جامعه حساس، مشارکت بیشتر
امانالله قراییمقدم
ایران از نظر تاریخی یکی از اولین سرزمینهایی است که رسانه در آن متولد شده و انتقال پیام در آن صورت گرفته است؛ بهطوریکه پیشینه آن به پیش از دوره امپراتوری هخامنشی برمیگرد؛ زمانی که در شش روز، اخبار از انتاکیه به هگمتانه میرسید و دستور صادر میشد. با درنظرگرفتن این سابقه تاریخی، هنوز روزنامهها و خبرنگاران ما در چنبره مسائل سیاسی، عقیدتی و افکار متفاوتی از طرف گروههای مختلف قرار دارند. با وجود اینکه رسانهها در دوره آقای روحانی اندکی آزادتر شدهاند، هنوز تا رسیدن به رسانه آزاد در جامعه، فاصلهای درخور توجه داریم. رسانههای ما همچنان سیاستزده و تحت القائات گروههای ذینفوذ قرار دارند و به همین دلیل است که به اعتقاد من، مهمترین سرمایه اجتماعی در حوزه مطبوعات که اعتماد عمومی است، در جامعه چندان شکل نگرفته. مردم ما هنوز چندان به اخبار روزنامهها اعتماد ندارند و حتی در روستاهاي دور، ترجیح میدهند اخبار را از طریق رسانههای غیررسمی و حتی بیگانه دنبال کنند. اگر دولتمردان دوازدهم در پیشانی فعالیتها و شعارهای خود از توسعه برای ایران میگویند، نباید از یاد برد که جامعه توسعهیافته، جامعهای است که رسانهها در آن آزاد باشند. درحالحاضر، نهتنها وزارت ارشاد - در بخش معاونت مطبوعاتی آن- بلکه وزارتخانههای دیگر نیز در سازوکار دولتی حوزه رسانه نقشآفریناند و کابینهای میتواند تأمینکننده نظر 24 میلیون رأیدهنده باشد که به اصل رسانههای آزاد باور داشته باشد. جامعهای که رسانههایش دردمند هستند، نمیتواند به رشد و بالندگی دست پیدا کند؛ همچنین است جامعهای که در آن خبرنگاران با انواع و اقسام محدودیتها، مشکلات و عدم امنیت شغلی و درآمدی مواجهاند. اینجاست که پای وزارت رفاه و تعاون هم در فهرست وزارتخانههای تأثیرگذار در حوزه رسانه و آینده رسانهای کشور، افزوده میشود. دولت دوازدهم نباید خدمت بزرگ روزنامهنگاران و خبرنگاران را به وضعیت کشور از یاد ببرد؛ اگر آنها نبودند، فساد موجود در برخی از قراردادهای مهم کشور هیچگاه بر مردم روشن نمیشد؛ اگر آنها نبودند، دولت نمیتوانست با شناخت چالشها و رویههای فسادبرانگیز در بخشهای مختلف، رودرروی مفسدان و رشوهگیران نجومی بایستد و در راه مصلحت جامعه قدم بردارد. تأکید رسانهها بر موضوع برجام، جامعه ایرانی را در موقعیتی تازه قرار داده است که باید برای ساخت یک کابینه 24میلیونی، حتما آن را دوباره کشف کرد. روزنامهنگاران و خبرنگاران ایرانی، در دو سال، با پرداختن به مسئله برجام و مطالب مربوط به آن، سعی در آشتی دوباره مردم با رسانهها داشتند و جامعه امروز ما دیگر جامعهای بیتفاوت نسبت به مسائل فرهنگی و امور اجتماعی نیست. رئیس دولت دوازدهم بهخوبی میداند جامعه امروز، جامعهای حساس است؛ جامعهای که فعالیت شبانهروزی رسانه آن را نسبت به انواع مسائل مطرح در جامعه، حساس و تأثیرگذار کرده است. آنها میخواهند در موضوعات کلانی مانند آینده، امنیت و... با صاحبنظران و صاحبان قدرت همراهی کنند و اگر رئیسجمهور خواهان این همراهی است، باید کابینهای فراهم آورد که به این مهم باور داشته باشند.
