گزارش «شرق» از تلاش ها برای ورود به شورای شهر
نبرد لیستها
شرق، معصومه اصغری: شورای پنجم، شورای لیستهای غیرکارشناسی، سوخته و باورنكردني بود. یک لیست، ناشناس و غیرقابل اعتماد بود و لیستی دیگر از فرط تکراری و سوخته بودن امتیازی نداشت. درسنگرفتن از اتفاقات و تجربیات قبلی همیشه گریبان جریانهای مختلف را گرفته و اما در این میان مردم نشان دادند در هر دوره اگرچه انتخابهای اشتباهی داشتهاند اما آن تجربه اشتباه را دوباره تکرار نکردند و به دنبال تکرارهای دیگری هستند.
آزمون تکرار لیست
لیست اصلاحطلبان شورای شهر تهران که استثنائا در این دوره و در غیاب رد صلاحیتهای گسترده میتوانست انتخابهای خوب و بیدغدغهای داشته باشد به پرایرادترین شکل ممکن بسته شد. لیستی که از بالا تا پایین بدنه همه احزاب و گروههای منتفع و غیرمنتفع اصلاحطلبی و نزدیک به آن، منتقد داشت و درعینحال بدنه اصلاحطلبی و جریان مردمی همراه با آن انواع و سؤال ابهام را داشتند. لیستی که اگر رئیس دولت اصلاحات روی آن مهری نمیزد، معلوم نبود از آزمون تکرار لیست سرنوشت شهر چگونه بیرون بیاید و اوضاع از همانی هم که بود چقدر خرابتر میشد.
برای لیست اصلاحطلبان که به شکلی پیشبینیشده با انتقاد از عملکرد اصلاحطلبان دوره قبل و حذف معنیدار آنها بسته شد، از مدتها قبل اعلام میشد که مشت شورای هماهنگی اصلاحطلبان پر از گزینههای اثرگذار و معروف است و همانطور هم بود اما در ادامه روند دیگری اجرائی شد و پایان دیگری را رقم زد. اصلاحطلبان که در دوره چهارم از دو اتفاق مهم یعنی چرخش سیاسی گزینهها و گرفتن پست و مقام منتخبان درس گرفته بودند، تلاش کردند با نوشتن میثاقنامهای جلوی بخشی از این خطرات را بگیرند. میثاقنامهای که به دلیل نبود حزب و جریان حزبی در جامعه و حتی در میان افرادی که سابقه فعالیتهای مدنی دارند، چندان معنی پیدا نکرد و باید منتظر ماند و دید که چقدر در فضای شورا و شهرداری تهران مانع و جامع است. لیست امید که به دنبال تکرار لیست امید در انتخابات دور دهم مجلس شورای اسلامی و موفقیت آن بود، دقایقی بعد از انتشار مورد انتقاد درونی و بیرونی قرار گرفت؛ انتقادهایی که در چند مورد اصلی یعنی انتخاب افرادی بدون سابقه اجرائی و معروفیت اجتماعی، انتخابشدن افرادی درجهچندم در مقابل انتخابنشدن افرادی با امتیازات بالا و در نهایت وجود شائبه سهمدهی
حزبی و سیاسی، کاملا پذيرفتني و مستحق پاسخهایی منطقی بودند. در ادامه توضیحاتی از سوی افراد سرلیست و اعضای شورای هماهنگی اعلام شد که البته نتوانست افکار عمومی را قانع کند. از همان ابتدای انتقادها به لیست امید و حتی جریان مخالف یعنی لیست خدمت اصولگرایان، جریانهای مختلف گروهی و انفرادی ایجاد لیستهای جدید و به قول برخی کاربران شبکههای اجتماعی دزدی از لیستهای اصلی را شروع کردند و با ایجاد لیستهای جعلی نام خودشان را در لیست اصلی میگذاشتند يا ائتلافها و جریانهایی را با عناوینی جدید به راه میانداختند. بهعبارتی هر دو لیست گرفتار لیستهای جعلی شدند تا آنجا که مهدی چمران سرلیست اصولگرایان با دستخط خودش لیستی را نوشت تا در رسانهها و سطح شهر پخش کنند و محمدرضا عارف هم عکسی از خود همراه با لیست امید منتشر کرد.
