تربیع و تثلیث و جذر در شعر
شرق: «رها کن تربیع دایره را/ و تثلیث زاویه را/ چه کسی میداند جذر صفر/ بینهایت است/ یا صفر؟» همین چند سطر از شعری کافی است تا ما را به یادِ کیومرث منشیزاده بیاندازد، شاعری که به «شاعر ریاضی» معروف بود و شعرهایش سرشار از عدد و رقم و روح ریاضیات. چند ماهی پیش از مرگِ این شاعر گزینهای از اشعار او در نشر مروارید درآمد، اواخر سال گذشته. این گزینه اشعار با انتخاب شعرهایی از دوران مختلف شاعری منشیزاده، طرز شعری او را بهتصویر میکشد. منشیزاده پیش از این دفترشعرهایی چون «یک شعر بلند»، «قرمزتر از سفید»، «تاریخ تاریخ» و «سفرنامهی مرد مالیخولیایی رنگپریده» را منتشر کرده بود و این گزینهاشعار آخرین دفتری است که تا پیش از مرگ او درآمده است. منشیزاده سالیانی پیش، از اواخر دهه پنجاه غزل را کنار گذاشت و به شعر نیمایی رو آورد. او برخلاف برخی دیگر از شاعران معاصر که سخن از عبور از نیما سر دادند، همواره ستاینده نیما باقی ماند و باور داشت که «شعر نیما شعری است که صدقرن هزارساله باید تا یک نیما یوشیج دیگر به وجود آید.» منشیزاده همچنین معتقد بود شعر نیما هنوز چنان که باید درک نشده است: «نيما از همان ابتدا هم به وسیله ما خوب درك نشد و علت آن هم همان چیزی است كه سعدی می فرماید: تو بزرگی و در آیینه كوچك ننمایی. نیما از ظرفیت ذهنی ما، بیشتر است و این ظرف گنجایش آن مظروف را ندارد.» ازاینرو منشيزاده سعی داشت تمام امکانات شعر نیمایی را در اشعار خود بهکار گیرد.
شرق: «رها کن تربیع دایره را/ و تثلیث زاویه را/ چه کسی میداند جذر صفر/ بینهایت است/ یا صفر؟» همین چند سطر از شعری کافی است تا ما را به یادِ کیومرث منشیزاده بیاندازد، شاعری که به «شاعر ریاضی» معروف بود و شعرهایش سرشار از عدد و رقم و روح ریاضیات. چند ماهی پیش از مرگِ این شاعر گزینهای از اشعار او در نشر مروارید درآمد، اواخر سال گذشته. این گزینه اشعار با انتخاب شعرهایی از دوران مختلف شاعری منشیزاده، طرز شعری او را بهتصویر میکشد. منشیزاده پیش از این دفترشعرهایی چون «یک شعر بلند»، «قرمزتر از سفید»، «تاریخ تاریخ» و «سفرنامهی مرد مالیخولیایی رنگپریده» را منتشر کرده بود و این گزینهاشعار آخرین دفتری است که تا پیش از مرگ او درآمده است. منشیزاده سالیانی پیش، از اواخر دهه پنجاه غزل را کنار گذاشت و به شعر نیمایی رو آورد. او برخلاف برخی دیگر از شاعران معاصر که سخن از عبور از نیما سر دادند، همواره ستاینده نیما باقی ماند و باور داشت که «شعر نیما شعری است که صدقرن هزارساله باید تا یک نیما یوشیج دیگر به وجود آید.» منشیزاده همچنین معتقد بود شعر نیما هنوز چنان که باید درک نشده است: «نيما از همان ابتدا هم به وسیله ما خوب درك نشد و علت آن هم همان چیزی است كه سعدی می فرماید: تو بزرگی و در آیینه كوچك ننمایی. نیما از ظرفیت ذهنی ما، بیشتر است و این ظرف گنجایش آن مظروف را ندارد.» ازاینرو منشيزاده سعی داشت تمام امکانات شعر نیمایی را در اشعار خود بهکار گیرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.