|

انتقاد تند هادی ساعی، پرافتخارترین ورزشکار المپیکی ایران، از فدراسیون تکواندو

پولادگر همه را فراری داده تا خودش حضور داشته باشد

نتایجی که تکواندوی ایران در المپیک ریو و رقابت‌های جهانی که چندی پیش در کره برگزار شد، گرفت، نتایجی پذیرفتنی نبودند. این را بسیاری از منتقدان تکواندو قبول دارند و به زبان می‌آورند؛ ولی به گمان همه این افراد، هرکسی از وضعیت تکواندو و در رأس آن از محمد پولادگر، رئیس این فدراسیون، انتقاد کند، «بدخواه تکواندو» لقب می‌گیرد. یکی از این منتقدان، هادی ساعی، مدیر فنی تیم‌های ملی است که حالا بعد از ماه‌ها، سکوتش را شکسته و صحبت‌های تندی علیه فدراسیون تکواندو انجام داده است. ساعی که روز گذشته در کنفرانسی خبری با خبرنگاران صحبت کرد، معتقد است به وزیر ورزش اطلاعات غلطی از تکواندو می‌دهند و این رشته تقریبا رو به پوسیدگی است. پرافتخارترین ورزشکار المپیکی ایران صحبت‌های زیادی را مطرح کرده که در زیر فقط به خلاصه‌ای از آنها اشاره شده است.
عکس‌هایم را از روی دیوار جمع کردید، با افتخاراتم چه می‌کنید؟
آقایان به محض اینکه متوجه شدند می‌خواهم در انتخابات فدراسیون تکواندو شرکت کنم، همه‌جا گفتند هادی ساعی بد است. آنها همه جا نوشتند و گفتند هادی بداخلاق، دروغگو و پرخاشگر است. حالا بماند چه حرف‌هایی زدند که نمی‌خواهم امروز بگویم. تمام این مسائل از روزی رخ داد که من اعلام کردم می‌خواهم کاندیدای ریاست فدراسیون تکواندو شوم و از همان روز، عکس من را از دیوار خانه تکواندو برداشتند. آقایان این را به من بگویند عکس من را از دیوار برداشتید، قبول، افتخاراتم را می‌خواهید چه کار کنید؟
کارهای من را به نام خودشان زدند
اگر حس کنم می‌توانم به تکواندو کمک کنم، می‌آیم؛ مثل دفعه قبل که حس کردم از همه جهات می‌توانم به تکواندو کمک کنم و آمدم. من نباید به این موضوع اشاره کنم؛ اما چون آقایان همه ‌چیز را به نام خود می‌زنند، ناچارم این صحبت‌ها را مطرح کنم. ساختن موزه، ساختن مسجد در فدراسیون تکواندو و... همه با کمک من بوده است. من افرادی را آوردم و با کمک خودم، خانه تکواندو را متحول کردم؛ اما متأسفانه دوستان همه چیز را به نام خود زدند. حالا شما نگاه کنید، من اگر بخواهم رئیس فدراسیون شوم، به نظر شما دوستانم زیاد می‌شوند یا دشمنانم؟ خودم جواب می‌دهم؛ قطعا دشمنانم زیاد می‌شوند.
مسئولان تکواندو خیانت کردند
پولادگر پنج، شش سال است مدعی شده به تکواندو دین دارد و این چند سال را به این شکل سپری کرد و حالا پنج، شش سال می‌خواهد بگوید به تکواندو بدهکارم و می‌خواهم بدهی‌ام را بدهم. اگر بدهی او مالی است، من بدهی‌اش را می‌دهم تا برود (با خنده)؛ اما بدهی‌های دیگر را چه ‌کسی می‌خواهد بدهد؟ نمونه آن مهدی خدابخشی است؛ نفر اول رنکینگ دنیا که حالا خانه‌نشین شده است. او به مسابقات دعوت می‌شود؛ اما او را نمی‌برند. نمونه دیگر بهنام اسبقی است؛ او به مسابقات مختلف دعوت شده؛ اما او را نمی‌برند. اینها خیانت‌هایی است که به تکواندو می‌شود. وقتی جوانی در رنکینگ یک دنیا قرار دارد و خانه‌نشین می‌شود، این خیانت است.
