|

نگاهی به شکست سنگین وزنه‌برداری ایران در انتخابات فدراسیون جهانی

لابی برای ناکامی

شرق: انتخابات فدراسیون جهانی وزنه‌برداری با شکستی بزرگ برای وزنه‌برداری ایران به پایان رسید؛ شکستی که تاماش آیان، پیرمرد بانفوذ مجارستانی بر علی مرادی و تیمش تحمیل کرد تا این‌گونه انتقام اختلاف دیرینه خود را از مرادی بگیرد. سودای کسب کرسی‌های فدراسیون جهانی وزنه‌برداری از سال گذشته بود که در سر مرادی، رئیس فدراسیون وزنه‌برداری، افتاد و او را در نهایت در جبهه «آنتونیو اروسو» ایتالیایی قرار داد؛ فردی که با ذهنیت پایان‌دادن به امپراتوری تاماش آیان، ائتلافی را تشکیل داد و مرادی هم به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی این ائتلاف، وارد گود شد. نتیجه این زورآزمایی بین‌المللی اما چیزی نبود جز پیروزی دوباره آیان. انتخابات ریاست فدراسیون جهانی وزنه‌برداری بعدازظهر دوشنبه در حالی در بانکوک تایلند برگزار شد که آیان با ۸۶ رأی در برابر 61 رأي اروسو برنده این رقابت شد. با وجود اینکه اورسو رأی نسبتا خوبی در انتخابات آورد، اما با توجه به حضور چندین‌ساله آیان در فدراسیون جهانی و دیپلماسی قوی‌ای که با کشورهای مختلف دارد، پیش‌بینی می‌شد که او باز هم سربلند از این انتخابات بیرون بیاید و بقیه پست‌ها هم به افرادی واگذار شود که در تیم او بوده‌اند. مرادی که پیش‌تر از شرکت در انتخابات ریاست انصراف داده بود، پس از شکست اروسوی ایتالیایی، وقتی دید توانایی رقابت با آیان را ندارد، صلاح دید کنار بکشد و قید رسیدن به پست‌های دبیرکلی، نايب‌رئیس اول و هیئت‌رئیسه را هم بزند. این کناره‌گیری به سود «محمد جلود»، دبیرکل کنفدراسیون آسیا، تمام شد و این مدعی عراقی را با ۸۸ رأی برای چهار سال به‌عنوان دبیرکل جدید فدراسیون جهانی معرفی کرد؛ کسی که گفته می‌شود شکست بهداد سلیمی در المپیک 2016 کار او بوده است. در انتخابات نواب رئیس نیز 34 نفر کاندیدا شده بودند که مرادی در این بخش هم یک بازنده تمام‌عیار بود و با کسب 60 رأي در جایگاه پنجم قرار گرفت. مرادی در حالی با قرارگرفتن در جبهه مخالف آیان بزرگ‌ترین ریسک دوران کاری‌اش را انجام داد که از مدت‌ها قبل برای سفر به کشورهای مختلف و رایزنی برای کسب کرسی‌های مدنظرش، هزینه زیادی کرد و این در حالی بود که وزنه‌برداران تیم ملی از کمبود امکانات و نداشتن بودجه انتقاد می‌کردند. حال سؤال اینجاست در این شرایط که آیان دوباره بر مسند قدرت وزنه‌برداری دنیا تکیه زده، با اختلاف عمیقی که بین او و مرادي وجود دارد و هرروز بیشتر هم می‌شود، از این پس چطور با وزنه‌برداری ایران برخورد خواهد کرد؟ علی مرادی در سال‌های اخیر و حتی در اواخر دوران حضورش در دبیرکلی کنفدراسیون وزنه‌برداری آسیا، رابطه خوبی با تاماش آیان نداشته و همین موضوع سبب شد که در انتخابات کنفدراسیون وزنه‌برداری آسیا در سال 2014 در قطر، باوجود حضور 12 ساله در این پست، نتواند موفقیتی کسب کند. پس از انتخابات اخیر این تصور پیش آمده که از این پس شاهد رفتارهای تبعیض‌آمیز با وزنه‌برداران ایرانی در میادین بین‌المللی خواهیم بود، چراکه آیان نشان داده خیلی نگاه مثبتی به ایران ندارد تا جایی که بسیاری از او به‌عنوان دشمن ایران یاد می‌کنند. اگر مرادی مشاوران قوی‌تری را برای حضور در انتخابات برگزیده بود، جدا از اینکه شاید ایران هم صاحب یک کرسی شده بود، حداقل دیگر نگرانی‌ای بابت تبعات پس از انتخابات نداشت. ایران در حالی یکی از قدرت‌های وزنه‌برداری دنیاست که متأسفانه در پنج دهه گذشته نتوانسته توفیقی در کسب کرسی‌های بین‌المللی داشته باشد. از آخرین سالی که یک فرد ایرانی در فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری دارای یک پست مهم بود حدود 49 سال می‌گذرد. عبدالمجید بختیار در کنگره المپیک 1956 ملبورن به‌عنوان یکی از نواب رئیس فدراسیون بین‌المللی انتخاب شد و تا سال 1960 میلادی (1339) در این سمت باقی ماند. بختیار با آغاز بازی‌های المپیک 1964 توکیو نیز چهار سال نایب‌رئیس اول فدراسیون بین‌المللی بود. حسین صادق هم در سال‌های 1951 تا 1956 عضو کمیته فرهنگی فدراسیون جهانی بود.