ته لیستهای مردم در لیست خدمت
اصولگرایان با اعتمادبهنفسی که ناشی از آمارهای غلط و جریانسازیهای خودشیفته درونی بود لیستی را تهیه کردند که مردم از دیدن تعدادی از آنها برای دو یا سه دوره خسته شدهاند و بخش دیگر را هم اصلا نمیشناسند. اصولگرایان در این سالها در جریانسازی ارائه لیست افتادند و البته در دورههای قبلی از این موجسواری خوب نتیجه گرفتند، فارغ از اینکه در این دوره دیگر آن یک نفر مهم را برای تمامکردن کارشان ندارند.
لیست خدمت با افرادی تکراری و با سابقهای پرابهام بسته شد درحالیمردم پایتخت از افرادی که در عمل نشان دادند که قصد ندارند فضای خدمت را برای شهر و مردم آن باز کنند، خسته شده بودند. لیست خدمت در حالی بسته شد که به جای سرمایهگذاری روی افرادی جدید و جوان روی افراد سوخته و بیاعتبار لیستهای جریان مقابل یا مدیران ناشناس و درجهچندم قالیباف حساب باز کرد. افراد منتخب در لیست خدمت مانند افراد ناشناس در لیست امید که حتی در گوگل هم سابقهای نداشتند، نبودند چراکه سالها مدیر شهرداری بودن، به اندازه کافی از آنها خبر ایجاد کرده بود اما با وجود اين برای مردم ناشناس بودند. اما باید گفت به همان اندازه که این 9 نفر جدید لیست خدمت برای شهروندان تهرانی جدی و ناشناس بودند، باقی لیست هم که دو دوره یا سه دوره نماینده مردم تهران بودهاند شناختی جز نا کارآمدی را در اذهان عمومی برجای نگذاشتهاند.
اصولگرایان در دوره چهارم تقریبا نیمی از صندلیهای سبز شورا را باختند اما از این باختشان درس نگرفتند و متوجه نشدند که باید لیست خدمتشان را با نیروهایی جدید پر کنند که سابقه درخشانتری داشته باشند. اصولگرایانی که در لیست خدمت تکرار شدند همان اصولگرایان دوره چهارم شورا بودند که در بزنگاههای مهم و تکاندهنده این شهر و مردمش مثل حادثه پلاسکو جز سلفیها و عکسهایشان با آوار پلاسکو کار دیگری نکردند و درباره پروندههای مهمی مانند قتل درختان و باغات تهران سکوت و تخریب کردند. میتوان گفت که اشتباه اصولگرایان انتخاب افرادی در لیست خدمت بود که نهتنها هنوز نیامده به دنبال سهم خود از سفره انقلاب و شهرداری تهران هستند بلکه در پروندههای مهم و بزرگی مانند واگذاری املاک به مدیران و اعضای شورای شهر و افراد خاص در اذهان عمومی پروندههایی باز دارند. اصولگرایان میتوانستند با تأخیری که در ارائه لیست شوراها نسبت به زمان ارائه لیست امید داشتند، لیستی را آماده و ارائه کنند که شهروندان مختلف و حتی جریان مقابل منتقد به لیست امید را به سمت خود بکشاند؛ اما اینطور نشد؛ چراکه تهیهکنندگان این لیست که خودشان از گزینههای اصلی بودند،
نمیتوانستند از انحصارطلبی خود بگذرند و خودشان را سرلیست نگذارند.
بههرروی، براساس آخرین شنیدههایی که تا زمان انتشار این گزارش حتما کاملتر شده است، لیست خدمت سهم اندکی از 21 صندلی شورای شهر تهران دارد و این اعضای انحصارطلب باید منتظر حذفی تاریخی باشند. اعضایی که سالها شورای شهر تهران را در انحصار خود گرفتند و شهردار تهران را با همین انحصار و تخلف و تغییر قانونی یک دوره بیشتر شهردار نگه داشتند، حالا دستهجمعی از بهشت میروند.
