جزییات طرح انتقال آب خزر به ایران مرکزی
شرق: طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان اول بار از سوی محمود احمدینژاد مطرح شد، این طرح با عنوان «انتقال آب خزر به ایران مرکزی» چندی پیش با سرمایهای بالغ بر سههزارمیلیاردتومان کلید خورد و عملیات اجرایی آن آغاز شد. بر این اساس طرح شیرینکردن آب دریای خزر در سواحل مازندران با پیمانکاری قرارگاه خاتمالانبیاء (ص) کلید خورد و پس از کلنگزدن این طرح، اقدامات اجرایی برای تامین آب استانهای هدف شروع میشود. این طرح با هدف تامین آب مورد نیاز استانهای مختلف از جمله سمنان اجرا میشود. اگرچه اعلام میشد در زمان دولت دهم این طرح حتما اجرایی میشود اما این درحالی است که تا پایان عمر این دولت حدود دو ماه بیشتر نمانده است. از سوی دیگر، مسوولان این طرح ادعا میکنند درحالی که باتوجه به محدودیت سفرههای آب زیرزمینی و سطحی و کمبود آب شرب در استانهای مرکزی کشور، انتقال آب شیرین از مازندران به این استانها از اهداف مهم اجرای این طرح است، اجرای این طرح برای مازندران هم که در سالهای آینده با مشکل کمآبی احتمالی مواجه خواهد شد، گرهگشا خواهد بود. درحالی که وجود نیروگاههای برق و خط انتقال در مسیر، شرایط را برای اجرای این
پروژه مهیا کرده است، انتقال آب به استان سمنان از این طریق در اولین گام اجرای این طرح خواهد بود. همچنین براساس اعلام مسوولان وزارت نیرو، استانهای خراسان جنوبی، یزد و استانهای ایران مرکزی نیز در فازهای بعدی از این طرح استفاده خواهند کرد و آب انتقال داده شده برای کشاورزی صنعتی و بخش صنعت استفاده میشود. براساس اطلاعات موجود، ظرفیت نهایی این طرح انتقال سالانه 500میلیونمترمکعب آب است که در فاز اول انتقال صدمیلیونمترمکعب در برنامه قرار دارد. این درحالی است که اجرای این طرح در قالب ایده اتصال دو منبع آبی ایران یعنی دریای مازندران در شمال و خلیجفارس در جنوب انجام میشود و با توجه به پیشبینیهای صورتگرفته و اينكه خزر جزو آبهاي خيلي شور جهان است این طرح مقرون به صرفه و اقتصادی تشخیص داده شده است. سرمایهگذاری برای اجرای طرح شیرینسازی آب دریای خزر حدود دوهزارمیلیاردتومان اعلام شده که مدت زمان اجرای آن با پیمانکاری قرارگاه سازندگی خاتمالانبیاء (ص) حدود 24 ماه پیشبینی شده است. طرح شیرینسازی و انتقال آب دریایخزر به فلات مرکزی ایران از دو سال پیش مطالعات خود را آغاز کرده و با پیگیریهای دولت و شخص رییسجمهور
و تامین اعتبار این پروژه از منابع اعتباری خارج از مجموعه آب کشور با سرعت بیشتری در دستور کار قرار گرفته است. اولین مسیر که عملیات اجرایی آن چندی پیش آغاز شد شیرینسازی آب دریای خزر و انتقال آن از مسیر ساری، سمنان، قم، کاشان و اصفهان را در دستور کار دارد. در فاز نخست این طرح که با هدف تامین آب شرب و صنعت اجرا میشود، انتقال آب تا سمنان اجرایی خواهد شد که در ادامه در صورت اعلام نیاز مشتریان امکان ادامه خطوط انتقال آب به شهرهای فوقالذکر وجود دارد. بر اساس اعلام معاون وزیر نیرو، زمان اجرای این پروژه 24 ماه است، به گفته مسوولان، سرمایه از منابعی غیراز منابع تخصیصیافته برای بخش آب کشور تامین میشود و بالغ بر دوهزارمیلیاردتومان است و هزارمیلیاردتومان باقیمانده نیز در طول زمان اجرای پروژه تامین خواهد شد.