فدراسیون جهانی از دوپینگ تکواندوکاران ایرانی عصبانی است
فدراسیون تکواندو و کادر پزشکی به خاطر ندانم‌کاری باعث مشکلات امید عمیدی شدند. آنها نتوانستند خوب دفاع کنند و او را چهار سال محروم کردند. یکی از دلایلی که من راهی کره‌جنوبی شدم، این بود که با رئیس فدراسیون جهانی صحبتی داشته باشم تا شاید محرومیت امید عمیدی کم شود؛ چون تیم پزشکی و فدراسیون مقصر محرومیت او بودند. دارویی را که مصرف کرده بود، تیم پزشکی به او داده بودند. وقتی می‌خواستم با دکتر چو، رئیس فدراسیون جهانی، صحبت کنم تا محرومیت او بخشوده شود، مسائلی را دیدم که ناچار شدم هیچ کاری انجام ندهم. متأسفانه زمانی که ما می‌خواستیم درباره موضوع امید عمیدی صحبت کنیم، مسئولان فدراسیون مثبت‌بودن دوپینگ دو تکواندو‌کار دیگر را به ما اطلاع دادند و دبیرکل فدراسیون جهانی مدعی شد رئیس فدراسیون جهانی به‌شدت از موضوع دوپینگ تکواندوی ایران عصبانی است و در‌حال‌حاضر شرایط برای گفت‌وگو اصلا خوب نیست. متأسفم از اینکه پولادگر همه را فراری داده تا فقط خودش حضور داشته باشد. حالا این حضور به چه قیمتی می‌خواهد تمام شود، نمی‌دانم.
تلاش کرده‌ایم آنهایی که رفته‌اند، برگردند
برای بازگشت برخی از تکواندوکارانی که به کشورهای دیگر مهاجرت کرده‌اند، به‌عنوان یکی از اعضای خانواده بزرگ تکواندو، تلاش کرده‌ام. این وظیفه خودم بوده تا این کارها را انجام دهم و هیچ ربطی به رئیس‌شدنم ندارد. حیف است که بچه‌های ما با این توانایی از کشورمان بروند. متأسفانه با شرایطی که در تکواندو رخ می‌دهد، درحال‌حاضر اطرافیان پولادگر دیگر اندازه انگشت یک دست هم نیستند؛ همه رفته‌اند و برخی از آنهایی هم که مانده‌اند، در حد و اندازه خانواده تکواندو نیستند.
بیزینس در خانه تکواندو
درباره سالن بدنسازی و رستوران، بحث بیزینس است؛ من چه بگویم. واقعیت‌ها و هرچه هست را شما بهتر می‌دانید. این رفاقت‌ها است که یک مقدار دست‌و‌پای دوستان را بسته و نمی‌توانم کارشناسانه نظر بدهم، امیدوارم که دوستان رفاقت را به بیرون از ورزش ببرند.
برای برون‌رفت از شرایط، مجمع تصمیم بگیرد
برای اینکه تکواندو از این شرایط خارج شود، مجمع تصمیم می‌گیرد. باید همه آنهایی که از تکواندو رفته‌اند، بازگردند. بازیکن، مربی، داور، کارمند و... همه بایکوت هستند. کشتی را نگاه کنید، همیشه مشکل داشته؛ چرا درحال‌حاضر به آرامش رسیده است؟ چون خادم همه منتقدان را جمع کرده و تمام صحبت‌های پیش‌کسوتان، قهرمانان و منتقدان را می‌شنود؛ به همین دلیل درحال‌حاضر کشتی در آرامش به سر می‌برد. بحث خودم نیست، پولادگر هم برود، یک نفر دیگر می‌آید و این مجمع است که درباره آینده تکواندو تصمیم می‌گیرد. فقط امیدوارم مجمع را طوری نچینند که آنچه خودشان می‌خواهند، بشود.
از ترس پولادگر با من حرف نمی‌زدند
یک‌سری از بچه‌ها با من در ارتباط هستند و همیشه از من سؤال می‌کنند. من در مسابقات جهانی در جایگاه VIP بودم و کارتی را که فدراسیون جهانی به من داده بود، طوری بود که همه‌جا می‌توانستم بروم. خیلی ‌وقت‌ها بچه‌ها می‌آمدند و از من سؤال می‌کردند؛ اما بلافاصله 10 دقیقه بعد یکی از بچه‌ها می‌آمد و می‌گفت با او کار دارند. فردا هرکدام از آنها من را می‌دید، می‌گفت استاد به خاطر صحبت‌کردن با شما، ما را توبیخ کرده است. متأسفانه هرجایی که پولادگر در سالن مسابقات بود، کسی نمی‌توانست پیش من بیاید حتی اطرافیان پولادگر هم نمی‌توانستند پیش من بیایند؛ زمانی می‌آمدند که پولادگر در سالن نباشد.

