زندگینامه حسن روحانی
حسن روحانی در سال ۱۳۲۷ در شهرستان سرخه در استان سمنان زاده شد. پدر وی حاج اسدالله فریدون در بازار سمنان مغازه داشت و نماینده آیتالله بروجردی بود و به سبب مبارزات علنی علیه رژیم پهلوی، نخستینبار در سال ۱۳۴۱ دستگیر شد و به زندان افتاد و به دلیل استمرار مبارزات تا پیروزی انقلاب اسلامی بیش از ۲۰ بار دستگیر و زندانی شد.
پدر و مادرش قبل از تولد حسن، صاحب یک پسر و یک دختر میشوند که هردو در کودکی فوت میکنند. وی یک برادر و سه خواهر کوچکتر از خود هم دارد. برادرش حسین فریدون (روحانی) در اوایل پیروزی انقلاب فرماندار نیشابور و مدتی فرماندار کرج بود، سپس سفیر جمهوری اسلامی ایران در مالزی شد و چند سال هم از سفرای ایران در سازمان ملل متحد بود و سپس مشاور وزیر امور خارجه شد. سه خواهرش طوبی، فاطمه و طاهره نام دارند که هرسه ازدواج کردهاند. وی تحصیلات دروس ابتدایی را در سرخه و تحصیلات دروس دینی را از سال ۱۳۳۹، ابتدا در حوزه علمیه صادقیه در سمنان آغاز کرد و سپس در سال ۱۳۴۰ وارد حوزه علمیه قم شد و از دروس و مباحث استادانی چون سیدمحمد محققداماد، شیخ مرتضی حائری، سیدمحمدرضا گلپایگانی، سلطانی، محمد فاضللنکرانی و شیخ محمد شاهآبادی بهره برد. او همزمان در سال ۱۳۴۸ به دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۱ دانشنامه لیسانس خود را در مقطع کارشناسی در رشته حقوق قضایی اخذ کرد.
روحانی با ادامه تحصیل در بریتانیا، مدرک کارشناسیارشد (M.Phil) در رشته حقوق عمومی و دانشنامه دکتری (Ph.D) در رشته حقوق اساسی را از دانشگاه کلدونیان گلاسگو دریافت کرد. وی با کسب پروانه وکالت از کانون وکلای دادگستری مرکز در سال ۱۳۸۶، وکیل پایه یک دادگستری شد.
وی در آبان 1356 در مراسم بزرگداشت شهادت مصطفی خمینی در مسجد ارگ تهران برای نخستینبار لقب «امام» را برای بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران به کار برد و پس از آنکه تحت تعقیب ساواک قرار گرفت، به توصیه شهید بهشتی و استاد مطهری از کشور خارج شد و مدتی نیز آنسوی مرزها به سخنرانی و تبلیغ برای دانشجویان خارج از کشور پرداخت و پس از تبعید حضرت امام(ره) به فرانسه، به جمع یاران همراه ایشان پیوست.
پدر و مادرش قبل از تولد حسن، صاحب یک پسر و یک دختر میشوند که هردو در کودکی فوت میکنند. وی یک برادر و سه خواهر کوچکتر از خود هم دارد. برادرش حسین فریدون (روحانی) در اوایل پیروزی انقلاب فرماندار نیشابور و مدتی فرماندار کرج بود، سپس سفیر جمهوری اسلامی ایران در مالزی شد و چند سال هم از سفرای ایران در سازمان ملل متحد بود و سپس مشاور وزیر امور خارجه شد. سه خواهرش طوبی، فاطمه و طاهره نام دارند که هرسه ازدواج کردهاند. وی تحصیلات دروس ابتدایی را در سرخه و تحصیلات دروس دینی را از سال ۱۳۳۹، ابتدا در حوزه علمیه صادقیه در سمنان آغاز کرد و سپس در سال ۱۳۴۰ وارد حوزه علمیه قم شد و از دروس و مباحث استادانی چون سیدمحمد محققداماد، شیخ مرتضی حائری، سیدمحمدرضا گلپایگانی، سلطانی، محمد فاضللنکرانی و شیخ محمد شاهآبادی بهره برد. او همزمان در سال ۱۳۴۸ به دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۱ دانشنامه لیسانس خود را در مقطع کارشناسی در رشته حقوق قضایی اخذ کرد.
روحانی با ادامه تحصیل در بریتانیا، مدرک کارشناسیارشد (M.Phil) در رشته حقوق عمومی و دانشنامه دکتری (Ph.D) در رشته حقوق اساسی را از دانشگاه کلدونیان گلاسگو دریافت کرد. وی با کسب پروانه وکالت از کانون وکلای دادگستری مرکز در سال ۱۳۸۶، وکیل پایه یک دادگستری شد.
وی در آبان 1356 در مراسم بزرگداشت شهادت مصطفی خمینی در مسجد ارگ تهران برای نخستینبار لقب «امام» را برای بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران به کار برد و پس از آنکه تحت تعقیب ساواک قرار گرفت، به توصیه شهید بهشتی و استاد مطهری از کشور خارج شد و مدتی نیز آنسوی مرزها به سخنرانی و تبلیغ برای دانشجویان خارج از کشور پرداخت و پس از تبعید حضرت امام(ره) به فرانسه، به جمع یاران همراه ایشان پیوست.