برای اجرای این طرح 9 گزینه مسیر متفاوت مطالعه شده که در نهایت هفتمین گزینه که از مسیر خطوط لوله نفت نکا ـ ری عبور میکرد توجیه اقتصادی بیشتری داشت چراکه این مسیر با حداقل مشکلات زیستمحیطی، اجتماعی و استملاک روبهرو بود و زیرساختهای لازم از جمله جادههای مورد نظر از پروژههای قبلی موجود بود که این کار موجب میشد حداقل زمان اجرا با استفاده از تجربیات قبلی مسیر خط لوله نفت و آب به ثبت برسد و همچنین هزینه اجرای طرح نیز در بهینهترین حالت ممکن ارزیابی شود.
مسیر خط انتقال آب خزر به سمنان با 179 کیلومتر خط انتقال و 185 کیلومتر خط لوله 12 ایستگاه پمپاژ دارد و پیشبینی میشود که در فاز اول صدمیلیونمترمکعب در سال را از دریای خزر به سمت مرکز ایران منتقل سازد. بر اساس اعلام آب انتقالی از دریای خزر به مرکز ایران به هیچ عنوان برای محصولات کشاورزی مورد استفاده قرار نخواهد گرفت، با مطالعاتی که انجام شد آب انتقالی تنها برای مصرف آب شرب و صنعت به استفاده میرسد و به هیچ عنوان برای کشاورزی غرقآبی به استفاده نخواهد رسید. اگر چه بسیاری از کارشناسان نسبت به اجرای این پروژه انتقاد میکنند و آن راتوجیهپذیر نمیدانند اما مجریان طرح با دفاع از پروژه درباره آن نظر دیگری دارند، به عنوان مثال یکی از معاونان وزیر نیرو در پاسخ به این سوال که واکنش وزارت نیرو به انتقادهای مطرحشده برای اجرای پروژه انتقال آب خزر چیست؟ گفت: کار اول ما ارایه اطلاعات است. چون برخی کارشناسان که اطلاعات کافی نداشتند دچار سوءتفاهم شده بودند. این پروژه همانطور که کارشناسان تاکید دارند هیچ توجیهی برای کشاورزی غرقآبی یا حتی گلخانهای ندارد و آب انتقالیافته تنها برای مصارف شرب و صنعت استفاده خواهد شد و در نهایت تنها ممکن است به استفاده کشاورزی صنعتی برسد که اگر متخصصان در جریان این اطلاعات باشند قطعا نظرشان فرق خواهد کرد. عطارزاده همچنین در واکنش به برخی اظهارات مطرحشده که اجرای پروژه انتقال آب خزر به مناطق مرکزی را پیشزمینهای برای انتقال پایتخت از تهران به سمنان میدانند، گفت: در طرح ما به هیچوجه این موضوع مدنظر قرار نداشته و این پروژه تنها با هدف تامین آب برای شهرهای مرکزی ایران که با بحران کمآبی مواجه هستند طراحی شده است. وی افزود: از سوی دیگر این پروژه به صنایع این اجازه را میدهد که واحدهای صنعتی را در سمنان و شهرهای اطراف آن توسعه دهند که این مغایر با هدف دورکردن واحدهای صنعتی از پایتخت خواهد بود.
برای اجرای این طرح 9 گزینه مسیر متفاوت مطالعه شده که در نهایت هفتمین گزینه که از مسیر خطوط لوله نفت نکا ـ ری عبور میکرد توجیه اقتصادی بیشتری داشت چراکه این مسیر با حداقل مشکلات زیستمحیطی، اجتماعی و استملاک روبهرو بود و زیرساختهای لازم از جمله جادههای مورد نظر از پروژههای قبلی موجود بود که این کار موجب میشد حداقل زمان اجرا با استفاده از تجربیات قبلی مسیر خط لوله نفت و آب به ثبت برسد و همچنین هزینه اجرای طرح نیز در بهینهترین حالت ممکن ارزیابی شود.
