|

«مفيستو» نمايشي مهندسي‌شده

عليرضا شيوا

«مفيستو» اثري جسورانه و پيچيده است که تماشاگر را با جادوي بازي و موسيقي از ابتدا به چالش مي‌کشد. پيچيدگي‌هاي درون داستان به خوبي و رواني بيان شده و در طول بيش از سه ساعت اجرا، نمايش به‌هيچ‌وجه از ريتم نمي‌افتد. با وجود پيرنگ‌هاي موجود در متن، تماشاگر در جريان اصلي داستان قرار گرفته و به‌راحتي همسو با تفکر و نظر کارگردان مي‌شود. مسعود دلخواه با انتخابي هوشمندانه توانسته تماشاگر سالن را از قيد دکور و آکسسوار صحنه دور کند تا نگاه و حواس بيننده فقط معطوف به اجراي اين هارموني زيبا باشد و خود را در قيد مکان و زمان نسازد. نورپردازي خوب صحنه به‌همراه اجراي زنده موسيقي توانسته ميزان همسويي مخاطب و نمايش را بيش‌از‌پيش حفظ كند و ارتقا دهد. روان‌بودن اجرا و هنرنمايي هنرمندان؛ چه در نقش‌هاي اصلي و چه در نقش‌هاي مکمل و حتي گروه هم‌سرايان که بسيار هماهنگ و يکنواخت هستند، توانسته در برقراري ارتباط با مخاطب و ايجاد کنش و واکنش با تماشاگر بيننده را مجذوب صحنه كند. جسارت در نمايش و پيوستگي منظم در اجرا و توالي هماهنگ صحنه‌ها توانسته گسستگي موجود و فضاهاي متعدد در متن را به‌خوبي از بين ببرد و يکدستي و يکپارچگي منظمي ايجاد كند. بازي بازيگران، ذهن را از جاي خود بلند کرده و در ميان حس صحنه مي‌آورد تا با شخصيت و سرانجام هنرپيشگان، همراه کند. «مفيستو» اثري مهندسي‌شده است که خود را در ذهن مخاطب حک مي‌کند.

«مفيستو» اثري جسورانه و پيچيده است که تماشاگر را با جادوي بازي و موسيقي از ابتدا به چالش مي‌کشد. پيچيدگي‌هاي درون داستان به خوبي و رواني بيان شده و در طول بيش از سه ساعت اجرا، نمايش به‌هيچ‌وجه از ريتم نمي‌افتد. با وجود پيرنگ‌هاي موجود در متن، تماشاگر در جريان اصلي داستان قرار گرفته و به‌راحتي همسو با تفکر و نظر کارگردان مي‌شود. مسعود دلخواه با انتخابي هوشمندانه توانسته تماشاگر سالن را از قيد دکور و آکسسوار صحنه دور کند تا نگاه و حواس بيننده فقط معطوف به اجراي اين هارموني زيبا باشد و خود را در قيد مکان و زمان نسازد. نورپردازي خوب صحنه به‌همراه اجراي زنده موسيقي توانسته ميزان همسويي مخاطب و نمايش را بيش‌از‌پيش حفظ كند و ارتقا دهد. روان‌بودن اجرا و هنرنمايي هنرمندان؛ چه در نقش‌هاي اصلي و چه در نقش‌هاي مکمل و حتي گروه هم‌سرايان که بسيار هماهنگ و يکنواخت هستند، توانسته در برقراري ارتباط با مخاطب و ايجاد کنش و واکنش با تماشاگر بيننده را مجذوب صحنه كند. جسارت در نمايش و پيوستگي منظم در اجرا و توالي هماهنگ صحنه‌ها توانسته گسستگي موجود و فضاهاي متعدد در متن را به‌خوبي از بين ببرد و يکدستي و يکپارچگي منظمي ايجاد كند. بازي بازيگران، ذهن را از جاي خود بلند کرده و در ميان حس صحنه مي‌آورد تا با شخصيت و سرانجام هنرپيشگان، همراه کند. «مفيستو» اثري مهندسي‌شده است که خود را در ذهن مخاطب حک مي‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.