ظهور لیستها و ائتلافهای یکشبه
پس از اعلام دو لیست اصلی اصولگرایان و اصلاحطلبان، مخالفان و منتقدان این دو لیست که برنامهریزی دیگری برای انتخابات داشتند، شروع به ایدئولوژیسازی و جریانسازی، لیستسازی و تیمسازی برای حرکتی مستقل و مجزا از لیست اصلی به راه انداختند. جریانهای منشعبشده از اصولگرایان به تکرار لیست شورای چهارم و ارائهندادن چهرههای جدی و معتبر برای مردم اعتراض داشتند و برنامهریزی را برای تبلیغات مستقل شروع کردند. در میان اصلاحطلبان اما این لیستسازیها و ظهور یکشبه ایدئولوژیستهای دانشگاهی، بیشتر مدعی بود؛ بهنحویکه بخش زیادی از ضد تبلیغ لیست اصلی، همین لیستهای جعلی و خنثیسازی آنها بود. افراد و جریانهایی که انتظار به حضور در لیست داشتند؛ اما از لیست جا مانده بودند، ائتلافهایی با نامهایی ناآشنا ایجاد کرده و از اعتراض و انتقاد طرفداران جریان اصلاحات از لیست اعلامشده، بهنفع خود بهره بردند و قصد ایجاد جریان سوم و میانی را داشتند.
در این دوره به عکس دوره قبل که موجی از ورزشکاران و هنرمندان برای انتخابات شوراها شرکت کردند، با تعداد کمتری از این افراد مواجه بودیم و حتی ورزشکاران دوره چهارم هم که کارنامه بسیار ضعیفی داشتند، نتوانستند در لیستها و تبلیغات شهری جایی موجه و متناسب با خودشان داشته باشند و به نظر میرسد آنها هم میدانستند مردم به خوبی عملکردشان را دیدهاند و قرار نیست از یک سوراخ دو بار گزیده شوند.
تلگرام به جای کف خیابان
انتخابات این دوره شوراها دچار یک تحول جدید بود؛ در نگاه اول، برداشت عمومی از استقبال شهر و شهروندان در انتخابات شوراها، به جز دو روز پایانی تبلیغات، اینگونه بود که شهروندان توجه و مشارکتی در انتخابات ندارند و فضایی سرد حاکم است. این شرایط به واقع وجود داشت؛ با این تفاوت که کاندیداها و شهروندان همه حضور و فعالیت انتخاباتی خود را به فضای مجازی منتقل کرده بودند؛ فضایی که هم بخش زیادی از آن رایگان و بدون صرف کاغذ، پول و نیروی انسانی است و هم میتوان در هر لحظه مخاطبان بیشماری داشته باشد و درعینحال مشمول بسیاری از بگیروببندها و مقرارت سطح شهر نیست. در دو روز پایانی بود که تراکتها، بنرها و تبلیغات متری و رنگارنگ کاندیداها از در و دیوار شهر آویزان شد و در عین ایجاد فضای نوستالژیک انتخاباتی، پایتخت را بیریخت کرد.
در میانه انواع و اقسام تبلیغات متنوع و گاه عجیبی که در این دوره از کاندیداهای باتجربه و بیتجربه شاهد بودیم، شاید باید لیستی از کاندیداها تهیه میکردیم که با زیرپاگذاشتن قانون، هنوز نمیدانستند تبلیغاتشان را نباید به هر جایی از شهر آویزان کنند و حقوق مردم شهر را زیر پا بگذارند. در این دوره شاهد بودیم چه افرادی که سه دوره است عضو شورای شهر هستند و چه کاندیدایی که دوره اول است چنین سطحی از مدنیت را تجربه میکند، هر دو هنوز نمیدانند نباید تبلیغاتشان را کیلویی و کیلومتری بر بدن شهر آویزان کنند و برای مردم شهری که قرار است برایشان خدمت کنند، زحمت بیافرینند.
