آتش مؤسسات کنکور، میسوزاند
خيريهبيگم حائریزاده. مدیرعامل مؤسسه منظومه خرد
تعدادی از مشکلات آموزشوپرورش، بنیادین هستند و خود مسائل متعددی را ایجاد میکنند. بهعنوان مثال یکی از مشکلات آموزشوپرورش، غلبه مراکز آزمونهای تستی بر مدارس است که روزبهروز عمیقتر میشود و در نهاد آموزشوپرورش ما ریشه میدواند. از پایه اول ابتدایی تا سال آخر جادوی آزمونهای تستی وسیلهای برای ارضای خواستههای مدارس و اولیا شده است. رقابت مدارس روی هرچه بیشتر برگزارکردن آزمونهای تستی رقم میخورد.
بهراستی این نیاز چرا و چگونه سر برآورد و چگونه سودجویان از منفعت این سردرگمی مدارس و خانوادهها دهها میلیارد ثروت مردم را بدون هیچ ارزش افزودهای مصادره میکنند؟ و این در حالی است که فرزندان ما در آتش این فتنه میسوزند.
مدیران و معلمان مدارس ما نیاز به تغییر و پیشرفت را احساس میکنند، ولی بهدلیل تمرکز فعالیتها در مراکز دولتی و عدم استفاده از توانمندیهای صاحبنظران، سازمان مشخصی برای رفع نیاز آنان ایجاد نشده و در صورت ایجاد، امکان توسعه نیافته است. این دومین مشکل در این زنجیره است.
با وجود استفاده از امکانات شبکه در آموزشوپرورش، مناطق آموزشی در نقش سنتی خود باقی ماندهاند. بخشنامههایی که میتوان مستقیم از ادارات کل بهمدارس ارسال کرد، بهمناطق میرود و مناطق بدون هیچ ارزش افزودهای برای مدارس ارسال میکنند. واقعا شگفتیآور است!
بهنظر میرسد اگر برای مناطق مأموریت جدیدی ازجمله تبدیلشدن به اتاق فکر و فضای یادگیری قائل شویم و همزمان بسترهای توسعه سازمانهای پیشرو غیردولتی در زمینه تعلیم و تربیت را فراهم کنیم، دو مشکل فوق در مسیر بهبود قرار میگیرد.
تعدادی از مشکلات آموزشوپرورش، بنیادین هستند و خود مسائل متعددی را ایجاد میکنند. بهعنوان مثال یکی از مشکلات آموزشوپرورش، غلبه مراکز آزمونهای تستی بر مدارس است که روزبهروز عمیقتر میشود و در نهاد آموزشوپرورش ما ریشه میدواند. از پایه اول ابتدایی تا سال آخر جادوی آزمونهای تستی وسیلهای برای ارضای خواستههای مدارس و اولیا شده است. رقابت مدارس روی هرچه بیشتر برگزارکردن آزمونهای تستی رقم میخورد.
بهراستی این نیاز چرا و چگونه سر برآورد و چگونه سودجویان از منفعت این سردرگمی مدارس و خانوادهها دهها میلیارد ثروت مردم را بدون هیچ ارزش افزودهای مصادره میکنند؟ و این در حالی است که فرزندان ما در آتش این فتنه میسوزند.
مدیران و معلمان مدارس ما نیاز به تغییر و پیشرفت را احساس میکنند، ولی بهدلیل تمرکز فعالیتها در مراکز دولتی و عدم استفاده از توانمندیهای صاحبنظران، سازمان مشخصی برای رفع نیاز آنان ایجاد نشده و در صورت ایجاد، امکان توسعه نیافته است. این دومین مشکل در این زنجیره است.
با وجود استفاده از امکانات شبکه در آموزشوپرورش، مناطق آموزشی در نقش سنتی خود باقی ماندهاند. بخشنامههایی که میتوان مستقیم از ادارات کل بهمدارس ارسال کرد، بهمناطق میرود و مناطق بدون هیچ ارزش افزودهای برای مدارس ارسال میکنند. واقعا شگفتیآور است!
بهنظر میرسد اگر برای مناطق مأموریت جدیدی ازجمله تبدیلشدن به اتاق فکر و فضای یادگیری قائل شویم و همزمان بسترهای توسعه سازمانهای پیشرو غیردولتی در زمینه تعلیم و تربیت را فراهم کنیم، دو مشکل فوق در مسیر بهبود قرار میگیرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.