|

آغاز بيست‌و‌ششمين سال انتشار نگاه‌ نو

تازه‌ترین فصلنامه «نگاه نو» منتشر شد. در این شماره پرونده‌ای به نصرالله کسرائیان، عکاس برجسته کشور، اختصاص داده شده است. «عکس می‌گیرم، پس هستم» عنوان این گفت‌وگو است که علی میرزایی، سردبیر نگاه نو، با او انجام داده است. گفت‌وگویی مفصل که به بخش‌های مختلف زندگی این عکاس برجسته اختصاص داده شد؛ عکاسی که از علوم سیاسی به این رشته تغییر جهت داده و با تأکید می‌گوید: «من چپ بودم، چپ هستم و امیدوارم چپ بمیرم». بررسی کارنامه او در این گفت‌وگو، نقد فعالیت‌هایش به وسیله اسماعیل عباسی در کنار چاپ عکس‌هایی کمتر دیده‌شده از او به صورت رنگی و برخی سیاه و سفید و همچنین چاپ چند نمونه از ترجمه اشعار بوکوفسکی به ترجمه کسرائیان و معرفی دیگر آثار این عکاس مهم ایرانی پرونده‌ای درخور‌توجه را خلق کرده است. کسرائیان در این مصاحبه به سؤالات مهمی که در تاریخ عکاسی معاصر ایران درباره او و آثارش وجود داشته، با دقت و متانتی خاص پاسخ می‌دهد و از عکاسی عشایر ایران خاطرات فراوانی نقل می‌کند. از دیگر بخش‌های خواندنی نگاه نو، بخش مقاله‌هاست. در این حوزه، سخنرانی محمدعلی موحد در یکی از محافل ادبی به صورت مقاله‌ای با عنوان «برآمدن ترکان و تأثیر آن در اشاعه زبان و فرهنگ فارسی» در کنار سخنرانی «عزت‌الله فولادوند» به مناسبت انتشار کتاب «در ستایش خرد و آزادی» در تالار فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی به چاپ رسیده است. محمد‌حسین خسروپناه نیز در یکی دیگر از مقاله‌ها به ماجرای ملی‌شدن صنعت نفت پرداخته است. محمد مالجو نیز در مقاله‌ای با عنوان «دگردیسی در رژیم سلب مالکیت از توده‌ها در ایران امروز» اظهارات تازه و متفاوتی درباره تاریخ ایران از دریچه دنیای سیاست و اقتصاد بیان کرده است. «فخرالدین عظیمی»، استاد تاریخ دانشگاه کنه‌تیکت آمریکا، در مقاله‌ای تفصیلی به «ترامپیسم در آستانه درماندگی» پرداخته است. مقالاتی از صاحب‌نظرانی مانند حسین معصومی‌همدانی، محمد دهقانی و محمد درویش در این نشریه به چشم می‌خورند. فصلنامه نگاه نو بیش از 26 سال از انتشارش می‌گذرد.

تازه‌ترین فصلنامه «نگاه نو» منتشر شد. در این شماره پرونده‌ای به نصرالله کسرائیان، عکاس برجسته کشور، اختصاص داده شده است. «عکس می‌گیرم، پس هستم» عنوان این گفت‌وگو است که علی میرزایی، سردبیر نگاه نو، با او انجام داده است. گفت‌وگویی مفصل که به بخش‌های مختلف زندگی این عکاس برجسته اختصاص داده شد؛ عکاسی که از علوم سیاسی به این رشته تغییر جهت داده و با تأکید می‌گوید: «من چپ بودم، چپ هستم و امیدوارم چپ بمیرم». بررسی کارنامه او در این گفت‌وگو، نقد فعالیت‌هایش به وسیله اسماعیل عباسی در کنار چاپ عکس‌هایی کمتر دیده‌شده از او به صورت رنگی و برخی سیاه و سفید و همچنین چاپ چند نمونه از ترجمه اشعار بوکوفسکی به ترجمه کسرائیان و معرفی دیگر آثار این عکاس مهم ایرانی پرونده‌ای درخور‌توجه را خلق کرده است. کسرائیان در این مصاحبه به سؤالات مهمی که در تاریخ عکاسی معاصر ایران درباره او و آثارش وجود داشته، با دقت و متانتی خاص پاسخ می‌دهد و از عکاسی عشایر ایران خاطرات فراوانی نقل می‌کند. از دیگر بخش‌های خواندنی نگاه نو، بخش مقاله‌هاست. در این حوزه، سخنرانی محمدعلی موحد در یکی از محافل ادبی به صورت مقاله‌ای با عنوان «برآمدن ترکان و تأثیر آن در اشاعه زبان و فرهنگ فارسی» در کنار سخنرانی «عزت‌الله فولادوند» به مناسبت انتشار کتاب «در ستایش خرد و آزادی» در تالار فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی به چاپ رسیده است. محمد‌حسین خسروپناه نیز در یکی دیگر از مقاله‌ها به ماجرای ملی‌شدن صنعت نفت پرداخته است. محمد مالجو نیز در مقاله‌ای با عنوان «دگردیسی در رژیم سلب مالکیت از توده‌ها در ایران امروز» اظهارات تازه و متفاوتی درباره تاریخ ایران از دریچه دنیای سیاست و اقتصاد بیان کرده است. «فخرالدین عظیمی»، استاد تاریخ دانشگاه کنه‌تیکت آمریکا، در مقاله‌ای تفصیلی به «ترامپیسم در آستانه درماندگی» پرداخته است. مقالاتی از صاحب‌نظرانی مانند حسین معصومی‌همدانی، محمد دهقانی و محمد درویش در این نشریه به چشم می‌خورند. فصلنامه نگاه نو بیش از 26 سال از انتشارش می‌گذرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.