|

اشتباه پرسپولیس در نیمه دوم

ابراهیم آشتیانی: پیشکسوت پرسپولیس

بازی پرسپولیس و صبا دو نیمه متفاوت داشت. در نیمه اول پرسپولیس اشتباهات کمتری داشت و تیم برتر میدان بود. در این نیمه پرسپولیس دو موقعیت صددرصد گل داشت که هردو موقعیت را از دست داد. برای مثال توپی که انصاریفرد از دست داد و شاید در نگاه اول توپ آسانی هم بود. البته با توجه به اینکه در ایران بازیکنان چندان به کار گروهی عادت ندارند در چنین صحنه‌هایی بازیکن تک‌به‌تک با دروازه‌بان تمام سعی‌اش را می‌کند که خودش توپ را وارد دروازه کند. انصاریفرد هم در این صحنه با توجه به تجارب قبلی‌اش انتظار چنین فداکاری را از سوی رضایی نداشت و گیج و سردرگم شده بود و همین سبب شد که در یک قدمی دروازه توپ را به بیرون فرستاد. چند دقیقه بعد هم شاهد بودیم که علی کریمی هم چنین موقعیتی را از دست داد. در نیمه دوم خستگی و کیفیت بد زمین بازی سبب شد که پرسپولیس به بازی هوایی رو بیاورد که با توجه به نوع بازی بازیکنان پرسپولیس چندان دلچسب نبود. بازی رو به عقب پرسپولیس در این نیمه و استفاده از پاس‌های بلند چندان مثمر ثمر نبود. پرسپولیس در این نیمه به جای اینکه پرس را از زمین حریف شروع کند بی‌جهت بازی را به زمین خودش کشانده بود و زمانی که توپ به دست پرسپولیس می‌افتاد بازیکنان مجبور می‌شدند مسافت زیادی را تا دروازه حریف طی کنند و همین مساله توان بازیکنان را زودتر از زمان مورد انتظار، تحلیل می‌برد. در مجموع پرسپولیس موقعیت بهتری نسبت به تیم قمی داشت که سعی می‌کرد با دویدن‌های بی‌امان بازیکنانش فضا را پوشش دهد و از همان ابتدا هم مشخص بود که به یک امتیاز بازی قانع است. در این چند بازی پرسپولیس نشان داده که اگر از همان ابتدای فصل چاره‌ای بهتر می‌اندیشید، می‌توانست با همین بازیکنان حرفی برای گفتن داشته باشد اما هنوز هم برای رسیدن به پنج تیم ابتدای جدول دیر نشده است. کار گروهی تیم در چند بازی اخیر پیشرفت کرده و می‌توان حداقل هواداران را برای به دست آوردن جام حذفی امیدوار کرد. به نظر من تیم تراکتورسازی به‌رغم رسیدن به صدر جدول هنوز هم برای قهرمانی شخصیت لازم را ندارد و تیم‌های استقلال و سپاهان امیدهای اول قهرمانی در این فصل هستند. استقلال به دلیل بازی منظم، یکدست و در اختیار داشتن بازیکنان خوب در تمام نقاط زمین امید اول قهرمانی است.

بازی پرسپولیس و صبا دو نیمه متفاوت داشت. در نیمه اول پرسپولیس اشتباهات کمتری داشت و تیم برتر میدان بود. در این نیمه پرسپولیس دو موقعیت صددرصد گل داشت که هردو موقعیت را از دست داد. برای مثال توپی که انصاریفرد از دست داد و شاید در نگاه اول توپ آسانی هم بود. البته با توجه به اینکه در ایران بازیکنان چندان به کار گروهی عادت ندارند در چنین صحنه‌هایی بازیکن تک‌به‌تک با دروازه‌بان تمام سعی‌اش را می‌کند که خودش توپ را وارد دروازه کند. انصاریفرد هم در این صحنه با توجه به تجارب قبلی‌اش انتظار چنین فداکاری را از سوی رضایی نداشت و گیج و سردرگم شده بود و همین سبب شد که در یک قدمی دروازه توپ را به بیرون فرستاد. چند دقیقه بعد هم شاهد بودیم که علی کریمی هم چنین موقعیتی را از دست داد. در نیمه دوم خستگی و کیفیت بد زمین بازی سبب شد که پرسپولیس به بازی هوایی رو بیاورد که با توجه به نوع بازی بازیکنان پرسپولیس چندان دلچسب نبود. بازی رو به عقب پرسپولیس در این نیمه و استفاده از پاس‌های بلند چندان مثمر ثمر نبود. پرسپولیس در این نیمه به جای اینکه پرس را از زمین حریف شروع کند بی‌جهت بازی را به زمین خودش کشانده بود و زمانی که توپ به دست پرسپولیس می‌افتاد بازیکنان مجبور می‌شدند مسافت زیادی را تا دروازه حریف طی کنند و همین مساله توان بازیکنان را زودتر از زمان مورد انتظار، تحلیل می‌برد. در مجموع پرسپولیس موقعیت بهتری نسبت به تیم قمی داشت که سعی می‌کرد با دویدن‌های بی‌امان بازیکنانش فضا را پوشش دهد و از همان ابتدا هم مشخص بود که به یک امتیاز بازی قانع است. در این چند بازی پرسپولیس نشان داده که اگر از همان ابتدای فصل چاره‌ای بهتر می‌اندیشید، می‌توانست با همین بازیکنان حرفی برای گفتن داشته باشد اما هنوز هم برای رسیدن به پنج تیم ابتدای جدول دیر نشده است. کار گروهی تیم در چند بازی اخیر پیشرفت کرده و می‌توان حداقل هواداران را برای به دست آوردن جام حذفی امیدوار کرد. به نظر من تیم تراکتورسازی به‌رغم رسیدن به صدر جدول هنوز هم برای قهرمانی شخصیت لازم را ندارد و تیم‌های استقلال و سپاهان امیدهای اول قهرمانی در این فصل هستند. استقلال به دلیل بازی منظم، یکدست و در اختیار داشتن بازیکنان خوب در تمام نقاط زمین امید اول قهرمانی است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.