گزارش اختصاصی «شرق» از ایتالیا
شکست گلادیاتورها مقابل والیبال ایران
تیمملی والیبال ایران در پنجمین دیدار خود در مسابقات لیگ جهانی جمعهشب در خاک ایتالیا برابر لاجوردیها ایستاد و با نتیجه 3بریک ملیپوشان ایتالیا را به زانو درآورد. این برد تاریخی یک شب فراموشنشدنی را برای ورزش ایران خلق کرد؛ نتیجهای که پیشتر شبیه یک رویا بود.
مودنا- ایتالیا- یک روز پیش از بازی
«ما از بازیکنان هیچ انتظاری برای این مسابقات نداریم و بیش از هر چیز برای کسب تجربه و بالابردن توانایی بازیکنان پا به این مسابقات گذاشتهایم.» این جملات «خولیو ولاسکو» سرمربی تیمملی والیبال کشورمان در مصاحبه مطبوعاتی یک روز پیش از بازی بود؛ وقتی که با استرس زیاد پشت میکروفن نشسته بود و تنها به چگونگی دیدار ایران و ایتالیا فکر میکرد. به یقین، ولاسکو هیچ پیشبینیاي از این دیدار جنجالی نداشت و تنها میخواست پس از سالها بازگشت به «مودنا»، شهر والیبال ایتالیا و قهرمان مسابقات سری A، با یک نتیجه آبرومند خانه را ترک کند.
مودنا- ایتالیا- روز بازی
سفر ما از شهر رم بود، 50 نفر از دانشجویان مقیم پایتخت، وقتی به سالن «پالا کازا» نزدیک شدیم صدای جیغ و همهمه زیادی از بیرون شنیده میشد، البته دلمان گرم بود که تعداد به همین 50 نفر ختم نمیشود و با تلفنهای پیدرپی که با دوستان خود در سایر شهرها داشتیم، میدانستیم که تعدادی دیگر از ایرانیهای مقیم ایتالیا از شهرهای میلان، بلونیا، تورینو، فلورانس و پارما برای تشویق تیمملی کشورمان حضور پیدا میکنند اما وقتی وارد سالن شدیم دیدن جایگاه ایرانیان نهتنها ما بلکه همه اهالی والیبال حاضر در سالن را شگفتزده کرد؛ جمعیت بیشماری که نیمی از سالن را پر کرده بود و یکدست و یکصدا ایران را تشویق میکرد. حضور جمعیتی اینچنینی در شهر کوچک و بیسروصدایی همچون مودنا همه ما را به وجد آورده بود و هیچکس تصور اینچنین همدلی را نداشت.
با این حال دانشجویان و شهروندان ایرانی مقیم ایتالیا از سراسر این چکمه خاکی دور هم جمع شده بودند و با صورتهای پوشیده از رنگ پرچم و نام ایران از اولین دقایق حمایت خود را از بازیکنان ملیپوش آغاز کردند. شوق و غیرت تماشاچیان ایتالیاییها را کمی نگران کرده بود، چرا که به جرات میتوان گفت این نخستینبار بود که در ایتالیا ایرانیها برای حمایت تیمملی دور هم جمع میشدند و با این هیجان سالن را با صدای خود به لرزه درمیآوردند.
اگرچه سال گذشته برای همین مسابقات والیبال در شهر میلان هواداران در سالن حضور پیدا کرده بودند، اما به گفته همه کسانی که تجربه حضور در هر دو این مسابقات را داشتند«امسال، سال دیگری بود.» تا جایی که رسانههای ایتالیایی نیز به حضور تماشگران ایرانی اشاره مستقیم و آنها را «هواداران دوآتشه» خطاب کردند. خبرنگار سایت والیبال ایتالیا دراینباره نوشت: «در این جشن برعکس شده و با جمعیت حاضر در سالن، من احساس میکردم در تهران هستم و نه در ایتالیا.»با این حال دلهرههای ایتالیاییها را به وضوح میشد دید، بهت و چشمان زلزده آنان به جایگاه تماشاچیان، اما هیچکس نمیدانست تنها پنجدقیقه دیگر با شروع بازی این بهت چندبرابر خواهد شد، بیاغراق میتوان گفت هیچکس انتظار این اتفاق را نداشت، بیش از همه خود ایتالیاییها، شاید آرامش و سکوت آنها از شروع بازی تا ست سوم بیانگر همین باور بود؛ باور به پیروزی.
اما همه باورها را نخستین توپها تغییر داد؛ ضربات تیمملی ایران که بر زمین ایتالیا مینشست و امتیازات نخست را پیدرپی کسب میکرد. ترکیب تیمملی کشورمان به انتخاب ولاسکو را در ست اول سعید معروف، محمد موسوی، آرمین تشکری، امیر غفور، رحمان داوودی، علیرضا مباشری و فرهاد ظریف تشکیل میدادند و این در حالی بود که کادرفنی فرهاد قائمی را به دلیل مصدومیت پس از دیدار با صربستان در اختیار نداشت و حمزه زرینی تنها چند ساعت پیش از بازی به ایتالیا رسید. نگرانی و استرس در چشمان ولاسکو موج میزد اما آرامشی که او و سایر اعضای کادرفنی به ملیپوشان میدادند و تشویق «ایران ایرانی» که سالن را پر کرده بود نتیجه ست اول را با امتیاز 25- 23 به سود ایران تمام کرد.
ایتالیاییها فکر میکردند این ست تنها نتیجهای است که به ایرانیها واگذار میکردند، این تفکر اهالی اصحاب رسانههای ایتالیایی در جایگاه خبرنگاران هم بود، اما نتیجه 25-22 ست دوم به سود تیمملی کشورمان تمام تفکرات پیشین را برهم ریخت و اینبار نگرانی و استرس به تیم لاجوردیها انتقال پیدا کرد. هنگامی که برووتو، سرمربی تیمملی ایتالیا شاگردانش را فراخواند و با تغییر تاکتیک در ست سوم از آنها خواست تا بازی را در دست بگیرند، اگرچه ست سوم هم با امتیازات ایران آغاز شد اما با ورود بازیکن شماره 9، زایسف، بازیکن دومتری روسیالاصل تیم ایتالیا، برگ برنده به دست ایتالیاییها افتاد، این بازیکن به دلیل مصدومیت در پای راست نمیتوانست بیش از این در اختیار تیمش قرار بگیرد.
