نقش جدید ایران در حل بحران سوریه
سیدجلال ساداتیان . استاد دانشگاه
موضعگیری اخیر فرانسوا اولاند رییسجمهوری فرانسه درمورد حضور ایران در مذاکرات «ژنو2» را میتوان از دو منظر بررسی کرد؛ یک منظر این است که در پی برگزاری انتخابات ریاستجمهوری و با توجه به جو مثبتی که در کل دنیا برای ایران به وجود آمده، نوعی خوشبینی ایجاد شده که آقای دکتر روحانی میتواند قبل از تغییر کابینه و مستقرشدن دولت، تغییری در برخی مسایل ایجاد کند. در هفتهای که گذشت، همه دنیا از نتیجه انتخابات ایران ابراز خرسندی و آن را حرکت به سمت دموکراسی ارزیابی کردند. حتی همسایگان ایران و کشورهای عرب که در سالهای گذشته با مشکلات متعددی با آنها مواجه بودیم، نیز نسبت به نتیجه انتخابات ابراز خرسندی کردند. درحالیکه در سالهای قبل در رو در روییهای مستقیمی با عربستان، بحرین، قطر و کشورهای دیگر منطقه داشتیم. اما اگر با نگاه بدبینانهای به موضعگیری اخیر رییسجمهور فرانسه نگاه کنیم، میتوانیم بگوییم طرفهای خارجی با توجه به جو خوشبینی که در ایران ایجادشده، میخواهند بگویند که ایران نمیتواند تاثیری در مسایل بگذارد، به همین دلیل زودتر از موعد طرحهایی را مطرح میکنند. باید به این نکته توجه داشت که آقای دکتر روحانی تا
وقتی بر صندلی خود در ریاست جمهوری قرار نگیرد، تاثیر چندانی بر روند سیاستهای گذشته نمیتواند اعمال کند. در سالهای گذشته روند و سیاستهایی درمورد موضوعی مثل سوریه در ایران اتخاذ شده باید توجه داشت که به صرف تغییر یک رییسجمهور، او بهسرعت نمیتواند روی مسایل مختلف تاثیر بگذارد بلکه این تغییر در یک فرآیند و دوره زمانی و با توجه به شرایط انجام میشود. در قالب این تغییرات است که حسن روحانی بهعنوان رییسجمهور میتواند در یک کنفرانس شرکت و از تریبونهای مختلف آن سخنان خود را مطرح کند. در ایران به سیاست امید و اعتدال رای دادهاند و روحانی قرار است به این سیاستها عمل کند. یکی از این موضوعات، مساله سوریه است که ایران در صورت حضور در «ژنو2» میتواند این سیاستها را بازتاب دهد. قرار است در مذاکرات «ژنو2»، معارضان سوریه جمع شوند. پیشتر اجلاس دوستداران سوریه در ایران شکل گرفت که نتوانست عملکرد ویژهای از خود نشان دهد. کشورهای غربی بهدنبال پیشبرد یک حالت دو جبههای و ایفای نقش پررنگ برای ایران هستند. ولی این فرآیند اینقدر سریع محقق نمیشود. برخی کشورها به دنبال این هستند که «بشار اسد» در انتخابات آتی کاندیدا نشود
و بهشکل محترمانهای از عرصه قدرت در سوریه کنار رود. با توجه به حجم آوارگان و پناهندهشدن افراد، در این کشور فاجعهای انسانی رخ داده است و با این سطح خشونتی که رخ داده، باید فکری کرد تا مردم سوریه به یک زندگی سالم برسند و خشونتهای روبهتزاید کاهش پیدا کند. طبیعی است که در شرایط اعتدال، بحران سوریه قابل حل است و ایران نیز میتواند برای حل این مساله چارهای بیندیشد.
موضعگیری اخیر فرانسوا اولاند رییسجمهوری فرانسه درمورد حضور ایران در مذاکرات «ژنو2» را میتوان از دو منظر بررسی کرد؛ یک منظر این است که در پی برگزاری انتخابات ریاستجمهوری و با توجه به جو مثبتی که در کل دنیا برای ایران به وجود آمده، نوعی خوشبینی ایجاد شده که آقای دکتر روحانی میتواند قبل از تغییر کابینه و مستقرشدن دولت، تغییری در برخی مسایل ایجاد کند. در هفتهای که گذشت، همه دنیا از نتیجه انتخابات ایران ابراز خرسندی و آن را حرکت به سمت دموکراسی ارزیابی کردند. حتی همسایگان ایران و کشورهای عرب که در سالهای گذشته با مشکلات متعددی با آنها مواجه بودیم، نیز نسبت به نتیجه انتخابات ابراز خرسندی کردند. درحالیکه در سالهای قبل در رو در روییهای مستقیمی با عربستان، بحرین، قطر و کشورهای دیگر منطقه داشتیم. اما اگر با نگاه بدبینانهای به موضعگیری اخیر رییسجمهور فرانسه نگاه کنیم، میتوانیم بگوییم طرفهای خارجی با توجه به جو خوشبینی که در ایران ایجادشده، میخواهند بگویند که ایران نمیتواند تاثیری در مسایل بگذارد، به همین دلیل زودتر از موعد طرحهایی را مطرح میکنند. باید به این نکته توجه داشت که آقای دکتر روحانی تا
وقتی بر صندلی خود در ریاست جمهوری قرار نگیرد، تاثیر چندانی بر روند سیاستهای گذشته نمیتواند اعمال کند. در سالهای گذشته روند و سیاستهایی درمورد موضوعی مثل سوریه در ایران اتخاذ شده باید توجه داشت که به صرف تغییر یک رییسجمهور، او بهسرعت نمیتواند روی مسایل مختلف تاثیر بگذارد بلکه این تغییر در یک فرآیند و دوره زمانی و با توجه به شرایط انجام میشود. در قالب این تغییرات است که حسن روحانی بهعنوان رییسجمهور میتواند در یک کنفرانس شرکت و از تریبونهای مختلف آن سخنان خود را مطرح کند. در ایران به سیاست امید و اعتدال رای دادهاند و روحانی قرار است به این سیاستها عمل کند. یکی از این موضوعات، مساله سوریه است که ایران در صورت حضور در «ژنو2» میتواند این سیاستها را بازتاب دهد. قرار است در مذاکرات «ژنو2»، معارضان سوریه جمع شوند. پیشتر اجلاس دوستداران سوریه در ایران شکل گرفت که نتوانست عملکرد ویژهای از خود نشان دهد. کشورهای غربی بهدنبال پیشبرد یک حالت دو جبههای و ایفای نقش پررنگ برای ایران هستند. ولی این فرآیند اینقدر سریع محقق نمیشود. برخی کشورها به دنبال این هستند که «بشار اسد» در انتخابات آتی کاندیدا نشود
و بهشکل محترمانهای از عرصه قدرت در سوریه کنار رود. با توجه به حجم آوارگان و پناهندهشدن افراد، در این کشور فاجعهای انسانی رخ داده است و با این سطح خشونتی که رخ داده، باید فکری کرد تا مردم سوریه به یک زندگی سالم برسند و خشونتهای روبهتزاید کاهش پیدا کند. طبیعی است که در شرایط اعتدال، بحران سوریه قابل حل است و ایران نیز میتواند برای حل این مساله چارهای بیندیشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.