جامعه بینالمللی باید به روحانی دست دوستی بدهد
پاسکال بونیفاس . رییس مرکز تحقیقات «ایریسشاعر»
فرنگیس بیات : انتخاب رییسجمهوری جدید ایران، موجی از اشتیاق برای ایرانیان و به دنبال آن در سراسر دنیا به وجود آورد. قبل از انتخابات بیمی از این وجود داشت که انتخابات کاملا کنترلشده است و انتخاب محدودی برای مردم وجود دارد. ایرانیها رویای تغییر در سر دارند. در کشوری که دوسوم جمعیت آن کمتر از 35 سال سن دارند، دشواریهای به وجودآمده بیش از همیشه غیرقابل تحمل به نظر میرسید. مسایل دشوار اقتصادی سالهای اخیر و مدیریت خاص احمدینژاد و تحریمهای غربی باعث وخیمشدن وضع اقتصادی کشور شده است. در کنار اینکه شهروندان و مصرفکنندگان ایرانی مشکلات موازی را تحمل میکنند، روحیه میهنپرستانه هم در عین حال آنها را به احتیاط و مدارا سوق میدهد. موضوعی که در داخل به همبستگی ملی تبدیل میشود. احتمالا در شرایط کنونی انتخاب روحانی بهترین گزینه برای مصالحه است. او مورد وثوق رهبر و اصلاحطلبان است. به واسطه همه دلایلی که در زیر میآید، ایرانیها بهدنبال انقلاب نیستند اما بهشدت خواستار تغییر اساسی هستند. تجربه تاریخی ملت ایران به آنها نشان داده است که این خواست جز از راه تغییرات تدریجی محقق نخواهد شد.
پایتختهای غربی انتخاب حسن روحانی را فورا تبریک گفتند. جایگاه روحانی تفاوت مهمی با احمدینژاد دارد: او نه درگیریهای کلامی احمدینژاد با غرب را دارد و نه در بین حکام عرب او را همانند احمدینژاد ارزیابی میکنند. پیام ارسالی روحانی به کشورهای خلیجفارس، پیامی دوستانه و مبتنی بر حسننیت در جهت عادیسازی روابط بوده است؛ روابطی که در دهه گذشته دچار نوسانهای آسیبزایی شده بود. تهدیدهایی که از سوی ایران در خلیجفارس نشان داده میشد باعث تقویت روابط استراتژیک بین کشورهای عرب و آمریکا شده و حضور نظامی آمریکا را در خلیجفارس تقویت کرده است. این سیاست بنبستی بود که ایران درحال پایاندادن به آن است. روحانی حتی بعد ازانتخابش نیز صحبتی ازکنارگذاشتن برنامه هستهای و توقف همانند سال 2003 نکرده است، اما با اینحال، همه موارد برای مذاکره و حتی برای برقراری روابط با آمریکا در صورت رفع تحریم محتمل است. کارتها در دست جامعه بینالمللی است. درواقع رایدهندگان ایرانی با انتخاب حسن روحانی، مسوولیت خود را انجام دادند و کاررا تمام کردند، از این به بعد با غربیهاست. انتخاب روحانی درواقع پنجره فرصت برای غربیهاست. با غربیهاست که
این فرصت را دریابند و چارچوب وسیع مذاکراتی را با ایران ترتیب دهند و از چارچوب محدود تکرارخواستهای صرف خود دست بردارند و ایران هم خود را صاحب نفعی برای ورود به این چارچوبها بیابد. غربیها نباید گرفتار خیالپردازی شوند؛ روحانی به طور کلی از سیاستهای ایرانی که ما میشناسیم منفک نمیشود، اما به هرحال نیاز دارد تا وارد مرحله مثبتتری شود. غربیها باید قدر این گشایش را بدانند.
فرنگیس بیات : انتخاب رییسجمهوری جدید ایران، موجی از اشتیاق برای ایرانیان و به دنبال آن در سراسر دنیا به وجود آورد. قبل از انتخابات بیمی از این وجود داشت که انتخابات کاملا کنترلشده است و انتخاب محدودی برای مردم وجود دارد. ایرانیها رویای تغییر در سر دارند. در کشوری که دوسوم جمعیت آن کمتر از 35 سال سن دارند، دشواریهای به وجودآمده بیش از همیشه غیرقابل تحمل به نظر میرسید. مسایل دشوار اقتصادی سالهای اخیر و مدیریت خاص احمدینژاد و تحریمهای غربی باعث وخیمشدن وضع اقتصادی کشور شده است. در کنار اینکه شهروندان و مصرفکنندگان ایرانی مشکلات موازی را تحمل میکنند، روحیه میهنپرستانه هم در عین حال آنها را به احتیاط و مدارا سوق میدهد. موضوعی که در داخل به همبستگی ملی تبدیل میشود. احتمالا در شرایط کنونی انتخاب روحانی بهترین گزینه برای مصالحه است. او مورد وثوق رهبر و اصلاحطلبان است. به واسطه همه دلایلی که در زیر میآید، ایرانیها بهدنبال انقلاب نیستند اما بهشدت خواستار تغییر اساسی هستند. تجربه تاریخی ملت ایران به آنها نشان داده است که این خواست جز از راه تغییرات تدریجی محقق نخواهد شد.
پایتختهای غربی انتخاب حسن روحانی را فورا تبریک گفتند. جایگاه روحانی تفاوت مهمی با احمدینژاد دارد: او نه درگیریهای کلامی احمدینژاد با غرب را دارد و نه در بین حکام عرب او را همانند احمدینژاد ارزیابی میکنند. پیام ارسالی روحانی به کشورهای خلیجفارس، پیامی دوستانه و مبتنی بر حسننیت در جهت عادیسازی روابط بوده است؛ روابطی که در دهه گذشته دچار نوسانهای آسیبزایی شده بود. تهدیدهایی که از سوی ایران در خلیجفارس نشان داده میشد باعث تقویت روابط استراتژیک بین کشورهای عرب و آمریکا شده و حضور نظامی آمریکا را در خلیجفارس تقویت کرده است. این سیاست بنبستی بود که ایران درحال پایاندادن به آن است. روحانی حتی بعد ازانتخابش نیز صحبتی ازکنارگذاشتن برنامه هستهای و توقف همانند سال 2003 نکرده است، اما با اینحال، همه موارد برای مذاکره و حتی برای برقراری روابط با آمریکا در صورت رفع تحریم محتمل است. کارتها در دست جامعه بینالمللی است. درواقع رایدهندگان ایرانی با انتخاب حسن روحانی، مسوولیت خود را انجام دادند و کاررا تمام کردند، از این به بعد با غربیهاست. انتخاب روحانی درواقع پنجره فرصت برای غربیهاست. با غربیهاست که
این فرصت را دریابند و چارچوب وسیع مذاکراتی را با ایران ترتیب دهند و از چارچوب محدود تکرارخواستهای صرف خود دست بردارند و ایران هم خود را صاحب نفعی برای ورود به این چارچوبها بیابد. غربیها نباید گرفتار خیالپردازی شوند؛ روحانی به طور کلی از سیاستهای ایرانی که ما میشناسیم منفک نمیشود، اما به هرحال نیاز دارد تا وارد مرحله مثبتتری شود. غربیها باید قدر این گشایش را بدانند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.