شرق، معصومه اصغری: شورای پنجم، شورای لیستهای غیرکارشناسی، سوخته و باورنكردني بود. یک لیست، ناشناس و غیرقابل اعتماد بود و لیستی دیگر از فرط تکراری و سوخته بودن امتیازی نداشت. درسنگرفتن از اتفاقات و تجربیات قبلی همیشه گریبان جریانهای مختلف را گرفته و اما در این میان مردم نشان دادند در هر دوره اگرچه انتخابهای اشتباهی داشتهاند اما آن تجربه اشتباه را دوباره تکرار نکردند و به دنبال تکرارهای دیگری هستند.
آزمون تکرار لیست
لیست اصلاحطلبان شورای شهر تهران که استثنائا در این دوره و در غیاب رد صلاحیتهای گسترده میتوانست انتخابهای خوب و بیدغدغهای داشته باشد به پرایرادترین شکل ممکن بسته شد. لیستی که از بالا تا پایین بدنه همه احزاب و گروههای منتفع و غیرمنتفع اصلاحطلبی و نزدیک به آن، منتقد داشت و درعینحال بدنه اصلاحطلبی و جریان مردمی همراه با آن انواع و سؤال ابهام را داشتند. لیستی که اگر رئیس دولت اصلاحات روی آن مهری نمیزد، معلوم نبود از آزمون تکرار لیست سرنوشت شهر چگونه بیرون بیاید و اوضاع از همانی هم که بود چقدر خرابتر میشد.
برای لیست اصلاحطلبان که به شکلی پیشبینیشده با انتقاد از عملکرد اصلاحطلبان دوره قبل و حذف معنیدار آنها بسته شد، از مدتها قبل اعلام میشد که مشت شورای هماهنگی اصلاحطلبان پر از گزینههای اثرگذار و معروف است و همانطور هم بود اما در ادامه روند دیگری اجرائی شد و پایان دیگری را رقم زد. اصلاحطلبان که در دوره چهارم از دو اتفاق مهم یعنی چرخش سیاسی گزینهها و گرفتن پست و مقام منتخبان درس گرفته بودند، تلاش کردند با نوشتن میثاقنامهای جلوی بخشی از این خطرات را بگیرند. میثاقنامهای که به دلیل نبود حزب و جریان حزبی در جامعه و حتی در میان افرادی که سابقه فعالیتهای مدنی دارند، چندان معنی پیدا نکرد و باید منتظر ماند و دید که چقدر در فضای شورا و شهرداری تهران مانع و جامع است. لیست امید که به دنبال تکرار لیست امید در انتخابات دور دهم مجلس شورای اسلامی و موفقیت آن بود، دقایقی بعد از انتشار مورد انتقاد درونی و بیرونی قرار گرفت؛ انتقادهایی که در چند مورد اصلی یعنی انتخاب افرادی بدون سابقه اجرائی و معروفیت اجتماعی، انتخابشدن افرادی درجهچندم در مقابل انتخابنشدن افرادی با امتیازات بالا و در نهایت وجود شائبه سهمدهی
حزبی و سیاسی، کاملا پذيرفتني و مستحق پاسخهایی منطقی بودند. در ادامه توضیحاتی از سوی افراد سرلیست و اعضای شورای هماهنگی اعلام شد که البته نتوانست افکار عمومی را قانع کند. از همان ابتدای انتقادها به لیست امید و حتی جریان مخالف یعنی لیست خدمت اصولگرایان، جریانهای مختلف گروهی و انفرادی ایجاد لیستهای جدید و به قول برخی کاربران شبکههای اجتماعی دزدی از لیستهای اصلی را شروع کردند و با ایجاد لیستهای جعلی نام خودشان را در لیست اصلی میگذاشتند يا ائتلافها و جریانهایی را با عناوینی جدید به راه میانداختند. بهعبارتی هر دو لیست گرفتار لیستهای جعلی شدند تا آنجا که مهدی چمران سرلیست اصولگرایان با دستخط خودش لیستی را نوشت تا در رسانهها و سطح شهر پخش کنند و محمدرضا عارف هم عکسی از خود همراه با لیست امید منتشر کرد.