مسیر خط انتقال آب خزر به سمنان با 179 کیلومتر خط انتقال و 185 کیلومتر خط لوله 12 ایستگاه پمپاژ دارد و پیشبینی میشود که در فاز اول صدمیلیونمترمکعب در سال را از دریای خزر به سمت مرکز ایران منتقل سازد. بر اساس اعلام آب انتقالی از دریای خزر به مرکز ایران به هیچ عنوان برای محصولات کشاورزی مورد استفاده قرار نخواهد گرفت، با مطالعاتی که انجام شد آب انتقالی تنها برای مصرف آب شرب و صنعت به استفاده میرسد و به هیچ عنوان برای کشاورزی غرقآبی به استفاده نخواهد رسید. اگر چه بسیاری از کارشناسان نسبت به اجرای این پروژه انتقاد میکنند و آن راتوجیهپذیر نمیدانند اما مجریان طرح با دفاع از پروژه درباره آن نظر دیگری دارند، به عنوان مثال یکی از معاونان وزیر نیرو در پاسخ به این سوال که واکنش وزارت نیرو به انتقادهای مطرحشده برای اجرای پروژه انتقال آب خزر چیست؟ گفت: کار اول ما ارایه اطلاعات است. چون برخی کارشناسان که اطلاعات کافی نداشتند دچار سوءتفاهم شده بودند. این پروژه همانطور که کارشناسان تاکید دارند هیچ توجیهی برای کشاورزی غرقآبی یا حتی گلخانهای ندارد و آب انتقالیافته تنها برای مصارف شرب و صنعت استفاده خواهد شد و در نهایت تنها ممکن است به استفاده کشاورزی صنعتی برسد که اگر متخصصان در جریان این اطلاعات باشند قطعا نظرشان فرق خواهد کرد. عطارزاده همچنین در واکنش به برخی اظهارات مطرحشده که اجرای پروژه انتقال آب خزر به مناطق مرکزی را پیشزمینهای برای انتقال پایتخت از تهران به سمنان میدانند، گفت: در طرح ما به هیچوجه این موضوع مدنظر قرار نداشته و این پروژه تنها با هدف تامین آب برای شهرهای مرکزی ایران که با بحران کمآبی مواجه هستند طراحی شده است. وی افزود: از سوی دیگر این پروژه به صنایع این اجازه را میدهد که واحدهای صنعتی را در سمنان و شهرهای اطراف آن توسعه دهند که این مغایر با هدف دورکردن واحدهای صنعتی از پایتخت خواهد بود.
شرق: طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان اول بار از سوی محمود احمدینژاد مطرح شد، این طرح با عنوان «انتقال آب خزر به ایران مرکزی» چندی پیش با سرمایهای بالغ بر سههزارمیلیاردتومان کلید خورد و عملیات اجرایی آن آغاز شد. بر این اساس طرح شیرینکردن آب دریای خزر در سواحل مازندران با پیمانکاری قرارگاه خاتمالانبیاء (ص) کلید خورد و پس از کلنگزدن این طرح، اقدامات اجرایی برای تامین آب استانهای هدف شروع میشود. این طرح با هدف تامین آب مورد نیاز استانهای مختلف از جمله سمنان اجرا میشود. اگرچه اعلام میشد در زمان دولت دهم این طرح حتما اجرایی میشود اما این درحالی است که تا پایان عمر این دولت حدود دو ماه بیشتر نمانده است. از سوی دیگر، مسوولان این طرح ادعا میکنند درحالی که باتوجه به محدودیت سفرههای آب زیرزمینی و سطحی و کمبود آب شرب در استانهای مرکزی کشور، انتقال آب شیرین از مازندران به این استانها از اهداف مهم اجرای این طرح است، اجرای این طرح برای مازندران هم که در سالهای آینده با مشکل کمآبی احتمالی مواجه خواهد شد، گرهگشا خواهد بود. درحالی که وجود نیروگاههای برق و خط انتقال در مسیر، شرایط را برای اجرای این
پروژه مهیا کرده است، انتقال آب به استان سمنان از این طریق در اولین گام اجرای این طرح خواهد بود. همچنین براساس اعلام مسوولان وزارت نیرو، استانهای خراسان جنوبی، یزد و استانهای ایران مرکزی نیز در فازهای بعدی از این طرح استفاده خواهند کرد و آب انتقال داده شده برای کشاورزی صنعتی و بخش صنعت استفاده میشود. براساس اطلاعات موجود، ظرفیت نهایی این طرح انتقال سالانه 500میلیونمترمکعب آب است که در فاز اول انتقال صدمیلیونمترمکعب در برنامه قرار دارد. این درحالی است که اجرای این طرح در قالب ایده اتصال دو منبع آبی ایران یعنی دریای مازندران در شمال و خلیجفارس در جنوب انجام میشود و با توجه به پیشبینیهای صورتگرفته و اينكه خزر جزو آبهاي خيلي شور جهان است این طرح مقرون به صرفه و اقتصادی تشخیص داده شده است. سرمایهگذاری برای اجرای طرح شیرینسازی آب دریای خزر حدود دوهزارمیلیاردتومان اعلام شده که مدت زمان اجرای آن با پیمانکاری قرارگاه سازندگی خاتمالانبیاء (ص) حدود 24 ماه پیشبینی شده است. طرح شیرینسازی و انتقال آب دریایخزر به فلات مرکزی ایران از دو سال پیش مطالعات خود را آغاز کرده و با پیگیریهای دولت و شخص رییسجمهور