نتایجی که تکواندوی ایران در المپیک ریو و رقابت‌های جهانی که چندی پیش در کره برگزار شد، گرفت، نتایجی پذیرفتنی نبودند. این را بسیاری از منتقدان تکواندو قبول دارند و به زبان می‌آورند؛ ولی به گمان همه این افراد، هرکسی از وضعیت تکواندو و در رأس آن از محمد پولادگر، رئیس این فدراسیون، انتقاد کند، «بدخواه تکواندو» لقب می‌گیرد. یکی از این منتقدان، هادی ساعی، مدیر فنی تیم‌های ملی است که حالا بعد از ماه‌ها، سکوتش را شکسته و صحبت‌های تندی علیه فدراسیون تکواندو انجام داده است. ساعی که روز گذشته در کنفرانسی خبری با خبرنگاران صحبت کرد، معتقد است به وزیر ورزش اطلاعات غلطی از تکواندو می‌دهند و این رشته تقریبا رو به پوسیدگی است. پرافتخارترین ورزشکار المپیکی ایران صحبت‌های زیادی را مطرح کرده که در زیر فقط به خلاصه‌ای از آنها اشاره شده است.
عکس‌هایم را از روی دیوار جمع کردید، با افتخاراتم چه می‌کنید؟
آقایان به محض اینکه متوجه شدند می‌خواهم در انتخابات فدراسیون تکواندو شرکت کنم، همه‌جا گفتند هادی ساعی بد است. آنها همه جا نوشتند و گفتند هادی بداخلاق، دروغگو و پرخاشگر است. حالا بماند چه حرف‌هایی زدند که نمی‌خواهم امروز بگویم. تمام این مسائل از روزی رخ داد که من اعلام کردم می‌خواهم کاندیدای ریاست فدراسیون تکواندو شوم و از همان روز، عکس من را از دیوار خانه تکواندو برداشتند. آقایان این را به من بگویند عکس من را از دیوار برداشتید، قبول، افتخاراتم را می‌خواهید چه کار کنید؟
کارهای من را به نام خودشان زدند
اگر حس کنم می‌توانم به تکواندو کمک کنم، می‌آیم؛ مثل دفعه قبل که حس کردم از همه جهات می‌توانم به تکواندو کمک کنم و آمدم. من نباید به این موضوع اشاره کنم؛ اما چون آقایان همه ‌چیز را به نام خود می‌زنند، ناچارم این صحبت‌ها را مطرح کنم. ساختن موزه، ساختن مسجد در فدراسیون تکواندو و... همه با کمک من بوده است. من افرادی را آوردم و با کمک خودم، خانه تکواندو را متحول کردم؛ اما متأسفانه دوستان همه چیز را به نام خود زدند. حالا شما نگاه کنید، من اگر بخواهم رئیس فدراسیون شوم، به نظر شما دوستانم زیاد می‌شوند یا دشمنانم؟ خودم جواب می‌دهم؛ قطعا دشمنانم زیاد می‌شوند.
مسئولان تکواندو خیانت کردند
پولادگر پنج، شش سال است مدعی شده به تکواندو دین دارد و این چند سال را به این شکل سپری کرد و حالا پنج، شش سال می‌خواهد بگوید به تکواندو بدهکارم و می‌خواهم بدهی‌ام را بدهم. اگر بدهی او مالی است، من بدهی‌اش را می‌دهم تا برود (با خنده)؛ اما بدهی‌های دیگر را چه ‌کسی می‌خواهد بدهد؟ نمونه آن مهدی خدابخشی است؛ نفر اول رنکینگ دنیا که حالا خانه‌نشین شده است. او به مسابقات دعوت می‌شود؛ اما او را نمی‌برند. نمونه دیگر بهنام اسبقی است؛ او به مسابقات مختلف دعوت شده؛ اما او را نمی‌برند. اینها خیانت‌هایی است که به تکواندو می‌شود. وقتی جوانی در رنکینگ یک دنیا قرار دارد و خانه‌نشین می‌شود، این خیانت است.
