علیزاده در مراسم بزرگداشت «دهلوی» :
وزیر بعدی نام موسیقی را از زبانش ندزدد
شرق: نام حسین دهلوی برای خیلی از ما گره خورده با نام اپرای بیژن و منیژه، با مانی و مانا و ملودیهای خاطرهانگیز. اما رییس سابق هنرستان موسیقی سالهاست که دست به ساز نبرده است و نت تازهای روی پارتیتور ننوشته است. حسین دهلوی سالهاست که در انتظار اجرای اپرای مانی و ماناست. اما شاگردان سابق و هنرمندان صاحبنام امروز استاد را از یاد نبردهاند. روز پنجشنبه ششمتیر خانه هنرمندان میزبان حسین دهلوی و شاگردانی بود که با برگزاری مراسمی در حضور خودش از او تجلیل کردند. مراسمی که بخشیاش انتقاد از وضعیت موسیقی بود. یکی از این شاگردان سالهای نه خیلی دور، حسین علیزاده بود که روزگاری مشق موسیقی را در حضور استادش آغاز کرده و حالا یکی از قلههای موسیقی ایران است. علیزاده با مرور خاطرههایش از نقش مهمی که دهلوی در تربیت نسلی از هنرمندان موسیقی داشت، گفت: « اولین روزی که به هنرستان موسیقی رفتم آقای دهلوی از من امتحان گرفت و من را پذیرفت و شاید آن زمان که در این رشته پذیرفته شدم هنوز با عظمت موسیقی آشنا نبودم. همان روز اول فهمیدم که با چه موضوع جدیای سروکار خواهم داشت، چراکه آن زمان جامعه در مورد موسیقی
برخورد خوبی نداشت و در اقوامم هم بودند کسانی که موسیقی دوست داشتند، اما خانوادهشان این اجازه را به آنها نمیدادند.»
او با اشاره به اینکه وجود دهلوی بزرگ در تغییر اینگونه نگرش به موسیقی موثر بود؛ گفت: «آن زمان سوءتفاهمی وجود داشت که کسانی که در درس موفق نبودند به هنرستان موسیقی میآمدند، غافل از اینکه مدیری در هنرستان حضور دارد که موسیقی در خونش است. دهلوی اولین استاد من است و فردی را به اندازه او جدی در آموزش ندیدهام. روز اول که به هنرستان رفتیم تعداد ما 46نفر بود اما تنها 14نفر از هنرستان فارغالتحصیل شدند یعنی هنرستان با کسی شوخی نداشت. در سالهایی که دهلوی مدیر هنرستان بود یکی از مسایل مهم، آموزش اولیه بود طوری که وقتی وارد هنرستان میشدیم میدانستیم که قضیه جدی است و ما هم از دهلوی بسیار حساب میبردیم. او همه جای هنرستان را زیر نظر داشت. هنرجویان از نظر اخلاق، استعداد و خیلی چیزهای دیگر بررسی میشدند و دهلوی برای ما نوعی پدر محسوب میشد چراکه ما بیشتر وقتمان را با هنرستان بودیم و نزد او تربیت میشدیم. در واقع نمیتوانستیم از آنجا دل بکنیم.»
