|

دیرالزور دروازه آینده سوریه

موازنه قوا در سوریه وارد مرحله تازه‌ای شده است. شاید تا پیش از این همه گروه‌های مسلح ضدداعش واقع در سوریه، در فکر شکست این گروه تندرو و احاطه بر بخشی از سوریه بودند، اما امروز شرایط متفاوت شده و تصرف و ضمیمه‌کردن بیشتر ‌خاک و تثبیت آن تبدیل به استراتژی گروه‌های مختلف شده است.
درحال‌حاضر دو جبهه در سوریه به صف‌بندی مشخصی رسیده‌اند که تا پیش از این شاید متحد تاکتیکی یکدیگر بودند، اما امروز آرام‌آرام در مقابل یکدیگر صف‌آرایی می‌کنند؛ جبهه‌ای با مشارکت آمریکا و کُردها و اروپا و جبهه دیگر ایران- روسیه و سوریه و ترکیه. با توجه به اختلاف در اردوگاه معارضان «بشار اسد»، موافقان دولت اسد منسجم‌تر توانستند معارضان را شکست داده و بر بیشتر از ۳۰ درصد از خاک ‌سوریه کنترل پیدا کنند و امروز دست‌بالا را در مصاف میدانی با تندروها داشته باشند.
از سوی دیگر، کُردها بعد از نشان‌دادن توانایی خود در مصاف با داعش، اعتماد آمریکا را به خود جلب کردند و با وجود مخالفت ترکیه با این‌ موضوع، دولت آمریکا هیچ گزینه‌ای به‌جز کُردها را که در معادلات میدانی سوریه بتواند بر سر آن حسابی باز کند، پیدا نکرد؛ پس صرف‌نظر از مخالفت‌های ترکیه، ایران و سوریه با تجهیز کُردها، گام بلندی برای حضور در این‌ منطقه برداشتند.
در سوی دیگر تا قبل از عملیات رقه ارتباط تنگاتنگی بین کُردها، روسیه و دولت مرکزی سوریه وجود داشت، اما هم‌اینک به دلیل محرزترشدن ارتباط بین کُردها و آمریکا، آن دو قدری از نیروهای کُرد فاصله گرفته‌اند که این‌ در آینده شاید به ضرر کُردها تمام شود.
رابطه کُردها و روسیه تا پیش از این استراتژیک و دارای برنامه بلندمدت بود، اما با معاملات روسیه و‌ حرکت بینابین و امتیازدهی به ترکیه، گویا این رابطه به سردی گراییده و اگر کُردها نتوانند اعتماد دوباره روسیه را جلب کنند، این احتمال وجود دارد کانتون کُردی عفرین که در قسمت شمال‌غربی سوریه و تحت کنترل کُردهاست و از نواحی کُردی به دلیل حضور ترکیه در حدفاصل کانتون کوبانی و کانتون عفرین قطع شده، به وسیله ترکیه یا ارتش سوریه کنترل شود. به‌همین‌خاطر کُردها با وضعیت پیچیده‌ای روبه‌رو هستند که در صورت رویگردانی آمریکا از آنها، همه دستاوردهایشان‌ به مخاطره می‌افتد.
از سوی دیگر، چون ‌ایران می‌داند آمریکا به علت بیم از قدرت‌گیری تهران در عراق و ایجاد کریدوری از شرق به غرب سوریه، سعی بر ایجاد پایگاه و حضور در شرق سوریه را دارد، پس تلاش می‌کند به کمک نیروهای خود در سوریه و عراق از چند سو به استان دیرالزور نزدیک‌ شده و اجازه پیشروی بیشتر را به کُردهای تحت حمایت آمریکا ندهد.
گویا دیرالزور میدان مبارزات آینده گروه‌هاست و هرکس سعی دارد زودتر بر آن احاطه یابد تا در معادلات آینده دست‌بالا را داشته باشد. قطعا در آینده سوریه دو نیرو تبدیل به رقیب سیاسی و نظامی یکدیگر خواهند شد. ارتش سوریه به‌خاطر پشتیبانی سازمان ملل به‌عنوان دولت مستقر و کُردها به‌عنوان نیروهای ائتلاف علیه داعشِ تحت حمایت آمریکا دو سر معادله آینده سوریه هستند که پس از شکست گروه‌های تندرو دیگری همچون داعش، النصره و... به صورت جدی مناقشه خواهند داشت.

