«پرویز پرستویی» 58 ساله شد
از جنس یادگارهای بهشت
مازیار میری
بالاخره بعد از چند سال میتوانم با دلخوش بگویمت: «تولدت مبارک.» و این را چندینبار با صدای بلند فریاد بزنم و برایت آرزوهای خوب بکنم. برای تو که مثل همه ما و شاید بیش از همه ما خندهات را گم کرده بودی. برای تو که صفت مهربانی فراتر از هر صفتی همچون گلبرگهای لطیف غنچههای ناشکفته در تو نمایان است. خندههایت هویدا میکند مهربانی و زلالی تو را و خوب میدانم که چند سالی است خندهات از صورت مهربانت رفته بود و صبوریات با اضطراب و بیتابی عوض شده بود و تو همچنان مهربان بودی و چون مثال دگر دوستان شنا کردن در هر باتلاقی را بلد نیستی، تنها بودی و نظارهگر.
و چه صبور در این چند سال سکوت کردی. خلوت کردی.
و تو استادانه ایمان و عشقت را محافظت کردی...
«پرویز» عزیز! تولدت مبارک ما باشد، که با ایمان میگویم یادگاری هستی از جنس بهشت، که مهربانیات هدیه بزرگی برای ما نامهربانان است. و چه خوشحالم که خندهات دوباره برگشته، هرچند آزردهای و حق داری. ذات انسانبودنت رنج برد اما ایثار کرد، اشک ریخت ولی دعا کرد، درد کشید اما صبوری کرد...
«پرویز» عزیز! تولدت مبارک و چه خوشحالم که هیچوقت صورت تو را در ذهنم بیخنده مهربانت تصور نمیکنم، حتی اگر بدانم خندهات را خیلیها تاب نمیآورند اما تو از جنس طبیعتی. بخشنده و مهربان. «پرویز پرستویی» عزیز! تولدت مبارک...
بالاخره بعد از چند سال میتوانم با دلخوش بگویمت: «تولدت مبارک.» و این را چندینبار با صدای بلند فریاد بزنم و برایت آرزوهای خوب بکنم. برای تو که مثل همه ما و شاید بیش از همه ما خندهات را گم کرده بودی. برای تو که صفت مهربانی فراتر از هر صفتی همچون گلبرگهای لطیف غنچههای ناشکفته در تو نمایان است. خندههایت هویدا میکند مهربانی و زلالی تو را و خوب میدانم که چند سالی است خندهات از صورت مهربانت رفته بود و صبوریات با اضطراب و بیتابی عوض شده بود و تو همچنان مهربان بودی و چون مثال دگر دوستان شنا کردن در هر باتلاقی را بلد نیستی، تنها بودی و نظارهگر.
و چه صبور در این چند سال سکوت کردی. خلوت کردی.
و تو استادانه ایمان و عشقت را محافظت کردی...
«پرویز» عزیز! تولدت مبارک ما باشد، که با ایمان میگویم یادگاری هستی از جنس بهشت، که مهربانیات هدیه بزرگی برای ما نامهربانان است. و چه خوشحالم که خندهات دوباره برگشته، هرچند آزردهای و حق داری. ذات انسانبودنت رنج برد اما ایثار کرد، اشک ریخت ولی دعا کرد، درد کشید اما صبوری کرد...
«پرویز» عزیز! تولدت مبارک و چه خوشحالم که هیچوقت صورت تو را در ذهنم بیخنده مهربانت تصور نمیکنم، حتی اگر بدانم خندهات را خیلیها تاب نمیآورند اما تو از جنس طبیعتی. بخشنده و مهربان. «پرویز پرستویی» عزیز! تولدت مبارک...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.