حسن روحانی در سال ۱۳۲۷ در شهرستان سرخه در استان سمنان زاده شد. پدر وی حاج اسدالله فریدون در بازار سمنان مغازه داشت و نماینده آیتالله بروجردی بود و به سبب مبارزات علنی علیه رژیم پهلوی، نخستینبار در سال ۱۳۴۱ دستگیر شد و به زندان افتاد و به دلیل استمرار مبارزات تا پیروزی انقلاب اسلامی بیش از ۲۰ بار دستگیر و زندانی شد.
پدر و مادرش قبل از تولد حسن، صاحب یک پسر و یک دختر میشوند که هردو در کودکی فوت میکنند. وی یک برادر و سه خواهر کوچکتر از خود هم دارد. برادرش حسین فریدون (روحانی) در اوایل پیروزی انقلاب فرماندار نیشابور و مدتی فرماندار کرج بود، سپس سفیر جمهوری اسلامی ایران در مالزی شد و چند سال هم از سفرای ایران در سازمان ملل متحد بود و سپس مشاور وزیر امور خارجه شد. سه خواهرش طوبی، فاطمه و طاهره نام دارند که هرسه ازدواج کردهاند. وی تحصیلات دروس ابتدایی را در سرخه و تحصیلات دروس دینی را از سال ۱۳۳۹، ابتدا در حوزه علمیه صادقیه در سمنان آغاز کرد و سپس در سال ۱۳۴۰ وارد حوزه علمیه قم شد و از دروس و مباحث استادانی چون سیدمحمد محققداماد، شیخ مرتضی حائری، سیدمحمدرضا گلپایگانی، سلطانی، محمد فاضللنکرانی و شیخ محمد شاهآبادی بهره برد. او همزمان در سال ۱۳۴۸ به دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۱ دانشنامه لیسانس خود را در مقطع کارشناسی در رشته حقوق قضایی اخذ کرد.
روحانی با ادامه تحصیل در بریتانیا، مدرک کارشناسیارشد (M.Phil) در رشته حقوق عمومی و دانشنامه دکتری (Ph.D) در رشته حقوق اساسی را از دانشگاه کلدونیان گلاسگو دریافت کرد. وی با کسب پروانه وکالت از کانون وکلای دادگستری مرکز در سال ۱۳۸۶، وکیل پایه یک دادگستری شد.
وی در آبان 1356 در مراسم بزرگداشت شهادت مصطفی خمینی در مسجد ارگ تهران برای نخستینبار لقب «امام» را برای بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران به کار برد و پس از آنکه تحت تعقیب ساواک قرار گرفت، به توصیه شهید بهشتی و استاد مطهری از کشور خارج شد و مدتی نیز آنسوی مرزها به سخنرانی و تبلیغ برای دانشجویان خارج از کشور پرداخت و پس از تبعید حضرت امام(ره) به فرانسه، به جمع یاران همراه ایشان پیوست.
پدر و مادرش قبل از تولد حسن، صاحب یک پسر و یک دختر میشوند که هردو در کودکی فوت میکنند. وی یک برادر و سه خواهر کوچکتر از خود هم دارد. برادرش حسین فریدون (روحانی) در اوایل پیروزی انقلاب فرماندار نیشابور و مدتی فرماندار کرج بود، سپس سفیر جمهوری اسلامی ایران در مالزی شد و چند سال هم از سفرای ایران در سازمان ملل متحد بود و سپس مشاور وزیر امور خارجه شد. سه خواهرش طوبی، فاطمه و طاهره نام دارند که هرسه ازدواج کردهاند. وی تحصیلات دروس ابتدایی را در سرخه و تحصیلات دروس دینی را از سال ۱۳۳۹، ابتدا در حوزه علمیه صادقیه در سمنان آغاز کرد و سپس در سال ۱۳۴۰ وارد حوزه علمیه قم شد و از دروس و مباحث استادانی چون سیدمحمد محققداماد، شیخ مرتضی حائری، سیدمحمدرضا گلپایگانی، سلطانی، محمد فاضللنکرانی و شیخ محمد شاهآبادی بهره برد. او همزمان در سال ۱۳۴۸ به دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۱ دانشنامه لیسانس خود را در مقطع کارشناسی در رشته حقوق قضایی اخذ کرد.
روحانی با ادامه تحصیل در بریتانیا، مدرک کارشناسیارشد (M.Phil) در رشته حقوق عمومی و دانشنامه دکتری (Ph.D) در رشته حقوق اساسی را از دانشگاه کلدونیان گلاسگو دریافت کرد. وی با کسب پروانه وکالت از کانون وکلای دادگستری مرکز در سال ۱۳۸۶، وکیل پایه یک دادگستری شد.
وی در آبان 1356 در مراسم بزرگداشت شهادت مصطفی خمینی در مسجد ارگ تهران برای نخستینبار لقب «امام» را برای بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران به کار برد و پس از آنکه تحت تعقیب ساواک قرار گرفت، به توصیه شهید بهشتی و استاد مطهری از کشور خارج شد و مدتی نیز آنسوی مرزها به سخنرانی و تبلیغ برای دانشجویان خارج از کشور پرداخت و پس از تبعید حضرت امام(ره) به فرانسه، به جمع یاران همراه ایشان پیوست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.