ایران از نظر تاریخی یکی از اولین سرزمینهایی است که رسانه در آن متولد شده و انتقال پیام در آن صورت گرفته است؛ بهطوریکه پیشینه آن به پیش از دوره امپراتوری هخامنشی برمیگرد؛ زمانی که در شش روز، اخبار از انتاکیه به هگمتانه میرسید و دستور صادر میشد. با درنظرگرفتن این سابقه تاریخی، هنوز روزنامهها و خبرنگاران ما در چنبره مسائل سیاسی، عقیدتی و افکار متفاوتی از طرف گروههای مختلف قرار دارند. با وجود اینکه رسانهها در دوره آقای روحانی اندکی آزادتر شدهاند، هنوز تا رسیدن به رسانه آزاد در جامعه، فاصلهای درخور توجه داریم. رسانههای ما همچنان سیاستزده و تحت القائات گروههای ذینفوذ قرار دارند و به همین دلیل است که به اعتقاد من، مهمترین سرمایه اجتماعی در حوزه مطبوعات که اعتماد عمومی است، در جامعه چندان شکل نگرفته. مردم ما هنوز چندان به اخبار روزنامهها اعتماد ندارند و حتی در روستاهاي دور، ترجیح میدهند اخبار را از طریق رسانههای غیررسمی و حتی بیگانه دنبال کنند. اگر دولتمردان دوازدهم در پیشانی فعالیتها و شعارهای خود از توسعه برای ایران میگویند، نباید از یاد برد که جامعه توسعهیافته، جامعهای است که رسانهها در آن آزاد باشند. درحالحاضر، نهتنها وزارت ارشاد - در بخش معاونت مطبوعاتی آن- بلکه وزارتخانههای دیگر نیز در سازوکار دولتی حوزه رسانه نقشآفریناند و کابینهای میتواند تأمینکننده نظر 24 میلیون رأیدهنده باشد که به اصل رسانههای آزاد باور داشته باشد. جامعهای که رسانههایش دردمند هستند، نمیتواند به رشد و بالندگی دست پیدا کند؛ همچنین است جامعهای که در آن خبرنگاران با انواع و اقسام محدودیتها، مشکلات و عدم امنیت شغلی و درآمدی مواجهاند. اینجاست که پای وزارت رفاه و تعاون هم در فهرست وزارتخانههای تأثیرگذار در حوزه رسانه و آینده رسانهای کشور، افزوده میشود. دولت دوازدهم نباید خدمت بزرگ روزنامهنگاران و خبرنگاران را به وضعیت کشور از یاد ببرد؛ اگر آنها نبودند، فساد موجود در برخی از قراردادهای مهم کشور هیچگاه بر مردم روشن نمیشد؛ اگر آنها نبودند، دولت نمیتوانست با شناخت چالشها و رویههای فسادبرانگیز در بخشهای مختلف، رودرروی مفسدان و رشوهگیران نجومی بایستد و در راه مصلحت جامعه قدم بردارد. تأکید رسانهها بر موضوع برجام، جامعه ایرانی را در موقعیتی تازه قرار داده است که باید برای ساخت یک کابینه 24میلیونی، حتما آن را دوباره کشف کرد. روزنامهنگاران و خبرنگاران ایرانی، در دو سال، با پرداختن به مسئله برجام و مطالب مربوط به آن، سعی در آشتی دوباره مردم با رسانهها داشتند و جامعه امروز ما دیگر جامعهای بیتفاوت نسبت به مسائل فرهنگی و امور اجتماعی نیست. رئیس دولت دوازدهم بهخوبی میداند جامعه امروز، جامعهای حساس است؛ جامعهای که فعالیت شبانهروزی رسانه آن را نسبت به انواع مسائل مطرح در جامعه، حساس و تأثیرگذار کرده است. آنها میخواهند در موضوعات کلانی مانند آینده، امنیت و... با صاحبنظران و صاحبان قدرت همراهی کنند و اگر رئیسجمهور خواهان این همراهی است، باید کابینهای فراهم آورد که به این مهم باور داشته باشند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.