ناکامی سایر کاندیداهاي ایران
دومین روز از مجمع انتخاباتی فدراسیون جهانی وزنه‌برداری دیروز برگزار شد و مابقی نمایندگان کشورمان هم نتوانستند به توفیق برسند. برای کمیته فنی ۴۲ نفر کاندیدا شده بودند که علیرضا قریشی، رئیس هیئت وزنه‌برداری خوزستان، نماینده ایران بود که موفق نشد رأی لازم را به دست آورد. تکلیف اعضای کمیته پزشکی IWF نیز مشخص شد. برای این پست 13 نفر کاندیدا شده بودند که داوود باقری، نایب‌رئیس و رئیس کمیته پزشکی فدراسیون وزنه‌برداری ایران، نیز به جمع ناکامان اضافه شد. تنها پیروز این میدان محسن بیرانوند، قهرمان اسبق این رشته، بود که برای انتخابات کمیته تحقیق و توسعه کاندیدا شده بود. او در رقابت با 33 نامزد توانست 65 رأی برای عضویت در کمیته مربیان و تحقیقات به دست آورد.

شرق: انتخابات فدراسیون جهانی وزنه‌برداری با شکستی بزرگ برای وزنه‌برداری ایران به پایان رسید؛ شکستی که تاماش آیان، پیرمرد بانفوذ مجارستانی بر علی مرادی و تیمش تحمیل کرد تا این‌گونه انتقام اختلاف دیرینه خود را از مرادی بگیرد. سودای کسب کرسی‌های فدراسیون جهانی وزنه‌برداری از سال گذشته بود که در سر مرادی، رئیس فدراسیون وزنه‌برداری، افتاد و او را در نهایت در جبهه «آنتونیو اروسو» ایتالیایی قرار داد؛ فردی که با ذهنیت پایان‌دادن به امپراتوری تاماش آیان، ائتلافی را تشکیل داد و مرادی هم به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی این ائتلاف، وارد گود شد. نتیجه این زورآزمایی بین‌المللی اما چیزی نبود جز پیروزی دوباره آیان. انتخابات ریاست فدراسیون جهانی وزنه‌برداری بعدازظهر دوشنبه در حالی در بانکوک تایلند برگزار شد که آیان با ۸۶ رأی در برابر 61 رأي اروسو برنده این رقابت شد. با وجود اینکه اورسو رأی نسبتا خوبی در انتخابات آورد، اما با توجه به حضور چندین‌ساله آیان در فدراسیون جهانی و دیپلماسی قوی‌ای که با کشورهای مختلف دارد، پیش‌بینی می‌شد که او باز هم سربلند از این انتخابات بیرون بیاید و بقیه پست‌ها هم به افرادی واگذار شود که در تیم او بوده‌اند. مرادی که پیش‌تر از شرکت در انتخابات ریاست انصراف داده بود، پس از شکست اروسوی ایتالیایی، وقتی دید توانایی رقابت با آیان را ندارد، صلاح دید کنار بکشد و قید رسیدن به پست‌های دبیرکلی، نايب‌رئیس اول و هیئت‌رئیسه را هم بزند. این کناره‌گیری به سود «محمد جلود»، دبیرکل کنفدراسیون آسیا، تمام شد و این مدعی عراقی را با ۸۸ رأی برای چهار سال به‌عنوان دبیرکل جدید فدراسیون جهانی معرفی کرد؛ کسی که گفته می‌شود شکست بهداد سلیمی در المپیک 2016 کار او بوده است. در انتخابات نواب رئیس نیز 34 نفر کاندیدا شده بودند که مرادی در این بخش هم یک بازنده تمام‌عیار بود و با کسب 60 رأي در جایگاه پنجم قرار گرفت. مرادی در حالی با قرارگرفتن در جبهه مخالف آیان بزرگ‌ترین ریسک دوران کاری‌اش