و تامین اعتبار این پروژه از منابع اعتباری خارج از مجموعه آب کشور با سرعت بیشتری در دستور کار قرار گرفته است. اولین مسیر که عملیات اجرایی آن چندی پیش آغاز شد شیرینسازی آب دریای خزر و انتقال آن از مسیر ساری، سمنان، قم، کاشان و اصفهان را در دستور کار دارد. در فاز نخست این طرح که با هدف تامین آب شرب و صنعت اجرا میشود، انتقال آب تا سمنان اجرایی خواهد شد که در ادامه در صورت اعلام نیاز مشتریان امکان ادامه خطوط انتقال آب به شهرهای فوقالذکر وجود دارد. بر اساس اعلام معاون وزیر نیرو، زمان اجرای این پروژه 24 ماه است، به گفته مسوولان، سرمایه از منابعی غیراز منابع تخصیصیافته برای بخش آب کشور تامین میشود و بالغ بر دوهزارمیلیاردتومان است و هزارمیلیاردتومان باقیمانده نیز در طول زمان اجرای پروژه تامین خواهد شد.
برای اجرای این طرح 9 گزینه مسیر متفاوت مطالعه شده که در نهایت هفتمین گزینه که از مسیر خطوط لوله نفت نکا ـ ری عبور میکرد توجیه اقتصادی بیشتری داشت چراکه این مسیر با حداقل مشکلات زیستمحیطی، اجتماعی و استملاک روبهرو بود و زیرساختهای لازم از جمله جادههای مورد نظر از پروژههای قبلی موجود بود که این کار موجب میشد حداقل زمان اجرا با استفاده از تجربیات قبلی مسیر خط لوله نفت و آب به ثبت برسد و همچنین هزینه اجرای طرح نیز در بهینهترین حالت ممکن ارزیابی شود.
مسیر خط انتقال آب خزر به سمنان با 179 کیلومتر خط انتقال و 185 کیلومتر خط لوله 12 ایستگاه پمپاژ دارد و پیشبینی میشود که در فاز اول صدمیلیونمترمکعب در سال را از دریای خزر به سمت مرکز ایران منتقل سازد. بر اساس اعلام آب انتقالی از دریای خزر به مرکز ایران به هیچ عنوان برای محصولات کشاورزی مورد استفاده قرار نخواهد گرفت، با مطالعاتی که انجام شد آب انتقالی تنها برای مصرف آب شرب و صنعت به استفاده میرسد و به هیچ عنوان برای کشاورزی غرقآبی به استفاده نخواهد رسید. اگر چه بسیاری از کارشناسان نسبت به اجرای این پروژه انتقاد میکنند و آن راتوجیهپذیر نمیدانند اما مجریان طرح با دفاع از پروژه درباره آن نظر دیگری دارند، به عنوان مثال یکی از معاونان وزیر نیرو در پاسخ به این سوال که واکنش وزارت نیرو به انتقادهای مطرحشده برای اجرای پروژه انتقال آب خزر چیست؟ گفت: کار اول ما ارایه اطلاعات است. چون برخی کارشناسان که اطلاعات کافی نداشتند دچار سوءتفاهم شده بودند. این پروژه همانطور که کارشناسان تاکید دارند هیچ توجیهی برای کشاورزی غرقآبی یا حتی گلخانهای ندارد و آب انتقالیافته تنها برای مصارف شرب و صنعت استفاده خواهد شد و در نهایت تنها ممکن است به استفاده کشاورزی صنعتی برسد که اگر متخصصان در جریان این اطلاعات باشند قطعا نظرشان فرق خواهد کرد. عطارزاده همچنین در واکنش به برخی اظهارات مطرحشده که اجرای پروژه انتقال آب خزر به مناطق مرکزی را پیشزمینهای برای انتقال پایتخت از تهران به سمنان میدانند، گفت: در طرح ما به هیچوجه این موضوع مدنظر قرار نداشته و این پروژه تنها با هدف تامین آب برای شهرهای مرکزی ایران که با بحران کمآبی مواجه هستند طراحی شده است. وی افزود: از سوی دیگر این پروژه به صنایع این اجازه را میدهد که واحدهای صنعتی را در سمنان و شهرهای اطراف آن توسعه دهند که این مغایر با هدف دورکردن واحدهای صنعتی از پایتخت خواهد بود.