علیزاده در بخش دیگری از صحبتهایش به خاطره دیگری از استاد پرداخت: «آن زمان وقتی استاد دهلوی کسی را در دفترش احضار میکرد قرار بود اتفاق خاصی بیفتد و اگر شاگرد خوبی نبودی دهلوی هیچگاه صدایت نمیکرد. یک روز دهلوی ما را به دفترش فراخواند و من در حالی که قلبم میزد، وارد دفتر شدم. ایشان به من گفت استاد علیاکبر شهنازی گفتهاند که امسال پیشرفت خوبی داشتهای و میتوانی در ارکستر رودکی ساز بزنی. وقتی از دفتر بیرون آمدم از شدت خوشی به در و دیوار میخوردم.» حسین علیزاده البته این روزها نسبت به وضعیت موسیقی بسیار گلهمند است. او که پیش از این در مراسم جلیل شهناز نسبت به نپرداختن به موسیقی اعتراض کرد؛ گفت: «خیلی وقتها میبینم این مسوولان در مورد هنر صحبت میکنند اما نام موسیقی را نمیبرند. انگار هنر یعنی ورزش و فوتبال. نسل ما دارای افسردگی است. مطمئنا اگر مسوولی روی کار بیاید باید تاریخ را مرور کند و نه دلجویی بلکه باید از جامعه موسیقی عذرخواهی کند.» او خطاب به مسوولان برای انتخاب کسی بهعنوان وزیر فرهنگ و ارشاد گفت: «اگر کسی مسوولیتی برعهده میگیرد و اگر قرار است در وزارتخانهای به نام ارشاد خدمت کند باید کسی باشد که وقتی صحبت میکند نام موسیقی را از زبانش ندزدد.» علیزاده همچنین با تقدیر از سوسن دهلوی همسر استادش گفت: «به امید اینکه استاد دهلوی همچنان بالاسر ما باشند و همین که صبح از خواب بیداری میشویم و میبینیم که سایه او بر سر ماست خوشحالیم.» حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی هنرمند دیگری بود که گفت: «استاد حسین دهلوی یکی از برجستهترین شخصیتهای معاصر و یکی از بزرگان موسیقی ایران است که بیش از هفت دهه از عمر گرانسنگ خود را در راه اعتلای این هنر هزینه کرده است. نکوداشت استاد دهلوی قرار بود در آن جشن انجام شود که متاسفانه سال گذشته به دلایلی لغو شد و ما تصمیم گرفتیم در یک مراسم ویژه و اختصاصی این وظیفه را به جا آوریم که امشب شاهدش هستید.» نوربخش با اشاره به درگذشت استادان موسیقی در یکی، دو هفته گذشته نیز گفت: «روزها و ماههایی که گذشت ما شاهد درگذشت بزرگانی چون فریدون حافظی، جلیل شهناز و احمد ابراهیمی بودیم که درگذشت هرکدام از آنها ضایعه بسیار بزرگی برای موسیقی ایران بود و امیدواریم که دیگر شاهد چنین روزهای غمانگیزی نباشیم.»
محمد سریر هم که درباره نقش دهلوی در موسیقی سخن میگفت؛ افزود: «دهلوی به نظر من موثرترین فرد در عرصه آموزش کشور است. تحولی که او در حوزه آموزش ایجاد کرد و موسیقی را بهطور علمی در ایران به وجود آورد، ارزشمند است.» حمیدرضا اردلان پژوهشگر موسیقی نیز یکی دیگر از سخنرانان این مراسم بود. در انتهای مراسم و بعد از پخش فیلمی درباره حسین دهلوی و اجرای موسیقی توسط سوسن دهلوی، تندیس خانه موسیقی توسط حسین علیزاده و هوشنگ کامکار به دهلوی تقدیم شد.
او با اشاره به اینکه وجود دهلوی بزرگ در تغییر اینگونه نگرش به موسیقی موثر بود؛ گفت: «آن زمان سوءتفاهمی وجود داشت که کسانی که در درس موفق نبودند به هنرستان موسیقی میآمدند، غافل از اینکه مدیری در هنرستان حضور دارد که موسیقی در خونش است. دهلوی اولین استاد من است و فردی را به اندازه او جدی در آموزش ندیدهام. روز اول که به هنرستان رفتیم تعداد ما 46نفر بود اما تنها 14نفر از هنرستان فارغالتحصیل شدند یعنی هنرستان با کسی شوخی نداشت. در سالهایی که دهلوی مدیر هنرستان بود یکی از مسایل مهم، آموزش اولیه بود طوری که وقتی وارد هنرستان میشدیم میدانستیم که قضیه جدی است و ما هم از دهلوی بسیار حساب میبردیم. او همه جای هنرستان را زیر نظر داشت. هنرجویان از نظر اخلاق، استعداد و خیلی چیزهای دیگر بررسی میشدند و دهلوی برای ما نوعی پدر محسوب میشد چراکه ما بیشتر وقتمان را با هنرستان بودیم و نزد او تربیت میشدیم. در واقع نمیتوانستیم از آنجا دل بکنیم.»
