اشتیاق به پوچی
امیل چوران را میتوان از جمله نویسندگان عجیب و درعینحال جذاب ادبیات قرن بیستم دانست که با اینکه هیچ متن ادبی، در معنای مرسومش، ننوشته اما امروز از جایگاه معتبری برخوردار است. چوران در سال 1911 در رومانی متولد شد و تا بیستوششسالگیاش در همانجا زندگی کرد و همچنین به فاشیسم علاقه داشت. اگرچه بعدها دلبستگیاش به فاشیسم را از دست داد و از گذشتهاش اظهار پشیمانی کرد. امیل چوران امروز به عنوان فیلسوف و جستارنویس شناخته میشود چرا که او ادبیات را بیش از هرچیز در جستار تجربه کرد. بهتازگی کتابی از چوران با عنوان «بر قلههای ناامیدی» با ترجمه سپیده کوتی توسط نشر پیدایش منتشر شده است. مترجم کتاب در پیشگفتارش به این نکته اشاره کرده که اندیشههای چوران، به گفته خودش، بیش از هرچیز حاصل بیخوابیهای طولانی او بوده است. بیخوابیهایی که از جوانیاش آغاز شد و هفت سال طول کشید و دستآخر به جایی رسید که او باورش به فلسفه را از دست داد. مترجم در بخشی از پیشگفتارش درباره آثار چوران نوشته: «آثار او معمولا بازتابی است از فضای عذاب، وضعیتی که خود چوران از سر گذرانده و با تغزل و ابراز احساساتی شدید و گاه بیرحم همراه شده.
چوران، که دلمشغول مسئله رنج و مرگ است، در بر قلههای ناامیدی به تفصیل به خودکشی، همچون ایدهای برای ادامه زندگی، پرداخته است. اولین صورتبندی درونمایه الیناسیون را، که از بارزترین مباحث اگزیستانسیالیسم است، پیش از سارتر و کامو، میتوان در همین اثر چوران جوان یافت: چهبسا وجود تبعیدگاه و عدم وطن ما باشد.» مترجم این کتاب در پایان اثر و به عنوان موخره مقالهای از سوزان سانتاگ، درباره رویکرد آثار چوران، آورده که این مقاله برگرفته از کتاب «سبکهای اراده رادیکال» است. بخش زیادی از شهرت چوران در جهان انگلیسیزبان مرهون سانتاگ است. «بر قلههای ناامیدی» اثری است که چوران در جوانیاش نوشته بود و در آن بسیاری از مفاهیم اصلی اندیشه او مطرح شدهاند. مفاهیم و مضامینی مثل مرگ، پوچی، بیخوابی، رنج و ... که در آثار بعدی او نیز دیده میشوند. چوران بهطور کلی نویسندهای شکاندیش بود و مطالعات ابتداییاش حول نظریات کانت، شوپنهاور و نیچه بود. او در زمان تحصیلش در دانشگاه نیز از آثار گئورگ زیمل، لودویگ کلاگز و مارتین هایدگر تاثیر گرفت و در عینحال به چخوف و داستایفسکی نیز علاقه داشت. در یکی از جستارهای کتاب با عنوان «انسان،
حیوان دچار بیخوابی» میخوانیم: «هر آن کس که گفته خوابیدن مترادف امید است، شهودی ژرف داشته، نه فقط از اهمیت هولناک خواب، بلکه از بیخوابی. اهمیت بیخوابی چنان عظیم است که وسوسه میشوم انسان را حیوانی ناتوان از خوابیدن تعریف کنم. چرا انسان را حیوان عاقل بدانیم در حالی که دیگر حیوانات نیز به همان اندازه معقولاند؟ اما در جهان خلقت حیوان دیگری نیست که بخواهد بخوابد و نتواند.
خواب فراموشی است.»
امیل چوران را میتوان از جمله نویسندگان عجیب و درعینحال جذاب ادبیات قرن بیستم دانست که با اینکه هیچ متن ادبی، در معنای مرسومش، ننوشته اما امروز از جایگاه معتبری برخوردار است. چوران در سال 1911 در رومانی متولد شد و تا بیستوششسالگیاش در همانجا زندگی کرد و همچنین به فاشیسم علاقه داشت. اگرچه بعدها دلبستگیاش به فاشیسم را از دست داد و از گذشتهاش اظهار پشیمانی کرد. امیل چوران امروز به عنوان فیلسوف و جستارنویس شناخته میشود چرا که او ادبیات را بیش از هرچیز در جستار تجربه کرد. بهتازگی کتابی از چوران با عنوان «بر قلههای ناامیدی» با ترجمه سپیده کوتی توسط نشر پیدایش منتشر شده است. مترجم کتاب در پیشگفتارش به این نکته اشاره کرده که اندیشههای چوران، به گفته خودش، بیش از هرچیز حاصل بیخوابیهای طولانی او بوده است. بیخوابیهایی که از جوانیاش آغاز شد و هفت سال طول کشید و دستآخر به جایی رسید که او باورش به فلسفه را از دست داد. مترجم در بخشی از پیشگفتارش درباره آثار چوران نوشته: «آثار او معمولا بازتابی است از فضای عذاب، وضعیتی که خود چوران از سر گذرانده و با تغزل و ابراز احساساتی شدید و گاه بیرحم همراه شده.
چوران، که دلمشغول مسئله رنج و مرگ است، در بر قلههای ناامیدی به تفصیل به خودکشی، همچون ایدهای برای ادامه زندگی، پرداخته است. اولین صورتبندی درونمایه الیناسیون را، که از بارزترین مباحث اگزیستانسیالیسم است، پیش از سارتر و کامو، میتوان در همین اثر چوران جوان یافت: چهبسا وجود تبعیدگاه و عدم وطن ما باشد.» مترجم این کتاب در پایان اثر و به عنوان موخره مقالهای از سوزان سانتاگ، درباره رویکرد آثار چوران، آورده که این مقاله برگرفته از کتاب «سبکهای اراده رادیکال» است. بخش زیادی از شهرت چوران در جهان انگلیسیزبان مرهون سانتاگ است. «بر قلههای ناامیدی» اثری است که چوران در جوانیاش نوشته بود و در آن بسیاری از مفاهیم اصلی اندیشه او مطرح شدهاند. مفاهیم و مضامینی مثل مرگ، پوچی، بیخوابی، رنج و ... که در آثار بعدی او نیز دیده میشوند. چوران بهطور کلی نویسندهای شکاندیش بود و مطالعات ابتداییاش حول نظریات کانت، شوپنهاور و نیچه بود. او در زمان تحصیلش در دانشگاه نیز از آثار گئورگ زیمل، لودویگ کلاگز و مارتین هایدگر تاثیر گرفت و در عینحال به چخوف و داستایفسکی نیز علاقه داشت. در یکی از جستارهای کتاب با عنوان «انسان،
حیوان دچار بیخوابی» میخوانیم: «هر آن کس که گفته خوابیدن مترادف امید است، شهودی ژرف داشته، نه فقط از اهمیت هولناک خواب، بلکه از بیخوابی. اهمیت بیخوابی چنان عظیم است که وسوسه میشوم انسان را حیوانی ناتوان از خوابیدن تعریف کنم. چرا انسان را حیوان عاقل بدانیم در حالی که دیگر حیوانات نیز به همان اندازه معقولاند؟ اما در جهان خلقت حیوان دیگری نیست که بخواهد بخوابد و نتواند.
خواب فراموشی است.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.