ته لیستهای مردم در لیست خدمت
اصولگرایان با اعتمادبهنفسی که ناشی از آمارهای غلط و جریانسازیهای خودشیفته درونی بود لیستی را تهیه کردند که مردم از دیدن تعدادی از آنها برای دو یا سه دوره خسته شدهاند و بخش دیگر را هم اصلا نمیشناسند. اصولگرایان در این سالها در جریانسازی ارائه لیست افتادند و البته در دورههای قبلی از این موجسواری خوب نتیجه گرفتند، فارغ از اینکه در این دوره دیگر آن یک نفر مهم را برای تمامکردن کارشان ندارند.
لیست خدمت با افرادی تکراری و با سابقهای پرابهام بسته شد درحالیمردم پایتخت از افرادی که در عمل نشان دادند که قصد ندارند فضای خدمت را برای شهر و مردم آن باز کنند، خسته شده بودند. لیست خدمت در حالی بسته شد که به جای سرمایهگذاری روی افرادی جدید و جوان روی افراد سوخته و بیاعتبار لیستهای جریان مقابل یا مدیران ناشناس و درجهچندم قالیباف حساب باز کرد. افراد منتخب در لیست خدمت مانند افراد ناشناس در لیست امید که حتی در گوگل هم سابقهای نداشتند، نبودند چراکه سالها مدیر شهرداری بودن، به اندازه کافی از آنها خبر ایجاد کرده بود اما با وجود اين برای مردم ناشناس بودند. اما باید گفت به همان اندازه که این 9 نفر جدید لیست خدمت برای شهروندان تهرانی جدی و ناشناس بودند، باقی لیست هم که دو دوره یا سه دوره نماینده مردم تهران بودهاند شناختی جز نا کارآمدی را در اذهان عمومی برجای نگذاشتهاند.
اصولگرایان در دوره چهارم تقریبا نیمی از صندلیهای سبز شورا را باختند اما از این باختشان درس نگرفتند و متوجه نشدند که باید لیست خدمتشان را با نیروهایی جدید پر کنند که سابقه درخشانتری داشته باشند. اصولگرایانی که در لیست خدمت تکرار شدند همان اصولگرایان دوره چهارم شورا بودند که در بزنگاههای مهم و تکاندهنده این شهر و مردمش مثل حادثه پلاسکو جز سلفیها و عکسهایشان با آوار پلاسکو کار دیگری نکردند و درباره پروندههای مهمی مانند قتل درختان و باغات تهران سکوت و تخریب کردند. میتوان گفت که اشتباه اصولگرایان انتخاب افرادی در لیست خدمت بود که نهتنها هنوز نیامده به دنبال سهم خود از سفره انقلاب و شهرداری تهران هستند بلکه در پروندههای مهم و بزرگی مانند واگذاری املاک به مدیران و اعضای شورای شهر و افراد خاص در اذهان عمومی پروندههایی باز دارند. اصولگرایان میتوانستند با تأخیری که در ارائه لیست شوراها نسبت به زمان ارائه لیست امید داشتند، لیستی را آماده و ارائه کنند که شهروندان مختلف و حتی جریان مقابل منتقد به لیست امید را به سمت خود بکشاند؛ اما اینطور نشد؛ چراکه تهیهکنندگان این لیست که خودشان از گزینههای اصلی بودند،
نمیتوانستند از انحصارطلبی خود بگذرند و خودشان را سرلیست نگذارند.
بههرروی، براساس آخرین شنیدههایی که تا زمان انتشار این گزارش حتما کاملتر شده است، لیست خدمت سهم اندکی از 21 صندلی شورای شهر تهران دارد و این اعضای انحصارطلب باید منتظر حذفی تاریخی باشند. اعضایی که سالها شورای شهر تهران را در انحصار خود گرفتند و شهردار تهران را با همین انحصار و تخلف و تغییر قانونی یک دوره بیشتر شهردار نگه داشتند، حالا دستهجمعی از بهشت میروند.