علیزاده در بخش دیگری از صحبتهایش به خاطره دیگری از استاد پرداخت: «آن زمان وقتی استاد دهلوی کسی را در دفترش احضار میکرد قرار بود اتفاق خاصی بیفتد و اگر شاگرد خوبی نبودی دهلوی هیچگاه صدایت نمیکرد. یک روز دهلوی ما را به دفترش فراخواند و من در حالی که قلبم میزد، وارد دفتر شدم. ایشان به من گفت استاد علیاکبر شهنازی گفتهاند که امسال پیشرفت خوبی داشتهای و میتوانی در ارکستر رودکی ساز بزنی. وقتی از دفتر بیرون آمدم از شدت خوشی به در و دیوار میخوردم.» حسین علیزاده البته این روزها نسبت به وضعیت موسیقی بسیار گلهمند است. او که پیش از این در مراسم جلیل شهناز نسبت به نپرداختن به موسیقی اعتراض کرد؛ گفت: «خیلی وقتها میبینم این مسوولان در مورد هنر صحبت میکنند اما نام موسیقی را نمیبرند. انگار هنر یعنی ورزش و فوتبال. نسل ما دارای افسردگی است. مطمئنا اگر مسوولی روی کار بیاید باید تاریخ را مرور کند و نه دلجویی بلکه باید از جامعه موسیقی عذرخواهی کند.» او خطاب به مسوولان برای انتخاب کسی بهعنوان وزیر فرهنگ و ارشاد گفت: «اگر کسی مسوولیتی برعهده میگیرد و اگر قرار است در وزارتخانهای به نام ارشاد خدمت کند باید کسی باشد که وقتی صحبت میکند نام موسیقی را از زبانش ندزدد.» علیزاده همچنین با تقدیر از سوسن دهلوی همسر استادش گفت: «به امید اینکه استاد دهلوی همچنان بالاسر ما باشند و همین که صبح از خواب بیداری میشویم و میبینیم که سایه او بر سر ماست خوشحالیم.» حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی هنرمند دیگری بود که گفت: «استاد حسین دهلوی یکی از برجستهترین شخصیتهای معاصر و یکی از بزرگان موسیقی ایران است که بیش از هفت دهه از عمر گرانسنگ خود را در راه اعتلای این هنر هزینه کرده است. نکوداشت استاد دهلوی قرار بود در آن جشن انجام شود که متاسفانه سال گذشته به دلایلی لغو شد و ما تصمیم گرفتیم در یک مراسم ویژه و اختصاصی این وظیفه را به جا آوریم که امشب شاهدش هستید.» نوربخش با اشاره به درگذشت استادان موسیقی در یکی، دو هفته گذشته نیز گفت: «روزها و ماههایی که گذشت ما شاهد درگذشت بزرگانی چون فریدون حافظی، جلیل شهناز و احمد ابراهیمی بودیم که درگذشت هرکدام از آنها ضایعه بسیار بزرگی برای موسیقی ایران بود و امیدواریم که دیگر شاهد چنین روزهای غمانگیزی نباشیم.»
محمد سریر هم که درباره نقش دهلوی در موسیقی سخن میگفت؛ افزود: «دهلوی به نظر من موثرترین فرد در عرصه آموزش کشور است. تحولی که او در حوزه آموزش ایجاد کرد و موسیقی را بهطور علمی در ایران به وجود آورد، ارزشمند است.» حمیدرضا اردلان پژوهشگر موسیقی نیز یکی دیگر از سخنرانان این مراسم بود. در انتهای مراسم و بعد از پخش فیلمی درباره حسین دهلوی و اجرای موسیقی توسط سوسن دهلوی، تندیس خانه موسیقی توسط حسین علیزاده و هوشنگ کامکار به دهلوی تقدیم شد.