تغییرات تاکتیکی در تیمملی ایتالیا در ست سوم و دادن دو امتیاز مشکوک از سوی داوری به این تیم و چند اشتباه فردی از سوی تیم ایران باعث شد تا این ست با نتیجه 25-22 بهنفع میزبان تمام شود.
عملکرد درست یا نادرست داوری اگرچه نتیجه را به سود ایتالیاییها تمام کرد اما واگذاری نتیجه این ست شروع تازهای برای تیم ایران بود، نهتنها برای ملیپوشان بلکه برای سکوها هم سرآغاز جدیدی بود.
ایتالیاییهای حاضر در سکو به امید آنکه دیگر روند بازی قرار است به سود آنها تمام شود، دست به تشویق و شادی زدند، اما خشم هواداران ایرانی از عملکرد داوری، باعث شد تا جایگاه ایرانیها همچون بمب منفجر شود و صدای سالن را فقط ایران ایران پر کند.
بازیکنان تیمملی با حفظ آرامش و تمرکز برای انجام ست چهارم بهزمین آمدند و با دلگرمیای که به یکدیگر میدادند نخستین امتیازات را از آن خود کردند. به جرات میتوان گفت ست چهارم یکی از سختترین و هیجانیترین بازیهای تیمملی در طول مسابقات لیگ جهانی بود، این ادعایی است که بچههای تیمملی پس از بازی هم داشتند.
ایتالیاییها تنها در ست سوم موفق بودند چهار امتیاز در طول این ست از ایرانیها پیشی بگیرند و در سایر ستها، ایرانیها از لاجوردیها جلوتر بودند، اما آخرین دقایق ست چهارم ایران و ایتالیا پشتسر یکدیگر قدم برمیداشتند و نفسها را در سینه حبس کرده بودند. هر اشتباه، هر خطا و هر یک امتیاز نتیجه بازی را برای هر دو تیم بهشکلی متفاوت رقم میزد. شاگردان ولاسکو با پیروزی ست چهارم میتوانستند نتیجه بازی را 3-1 بهنفع خود تمام کنند اما ایتالیاییها بهدنبال این بودند تا با پیروزی در یک ست دیگر (2-2) نتیجه را به ست پنجم موکول کنند.
جدال دو تیم ایران و ایتالیا در ست چهارم وقتی اوج گرفت که ملیپوشان کشورمان با کم کردن اختلاف امتیاز 16-22 خود را به لاجوردیها رساندند و با نتیجه 23-23 گام به گام با حریف پیش رفتند. اما ظرافت ایده و تفکرات ولاسکو از یکسو، غیرت و وحدت بازیکنان از سوی دیگر، مجال به ایتالیاییها نداد، تا جایی که حتی حضور مجدد بازیکن شماره 9 لاجوردیها کارساز نبود و ایتالیا با نتیجه 30-32 به شکل ناباورانهای در خانه برابر ایران به زانو نشست. فریاد شادی تماشاچیها، شوک و بهت ایتالیاییها، اشک و دستهای رو به آسمان ملیپوشانمان آخرین سکانس این دیدار طلایی بود. لحظههای باورنکردنی برای میزبان قدرتمندی چون ایتالیا و لحظههای شادیبخش و آرامی برای سرمربی نگران تیمملی ایران؛ خولیو ولاسکو.
مودنا- ایتالیا- با ملیپوشان
نمیتوان هیچگونه شادی و لحظههای بعد از مسابقه را توصیف کرد. شادی هوادارانی که از کیلومترها تنها برای حمایت تیمملیشان (با فرض باخت) به مودنا آمده بودند و حال در راهروهای سالن پالاکازا با اشک و با زبان ایتالیایی برد ایران را به رخ حریف میکشیدند. از سوی دیگر ولاسکو که روی دستان شاگردانش «پرواز» میکرد (همچون دهه 80 در ایتالیا) اینبار بازیکنان فارسیزبانش را در آغوش کشید و رو به همه آنها گفت: «از تکتک شما ممنونم.» اگرچه قرار بود پیش از مسابقه یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار شود و ایتالیاییها آن را به بعد از بازی موکول کردند، اما پس از مسابقه هم باز ایتالیاییها از برگزاری این کنفرانس شانه خالی کردند و هیچ کنفرانسی برگزار نشد. خولیو ولاسکو، سرمربی تیمملی ایران، در گفتوگو با «شرق» پس از نتیجهگیری طلایی شاگردانش گفت: «ما بحثی که پیش از حضور در این مسابقات داشتیم این بود که نمایش خوبی انجام دهیم و تنها به فکر بازی خودمان در ایتالیا باشیم تا بتوانیم یک تجربه خوب کسب کنیم.
اگرچه در این دیدار تیم ما «قایمی» را در اختیار نداشت، معروف دچار «اسپاسم» گردن بود و حمزه با تاخیر به تیم پیوست اما با دقت و تاکتیکی که بازیکنان در شرایط حساس بازی از خودشان نشان دادند، موفق شدند تا امتیازات خوبی کسب کنند و به این پیروزی ارزشمند برسند. آنها بر لحظههای سخت غلبه کردند و مهمتر از هر چیز تا دقایق پایانی بازی همگی جنگیدند و یک کار گروهی و تیمی فوقالعاده زیبا از خودشان نشان دادند. برای من مهمترین چیز این بود که شاگردانم تا آخرین ثانیهها تشنه این پیروزی بودند و همین «غیرت و خواستن» عامل پیروزی ما شد.»
در همین راستا «برووتو» سرمربی تیمملی ایتالیا پس از بازی بیان کرد عامل پیروزی ایرانیها «اعتمادبهنفس بالای آنها بوده است و من و اعضای تیمم از این شکست درسهای بزرگی گرفتیم.»کاپیتان تیمملی کشورمان نیز نظری مشابه با ولاسکو داشت و به «شرق» توضیح داد: «بهترین بازی تاریخ والیبال را انجام دادیم، مهمترین عامل بردمان شروع خوب و پیروزی در ستهای اول و دوم بود و توان ما در شرایط سخت و حساس نشاندهنده پیشرفت تیم ما است.»کاپیتان تیمملی ایتالیا، ساووانی نیز درخصوص شکست تیم لاجوردیها اعتراف کرد: «ما خوب بازی کردیم اما نه به اندازه ایرانیها.» لازم به ذکر است تیمملی کشورمان امشب ساعت 21:30 در بازي دوم در شهر ساساری، جنوب ایتالیا به مصاف لاجوردیها میرود.