فدراسیون جهانی از دوپینگ تکواندوکاران ایرانی عصبانی است
فدراسیون تکواندو و کادر پزشکی به خاطر ندانم‌کاری باعث مشکلات امید عمیدی شدند. آنها نتوانستند خوب دفاع کنند و او را چهار سال محروم کردند. یکی از دلایلی که من راهی کره‌جنوبی شدم، این بود که با رئیس فدراسیون جهانی صحبتی داشته باشم تا شاید محرومیت امید عمیدی کم شود؛ چون تیم پزشکی و فدراسیون مقصر محرومیت او بودند. دارویی را که مصرف کرده بود، تیم پزشکی به او داده بودند. وقتی می‌خواستم با دکتر چو، رئیس فدراسیون جهانی، صحبت کنم تا محرومیت او بخشوده شود، مسائلی را دیدم که ناچار شدم هیچ کاری انجام ندهم. متأسفانه زمانی که ما می‌خواستیم درباره موضوع امید عمیدی صحبت کنیم، مسئولان فدراسیون مثبت‌بودن دوپینگ دو تکواندو‌کار دیگر را به ما اطلاع دادند و دبیرکل فدراسیون جهانی مدعی شد رئیس فدراسیون جهانی به‌شدت از موضوع دوپینگ تکواندوی ایران عصبانی است و در‌حال‌حاضر شرایط برای گفت‌وگو اصلا خوب نیست. متأسفم از اینکه پولادگر همه را فراری داده تا فقط خودش حضور داشته باشد. حالا این حضور به چه قیمتی می‌خواهد تمام شود، نمی‌دانم.
تلاش کرده‌ایم آنهایی که رفته‌اند، برگردند
برای بازگشت برخی از تکواندوکارانی که به کشورهای دیگر مهاجرت کرده‌اند، به‌عنوان یکی از اعضای خانواده بزرگ تکواندو، تلاش کرده‌ام. این وظیفه خودم بوده تا این کارها را انجام دهم و هیچ ربطی به رئیس‌شدنم ندارد. حیف است که بچه‌های ما با این توانایی از کشورمان بروند. متأسفانه با شرایطی که در تکواندو رخ می‌دهد، درحال‌حاضر اطرافیان پولادگر دیگر اندازه انگشت یک دست هم نیستند؛ همه رفته‌اند و برخی از آنهایی هم که مانده‌اند، در حد و اندازه خانواده تکواندو نیستند.
بیزینس در خانه تکواندو
درباره سالن بدنسازی و رستوران، بحث بیزینس است؛ من چه بگویم. واقعیت‌ها و هرچه هست را شما بهتر می‌دانید. این رفاقت‌ها است که یک مقدار دست‌و‌پای دوستان را بسته و نمی‌توانم کارشناسانه نظر بدهم، امیدوارم که دوستان رفاقت را به بیرون از ورزش ببرند.
برای برون‌رفت از شرایط، مجمع تصمیم بگیرد
برای اینکه تکواندو از این شرایط خارج شود، مجمع تصمیم می‌گیرد. باید همه آنهایی که از تکواندو رفته‌اند، بازگردند. بازیکن، مربی، داور، کارمند و... همه بایکوت هستند. کشتی را نگاه کنید، همیشه مشکل داشته؛ چرا درحال‌حاضر به آرامش رسیده است؟ چون خادم همه منتقدان را جمع کرده و تمام صحبت‌های پیش‌کسوتان، قهرمانان و منتقدان را می‌شنود؛ به همین دلیل درحال‌حاضر کشتی در آرامش به سر می‌برد. بحث خودم نیست، پولادگر هم برود، یک نفر دیگر می‌آید و این مجمع است که درباره آینده تکواندو تصمیم می‌گیرد. فقط امیدوارم مجمع را طوری نچینند که آنچه خودشان می‌خواهند، بشود.
از ترس پولادگر با من حرف نمی‌زدند
یک‌سری از بچه‌ها با من در ارتباط هستند و همیشه از من سؤال می‌کنند. من در مسابقات جهانی در جایگاه VIP بودم و کارتی را که فدراسیون جهانی به من داده بود، طوری بود که همه‌جا می‌توانستم بروم. خیلی ‌وقت‌ها بچه‌ها می‌آمدند و از من سؤال می‌کردند؛ اما بلافاصله 10 دقیقه بعد یکی از بچه‌ها می‌آمد و می‌گفت با او کار دارند. فردا هرکدام از آنها من را می‌دید، می‌گفت استاد به خاطر صحبت‌کردن با شما، ما را توبیخ کرده است. متأسفانه هرجایی که پولادگر در سالن مسابقات بود، کسی نمی‌توانست پیش من بیاید حتی اطرافیان پولادگر هم نمی‌توانستند پیش من بیایند؛ زمانی می‌آمدند که پولادگر در سالن نباشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.