روزي كه امام فرياد زد به داد اسلام برسيد
حجتالاسلام اسلاميتربتي*
سال 42 بود که امام خميني(ره) فرياد زد: اي علماي اسلام به داد اسلام برسيد. اي قم، اي نجف، اي مشهد، اي اصفهان به داد اسلام برسيد. از معدود افرادي که به پاسخ امام در آن زمان لبيک گفتند، مرحوم آيتالله شيخ علياصغر مرواريد بود. قبل از آن هم پس از فوت مرحوم آيتالله بروجردي، بزرگ مرجع تقليد شيعيان جهان، 12 نفر از مدرسين بزرگ حوزه که در رأس آنان مرحوم آيتالله منتظري بود، اعلاميهاي منتشر کردند که مضمون آن چنين بود: با مصائب و مشکلاتي که براي جهان اسلام پيش آمده به صلاح اسلام و مسلمين است که مؤمنين از آيتالله خميني تقليد کنند. برخي از آقايان هم معظمله را واجد شرايط تام تقليد دانسته بودند. اين اعلاميه را مرحوم حاجآقاي مرواريد در مسجدجامع بازار تهران روي منبر خواند که سبب تبعيد ايشان به شهرستان زابل شد و هر يک از آن 12 شخصيت را نيز به يکي از شهرستانها تبعيد کردند. پس از آن هم مدتي طولاني در خلخال (هرو آباد) در تبعيد به سر برد و اين در زماني بود که فقيه عاليقدر مرحوم آقاي منتظري هم در خلخال تبعيد بودند و جالب است که آيتالله منتظري در خلخال اقامه نماز جمعه هم ميکردند؛ با اينکه ساواک مردم را ترسانده بود که در نماز جمعه ايشان شرکت نکنند و خود اينجانب يک روز جمعه که به خلخال رفته بودم شاهد شرکت گسترده مردم در نماز جمعه بودم. نکته ديگر که قابل ذکر است اينکه کمتر زنداني در تهران بود که آقاي مرواريد آن را نديده باشد. در زندان قصر همزمان با مرحوم آيتالله طالقاني و مرحوم مهندس بازرگان همبند بود. زندانهاي ديگري که ديده بود عبارت بودند از: قزلقلعه، زندان شهرباني و زندان قزلحصار کرج. گفتني است که گاهي که ايشان دستگير ميشد، خانواده ايشان هيچگونه اطلاعي از وضع آن مرحوم نداشتند و نميدانستند که چه به سرش آمده است و بنابراین مجبور بودند که به همه زندانها مراجعه کرده و جوياي حال ايشان شوند. ایشان در بعضي از اين زندانها مورد شکنجههاي قرونوسطايي قرار ميگرفتند، اما استقامت قابلتقديري از خود نشان ميدادند و با اينکه وعدههايي گوناگون از نظر مالي و مقامي به ايشان داده ميشد، هرگز از هدفشان که تشکيل نظام عادلانه اسلامي بود دست برنداشتند. رحمت خدا بر او که عمري را در مسير خدمت به اسلام و مسلمين و آگاهکردن مردم سپري کرد؛ چه آن زمانها که بر منبر ميرفت و چه در مدتزماني که امامجماعت مسجد مهديه در سهراه شهريور بود و چه هنگامي که پس از پيروزي انقلاب مدتي رئيس کميته بود و چه بعد از آن که به مسائل حوزوي و فقهي روي آورد و کتابهاي فقهي بسياري از فقهاي بزرگ شيعه و سني را تصحيح، مقابله و تنقيح کرد و به چاپ رساند (از زمان مرحوم شيخ مفيد تا زمان مرحوم حاجآقا رضا همداني) و در همين راستا کتاب مصباح المتهجد شيخ طوسي و کتاب لمعه شهيد هم جزء اينها بود. رحمهالله عليه رحمه واسعه
*پژوهشگر ديني و همسر خواهر مرحوم مرواريد