را انجام داد که از مدت‌ها قبل برای سفر به کشورهای مختلف و رایزنی برای کسب کرسی‌های مدنظرش، هزینه زیادی کرد و این در حالی بود که وزنه‌برداران تیم ملی از کمبود امکانات و نداشتن بودجه انتقاد می‌کردند. حال سؤال اینجاست در این شرایط که آیان دوباره بر مسند قدرت وزنه‌برداری دنیا تکیه زده، با اختلاف عمیقی که بین او و مرادي وجود دارد و هرروز بیشتر هم می‌شود، از این پس چطور با وزنه‌برداری ایران برخورد خواهد کرد؟ علی مرادی در سال‌های اخیر و حتی در اواخر دوران حضورش در دبیرکلی کنفدراسیون وزنه‌برداری آسیا، رابطه خوبی با تاماش آیان نداشته و همین موضوع سبب شد که در انتخابات کنفدراسیون وزنه‌برداری آسیا در سال 2014 در قطر، باوجود حضور 12 ساله در این پست، نتواند موفقیتی کسب کند. پس از انتخابات اخیر این تصور پیش آمده که از این پس شاهد رفتارهای تبعیض‌آمیز با وزنه‌برداران ایرانی در میادین بین‌المللی خواهیم بود، چراکه آیان نشان داده خیلی نگاه مثبتی به ایران ندارد تا جایی که بسیاری از او به‌عنوان دشمن ایران یاد می‌کنند. اگر مرادی مشاوران قوی‌تری را برای حضور در انتخابات برگزیده بود، جدا از اینکه شاید ایران هم صاحب یک کرسی شده بود، حداقل دیگر نگرانی‌ای بابت تبعات پس از انتخابات نداشت. ایران در حالی یکی از قدرت‌های وزنه‌برداری دنیاست که متأسفانه در پنج دهه گذشته نتوانسته توفیقی در کسب کرسی‌های بین‌المللی داشته باشد. از آخرین سالی که یک فرد ایرانی در فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری دارای یک پست مهم بود حدود 49 سال می‌گذرد. عبدالمجید بختیار در کنگره المپیک 1956 ملبورن به‌عنوان یکی از نواب رئیس فدراسیون بین‌المللی انتخاب شد و تا سال 1960 میلادی (1339) در این سمت باقی ماند. بختیار با آغاز بازی‌های المپیک 1964 توکیو نیز چهار سال نایب‌رئیس اول فدراسیون بین‌المللی بود. حسین صادق هم در سال‌های 1951 تا 1956 عضو کمیته فرهنگی فدراسیون جهانی بود.
ناکامی سایر کاندیداهاي ایران
دومین روز از مجمع انتخاباتی فدراسیون جهانی وزنه‌برداری دیروز برگزار شد و مابقی نمایندگان کشورمان هم نتوانستند به توفیق برسند. برای کمیته فنی ۴۲ نفر کاندیدا شده بودند که علیرضا قریشی، رئیس هیئت وزنه‌برداری خوزستان، نماینده ایران بود که موفق نشد رأی لازم را به دست آورد. تکلیف اعضای کمیته پزشکی IWF نیز مشخص شد. برای این پست 13 نفر کاندیدا شده بودند که داوود باقری، نایب‌رئیس و رئیس کمیته پزشکی فدراسیون وزنه‌برداری ایران، نیز به جمع ناکامان اضافه شد. تنها پیروز این میدان محسن بیرانوند، قهرمان اسبق این رشته، بود که برای انتخابات کمیته تحقیق و توسعه کاندیدا شده بود. او در رقابت با 33 نامزد توانست 65 رأی برای عضویت در کمیته مربیان و تحقیقات به دست آورد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.