مودنا- ایتالیا- یک روز پیش از بازی
«ما از بازیکنان هیچ انتظاری برای این مسابقات نداریم و بیش از هر چیز برای کسب تجربه و بالابردن توانایی بازیکنان پا به این مسابقات گذاشتهایم.» این جملات «خولیو ولاسکو» سرمربی تیمملی والیبال کشورمان در مصاحبه مطبوعاتی یک روز پیش از بازی بود؛ وقتی که با استرس زیاد پشت میکروفن نشسته بود و تنها به چگونگی دیدار ایران و ایتالیا فکر میکرد. به یقین، ولاسکو هیچ پیشبینیاي از این دیدار جنجالی نداشت و تنها میخواست پس از سالها بازگشت به «مودنا»، شهر والیبال ایتالیا و قهرمان مسابقات سری A، با یک نتیجه آبرومند خانه را ترک کند.
مودنا- ایتالیا- روز بازی
سفر ما از شهر رم بود، 50 نفر از دانشجویان مقیم پایتخت، وقتی به سالن «پالا کازا» نزدیک شدیم صدای جیغ و همهمه زیادی از بیرون شنیده میشد، البته دلمان گرم بود که تعداد به همین 50 نفر ختم نمیشود و با تلفنهای پیدرپی که با دوستان خود در سایر شهرها داشتیم، میدانستیم که تعدادی دیگر از ایرانیهای مقیم ایتالیا از شهرهای میلان، بلونیا، تورینو، فلورانس و پارما برای تشویق تیمملی کشورمان حضور پیدا میکنند اما وقتی وارد سالن شدیم دیدن جایگاه ایرانیان نهتنها ما بلکه همه اهالی والیبال حاضر در سالن را شگفتزده کرد؛ جمعیت بیشماری که نیمی از سالن را پر کرده بود و یکدست و یکصدا ایران را تشویق میکرد. حضور جمعیتی اینچنینی در شهر کوچک و بیسروصدایی همچون مودنا همه ما را به وجد آورده بود و هیچکس تصور اینچنین همدلی را نداشت.
با این حال دانشجویان و شهروندان ایرانی مقیم ایتالیا از سراسر این چکمه خاکی دور هم جمع شده بودند و با صورتهای پوشیده از رنگ پرچم و نام ایران از اولین دقایق حمایت خود را از بازیکنان ملیپوش آغاز کردند. شوق و غیرت تماشاچیان ایتالیاییها را کمی نگران کرده بود، چرا که به جرات میتوان گفت این نخستینبار بود که در ایتالیا ایرانیها برای حمایت تیمملی دور هم جمع میشدند و با این هیجان سالن را با صدای خود به لرزه درمیآوردند.
اگرچه سال گذشته برای همین مسابقات والیبال در شهر میلان هواداران در سالن حضور پیدا کرده بودند، اما به گفته همه کسانی که تجربه حضور در هر دو این مسابقات را داشتند«امسال، سال دیگری بود.» تا جایی که رسانههای ایتالیایی نیز به حضور تماشگران ایرانی اشاره مستقیم و آنها را «هواداران دوآتشه» خطاب کردند. خبرنگار سایت والیبال ایتالیا دراینباره نوشت: «در این جشن برعکس شده و با جمعیت حاضر در سالن، من احساس میکردم در تهران هستم و نه در ایتالیا.»با این حال دلهرههای ایتالیاییها را به وضوح میشد دید، بهت و چشمان زلزده آنان به جایگاه تماشاچیان، اما هیچکس نمیدانست تنها پنجدقیقه دیگر با شروع بازی این بهت چندبرابر خواهد شد، بیاغراق میتوان گفت هیچکس انتظار این اتفاق را نداشت، بیش از همه خود ایتالیاییها، شاید آرامش و سکوت آنها از شروع بازی تا ست سوم بیانگر همین باور بود؛ باور به پیروزی.
اما همه باورها را نخستین توپها تغییر داد؛ ضربات تیمملی ایران که بر زمین ایتالیا مینشست و امتیازات نخست را پیدرپی کسب میکرد. ترکیب تیمملی کشورمان به انتخاب ولاسکو را در ست اول سعید معروف، محمد موسوی، آرمین تشکری، امیر غفور، رحمان داوودی، علیرضا مباشری و فرهاد ظریف تشکیل میدادند و این در حالی بود که کادرفنی فرهاد قائمی را به دلیل مصدومیت پس از دیدار با صربستان در اختیار نداشت و حمزه زرینی تنها چند ساعت پیش از بازی به ایتالیا رسید. نگرانی و استرس در چشمان ولاسکو موج میزد اما آرامشی که او و سایر اعضای کادرفنی به ملیپوشان میدادند و تشویق «ایران ایرانی» که سالن را پر کرده بود نتیجه ست اول را با امتیاز 25- 23 به سود ایران تمام کرد.
ایتالیاییها فکر میکردند این ست تنها نتیجهای است که به ایرانیها واگذار میکردند، این تفکر اهالی اصحاب رسانههای ایتالیایی در جایگاه خبرنگاران هم بود، اما نتیجه 25-22 ست دوم به سود تیمملی کشورمان تمام تفکرات پیشین را برهم ریخت و اینبار نگرانی و استرس به تیم لاجوردیها انتقال پیدا کرد. هنگامی که برووتو، سرمربی تیمملی ایتالیا شاگردانش را فراخواند و با تغییر تاکتیک در ست سوم از آنها خواست تا بازی را در دست بگیرند، اگرچه ست سوم هم با امتیازات ایران آغاز شد اما با ورود بازیکن شماره 9، زایسف، بازیکن دومتری روسیالاصل تیم ایتالیا، برگ برنده به دست ایتالیاییها افتاد، این بازیکن به دلیل مصدومیت در پای راست نمیتوانست بیش از این در اختیار تیمش قرار بگیرد.
تغییرات تاکتیکی در تیمملی ایتالیا در ست سوم و دادن دو امتیاز مشکوک از سوی داوری به این تیم و چند اشتباه فردی از سوی تیم ایران باعث شد تا این ست با نتیجه 25-22 بهنفع میزبان تمام شود.
