زنان تماشاگر اردبیلی الگوی جامعه باشند
جمشید حمیدی- روزنامهنگار و کارشناس والیبال
ما در کشوری زندگی میکنیم که دختران و زنان نیمی از جمعیت آن را تشکیل میدهند. زنانی که قشری تأثیرگذار در جامعه هستند و نقش بسزایی را در شکلگیری گیری خانواده ایفا میکنند. پس بر دولت و دولتمردان واجب است امکانات لازم را برای تفریح و سرگرمی آنها مهیا کنند، اما با توجه به این که ما در ایران با کمبود تفریحات سالم مواجه هستیم، تنها راه برای ایجاد این بستر گسترش پروژههای ورزشی است. خوشبختانه در سالهای اخیر، اقدامات صورتگرفته برای حضور و فعالیت هرچه بیشتر بانوان در سطح جامعه رو به رشد بوده، اما حقوق مدنی که قانون اساسی برای این قشر تعیین کرده، هنوز ادا نشده است. یکی از این حقوق تماشای مسابقات ورزشی است که زنان ما در برخی رشتهها نظیر والیبال، فوتبال و... از دیدن رقابتهای آنها محروم هستند. با توجه به اینکه ایران یک کشور اسلامی است و علمای دینی حد و حدود این حق مدنی را در رابطه با بانوان تعیین میکنند، چه بهتر که این نظرات از سوی مراجع و مجتهدان شفاف و علنی مطرح بشود تا قانونگذاران درباره نحوه اجرای آن تصمیمگیری کنند. در سالهای اخیر، حضور دختران و زنان تماشاگر در سالنهای مسابقات والیبال با بازخوردهای منفی و مثبتی همراه بوده است.
متأسفانه برخی از زنان بیتوجه به اینکه در چه کشوری زندگی میکنند، بیتوجه به یکسری شئونات، در رقابتهای چند سال پیش (دیدار بین ایران و ژاپن برای تعیین نماینده آسیا در لیگ جهانی) این موضوع را به یک معضل بزرگ تبدیل کردند تا از ورود آنها به سالنهای والیبال ممانعت شود. اما ما در اردبیل ندیديم که خانمی برای گرفتن عکس سلفی، نمایش مد و لباس به سالن مسابقات آمده باشد. یک عده دختر و زن زلال و بیحاشیه، بیآنکه نقل محافل خبری داخلی و خارجی باشند، یکدل و صمیمی آمده بودند تیم ملی والیبال کشورشان را تشویق کنند. به جرئت باید گفت فرهنگ بانوان اردبیلی که برخاسته از یک شهر مذهبی هستند، باید الگوی سایر زنان کشور باشد. ما باید بپرسیم مسئولان استانداری، اداره ورزش و جوانان و ائمه جمعه اردبیل چه کار کردند که توانستند نظم و امنیت این رقابتها را که در سطح جهانی برگزار شد، برقرار کنند؟ چه شد که هزارو 500 تماشاگر زن، بدون گزینشی در نحوه ورود آنها به استادیوم شش هزار نفری حسین رضازاده، یکصدا نشستند و فقط تشویق کردند؟ اما در تهران، هربار مسابقهای برگزار شد، مشکلی پیش آمد که یا مانع از حضور بانوان در استادیوم 12هزار نفری
آزادی شدند یا در نهایت تعداد محدود و مشخصی از خانوادههای خود ورزشکاران و مربیان اجازه حضور در سالن را پیدا کردند. مسئولان ورزشی استان اردبیل آنقدر باشهامت از مسابقات انتخابی قهرمانی جهان میزبانی کردند که محمدرضا داورزنی، رئیس فدراسیون والیبال، در سفر کوتاهمدتش به اردبیل اعلام کرد، میخواهند رقابتهای لیگ جهانی والیبال را از تهران به شهرهای اردبیل، ارومیه و آمل بکشانند.
شاید در حد و حدود من روزنامهنگار ورزشی نباشد که درباره این مسئله مهم جامعه که در رعایت شئونات و حجاب اسلامی قشر زنان خلاصه میشود، نظر بدهم، اما فکر میکنم ائمه محترم جمعه باید بیشتر از اینها درباره این قضیه بحث کنند. آنها باید دختران و زنان ما را به این باور برسانند که نه تنها در اردبیل، بلکه میتوان در تمام شهرهای ایران با یک برنامه حسابشده و در امنیت کامل، شور و نشاط سالم را برای آنان در فضاهای ورزشی به وجود آورد.
بدون تردید، دعاهای آنها بدرقه راه شیرمردان والیبالیست ایران در رقابتهای آسیایی و جهانی خواهد بود. ضمن اینکه حتما باید به این نکته توجه داشت که نباید حضور بانوان در قرن بیستویکم را در هیچ عرصه و میدانی نادیده گرفت. به این امید که با فرهنگسازی سالم در سطح جامعه، سد ورود بانوان تماشاگر نه تنها در سالنهای والیبال بلکه در استادیومهای فوتبال نیز شکسته شود.