شرق: نام حسین دهلوی برای خیلی از ما گره خورده با نام اپرای بیژن و منیژه، با مانی و مانا و ملودیهای خاطرهانگیز. اما رییس سابق هنرستان موسیقی سالهاست که دست به ساز نبرده است و نت تازهای روی پارتیتور ننوشته است. حسین دهلوی سالهاست که در انتظار اجرای اپرای مانی و ماناست. اما شاگردان سابق و هنرمندان صاحبنام امروز استاد را از یاد نبردهاند. روز پنجشنبه ششمتیر خانه هنرمندان میزبان حسین دهلوی و شاگردانی بود که با برگزاری مراسمی در حضور خودش از او تجلیل کردند. مراسمی که بخشیاش انتقاد از وضعیت موسیقی بود. یکی از این شاگردان سالهای نه خیلی دور، حسین علیزاده بود که روزگاری مشق موسیقی را در حضور استادش آغاز کرده و حالا یکی از قلههای موسیقی ایران است. علیزاده با مرور خاطرههایش از نقش مهمی که دهلوی در تربیت نسلی از هنرمندان موسیقی داشت، گفت: « اولین روزی که به هنرستان موسیقی رفتم آقای دهلوی از من امتحان گرفت و من را پذیرفت و شاید آن زمان که در این رشته پذیرفته شدم هنوز با عظمت موسیقی آشنا نبودم. همان روز اول فهمیدم که با چه موضوع جدیای سروکار خواهم داشت، چراکه آن زمان جامعه در مورد موسیقی
برخورد خوبی نداشت و در اقوامم هم بودند کسانی که موسیقی دوست داشتند، اما خانوادهشان این اجازه را به آنها نمیدادند.»
او با اشاره به اینکه وجود دهلوی بزرگ در تغییر اینگونه نگرش به موسیقی موثر بود؛ گفت: «آن زمان سوءتفاهمی وجود داشت که کسانی که در درس موفق نبودند به هنرستان موسیقی میآمدند، غافل از اینکه مدیری در هنرستان حضور دارد که موسیقی در خونش است. دهلوی اولین استاد من است و فردی را به اندازه او جدی در آموزش ندیدهام. روز اول که به هنرستان رفتیم تعداد ما 46نفر بود اما تنها 14نفر از هنرستان فارغالتحصیل شدند یعنی هنرستان با کسی شوخی نداشت. در سالهایی که دهلوی مدیر هنرستان بود یکی از مسایل مهم، آموزش اولیه بود طوری که وقتی وارد هنرستان میشدیم میدانستیم که قضیه جدی است و ما هم از دهلوی بسیار حساب میبردیم. او همه جای هنرستان را زیر نظر داشت. هنرجویان از نظر اخلاق، استعداد و خیلی چیزهای دیگر بررسی میشدند و دهلوی برای ما نوعی پدر محسوب میشد چراکه ما بیشتر وقتمان را با هنرستان بودیم و نزد او تربیت میشدیم. در واقع نمیتوانستیم از آنجا دل بکنیم.»
