|

باز هم شب خونیني ديگر در هرات

اختر ماکویی: رأس ساعت 8:15، هنگام نماز، هرات در خون فرو رفت. تا نیمه‌های شب، بیمارستان شهر پر از افرادی بود که برای اهدای خون به افرادی که خون نیاز داشتند، در صف ایستاده بودند. در شبکه‌های اجتماعی هم غوغایی بود؛ یکی اسم گروه خونی خود را پست کرده و می‌گفت اگر خون نیاز است، دریغ نخواهد کرد و دیگری هم ابراز همدردی. با نگاهی به شبکه‌های اجتماعی، می‌توان عمق فاجعه را درک کرد؛ عکس‌هایی که خون در آن حرف می‌زند. بین کشته‌های این حادثه خونین، از کودک هفت‌ساله حافظ کل قرآن هست تا پسربچه سه‌ساله‌ای که همراه با پدرش جان شیرین خود را از دست داده‌اند. تا نزديك‌های صبح همچنان خیابان منتهی به بیمارستان و درون بخش اورژانس آن شلوغ است؛ همه دنبال گمشده‌ای می‌گردند. هرات سه‌شنبه‌شب وضعیتی داشت که سال‌ها چنین شرایطی را به خود ندیده بود. حس اتحاد و همبستگی هم بین مردم به‌شدت اوج پیدا کرده بود. دو حمله‌کننده انتحاری در محله شیعه‌نشین هرات وارد یک مسجد می‌شوند و ابتدا نارنجک پرتاب کرده و تیراندازی می‌کنند و سپس خودشان را منفجر می‌کنند. ابتدا خبر آمد که «تلفات بالاست». سپس اعداد یکی بعد از دیگری بالا رفتند؛ یکی از کشته‌شدگان، پدر یکی از دختران تیم روباتیک افغانستان است که به‌تازگی با کسب مقام دوم از آمریکا بازگشته‌اند. شش صبح بعد از حادثه، حوالی مسجد شلوغ است و جاده‌های منتهی به «فلکه بکرآباد» هم بسته است و برای رسیدن به منطقه باید از چند ایست بازرسی عبور کرد. دیوارهای مسجد جوادیه که درست در نبش یک میدان قرار دارند، با خون افراد کشته‌شده رنگ شده است؛ و یک ساعت که روی 8:15 قفل کرده است؛ ساعت پرواز. ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی رسمی گروه طالبان، در حساب توییتر خود نوشت: «انفجار بمب در مسجد جوادیه هرات، هیچ ربطی به مجاهدین ندارد». در گذشته مسئولت حمله بر چنین اماکنی را داعش بر عهده می‌گرفت. در طول روز، حضور سنگین نیروهای امنیتی در سطح شهر هرات دیده می‌شد و افراد مشکوک را بررسی می‌کردند. شاهدان عینی و افرادی که در این منطقه زندگی می‌کنند، می‌گویند که دیشب را با ترس و صدای بلند آژیر آمبولانس‌ها سپری کرده‌اند. اسماعیل که خانه‌اش در همان نزدیکی‌هاست، می‌گوید ابتدا صدای ممتد گلوله را شنیده است و سپس یک انفجار. اسماعیل می‌گوید تا چند ساعت پس از حمله، صدای هلیکوپتر که در ارتفاع پایین پرواز می‌کردند به گوش می‌رسید. مردم خشمگین به یک پاسگاه حمله کردند و به آتش كشيدند. اسماعیل ادامه می‌دهد که پس از اینکه مأموران پلیس شلیک هوایی کردند، عده‌ای از مردم متفرق شدند. عده‌ای هم تصمیم گرفتند یک راهپیمایی «مسالمت‌آمیز به منظور همدردی با خانوداه‌های شهدا» صورت گیرد. دکتر عبدالحکیم تمنا، رئیس صحت عامه هرات، می‌گوید ده‌ها پزشک از ساعات ابتدایی رویداد تا بامداد امروز مشغول رسیدگی به مجروحان حادثه بودند. نهادهای زیادی این حمله را محکوم کردند؛ ازجمله سرکنسولگری ایران در هرات و کمیسیون مستقل حقوق‌ بشر افغانستان.
واکنش‌ها در شبکه‌های اجتماعی: از همان دقایق ابتدایی حمله، واکنش کاربران شبکه‌های اجتماعی شروع شد و با انتشار عکس‌های این حادثه، به یکدیگر تسلیت می‌گفتند. فردی هم به ائتلافی که برخی از افراد دولتی علیه دولت تشکیل داده‌اند، اشاره كرده، فرد دیگری هم با اشاره به مسائل و اختلافات قومیتی در کشور و منطقه، نوشت: «اینجا عراق یا سوریه نیست! که مردم را به نام قوم و زبان به جان هم انداخته‌اند شاید کامیاب هم شده باشند تا اندازه‌ای، ولی به یاد داشته باشید اینجا وقتی سنی در حمله‌اي ضرر می‌بیند اولین کس شیعه است که برایش خون می‌دهد در شفاخانه و برایشان دعا می‌کند». برخی هم در انتقاد به افرادی که این موضوع را به قومیت ربط می‌دهند، اعتراض کردند.