موازنه قوا در سوریه وارد مرحله تازه‌ای شده است. شاید تا پیش از این همه گروه‌های مسلح ضدداعش واقع در سوریه، در فکر شکست این گروه تندرو و احاطه بر بخشی از سوریه بودند، اما امروز شرایط متفاوت شده و تصرف و ضمیمه‌کردن بیشتر ‌خاک و تثبیت آن تبدیل به استراتژی گروه‌های مختلف شده است.
درحال‌حاضر دو جبهه در سوریه به صف‌بندی مشخصی رسیده‌اند که تا پیش از این شاید متحد تاکتیکی یکدیگر بودند، اما امروز آرام‌آرام در مقابل یکدیگر صف‌آرایی می‌کنند؛ جبهه‌ای با مشارکت آمریکا و کُردها و اروپا و جبهه دیگر ایران- روسیه و سوریه و ترکیه. با توجه به اختلاف در اردوگاه معارضان «بشار اسد»، موافقان دولت اسد منسجم‌تر توانستند معارضان را شکست داده و بر بیشتر از ۳۰ درصد از خاک ‌سوریه کنترل پیدا کنند و امروز دست‌بالا را در مصاف میدانی با تندروها داشته باشند.
از سوی دیگر، کُردها بعد از نشان‌دادن توانایی خود در مصاف با داعش، اعتماد آمریکا را به خود جلب کردند و با وجود مخالفت ترکیه با این‌ موضوع، دولت آمریکا هیچ گزینه‌ای به‌جز کُردها را که در معادلات میدانی سوریه بتواند بر سر آن حسابی باز کند، پیدا نکرد؛ پس صرف‌نظر از مخالفت‌های ترکیه، ایران و سوریه با تجهیز کُردها، گام بلندی برای حضور در این‌ منطقه برداشتند.
در سوی دیگر تا قبل از عملیات رقه ارتباط تنگاتنگی بین کُردها، روسیه و دولت مرکزی سوریه وجود داشت، اما هم‌اینک به دلیل محرزترشدن ارتباط بین کُردها و آمریکا، آن دو قدری از نیروهای کُرد فاصله گرفته‌اند که این‌ در آینده شاید به ضرر کُردها تمام شود.
رابطه کُردها و روسیه تا پیش از این استراتژیک و دارای برنامه بلندمدت بود، اما با معاملات روسیه و‌ حرکت بینابین و امتیازدهی به ترکیه، گویا این رابطه به سردی گراییده و اگر کُردها نتوانند اعتماد دوباره روسیه را جلب کنند، این احتمال وجود دارد کانتون کُردی عفرین که در قسمت شمال‌غربی سوریه و تحت کنترل کُردهاست و از نواحی کُردی به دلیل حضور ترکیه در حدفاصل کانتون کوبانی و کانتون عفرین قطع شده، به وسیله ترکیه یا ارتش سوریه کنترل شود. به‌همین‌خاطر کُردها با وضعیت پیچیده‌ای روبه‌رو هستند که در صورت رویگردانی آمریکا از آنها، همه دستاوردهایشان‌ به مخاطره می‌افتد.
از سوی دیگر، چون ‌ایران می‌داند آمریکا به علت بیم از قدرت‌گیری تهران در عراق و ایجاد کریدوری از شرق به غرب سوریه، سعی بر ایجاد پایگاه و حضور در شرق سوریه را دارد، پس تلاش می‌کند به کمک نیروهای خود در سوریه و عراق از چند سو به استان دیرالزور نزدیک‌ شده و اجازه پیشروی بیشتر را به کُردهای تحت حمایت آمریکا ندهد.
گویا دیرالزور میدان مبارزات آینده گروه‌هاست و هرکس سعی دارد زودتر بر آن احاطه یابد تا در معادلات آینده دست‌بالا را داشته باشد. قطعا در آینده سوریه دو نیرو تبدیل به رقیب سیاسی و نظامی یکدیگر خواهند شد. ارتش سوریه به‌خاطر پشتیبانی سازمان ملل به‌عنوان دولت مستقر و کُردها به‌عنوان نیروهای ائتلاف علیه داعشِ تحت حمایت آمریکا دو سر معادله آینده سوریه هستند که پس از شکست گروه‌های تندرو دیگری همچون داعش، النصره و... به صورت جدی مناقشه خواهند داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.