علیزاده در بخش دیگری از صحبتهایش به خاطره دیگری از استاد پرداخت: «آن زمان وقتی استاد دهلوی کسی را در دفترش احضار میکرد قرار بود اتفاق خاصی بیفتد و اگر شاگرد خوبی نبودی دهلوی هیچگاه صدایت نمیکرد. یک روز دهلوی ما را به دفترش فراخواند و من در حالی که قلبم میزد، وارد دفتر شدم. ایشان به من گفت استاد علیاکبر شهنازی گفتهاند که امسال پیشرفت خوبی داشتهای و میتوانی در ارکستر رودکی ساز بزنی. وقتی از دفتر بیرون آمدم از شدت خوشی به در و دیوار میخوردم.» حسین علیزاده البته این روزها نسبت به وضعیت موسیقی بسیار گلهمند است. او که پیش از این در مراسم جلیل شهناز نسبت به نپرداختن به موسیقی اعتراض کرد؛ گفت: «خیلی وقتها میبینم این مسوولان در مورد هنر صحبت میکنند اما نام موسیقی را نمیبرند. انگار هنر یعنی ورزش و فوتبال. نسل ما دارای افسردگی است. مطمئنا اگر مسوولی روی کار بیاید باید تاریخ را مرور کند و نه دلجویی بلکه باید از جامعه موسیقی عذرخواهی کند.» او خطاب به مسوولان برای انتخاب کسی بهعنوان وزیر فرهنگ و ارشاد گفت: «اگر کسی مسوولیتی برعهده میگیرد و اگر قرار است در وزارتخانهای به نام ارشاد خدمت کند باید کسی باشد که وقتی صحبت میکند نام موسیقی را از زبانش ندزدد.» علیزاده همچنین با تقدیر از سوسن دهلوی همسر استادش گفت: «به امید اینکه استاد دهلوی همچنان بالاسر ما باشند و همین که صبح از خواب بیداری میشویم و میبینیم که سایه او بر سر ماست خوشحالیم.» حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی هنرمند دیگری بود که گفت: «استاد حسین دهلوی یکی از برجستهترین شخصیتهای معاصر و یکی از بزرگان موسیقی ایران است که بیش از هفت دهه از عمر گرانسنگ خود را در راه اعتلای این هنر هزینه کرده است. نکوداشت استاد دهلوی قرار بود در آن جشن انجام شود که متاسفانه سال گذشته به دلایلی لغو شد و ما تصمیم گرفتیم در یک مراسم ویژه و اختصاصی این وظیفه را به جا آوریم که امشب شاهدش هستید.» نوربخش با اشاره به درگذشت استادان موسیقی در یکی، دو هفته گذشته نیز گفت: «روزها و ماههایی که گذشت ما شاهد درگذشت بزرگانی چون فریدون حافظی، جلیل شهناز و احمد ابراهیمی بودیم که درگذشت هرکدام از آنها ضایعه بسیار بزرگی برای موسیقی ایران بود و امیدواریم که دیگر شاهد چنین روزهای غمانگیزی نباشیم.»
محمد سریر هم که درباره نقش دهلوی در موسیقی سخن میگفت؛ افزود: «دهلوی به نظر من موثرترین فرد در عرصه آموزش کشور است. تحولی که او در حوزه آموزش ایجاد کرد و موسیقی را بهطور علمی در ایران به وجود آورد، ارزشمند است.» حمیدرضا اردلان پژوهشگر موسیقی نیز یکی دیگر از سخنرانان این مراسم بود. در انتهای مراسم و بعد از پخش فیلمی درباره حسین دهلوی و اجرای موسیقی توسط سوسن دهلوی، تندیس خانه موسیقی توسط حسین علیزاده و هوشنگ کامکار به دهلوی تقدیم شد.
او با اشاره به اینکه وجود دهلوی بزرگ در تغییر اینگونه نگرش به موسیقی موثر بود؛ گفت: «آن زمان سوءتفاهمی وجود داشت که کسانی که در درس موفق نبودند به هنرستان موسیقی میآمدند، غافل از اینکه مدیری در هنرستان حضور دارد که موسیقی در خونش است. دهلوی اولین استاد من است و فردی را به اندازه او جدی در آموزش ندیدهام. روز اول که به هنرستان رفتیم تعداد ما 46نفر بود اما تنها 14نفر از هنرستان فارغالتحصیل شدند یعنی هنرستان با کسی شوخی نداشت. در سالهایی که دهلوی مدیر هنرستان بود یکی از مسایل مهم، آموزش اولیه بود طوری که وقتی وارد هنرستان میشدیم میدانستیم که قضیه جدی است و ما هم از دهلوی بسیار حساب میبردیم. او همه جای هنرستان را زیر نظر داشت. هنرجویان از نظر اخلاق، استعداد و خیلی چیزهای دیگر بررسی میشدند و دهلوی برای ما نوعی پدر محسوب میشد چراکه ما بیشتر وقتمان را با هنرستان بودیم و نزد او تربیت میشدیم. در واقع نمیتوانستیم از آنجا دل بکنیم.»