برای اجرای این طرح 9 گزینه مسیر متفاوت مطالعه شده که در نهایت هفتمین گزینه که از مسیر خطوط لوله نفت نکا ـ ری عبور میکرد توجیه اقتصادی بیشتری داشت چراکه این مسیر با حداقل مشکلات زیستمحیطی، اجتماعی و استملاک روبهرو بود و زیرساختهای لازم از جمله جادههای مورد نظر از پروژههای قبلی موجود بود که این کار موجب میشد حداقل زمان اجرا با استفاده از تجربیات قبلی مسیر خط لوله نفت و آب به ثبت برسد و همچنین هزینه اجرای طرح نیز در بهینهترین حالت ممکن ارزیابی شود.
مسیر خط انتقال آب خزر به سمنان با 179 کیلومتر خط انتقال و 185 کیلومتر خط لوله 12 ایستگاه پمپاژ دارد و پیشبینی میشود که در فاز اول صدمیلیونمترمکعب در سال را از دریای خزر به سمت مرکز ایران منتقل سازد. بر اساس اعلام آب انتقالی از دریای خزر به مرکز ایران به هیچ عنوان برای محصولات کشاورزی مورد استفاده قرار نخواهد گرفت، با مطالعاتی که انجام شد آب انتقالی تنها برای مصرف آب شرب و صنعت به استفاده میرسد و به هیچ عنوان برای کشاورزی غرقآبی به استفاده نخواهد رسید. اگر چه بسیاری از کارشناسان نسبت به اجرای این پروژه انتقاد میکنند و آن راتوجیهپذیر نمیدانند اما مجریان طرح با دفاع از پروژه درباره آن نظر دیگری دارند، به عنوان مثال یکی از معاونان وزیر نیرو در پاسخ به این سوال که واکنش وزارت نیرو به انتقادهای مطرحشده برای اجرای پروژه انتقال آب خزر چیست؟ گفت: کار اول ما ارایه اطلاعات است. چون برخی کارشناسان که اطلاعات کافی نداشتند دچار سوءتفاهم شده بودند. این پروژه همانطور که کارشناسان تاکید دارند هیچ توجیهی برای کشاورزی غرقآبی یا حتی گلخانهای ندارد و آب انتقالیافته تنها برای مصارف شرب و صنعت استفاده خواهد شد و در نهایت تنها ممکن است به استفاده کشاورزی صنعتی برسد که اگر متخصصان در جریان این اطلاعات باشند قطعا نظرشان فرق خواهد کرد. عطارزاده همچنین در واکنش به برخی اظهارات مطرحشده که اجرای پروژه انتقال آب خزر به مناطق مرکزی را پیشزمینهای برای انتقال پایتخت از تهران به سمنان میدانند، گفت: در طرح ما به هیچوجه این موضوع مدنظر قرار نداشته و این پروژه تنها با هدف تامین آب برای شهرهای مرکزی ایران که با بحران کمآبی مواجه هستند طراحی شده است. وی افزود: از سوی دیگر این پروژه به صنایع این اجازه را میدهد که واحدهای صنعتی را در سمنان و شهرهای اطراف آن توسعه دهند که این مغایر با هدف دورکردن واحدهای صنعتی از پایتخت خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.