عملکرد درست یا نادرست داوری اگرچه نتیجه را به سود ایتالیاییها تمام کرد اما واگذاری نتیجه این ست شروع تازهای برای تیم ایران بود، نهتنها برای ملیپوشان بلکه برای سکوها هم سرآغاز جدیدی بود.
ایتالیاییهای حاضر در سکو به امید آنکه دیگر روند بازی قرار است به سود آنها تمام شود، دست به تشویق و شادی زدند، اما خشم هواداران ایرانی از عملکرد داوری، باعث شد تا جایگاه ایرانیها همچون بمب منفجر شود و صدای سالن را فقط ایران ایران پر کند.
بازیکنان تیمملی با حفظ آرامش و تمرکز برای انجام ست چهارم بهزمین آمدند و با دلگرمیای که به یکدیگر میدادند نخستین امتیازات را از آن خود کردند. به جرات میتوان گفت ست چهارم یکی از سختترین و هیجانیترین بازیهای تیمملی در طول مسابقات لیگ جهانی بود، این ادعایی است که بچههای تیمملی پس از بازی هم داشتند.
ایتالیاییها تنها در ست سوم موفق بودند چهار امتیاز در طول این ست از ایرانیها پیشی بگیرند و در سایر ستها، ایرانیها از لاجوردیها جلوتر بودند، اما آخرین دقایق ست چهارم ایران و ایتالیا پشتسر یکدیگر قدم برمیداشتند و نفسها را در سینه حبس کرده بودند. هر اشتباه، هر خطا و هر یک امتیاز نتیجه بازی را برای هر دو تیم بهشکلی متفاوت رقم میزد. شاگردان ولاسکو با پیروزی ست چهارم میتوانستند نتیجه بازی را 3-1 بهنفع خود تمام کنند اما ایتالیاییها بهدنبال این بودند تا با پیروزی در یک ست دیگر (2-2) نتیجه را به ست پنجم موکول کنند.
جدال دو تیم ایران و ایتالیا در ست چهارم وقتی اوج گرفت که ملیپوشان کشورمان با کم کردن اختلاف امتیاز 16-22 خود را به لاجوردیها رساندند و با نتیجه 23-23 گام به گام با حریف پیش رفتند. اما ظرافت ایده و تفکرات ولاسکو از یکسو، غیرت و وحدت بازیکنان از سوی دیگر، مجال به ایتالیاییها نداد، تا جایی که حتی حضور مجدد بازیکن شماره 9 لاجوردیها کارساز نبود و ایتالیا با نتیجه 30-32 به شکل ناباورانهای در خانه برابر ایران به زانو نشست. فریاد شادی تماشاچیها، شوک و بهت ایتالیاییها، اشک و دستهای رو به آسمان ملیپوشانمان آخرین سکانس این دیدار طلایی بود. لحظههای باورنکردنی برای میزبان قدرتمندی چون ایتالیا و لحظههای شادیبخش و آرامی برای سرمربی نگران تیمملی ایران؛ خولیو ولاسکو.
مودنا- ایتالیا- با ملیپوشان
نمیتوان هیچگونه شادی و لحظههای بعد از مسابقه را توصیف کرد. شادی هوادارانی که از کیلومترها تنها برای حمایت تیمملیشان (با فرض باخت) به مودنا آمده بودند و حال در راهروهای سالن پالاکازا با اشک و با زبان ایتالیایی برد ایران را به رخ حریف میکشیدند. از سوی دیگر ولاسکو که روی دستان شاگردانش «پرواز» میکرد (همچون دهه 80 در ایتالیا) اینبار بازیکنان فارسیزبانش را در آغوش کشید و رو به همه آنها گفت: «از تکتک شما ممنونم.» اگرچه قرار بود پیش از مسابقه یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار شود و ایتالیاییها آن را به بعد از بازی موکول کردند، اما پس از مسابقه هم باز ایتالیاییها از برگزاری این کنفرانس شانه خالی کردند و هیچ کنفرانسی برگزار نشد. خولیو ولاسکو، سرمربی تیمملی ایران، در گفتوگو با «شرق» پس از نتیجهگیری طلایی شاگردانش گفت: «ما بحثی که پیش از حضور در این مسابقات داشتیم این بود که نمایش خوبی انجام دهیم و تنها به فکر بازی خودمان در ایتالیا باشیم تا بتوانیم یک تجربه خوب کسب کنیم.
اگرچه در این دیدار تیم ما «قایمی» را در اختیار نداشت، معروف دچار «اسپاسم» گردن بود و حمزه با تاخیر به تیم پیوست اما با دقت و تاکتیکی که بازیکنان در شرایط حساس بازی از خودشان نشان دادند، موفق شدند تا امتیازات خوبی کسب کنند و به این پیروزی ارزشمند برسند. آنها بر لحظههای سخت غلبه کردند و مهمتر از هر چیز تا دقایق پایانی بازی همگی جنگیدند و یک کار گروهی و تیمی فوقالعاده زیبا از خودشان نشان دادند. برای من مهمترین چیز این بود که شاگردانم تا آخرین ثانیهها تشنه این پیروزی بودند و همین «غیرت و خواستن» عامل پیروزی ما شد.»
در همین راستا «برووتو» سرمربی تیمملی ایتالیا پس از بازی بیان کرد عامل پیروزی ایرانیها «اعتمادبهنفس بالای آنها بوده است و من و اعضای تیمم از این شکست درسهای بزرگی گرفتیم.»کاپیتان تیمملی کشورمان نیز نظری مشابه با ولاسکو داشت و به «شرق» توضیح داد: «بهترین بازی تاریخ والیبال را انجام دادیم، مهمترین عامل بردمان شروع خوب و پیروزی در ستهای اول و دوم بود و توان ما در شرایط سخت و حساس نشاندهنده پیشرفت تیم ما است.»کاپیتان تیمملی ایتالیا، ساووانی نیز درخصوص شکست تیم لاجوردیها اعتراف کرد: «ما خوب بازی کردیم اما نه به اندازه ایرانیها.» لازم به ذکر است تیمملی کشورمان امشب ساعت 21:30 در بازي دوم در شهر ساساری، جنوب ایتالیا به مصاف لاجوردیها میرود.
