فوتبالیستها
سوسن مقصودلو
مهناز - الو؛ سلام.
من - سلام مهوشجون به خونه زنگ بزن. اینجا خوب آنتن نمیده.
مهناز - نشناختید؟
من -... .
مهناز - من مهناز هستم. خواهر مهوش شماره خانه را لطف کنید.
من - یادداشت کنید.
مهناز - دوباره سلام. مزاحم نیستم؟
من - نه.
مهناز - چه خبر؟ داشتم برای پسرم شازده کوچولو را میخواندم به قسمت روباه و اهلی شدن که رسیدم؛ یاد شما افتادم که نقش گل را بازی کرده بودید. میشود با پسرم سلام علیک کنید؛ میخواهد صدای شما را بشنود.
من - شببخیر آقا کوچولو.
پسر - شببخیر خانم گل سرخ.
من - از شازدهکوچولو خوشت میاد.
پسر - بله خداحافظ.
مهناز - ببخشید؛ پسرم باید بخوابد.
من - ... .
مهناز - چه خبر هنوزم کار میکنید.
من - گاهی.
مهناز - خوب است که مینویسید. سرتان گرم میشود.
من - الان داشتم قصه عارفی را میخواندم؛ از مردی پرسید چندسالت است؛ گفت 30سال. گفت 30سال را از دست دادی چه بهدست آوردی؟
مهناز - خب.
من - همین.
مهناز - ... .
من - ... .
مهناز - پسرتان چطور است؟
من - پسر کوچکم 16ساله است.
مهناز - راست میگین. آخرینبار که دیدمش یکساله بود. پسر بزرگتان چه میکند؟
من - درسش تمام شده.
مهناز - یادتان است کارتون فوتبالیستها را دوست داشت.
من - یادم نمیاد.
مهناز - یکبار به او گفتم دو تا از فوتبالیستهای داخل کارتون، پسرخالههای من هستند.
من - راستی؟
مهناز - با تعجب گوش کرد وقتی رفتم به شما گفته بود چه دوست دروغگویی داری. یادتان است اسم آن فوتبالیستها چه بود؟
من - نه.
مهناز - خب دیگر مزاحم نمیشوم. خدانگهدار.
مهناز - ببخشید مجددا زنگ میزنم.
من - خواهش میکنم.
مهناز - به داریوشجان بگویید اسم پسرخالههای من سوباسا و کاکرو بود.
داریوش - کی بود مامان؟
من - خانمی که برای تو یک پیغام داشت.
داریوش - کی؟
من - مهناز بود.
داریوش - از بابام خبری نداد؟
من - نه.
مهناز - الو؛ سلام.
من - سلام مهوشجون به خونه زنگ بزن. اینجا خوب آنتن نمیده.
مهناز - نشناختید؟
من -... .
مهناز - من مهناز هستم. خواهر مهوش شماره خانه را لطف کنید.
من - یادداشت کنید.
مهناز - دوباره سلام. مزاحم نیستم؟
من - نه.
مهناز - چه خبر؟ داشتم برای پسرم شازده کوچولو را میخواندم به قسمت روباه و اهلی شدن که رسیدم؛ یاد شما افتادم که نقش گل را بازی کرده بودید. میشود با پسرم سلام علیک کنید؛ میخواهد صدای شما را بشنود.
من - شببخیر آقا کوچولو.
پسر - شببخیر خانم گل سرخ.
من - از شازدهکوچولو خوشت میاد.
پسر - بله خداحافظ.
مهناز - ببخشید؛ پسرم باید بخوابد.
من - ... .
مهناز - چه خبر هنوزم کار میکنید.
من - گاهی.
مهناز - خوب است که مینویسید. سرتان گرم میشود.
من - الان داشتم قصه عارفی را میخواندم؛ از مردی پرسید چندسالت است؛ گفت 30سال. گفت 30سال را از دست دادی چه بهدست آوردی؟
مهناز - خب.
من - همین.
مهناز - ... .
من - ... .
مهناز - پسرتان چطور است؟
من - پسر کوچکم 16ساله است.
مهناز - راست میگین. آخرینبار که دیدمش یکساله بود. پسر بزرگتان چه میکند؟
من - درسش تمام شده.
مهناز - یادتان است کارتون فوتبالیستها را دوست داشت.
من - یادم نمیاد.
مهناز - یکبار به او گفتم دو تا از فوتبالیستهای داخل کارتون، پسرخالههای من هستند.
من - راستی؟
مهناز - با تعجب گوش کرد وقتی رفتم به شما گفته بود چه دوست دروغگویی داری. یادتان است اسم آن فوتبالیستها چه بود؟
من - نه.
مهناز - خب دیگر مزاحم نمیشوم. خدانگهدار.
مهناز - ببخشید مجددا زنگ میزنم.
من - خواهش میکنم.
مهناز - به داریوشجان بگویید اسم پسرخالههای من سوباسا و کاکرو بود.
داریوش - کی بود مامان؟
من - خانمی که برای تو یک پیغام داشت.
داریوش - کی؟
من - مهناز بود.
داریوش - از بابام خبری نداد؟
من - نه.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.