ظهور لیستها و ائتلافهای یکشبه
پس از اعلام دو لیست اصلی اصولگرایان و اصلاحطلبان، مخالفان و منتقدان این دو لیست که برنامهریزی دیگری برای انتخابات داشتند، شروع به ایدئولوژیسازی و جریانسازی، لیستسازی و تیمسازی برای حرکتی مستقل و مجزا از لیست اصلی به راه انداختند. جریانهای منشعبشده از اصولگرایان به تکرار لیست شورای چهارم و ارائهندادن چهرههای جدی و معتبر برای مردم اعتراض داشتند و برنامهریزی را برای تبلیغات مستقل شروع کردند. در میان اصلاحطلبان اما این لیستسازیها و ظهور یکشبه ایدئولوژیستهای دانشگاهی، بیشتر مدعی بود؛ بهنحویکه بخش زیادی از ضد تبلیغ لیست اصلی، همین لیستهای جعلی و خنثیسازی آنها بود. افراد و جریانهایی که انتظار به حضور در لیست داشتند؛ اما از لیست جا مانده بودند، ائتلافهایی با نامهایی ناآشنا ایجاد کرده و از اعتراض و انتقاد طرفداران جریان اصلاحات از لیست اعلامشده، بهنفع خود بهره بردند و قصد ایجاد جریان سوم و میانی را داشتند.
در این دوره به عکس دوره قبل که موجی از ورزشکاران و هنرمندان برای انتخابات شوراها شرکت کردند، با تعداد کمتری از این افراد مواجه بودیم و حتی ورزشکاران دوره چهارم هم که کارنامه بسیار ضعیفی داشتند، نتوانستند در لیستها و تبلیغات شهری جایی موجه و متناسب با خودشان داشته باشند و به نظر میرسد آنها هم میدانستند مردم به خوبی عملکردشان را دیدهاند و قرار نیست از یک سوراخ دو بار گزیده شوند.
تلگرام به جای کف خیابان
انتخابات این دوره شوراها دچار یک تحول جدید بود؛ در نگاه اول، برداشت عمومی از استقبال شهر و شهروندان در انتخابات شوراها، به جز دو روز پایانی تبلیغات، اینگونه بود که شهروندان توجه و مشارکتی در انتخابات ندارند و فضایی سرد حاکم است. این شرایط به واقع وجود داشت؛ با این تفاوت که کاندیداها و شهروندان همه حضور و فعالیت انتخاباتی خود را به فضای مجازی منتقل کرده بودند؛ فضایی که هم بخش زیادی از آن رایگان و بدون صرف کاغذ، پول و نیروی انسانی است و هم میتوان در هر لحظه مخاطبان بیشماری داشته باشد و درعینحال مشمول بسیاری از بگیروببندها و مقرارت سطح شهر نیست. در دو روز پایانی بود که تراکتها، بنرها و تبلیغات متری و رنگارنگ کاندیداها از در و دیوار شهر آویزان شد و در عین ایجاد فضای نوستالژیک انتخاباتی، پایتخت را بیریخت کرد.
در میانه انواع و اقسام تبلیغات متنوع و گاه عجیبی که در این دوره از کاندیداهای باتجربه و بیتجربه شاهد بودیم، شاید باید لیستی از کاندیداها تهیه میکردیم که با زیرپاگذاشتن قانون، هنوز نمیدانستند تبلیغاتشان را نباید به هر جایی از شهر آویزان کنند و حقوق مردم شهر را زیر پا بگذارند. در این دوره شاهد بودیم چه افرادی که سه دوره است عضو شورای شهر هستند و چه کاندیدایی که دوره اول است چنین سطحی از مدنیت را تجربه میکند، هر دو هنوز نمیدانند نباید تبلیغاتشان را کیلویی و کیلومتری بر بدن شهر آویزان کنند و برای مردم شهری که قرار است برایشان خدمت کنند، زحمت بیافرینند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.