تیمملی والیبال ایران در پنجمین دیدار خود در مسابقات لیگ جهانی جمعهشب در خاک ایتالیا برابر لاجوردیها ایستاد و با نتیجه 3بریک ملیپوشان ایتالیا را به زانو درآورد. این برد تاریخی یک شب فراموشنشدنی را برای ورزش ایران خلق کرد؛ نتیجهای که پیشتر شبیه یک رویا بود.
مودنا- ایتالیا- یک روز پیش از بازی
«ما از بازیکنان هیچ انتظاری برای این مسابقات نداریم و بیش از هر چیز برای کسب تجربه و بالابردن توانایی بازیکنان پا به این مسابقات گذاشتهایم.» این جملات «خولیو ولاسکو» سرمربی تیمملی والیبال کشورمان در مصاحبه مطبوعاتی یک روز پیش از بازی بود؛ وقتی که با استرس زیاد پشت میکروفن نشسته بود و تنها به چگونگی دیدار ایران و ایتالیا فکر میکرد. به یقین، ولاسکو هیچ پیشبینیاي از این دیدار جنجالی نداشت و تنها میخواست پس از سالها بازگشت به «مودنا»، شهر والیبال ایتالیا و قهرمان مسابقات سری A، با یک نتیجه آبرومند خانه را ترک کند.
مودنا- ایتالیا- روز بازی
سفر ما از شهر رم بود، 50 نفر از دانشجویان مقیم پایتخت، وقتی به سالن «پالا کازا» نزدیک شدیم صدای جیغ و همهمه زیادی از بیرون شنیده میشد، البته دلمان گرم بود که تعداد به همین 50 نفر ختم نمیشود و با تلفنهای پیدرپی که با دوستان خود در سایر شهرها داشتیم، میدانستیم که تعدادی دیگر از ایرانیهای مقیم ایتالیا از شهرهای میلان، بلونیا، تورینو، فلورانس و پارما برای تشویق تیمملی کشورمان حضور پیدا میکنند اما وقتی وارد سالن شدیم دیدن جایگاه ایرانیان نهتنها ما بلکه همه اهالی والیبال حاضر در سالن را شگفتزده کرد؛ جمعیت بیشماری که نیمی از سالن را پر کرده بود و یکدست و یکصدا ایران را تشویق میکرد. حضور جمعیتی اینچنینی در شهر کوچک و بیسروصدایی همچون مودنا همه ما را به وجد آورده بود و هیچکس تصور اینچنین همدلی را نداشت.
با این حال دانشجویان و شهروندان ایرانی مقیم ایتالیا از سراسر این چکمه خاکی دور هم جمع شده بودند و با صورتهای پوشیده از رنگ پرچم و نام ایران از اولین دقایق حمایت خود را از بازیکنان ملیپوش آغاز کردند. شوق و غیرت تماشاچیان ایتالیاییها را کمی نگران کرده بود، چرا که به جرات میتوان گفت این نخستینبار بود که در ایتالیا ایرانیها برای حمایت تیمملی دور هم جمع میشدند و با این هیجان سالن را با صدای خود به لرزه درمیآوردند.
اگرچه سال گذشته برای همین مسابقات والیبال در شهر میلان هواداران در سالن حضور پیدا کرده بودند، اما به گفته همه کسانی که تجربه حضور در هر دو این مسابقات را داشتند«امسال، سال دیگری بود.» تا جایی که رسانههای ایتالیایی نیز به حضور تماشگران ایرانی اشاره مستقیم و آنها را «هواداران دوآتشه» خطاب کردند. خبرنگار سایت والیبال ایتالیا دراینباره نوشت: «در این جشن برعکس شده و با جمعیت حاضر در سالن، من احساس میکردم در تهران هستم و نه در ایتالیا.»با این حال دلهرههای ایتالیاییها را به وضوح میشد دید، بهت و چشمان زلزده آنان به جایگاه تماشاچیان، اما هیچکس نمیدانست تنها پنجدقیقه دیگر با شروع بازی این بهت چندبرابر خواهد شد، بیاغراق میتوان گفت هیچکس انتظار این اتفاق را نداشت، بیش از همه خود ایتالیاییها، شاید آرامش و سکوت آنها از شروع بازی تا ست سوم بیانگر همین باور بود؛ باور به پیروزی.
اما همه باورها را نخستین توپها تغییر داد؛ ضربات تیمملی ایران که بر زمین ایتالیا مینشست و امتیازات نخست را پیدرپی کسب میکرد. ترکیب تیمملی کشورمان به انتخاب ولاسکو را در ست اول سعید معروف، محمد موسوی، آرمین تشکری، امیر غفور، رحمان داوودی، علیرضا مباشری و فرهاد ظریف تشکیل میدادند و این در حالی بود که کادرفنی فرهاد قائمی را به دلیل مصدومیت پس از دیدار با صربستان در اختیار نداشت و حمزه زرینی تنها چند ساعت پیش از بازی به ایتالیا رسید. نگرانی و استرس در چشمان ولاسکو موج میزد اما آرامشی که او و سایر اعضای کادرفنی به ملیپوشان میدادند و تشویق «ایران ایرانی» که سالن را پر کرده بود نتیجه ست اول را با امتیاز 25- 23 به سود ایران تمام کرد.
ایتالیاییها فکر میکردند این ست تنها نتیجهای است که به ایرانیها واگذار میکردند، این تفکر اهالی اصحاب رسانههای ایتالیایی در جایگاه خبرنگاران هم بود، اما نتیجه 25-22 ست دوم به سود تیمملی کشورمان تمام تفکرات پیشین را برهم ریخت و اینبار نگرانی و استرس به تیم لاجوردیها انتقال پیدا کرد. هنگامی که برووتو، سرمربی تیمملی ایتالیا شاگردانش را فراخواند و با تغییر تاکتیک در ست سوم از آنها خواست تا بازی را در دست بگیرند، اگرچه ست سوم هم با امتیازات ایران آغاز شد اما با ورود بازیکن شماره 9، زایسف، بازیکن دومتری روسیالاصل تیم ایتالیا، برگ برنده به دست ایتالیاییها افتاد، این بازیکن به دلیل مصدومیت در پای راست نمیتوانست بیش از این در اختیار تیمش قرار بگیرد.