علیزاده در بخش دیگری از صحبتهایش به خاطره دیگری از استاد پرداخت: «آن زمان وقتی استاد دهلوی کسی را در دفترش احضار میکرد قرار بود اتفاق خاصی بیفتد و اگر شاگرد خوبی نبودی دهلوی هیچگاه صدایت نمیکرد. یک روز دهلوی ما را به دفترش فراخواند و من در حالی که قلبم میزد، وارد دفتر شدم. ایشان به من گفت استاد علیاکبر شهنازی گفتهاند که امسال پیشرفت خوبی داشتهای و میتوانی در ارکستر رودکی ساز بزنی. وقتی از دفتر بیرون آمدم از شدت خوشی به در و دیوار میخوردم.» حسین علیزاده البته این روزها نسبت به وضعیت موسیقی بسیار گلهمند است. او که پیش از این در مراسم جلیل شهناز نسبت به نپرداختن به موسیقی اعتراض کرد؛ گفت: «خیلی وقتها میبینم این مسوولان در مورد هنر صحبت میکنند اما نام موسیقی را نمیبرند. انگار هنر یعنی ورزش و فوتبال. نسل ما دارای افسردگی است. مطمئنا اگر مسوولی روی کار بیاید باید تاریخ را مرور کند و نه دلجویی بلکه باید از جامعه موسیقی عذرخواهی کند.» او خطاب به مسوولان برای انتخاب کسی بهعنوان وزیر فرهنگ و ارشاد گفت: «اگر کسی مسوولیتی برعهده میگیرد و اگر قرار است در وزارتخانهای به نام ارشاد خدمت کند باید کسی باشد که وقتی صحبت میکند نام موسیقی را از زبانش ندزدد.» علیزاده همچنین با تقدیر از سوسن دهلوی همسر استادش گفت: «به امید اینکه استاد دهلوی همچنان بالاسر ما باشند و همین که صبح از خواب بیداری میشویم و میبینیم که سایه او بر سر ماست خوشحالیم.» حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی هنرمند دیگری بود که گفت: «استاد حسین دهلوی یکی از برجستهترین شخصیتهای معاصر و یکی از بزرگان موسیقی ایران است که بیش از هفت دهه از عمر گرانسنگ خود را در راه اعتلای این هنر هزینه کرده است. نکوداشت استاد دهلوی قرار بود در آن جشن انجام شود که متاسفانه سال گذشته به دلایلی لغو شد و ما تصمیم گرفتیم در یک مراسم ویژه و اختصاصی این وظیفه را به جا آوریم که امشب شاهدش هستید.» نوربخش با اشاره به درگذشت استادان موسیقی در یکی، دو هفته گذشته نیز گفت: «روزها و ماههایی که گذشت ما شاهد درگذشت بزرگانی چون فریدون حافظی، جلیل شهناز و احمد ابراهیمی بودیم که درگذشت هرکدام از آنها ضایعه بسیار بزرگی برای موسیقی ایران بود و امیدواریم که دیگر شاهد چنین روزهای غمانگیزی نباشیم.»
محمد سریر هم که درباره نقش دهلوی در موسیقی سخن میگفت؛ افزود: «دهلوی به نظر من موثرترین فرد در عرصه آموزش کشور است. تحولی که او در حوزه آموزش ایجاد کرد و موسیقی را بهطور علمی در ایران به وجود آورد، ارزشمند است.» حمیدرضا اردلان پژوهشگر موسیقی نیز یکی دیگر از سخنرانان این مراسم بود. در انتهای مراسم و بعد از پخش فیلمی درباره حسین دهلوی و اجرای موسیقی توسط سوسن دهلوی، تندیس خانه موسیقی توسط حسین علیزاده و هوشنگ کامکار به دهلوی تقدیم شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.