اختر ماکویی: رأس ساعت 8:15، هنگام نماز، هرات در خون فرو رفت. تا نیمه‌های شب، بیمارستان شهر پر از افرادی بود که برای اهدای خون به افرادی که خون نیاز داشتند، در صف ایستاده بودند. در شبکه‌های اجتماعی هم غوغایی بود؛ یکی اسم گروه خونی خود را پست کرده و می‌گفت اگر خون نیاز است، دریغ نخواهد کرد و دیگری هم ابراز همدردی. با نگاهی به شبکه‌های اجتماعی، می‌توان عمق فاجعه را درک کرد؛ عکس‌هایی که خون در آن حرف می‌زند. بین کشته‌های این حادثه خونین، از کودک هفت‌ساله حافظ کل قرآن هست تا پسربچه سه‌ساله‌ای که همراه با پدرش جان شیرین خود را از دست داده‌اند. تا نزديك‌های صبح همچنان خیابان منتهی به بیمارستان و درون بخش اورژانس آن شلوغ است؛ همه دنبال گمشده‌ای می‌گردند. هرات سه‌شنبه‌شب وضعیتی داشت که سال‌ها چنین شرایطی را به خود ندیده بود. حس اتحاد و همبستگی هم بین مردم به‌شدت اوج پیدا کرده بود. دو حمله‌کننده انتحاری در محله شیعه‌نشین هرات وارد یک مسجد می‌شوند و ابتدا نارنجک پرتاب کرده و تیراندازی می‌کنند و سپس خودشان را منفجر می‌کنند. ابتدا خبر آمد که «تلفات بالاست». سپس اعداد یکی بعد از دیگری بالا رفتند؛ یکی از کشته‌شدگان، پدر یکی از دختران تیم روباتیک افغانستان است که به‌تازگی با کسب مقام دوم از آمریکا بازگشته‌اند. شش صبح بعد از حادثه، حوالی مسجد شلوغ است و جاده‌های منتهی به «فلکه بکرآباد» هم بسته است و برای رسیدن به منطقه باید از چند ایست بازرسی عبور کرد. دیوارهای مسجد جوادیه که درست در نبش یک میدان قرار دارند، با خون افراد کشته‌شده رنگ شده است؛ و یک ساعت که روی 8:15 قفل کرده است؛ ساعت پرواز. ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی رسمی گروه طالبان، در حساب توییتر خود نوشت: «انفجار بمب در مسجد جوادیه هرات، هیچ ربطی به مجاهدین ندارد». در گذشته مسئولت حمله بر چنین اماکنی را داعش بر عهده می‌گرفت. در طول روز، حضور سنگین نیروهای امنیتی در سطح شهر هرات دیده می‌شد و افراد مشکوک را بررسی می‌کردند. شاهدان عینی و افرادی که در این منطقه زندگی می‌کنند، می‌گویند که دیشب را با ترس و صدای بلند آژیر آمبولانس‌ها سپری کرده‌اند. اسماعیل که خانه‌اش در همان نزدیکی‌هاست، می‌گوید ابتدا صدای ممتد گلوله را شنیده است و سپس یک انفجار. اسماعیل می‌گوید تا چند ساعت پس از حمله، صدای هلیکوپتر که در ارتفاع پایین پرواز می‌کردند به گوش می‌رسید. مردم خشمگین به یک پاسگاه حمله کردند و به آتش كشيدند. اسماعیل ادامه می‌دهد که پس از اینکه مأموران پلیس شلیک هوایی کردند، عده‌ای از مردم متفرق شدند. عده‌ای هم تصمیم گرفتند یک راهپیمایی «مسالمت‌آمیز به منظور همدردی با خانوداه‌های شهدا» صورت گیرد. دکتر عبدالحکیم تمنا، رئیس صحت عامه هرات، می‌گوید ده‌ها پزشک از ساعات ابتدایی رویداد تا بامداد امروز مشغول رسیدگی به مجروحان حادثه بودند. نهادهای زیادی این حمله را محکوم کردند؛ ازجمله سرکنسولگری ایران در هرات و کمیسیون مستقل حقوق‌ بشر افغانستان.
واکنش‌ها در شبکه‌های اجتماعی: از همان دقایق ابتدایی حمله، واکنش کاربران شبکه‌های اجتماعی شروع شد و با انتشار عکس‌های این حادثه، به یکدیگر تسلیت می‌گفتند. فردی هم به ائتلافی که برخی از افراد دولتی علیه دولت تشکیل داده‌اند، اشاره كرده، فرد دیگری هم با اشاره به مسائل و اختلافات قومیتی در کشور و منطقه، نوشت: «اینجا عراق یا سوریه نیست! که مردم را به نام قوم و زبان به جان هم انداخته‌اند شاید کامیاب هم شده باشند تا اندازه‌ای، ولی به یاد داشته باشید اینجا وقتی سنی در حمله‌اي ضرر می‌بیند اولین کس شیعه است که برایش خون می‌دهد در شفاخانه و برایشان دعا می‌کند». برخی هم در انتقاد به افرادی که این موضوع را به قومیت ربط می‌دهند، اعتراض کردند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.