تغییرات تاکتیکی در تیمملی ایتالیا در ست سوم و دادن دو امتیاز مشکوک از سوی داوری به این تیم و چند اشتباه فردی از سوی تیم ایران باعث شد تا این ست با نتیجه 25-22 بهنفع میزبان تمام شود.
عملکرد درست یا نادرست داوری اگرچه نتیجه را به سود ایتالیاییها تمام کرد اما واگذاری نتیجه این ست شروع تازهای برای تیم ایران بود، نهتنها برای ملیپوشان بلکه برای سکوها هم سرآغاز جدیدی بود.
ایتالیاییهای حاضر در سکو به امید آنکه دیگر روند بازی قرار است به سود آنها تمام شود، دست به تشویق و شادی زدند، اما خشم هواداران ایرانی از عملکرد داوری، باعث شد تا جایگاه ایرانیها همچون بمب منفجر شود و صدای سالن را فقط ایران ایران پر کند.
بازیکنان تیمملی با حفظ آرامش و تمرکز برای انجام ست چهارم بهزمین آمدند و با دلگرمیای که به یکدیگر میدادند نخستین امتیازات را از آن خود کردند. به جرات میتوان گفت ست چهارم یکی از سختترین و هیجانیترین بازیهای تیمملی در طول مسابقات لیگ جهانی بود، این ادعایی است که بچههای تیمملی پس از بازی هم داشتند.
ایتالیاییها تنها در ست سوم موفق بودند چهار امتیاز در طول این ست از ایرانیها پیشی بگیرند و در سایر ستها، ایرانیها از لاجوردیها جلوتر بودند، اما آخرین دقایق ست چهارم ایران و ایتالیا پشتسر یکدیگر قدم برمیداشتند و نفسها را در سینه حبس کرده بودند. هر اشتباه، هر خطا و هر یک امتیاز نتیجه بازی را برای هر دو تیم بهشکلی متفاوت رقم میزد. شاگردان ولاسکو با پیروزی ست چهارم میتوانستند نتیجه بازی را 3-1 بهنفع خود تمام کنند اما ایتالیاییها بهدنبال این بودند تا با پیروزی در یک ست دیگر (2-2) نتیجه را به ست پنجم موکول کنند.
جدال دو تیم ایران و ایتالیا در ست چهارم وقتی اوج گرفت که ملیپوشان کشورمان با کم کردن اختلاف امتیاز 16-22 خود را به لاجوردیها رساندند و با نتیجه 23-23 گام به گام با حریف پیش رفتند. اما ظرافت ایده و تفکرات ولاسکو از یکسو، غیرت و وحدت بازیکنان از سوی دیگر، مجال به ایتالیاییها نداد، تا جایی که حتی حضور مجدد بازیکن شماره 9 لاجوردیها کارساز نبود و ایتالیا با نتیجه 30-32 به شکل ناباورانهای در خانه برابر ایران به زانو نشست. فریاد شادی تماشاچیها، شوک و بهت ایتالیاییها، اشک و دستهای رو به آسمان ملیپوشانمان آخرین سکانس این دیدار طلایی بود. لحظههای باورنکردنی برای میزبان قدرتمندی چون ایتالیا و لحظههای شادیبخش و آرامی برای سرمربی نگران تیمملی ایران؛ خولیو ولاسکو.
مودنا- ایتالیا- با ملیپوشان
نمیتوان هیچگونه شادی و لحظههای بعد از مسابقه را توصیف کرد. شادی هوادارانی که از کیلومترها تنها برای حمایت تیمملیشان (با فرض باخت) به مودنا آمده بودند و حال در راهروهای سالن پالاکازا با اشک و با زبان ایتالیایی برد ایران را به رخ حریف میکشیدند. از سوی دیگر ولاسکو که روی دستان شاگردانش «پرواز» میکرد (همچون دهه 80 در ایتالیا) اینبار بازیکنان فارسیزبانش را در آغوش کشید و رو به همه آنها گفت: «از تکتک شما ممنونم.» اگرچه قرار بود پیش از مسابقه یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار شود و ایتالیاییها آن را به بعد از بازی موکول کردند، اما پس از مسابقه هم باز ایتالیاییها از برگزاری این کنفرانس شانه خالی کردند و هیچ کنفرانسی برگزار نشد. خولیو ولاسکو، سرمربی تیمملی ایران، در گفتوگو با «شرق» پس از نتیجهگیری طلایی شاگردانش گفت: «ما بحثی که پیش از حضور در این مسابقات داشتیم این بود که نمایش خوبی انجام دهیم و تنها به فکر بازی خودمان در ایتالیا باشیم تا بتوانیم یک تجربه خوب کسب کنیم.
اگرچه در این دیدار تیم ما «قایمی» را در اختیار نداشت، معروف دچار «اسپاسم» گردن بود و حمزه با تاخیر به تیم پیوست اما با دقت و تاکتیکی که بازیکنان در شرایط حساس بازی از خودشان نشان دادند، موفق شدند تا امتیازات خوبی کسب کنند و به این پیروزی ارزشمند برسند. آنها بر لحظههای سخت غلبه کردند و مهمتر از هر چیز تا دقایق پایانی بازی همگی جنگیدند و یک کار گروهی و تیمی فوقالعاده زیبا از خودشان نشان دادند. برای من مهمترین چیز این بود که شاگردانم تا آخرین ثانیهها تشنه این پیروزی بودند و همین «غیرت و خواستن» عامل پیروزی ما شد.»
در همین راستا «برووتو» سرمربی تیمملی ایتالیا پس از بازی بیان کرد عامل پیروزی ایرانیها «اعتمادبهنفس بالای آنها بوده است و من و اعضای تیمم از این شکست درسهای بزرگی گرفتیم.»کاپیتان تیمملی کشورمان نیز نظری مشابه با ولاسکو داشت و به «شرق» توضیح داد: «بهترین بازی تاریخ والیبال را انجام دادیم، مهمترین عامل بردمان شروع خوب و پیروزی در ستهای اول و دوم بود و توان ما در شرایط سخت و حساس نشاندهنده پیشرفت تیم ما است.»کاپیتان تیمملی ایتالیا، ساووانی نیز درخصوص شکست تیم لاجوردیها اعتراف کرد: «ما خوب بازی کردیم اما نه به اندازه ایرانیها.» لازم به ذکر است تیمملی کشورمان امشب ساعت 21:30 در بازي دوم در شهر ساساری، جنوب ایتالیا به مصاف لاجوردیها میرود.