سال 42 بود که امام خميني(ره) فرياد زد: اي علماي اسلام به داد اسلام برسيد. اي قم، اي نجف، اي مشهد، اي اصفهان به داد اسلام برسيد. از معدود افرادي که به پاسخ امام در آن زمان لبيک گفتند، مرحوم آيتالله شيخ علياصغر مرواريد بود. قبل از آن هم پس از فوت مرحوم آيتالله بروجردي، بزرگ مرجع تقليد شيعيان جهان، 12 نفر از مدرسين بزرگ حوزه که در رأس آنان مرحوم آيتالله منتظري بود، اعلاميهاي منتشر کردند که مضمون آن چنين بود: با مصائب و مشکلاتي که براي جهان اسلام پيش آمده به صلاح اسلام و مسلمين است که مؤمنين از آيتالله خميني تقليد کنند. برخي از آقايان هم معظمله را واجد شرايط تام تقليد دانسته بودند. اين اعلاميه را مرحوم حاجآقاي مرواريد در مسجدجامع بازار تهران روي منبر خواند که سبب تبعيد ايشان به شهرستان زابل شد و هر يک از آن 12 شخصيت را نيز به يکي از شهرستانها تبعيد کردند. پس از آن هم مدتي طولاني در خلخال (هرو آباد) در تبعيد به سر برد و اين در زماني بود که فقيه عاليقدر مرحوم آقاي منتظري هم در خلخال تبعيد بودند و جالب است که آيتالله منتظري در خلخال اقامه نماز جمعه هم ميکردند؛ با اينکه ساواک مردم را ترسانده بود که در نماز جمعه ايشان شرکت نکنند و خود اينجانب يک روز جمعه که به خلخال رفته بودم شاهد شرکت گسترده مردم در نماز جمعه بودم. نکته ديگر که قابل ذکر است اينکه کمتر زنداني در تهران بود که آقاي مرواريد آن را نديده باشد. در زندان قصر همزمان با مرحوم آيتالله طالقاني و مرحوم مهندس بازرگان همبند بود. زندانهاي ديگري که ديده بود عبارت بودند از: قزلقلعه، زندان شهرباني و زندان قزلحصار کرج. گفتني است که گاهي که ايشان دستگير ميشد، خانواده ايشان هيچگونه اطلاعي از وضع آن مرحوم نداشتند و نميدانستند که چه به سرش آمده است و بنابراین مجبور بودند که به همه زندانها مراجعه کرده و جوياي حال ايشان شوند. ایشان در بعضي از اين زندانها مورد شکنجههاي قرونوسطايي قرار ميگرفتند، اما استقامت قابلتقديري از خود نشان ميدادند و با اينکه وعدههايي گوناگون از نظر مالي و مقامي به ايشان داده ميشد، هرگز از هدفشان که تشکيل نظام عادلانه اسلامي بود دست برنداشتند. رحمت خدا بر او که عمري را در مسير خدمت به اسلام و مسلمين و آگاهکردن مردم سپري کرد؛ چه آن زمانها که بر منبر ميرفت و چه در مدتزماني که امامجماعت مسجد مهديه در سهراه شهريور بود و چه هنگامي که پس از پيروزي انقلاب مدتي رئيس کميته بود و چه بعد از آن که به مسائل حوزوي و فقهي روي آورد و کتابهاي فقهي بسياري از فقهاي بزرگ شيعه و سني را تصحيح، مقابله و تنقيح کرد و به چاپ رساند (از زمان مرحوم شيخ مفيد تا زمان مرحوم حاجآقا رضا همداني) و در همين راستا کتاب مصباح المتهجد شيخ طوسي و کتاب لمعه شهيد هم جزء اينها بود. رحمهالله عليه رحمه واسعه
*پژوهشگر ديني و همسر خواهر مرحوم مرواريد
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.