تحریمیها و دلخوران پای صندوق رأی
عبدالله ناصری
در اين انتخابات شاهد حضور گسترده مردم در پای صندوقهای رأی بودیم؛ از تحریمیها گرفته تا دلخورانی که حتی در چهار سال اخیر هم با وجود مشکلات و موانع بهوجودآمده، رأیدادن را به رأیندادن ترجیح داده بودند. شاید بتوان مهمترین دلیل این استقبال بیسابقه از صندوقهای رأی و انتخابات را نگرانی مردم از بازگشت به اوضاع گذشته دانست. در روزهای منتهی به انتخابات، مردم با یک احساس نگرانی تازه از تکرارِ هشت سال دوران وحشت، مواجه شدند و باز دوباره نگران آن شدند که این جریان به هر شکل و در هر ظاهری میخواهد جان بگیرد و خود را در رأس قوه مجریه متجلی کند. این احساس نگرانی مردم را وادار کرد بیایند و در صحنه انتخابات بهعنوان نقشآفرینان اصلی عمل کنند که به قول امام(ره)، میزان رأی ملت است. بنابراین میتوان گفت که فارغ از هر نتیجهای، چنین نقشآفرینیای حامل یک پیام سیاسی مهم از سوی مردم ایران به دنیا و یک پیام سیاسی مهم دیگر در حوزه مسائل داخلی کشور است.
در بعد جهانی، مردم ایران گفتمان صلح را با دنیا و کشورهای منطقه فریاد زدند. آنها نشان دادند که میخواهند با رویکردی صلحمدار علاوه بر حفظ تمامیت ارضی خود، از دریچه گفتوگوی تمدنها با دنیا به ارتباط برخیزند. اما در بعد مسائل داخلی کشور، پیام حضور گسترده مردم در انتخابات، پیامی مهم و تأثیرگذار خواهد بود. به نظر میرسد با وجود مشکلات اقتصادی که مردم حتی در همین چهار سال اخیر نیز با آن مواجه بودهاند، نمیخواهند یک سازمان مدیریتی غیرعالمانه به رأس قوه مجریه بیاید و دوباره کشور شاهد ماجراجوییهای تازه باشد. این حضور بینظیر که بهنوعی یادآور انتخابات 92 ریاستجمهوری و انتخابات 94 مجلس شورای اسلامی، است، این باور مهم را در کشور تقویت میکند که مردم ایران در سالهای اخیر تعامل بیشتری برای بهبود وضع کشور انجام میدهند و از تأثیرگذاری رأی خود در آینده سیاسی کشور بهخوبی آگاهاند.
دستبهدست هم دادن مجموعه این عوامل، باعث شد انتخابات 96، تحریمیها و حتی دلخوران را هم پای صندوق رأی بیاورد تا با وجود مشکلات و دلخوریهایی که در این سالها تجربه کردهاند، رأی به بقا و شأن کشورشان و حرکت در مسیر توسعه را در صندوقهای انتخاباتی بریزند.
در این میان اگر این همافزایی و آشتی عمومی و ملی مورد توجه قرار نگیرد و این باور عمومی به وجود نیاید که گروهها و اندیشههای مختلف با وجود دستوپنجه نرمکردن با مشکلات و در عین آسیبدیدگی، پای صندوقهای رأی حاضر شدهاند، ممکن است از این فرصت به نفع بازسازی ساختار دموکراتیک کشور استفاده نشود و حتی همین حضور به پاشنهآشیلی بدل شود. باید توجه داشت از همین حضور که حامل پیام امید و تدبیر است، میتوان به نفع برخی تغییرات اساسی در کشور استفاده شود.
در اين انتخابات شاهد حضور گسترده مردم در پای صندوقهای رأی بودیم؛ از تحریمیها گرفته تا دلخورانی که حتی در چهار سال اخیر هم با وجود مشکلات و موانع بهوجودآمده، رأیدادن را به رأیندادن ترجیح داده بودند. شاید بتوان مهمترین دلیل این استقبال بیسابقه از صندوقهای رأی و انتخابات را نگرانی مردم از بازگشت به اوضاع گذشته دانست. در روزهای منتهی به انتخابات، مردم با یک احساس نگرانی تازه از تکرارِ هشت سال دوران وحشت، مواجه شدند و باز دوباره نگران آن شدند که این جریان به هر شکل و در هر ظاهری میخواهد جان بگیرد و خود را در رأس قوه مجریه متجلی کند. این احساس نگرانی مردم را وادار کرد بیایند و در صحنه انتخابات بهعنوان نقشآفرینان اصلی عمل کنند که به قول امام(ره)، میزان رأی ملت است. بنابراین میتوان گفت که فارغ از هر نتیجهای، چنین نقشآفرینیای حامل یک پیام سیاسی مهم از سوی مردم ایران به دنیا و یک پیام سیاسی مهم دیگر در حوزه مسائل داخلی کشور است.
در بعد جهانی، مردم ایران گفتمان صلح را با دنیا و کشورهای منطقه فریاد زدند. آنها نشان دادند که میخواهند با رویکردی صلحمدار علاوه بر حفظ تمامیت ارضی خود، از دریچه گفتوگوی تمدنها با دنیا به ارتباط برخیزند. اما در بعد مسائل داخلی کشور، پیام حضور گسترده مردم در انتخابات، پیامی مهم و تأثیرگذار خواهد بود. به نظر میرسد با وجود مشکلات اقتصادی که مردم حتی در همین چهار سال اخیر نیز با آن مواجه بودهاند، نمیخواهند یک سازمان مدیریتی غیرعالمانه به رأس قوه مجریه بیاید و دوباره کشور شاهد ماجراجوییهای تازه باشد. این حضور بینظیر که بهنوعی یادآور انتخابات 92 ریاستجمهوری و انتخابات 94 مجلس شورای اسلامی، است، این باور مهم را در کشور تقویت میکند که مردم ایران در سالهای اخیر تعامل بیشتری برای بهبود وضع کشور انجام میدهند و از تأثیرگذاری رأی خود در آینده سیاسی کشور بهخوبی آگاهاند.
دستبهدست هم دادن مجموعه این عوامل، باعث شد انتخابات 96، تحریمیها و حتی دلخوران را هم پای صندوق رأی بیاورد تا با وجود مشکلات و دلخوریهایی که در این سالها تجربه کردهاند، رأی به بقا و شأن کشورشان و حرکت در مسیر توسعه را در صندوقهای انتخاباتی بریزند.
در این میان اگر این همافزایی و آشتی عمومی و ملی مورد توجه قرار نگیرد و این باور عمومی به وجود نیاید که گروهها و اندیشههای مختلف با وجود دستوپنجه نرمکردن با مشکلات و در عین آسیبدیدگی، پای صندوقهای رأی حاضر شدهاند، ممکن است از این فرصت به نفع بازسازی ساختار دموکراتیک کشور استفاده نشود و حتی همین حضور به پاشنهآشیلی بدل شود. باید توجه داشت از همین حضور که حامل پیام امید و تدبیر است، میتوان به نفع برخی تغییرات اساسی در کشور استفاده شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.