مودنا- ایتالیا- یک روز پیش از بازی
«ما از بازیکنان هیچ انتظاری برای این مسابقات نداریم و بیش از هر چیز برای کسب تجربه و بالابردن توانایی بازیکنان پا به این مسابقات گذاشتهایم.» این جملات «خولیو ولاسکو» سرمربی تیمملی والیبال کشورمان در مصاحبه مطبوعاتی یک روز پیش از بازی بود؛ وقتی که با استرس زیاد پشت میکروفن نشسته بود و تنها به چگونگی دیدار ایران و ایتالیا فکر میکرد. به یقین، ولاسکو هیچ پیشبینیاي از این دیدار جنجالی نداشت و تنها میخواست پس از سالها بازگشت به «مودنا»، شهر والیبال ایتالیا و قهرمان مسابقات سری A، با یک نتیجه آبرومند خانه را ترک کند.
مودنا- ایتالیا- روز بازی
سفر ما از شهر رم بود، 50 نفر از دانشجویان مقیم پایتخت، وقتی به سالن «پالا کازا» نزدیک شدیم صدای جیغ و همهمه زیادی از بیرون شنیده میشد، البته دلمان گرم بود که تعداد به همین 50 نفر ختم نمیشود و با تلفنهای پیدرپی که با دوستان خود در سایر شهرها داشتیم، میدانستیم که تعدادی دیگر از ایرانیهای مقیم ایتالیا از شهرهای میلان، بلونیا، تورینو، فلورانس و پارما برای تشویق تیمملی کشورمان حضور پیدا میکنند اما وقتی وارد سالن شدیم دیدن جایگاه ایرانیان نهتنها ما بلکه همه اهالی والیبال حاضر در سالن را شگفتزده کرد؛ جمعیت بیشماری که نیمی از سالن را پر کرده بود و یکدست و یکصدا ایران را تشویق میکرد. حضور جمعیتی اینچنینی در شهر کوچک و بیسروصدایی همچون مودنا همه ما را به وجد آورده بود و هیچکس تصور اینچنین همدلی را نداشت.
با این حال دانشجویان و شهروندان ایرانی مقیم ایتالیا از سراسر این چکمه خاکی دور هم جمع شده بودند و با صورتهای پوشیده از رنگ پرچم و نام ایران از اولین دقایق حمایت خود را از بازیکنان ملیپوش آغاز کردند. شوق و غیرت تماشاچیان ایتالیاییها را کمی نگران کرده بود، چرا که به جرات میتوان گفت این نخستینبار بود که در ایتالیا ایرانیها برای حمایت تیمملی دور هم جمع میشدند و با این هیجان سالن را با صدای خود به لرزه درمیآوردند.
اگرچه سال گذشته برای همین مسابقات والیبال در شهر میلان هواداران در سالن حضور پیدا کرده بودند، اما به گفته همه کسانی که تجربه حضور در هر دو این مسابقات را داشتند«امسال، سال دیگری بود.» تا جایی که رسانههای ایتالیایی نیز به حضور تماشگران ایرانی اشاره مستقیم و آنها را «هواداران دوآتشه» خطاب کردند. خبرنگار سایت والیبال ایتالیا دراینباره نوشت: «در این جشن برعکس شده و با جمعیت حاضر در سالن، من احساس میکردم در تهران هستم و نه در ایتالیا.»با این حال دلهرههای ایتالیاییها را به وضوح میشد دید، بهت و چشمان زلزده آنان به جایگاه تماشاچیان، اما هیچکس نمیدانست تنها پنجدقیقه دیگر با شروع بازی این بهت چندبرابر خواهد شد، بیاغراق میتوان گفت هیچکس انتظار این اتفاق را نداشت، بیش از همه خود ایتالیاییها، شاید آرامش و سکوت آنها از شروع بازی تا ست سوم بیانگر همین باور بود؛ باور به پیروزی.
اما همه باورها را نخستین توپها تغییر داد؛ ضربات تیمملی ایران که بر زمین ایتالیا مینشست و امتیازات نخست را پیدرپی کسب میکرد. ترکیب تیمملی کشورمان به انتخاب ولاسکو را در ست اول سعید معروف، محمد موسوی، آرمین تشکری، امیر غفور، رحمان داوودی، علیرضا مباشری و فرهاد ظریف تشکیل میدادند و این در حالی بود که کادرفنی فرهاد قائمی را به دلیل مصدومیت پس از دیدار با صربستان در اختیار نداشت و حمزه زرینی تنها چند ساعت پیش از بازی به ایتالیا رسید. نگرانی و استرس در چشمان ولاسکو موج میزد اما آرامشی که او و سایر اعضای کادرفنی به ملیپوشان میدادند و تشویق «ایران ایرانی» که سالن را پر کرده بود نتیجه ست اول را با امتیاز 25- 23 به سود ایران تمام کرد.
ایتالیاییها فکر میکردند این ست تنها نتیجهای است که به ایرانیها واگذار میکردند، این تفکر اهالی اصحاب رسانههای ایتالیایی در جایگاه خبرنگاران هم بود، اما نتیجه 25-22 ست دوم به سود تیمملی کشورمان تمام تفکرات پیشین را برهم ریخت و اینبار نگرانی و استرس به تیم لاجوردیها انتقال پیدا کرد. هنگامی که برووتو، سرمربی تیمملی ایتالیا شاگردانش را فراخواند و با تغییر تاکتیک در ست سوم از آنها خواست تا بازی را در دست بگیرند، اگرچه ست سوم هم با امتیازات ایران آغاز شد اما با ورود بازیکن شماره 9، زایسف، بازیکن دومتری روسیالاصل تیم ایتالیا، برگ برنده به دست ایتالیاییها افتاد، این بازیکن به دلیل مصدومیت در پای راست نمیتوانست بیش از این در اختیار تیمش قرار بگیرد.
تغییرات تاکتیکی در تیمملی ایتالیا در ست سوم و دادن دو امتیاز مشکوک از سوی داوری به این تیم و چند اشتباه فردی از سوی تیم ایران باعث شد تا این ست با نتیجه 25-22 بهنفع میزبان تمام شود.
