابرشهر چه در دل خود دارد. در پایتخت سنگ و آهن با کمتر از یک ساعت رانندگی می‌توانید به روستای آدم سنگی سفر کنید. با سفر به روستای آدم‌های سنگی بعنوان یکی از جاذبه‌های طبیعی استان تهران در واقع به قلب تاریخ سفر کرده‌اید. این روستا در چندقدمی پایتخت هنوز چهره تاریخی خود را حفظ کرده است و آداب و سنن جاری در آن همچون گذشته پابرجاست.
برای رسیدن به این روستا باید راهی غربی‌ترین نقطه شهر تهران شد. در امتداد جاده‌ای کوهستانی و پیچ در پیچ، دو روستای کوچک و آرام در دل کوه‌های البرز میانی قرار گرفته اند؛ روستاهایی با نام وَردیج و واریش. روستاهایی که فارغ از همهمه و شلوغی شهر تهران، ساکت و آرام در دل کوهستان البرز جا خوش کرده‌اند. دسترسی به این روستاها از طریق اتوبان تهران-کرج و از بالای وردآورد امکان پذیر است. از بالای محله وردآورد، جاده‌ای آسفالته و پیچ در پیچ وجود دارد که قدم نهادن در آن تصویری از جاده‌ای به سبک و سیاق جاده امامزاده داوود را به نمایش میگذارد. این جاده در امتداد رودخانه و دره‌ای عمیق در نهایت به روستای وَردیج و بعد از اون به واریش ختم می‌شود. این دو روستا در فصل شکوفه‌ها به دیدنی‌ترین و جذاب‌ترین نقاط تهران تبدیل می‌شوند. در اردیبهشت ماه اگر راهی این منطقه شوید با منظره‌ای زیبا از باغ‌های وردیج و واریش روبه‌رو می‌شوید. منظره‌ای با شکوفه‌های یکدست سفید گیلاس و آلبالو. مناظری بدیع از طبیعت دلنشین بهار که این شعر مشیری را یادآوری می‌کند:
خوش به حال چشمه‌ها و دشت ها
خوش به حال دانه‌ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه‌های نیمه باز
دره‌های عمیق، باغ‌های سرسبز و کوه‌های مرتفع، مناظر چشم نوازی که در طول جاده و در طی مسیر، چشم‌های زیبا بین و کنجکاو شما رو به خود جلب خواهند کرد تا با خود زمزمه کنید:
بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک
آسمان آبی و ابری سپید
بی شک تصاویر زیبای جشن شکوفه‌های گیلاس در دیگر کشورها را دیده‌اید. مثلا فصل بهار در استکهلم پارکی وجود دارد که وجود هزاران شکوفه گیلاس، رنگ و ‏بوی دیگری به این پارک می‌دهد. در پایتخت تاریخی لیتوانی نیز درفصل بهار طبیعت سرسبز و زیبا در کنار درختانی پر ‏از شکوفه‌های زیبای گیلاس تصویری چشم نواز دارد یا در «بون» آلمان خیابانی وجود دارد که به خیابان شکوفه‌های گیلاس مشهور است. ایالات متحده، کره، ژاپن و چند کشور دیگر هم از داشتن چنین مناظری بی‌نصیب نیستند، تصاویری زیبا از شکوفه‌های گیلاس.
تهران در قرن 21 در دل خود روستاهایی با قدمت تاریخی و آداب و سنن اصیل دارد؛ روستاهایی که گذشته از جنبه تاریخی، طبیعتی بکر و دیدنی دارند. پتانسیل‌های نهفته‌ای که کمترین توجه به آنها در راستای توسعه صنعت گردشگری شده است.
ارتفاع روستای وردیج از سطح دریا یک هزار و ۸۵۰ متر و ارتفاع روستای واریش، ۲ هزار و ۲۵۰ متره.

روستای خور
روستای خور با داشتن ارتفاع ۲۸۰۰ متری در دامنه غربی قله گندم چال که دارای ۳۶۰۰ متر ارتفاع از سطح دریا در شمال غرب تهران و یکی از مناطق مرتفع البرز مرکزی می‌باشد و دارای طبیعت منحصر به فرد از نظر منطقه‌ای است که در تابستان دارای هوای خنک و عاری از رطوبت است و مناطق دیدنی همچون قله‌ها و دره‌های سرسبز و پیچ در پیچ و باغهای زیبا را دارا می‌باشد یکی از شاخص‌های منحصر به فرد آن آبشار خور است. آبشار زیبای خور با ارتفاع ۵۰ متر در مجاورت روستای خور در استان البرز و در فاصله ۱۷ کیلومتری جاده کرج -چالوس واقع شده است.
آبشار از روستای خور تقریبا ۲ کیلومتر فاصله دارد که با طی زمان ۳۰ الی ۴۵ دقیقه از میان درختان زیبای سیب ترش، گوجه سبز، زردآلو و گیلاس و طبیعت زیبای منطقه به پای آبشار خور خواهید رسید. به دلیل جلوگیری از هدر رفت آب چشمه مسیر نهر آب از نزدیکی آبشار تا روستای خور به وسیله کانال کوچکی هدایت می‌شود که در میان مسیر دریچه‌هایی برای تغییر مسیر آب به سمت باغات تعبیه شده است.
ارتفاع آبشار در حدود ۵۰ متر است و محل ریزش آب به صورت صخره‌ای و کاملا عمود بر زمین است. در فصول سرد سال به دلیل برودت هوا آب آبشار یخ میزنه و منظره واقعا زیبایی رو ایجاد میکنه اما در عوض به دلیل ارتفاع برف رسیدن به آبشار نیز سخت‌تر میشه.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.