ما در کشوری زندگی میکنیم که دختران و زنان نیمی از جمعیت آن را تشکیل میدهند. زنانی که قشری تأثیرگذار در جامعه هستند و نقش بسزایی را در شکلگیری گیری خانواده ایفا میکنند. پس بر دولت و دولتمردان واجب است امکانات لازم را برای تفریح و سرگرمی آنها مهیا کنند، اما با توجه به این که ما در ایران با کمبود تفریحات سالم مواجه هستیم، تنها راه برای ایجاد این بستر گسترش پروژههای ورزشی است. خوشبختانه در سالهای اخیر، اقدامات صورتگرفته برای حضور و فعالیت هرچه بیشتر بانوان در سطح جامعه رو به رشد بوده، اما حقوق مدنی که قانون اساسی برای این قشر تعیین کرده، هنوز ادا نشده است. یکی از این حقوق تماشای مسابقات ورزشی است که زنان ما در برخی رشتهها نظیر والیبال، فوتبال و... از دیدن رقابتهای آنها محروم هستند. با توجه به اینکه ایران یک کشور اسلامی است و علمای دینی حد و حدود این حق مدنی را در رابطه با بانوان تعیین میکنند، چه بهتر که این نظرات از سوی مراجع و مجتهدان شفاف و علنی مطرح بشود تا قانونگذاران درباره نحوه اجرای آن تصمیمگیری کنند. در سالهای اخیر، حضور دختران و زنان تماشاگر در سالنهای مسابقات والیبال با بازخوردهای منفی و مثبتی همراه بوده است.
متأسفانه برخی از زنان بیتوجه به اینکه در چه کشوری زندگی میکنند، بیتوجه به یکسری شئونات، در رقابتهای چند سال پیش (دیدار بین ایران و ژاپن برای تعیین نماینده آسیا در لیگ جهانی) این موضوع را به یک معضل بزرگ تبدیل کردند تا از ورود آنها به سالنهای والیبال ممانعت شود. اما ما در اردبیل ندیديم که خانمی برای گرفتن عکس سلفی، نمایش مد و لباس به سالن مسابقات آمده باشد. یک عده دختر و زن زلال و بیحاشیه، بیآنکه نقل محافل خبری داخلی و خارجی باشند، یکدل و صمیمی آمده بودند تیم ملی والیبال کشورشان را تشویق کنند. به جرئت باید گفت فرهنگ بانوان اردبیلی که برخاسته از یک شهر مذهبی هستند، باید الگوی سایر زنان کشور باشد. ما باید بپرسیم مسئولان استانداری، اداره ورزش و جوانان و ائمه جمعه اردبیل چه کار کردند که توانستند نظم و امنیت این رقابتها را که در سطح جهانی برگزار شد، برقرار کنند؟ چه شد که هزارو 500 تماشاگر زن، بدون گزینشی در نحوه ورود آنها به استادیوم شش هزار نفری حسین رضازاده، یکصدا نشستند و فقط تشویق کردند؟ اما در تهران، هربار مسابقهای برگزار شد، مشکلی پیش آمد که یا مانع از حضور بانوان در استادیوم 12هزار نفری
آزادی شدند یا در نهایت تعداد محدود و مشخصی از خانوادههای خود ورزشکاران و مربیان اجازه حضور در سالن را پیدا کردند. مسئولان ورزشی استان اردبیل آنقدر باشهامت از مسابقات انتخابی قهرمانی جهان میزبانی کردند که محمدرضا داورزنی، رئیس فدراسیون والیبال، در سفر کوتاهمدتش به اردبیل اعلام کرد، میخواهند رقابتهای لیگ جهانی والیبال را از تهران به شهرهای اردبیل، ارومیه و آمل بکشانند.
شاید در حد و حدود من روزنامهنگار ورزشی نباشد که درباره این مسئله مهم جامعه که در رعایت شئونات و حجاب اسلامی قشر زنان خلاصه میشود، نظر بدهم، اما فکر میکنم ائمه محترم جمعه باید بیشتر از اینها درباره این قضیه بحث کنند. آنها باید دختران و زنان ما را به این باور برسانند که نه تنها در اردبیل، بلکه میتوان در تمام شهرهای ایران با یک برنامه حسابشده و در امنیت کامل، شور و نشاط سالم را برای آنان در فضاهای ورزشی به وجود آورد.
بدون تردید، دعاهای آنها بدرقه راه شیرمردان والیبالیست ایران در رقابتهای آسیایی و جهانی خواهد بود. ضمن اینکه حتما باید به این نکته توجه داشت که نباید حضور بانوان در قرن بیستویکم را در هیچ عرصه و میدانی نادیده گرفت. به این امید که با فرهنگسازی سالم در سطح جامعه، سد ورود بانوان تماشاگر نه تنها در سالنهای والیبال بلکه در استادیومهای فوتبال نیز شکسته شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.