عملکرد درست یا نادرست داوری اگرچه نتیجه را به سود ایتالیاییها تمام کرد اما واگذاری نتیجه این ست شروع تازهای برای تیم ایران بود، نهتنها برای ملیپوشان بلکه برای سکوها هم سرآغاز جدیدی بود.
ایتالیاییهای حاضر در سکو به امید آنکه دیگر روند بازی قرار است به سود آنها تمام شود، دست به تشویق و شادی زدند، اما خشم هواداران ایرانی از عملکرد داوری، باعث شد تا جایگاه ایرانیها همچون بمب منفجر شود و صدای سالن را فقط ایران ایران پر کند.
بازیکنان تیمملی با حفظ آرامش و تمرکز برای انجام ست چهارم بهزمین آمدند و با دلگرمیای که به یکدیگر میدادند نخستین امتیازات را از آن خود کردند. به جرات میتوان گفت ست چهارم یکی از سختترین و هیجانیترین بازیهای تیمملی در طول مسابقات لیگ جهانی بود، این ادعایی است که بچههای تیمملی پس از بازی هم داشتند.
ایتالیاییها تنها در ست سوم موفق بودند چهار امتیاز در طول این ست از ایرانیها پیشی بگیرند و در سایر ستها، ایرانیها از لاجوردیها جلوتر بودند، اما آخرین دقایق ست چهارم ایران و ایتالیا پشتسر یکدیگر قدم برمیداشتند و نفسها را در سینه حبس کرده بودند. هر اشتباه، هر خطا و هر یک امتیاز نتیجه بازی را برای هر دو تیم بهشکلی متفاوت رقم میزد. شاگردان ولاسکو با پیروزی ست چهارم میتوانستند نتیجه بازی را 3-1 بهنفع خود تمام کنند اما ایتالیاییها بهدنبال این بودند تا با پیروزی در یک ست دیگر (2-2) نتیجه را به ست پنجم موکول کنند.
جدال دو تیم ایران و ایتالیا در ست چهارم وقتی اوج گرفت که ملیپوشان کشورمان با کم کردن اختلاف امتیاز 16-22 خود را به لاجوردیها رساندند و با نتیجه 23-23 گام به گام با حریف پیش رفتند. اما ظرافت ایده و تفکرات ولاسکو از یکسو، غیرت و وحدت بازیکنان از سوی دیگر، مجال به ایتالیاییها نداد، تا جایی که حتی حضور مجدد بازیکن شماره 9 لاجوردیها کارساز نبود و ایتالیا با نتیجه 30-32 به شکل ناباورانهای در خانه برابر ایران به زانو نشست. فریاد شادی تماشاچیها، شوک و بهت ایتالیاییها، اشک و دستهای رو به آسمان ملیپوشانمان آخرین سکانس این دیدار طلایی بود. لحظههای باورنکردنی برای میزبان قدرتمندی چون ایتالیا و لحظههای شادیبخش و آرامی برای سرمربی نگران تیمملی ایران؛ خولیو ولاسکو.
مودنا- ایتالیا- با ملیپوشان
نمیتوان هیچگونه شادی و لحظههای بعد از مسابقه را توصیف کرد. شادی هوادارانی که از کیلومترها تنها برای حمایت تیمملیشان (با فرض باخت) به مودنا آمده بودند و حال در راهروهای سالن پالاکازا با اشک و با زبان ایتالیایی برد ایران را به رخ حریف میکشیدند. از سوی دیگر ولاسکو که روی دستان شاگردانش «پرواز» میکرد (همچون دهه 80 در ایتالیا) اینبار بازیکنان فارسیزبانش را در آغوش کشید و رو به همه آنها گفت: «از تکتک شما ممنونم.» اگرچه قرار بود پیش از مسابقه یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار شود و ایتالیاییها آن را به بعد از بازی موکول کردند، اما پس از مسابقه هم باز ایتالیاییها از برگزاری این کنفرانس شانه خالی کردند و هیچ کنفرانسی برگزار نشد. خولیو ولاسکو، سرمربی تیمملی ایران، در گفتوگو با «شرق» پس از نتیجهگیری طلایی شاگردانش گفت: «ما بحثی که پیش از حضور در این مسابقات داشتیم این بود که نمایش خوبی انجام دهیم و تنها به فکر بازی خودمان در ایتالیا باشیم تا بتوانیم یک تجربه خوب کسب کنیم.
اگرچه در این دیدار تیم ما «قایمی» را در اختیار نداشت، معروف دچار «اسپاسم» گردن بود و حمزه با تاخیر به تیم پیوست اما با دقت و تاکتیکی که بازیکنان در شرایط حساس بازی از خودشان نشان دادند، موفق شدند تا امتیازات خوبی کسب کنند و به این پیروزی ارزشمند برسند. آنها بر لحظههای سخت غلبه کردند و مهمتر از هر چیز تا دقایق پایانی بازی همگی جنگیدند و یک کار گروهی و تیمی فوقالعاده زیبا از خودشان نشان دادند. برای من مهمترین چیز این بود که شاگردانم تا آخرین ثانیهها تشنه این پیروزی بودند و همین «غیرت و خواستن» عامل پیروزی ما شد.»
در همین راستا «برووتو» سرمربی تیمملی ایتالیا پس از بازی بیان کرد عامل پیروزی ایرانیها «اعتمادبهنفس بالای آنها بوده است و من و اعضای تیمم از این شکست درسهای بزرگی گرفتیم.»کاپیتان تیمملی کشورمان نیز نظری مشابه با ولاسکو داشت و به «شرق» توضیح داد: «بهترین بازی تاریخ والیبال را انجام دادیم، مهمترین عامل بردمان شروع خوب و پیروزی در ستهای اول و دوم بود و توان ما در شرایط سخت و حساس نشاندهنده پیشرفت تیم ما است.»کاپیتان تیمملی ایتالیا، ساووانی نیز درخصوص شکست تیم لاجوردیها اعتراف کرد: «ما خوب بازی کردیم اما نه به اندازه ایرانیها.» لازم به ذکر است تیمملی کشورمان امشب ساعت 21:30 در بازي دوم در شهر ساساری، جنوب ایتالیا به مصاف لاجوردیها میرود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.