از انتخابات عبور کنیم
کریم ارغندهپور
یک فرق مهم بین قبل و بعد از انتخابات هست. تا پیش از انتخابات، اختلافات مدام برجسته میشود تا جامعه بتواند طرفی را که به خود نزدیکتر میداند انتخاب کند و از انتخابشدن طرفی که دورتر است بپرهیزد. بههمیندليل معمولا هرچه به روز انتخابات نزدیکتر میشویم، فضای جامعه ملتهبتر و جامعه حساستر است. این وضعیت باعث میشود شکافهای اجتماعی تا حدودی فعالتر و تقاطعها بیشتر شوند. اینها همه ملازمات رقابت در مدت محدودی پیش از انتخابات است، اما بعد از انتخابات فوریترین اولویت، بازگرداندن انسجام به جامعه و جریانیافتن زندگی عادی است. جامعه تقسیم بر دو یا چند شده باید دوباره «یکی» شود. رئیسجمهور انتخابشده، رئیسجمهور همه است و ضمن قبول هویت اقلیت و اکثریت، همگان باید روند پیشرو را بپذیرند. بههمیندلیل مهم است که نامزدهای شکستخورده به نامزد پیروز تبریک بگویند.
این اخلاق و ادب رقابت است. پس از آن، جامعه بحث و جدل پیش از انتخابات را کنار میگذارد و به آینده میاندیشد. اقلیتی که در اندیشه پیروزی است از آن زمان چندسال وقت دارد تلاش و تبلیغ کند که به اکثریت تبدیل شود. اکثریت هم میداند که وقت و منابع محدودی دارد که به وعدههایش عمل کند و تلاش کند اکثریت باقی بماند. تمام سخن این یادداشت گلایه از این نکته است که چرا گاهی چنین به نظر میرسد که با گذشت یک ماه از انتخابات، به اهمیت گذر از فضای قبل از انتخابات توجه کافی نمیشود؟ چرا به ضرورت انسجام اجتماعی نمیاندیشیم و چرا گاهی طوری سخن میگوییم که التهابات پیشاانتخاباتی کماکان باقی میمانند؟ جامعه پس از انتخابات قبل از هرچیز به آرامش نیازمند است؛ درست شبیه ورزشکاری که پس از یک مسابقه سنگین و حیاتی به استراحت نیاز دارد. ادامه التهاب فقط به سود افراطیگری است. حفظ فضای انتخاباتی فقط به سود کسانی است که منافعشان در هیجان و التهاب است. برعکس، ساختن و آبادانی و دوراندیشی نیاز به آرامش، گذشت، تحمل و صبوری دارد.
مردم انتخاب خود را کردهاند و مورد قبول سازوکار رسمی هم قرار گرفته. از اینجا بهبعد باید از انتخابات عبور کرد و به الزامات فضای پس از آن متعهد بود. سطوح فوقانی و میانی و پایین سیاست باید در جای خود باشند و تلاش شود هرچیزی از مسیر درست بگذرد.
یک فرق مهم بین قبل و بعد از انتخابات هست. تا پیش از انتخابات، اختلافات مدام برجسته میشود تا جامعه بتواند طرفی را که به خود نزدیکتر میداند انتخاب کند و از انتخابشدن طرفی که دورتر است بپرهیزد. بههمیندليل معمولا هرچه به روز انتخابات نزدیکتر میشویم، فضای جامعه ملتهبتر و جامعه حساستر است. این وضعیت باعث میشود شکافهای اجتماعی تا حدودی فعالتر و تقاطعها بیشتر شوند. اینها همه ملازمات رقابت در مدت محدودی پیش از انتخابات است، اما بعد از انتخابات فوریترین اولویت، بازگرداندن انسجام به جامعه و جریانیافتن زندگی عادی است. جامعه تقسیم بر دو یا چند شده باید دوباره «یکی» شود. رئیسجمهور انتخابشده، رئیسجمهور همه است و ضمن قبول هویت اقلیت و اکثریت، همگان باید روند پیشرو را بپذیرند. بههمیندلیل مهم است که نامزدهای شکستخورده به نامزد پیروز تبریک بگویند.
این اخلاق و ادب رقابت است. پس از آن، جامعه بحث و جدل پیش از انتخابات را کنار میگذارد و به آینده میاندیشد. اقلیتی که در اندیشه پیروزی است از آن زمان چندسال وقت دارد تلاش و تبلیغ کند که به اکثریت تبدیل شود. اکثریت هم میداند که وقت و منابع محدودی دارد که به وعدههایش عمل کند و تلاش کند اکثریت باقی بماند. تمام سخن این یادداشت گلایه از این نکته است که چرا گاهی چنین به نظر میرسد که با گذشت یک ماه از انتخابات، به اهمیت گذر از فضای قبل از انتخابات توجه کافی نمیشود؟ چرا به ضرورت انسجام اجتماعی نمیاندیشیم و چرا گاهی طوری سخن میگوییم که التهابات پیشاانتخاباتی کماکان باقی میمانند؟ جامعه پس از انتخابات قبل از هرچیز به آرامش نیازمند است؛ درست شبیه ورزشکاری که پس از یک مسابقه سنگین و حیاتی به استراحت نیاز دارد. ادامه التهاب فقط به سود افراطیگری است. حفظ فضای انتخاباتی فقط به سود کسانی است که منافعشان در هیجان و التهاب است. برعکس، ساختن و آبادانی و دوراندیشی نیاز به آرامش، گذشت، تحمل و صبوری دارد.
مردم انتخاب خود را کردهاند و مورد قبول سازوکار رسمی هم قرار گرفته. از اینجا بهبعد باید از انتخابات عبور کرد و به الزامات فضای پس از آن متعهد بود. سطوح فوقانی و میانی و پایین سیاست باید در جای خود باشند و تلاش شود هرچیزی از مسیر درست بگذرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.