با گذشت 3ماه از ورود ماهیهای آلوده، دامپزشکی اقدامی نکرد
ماهی با طعم نفت
شرق: اخیرا ماهیهای صید شده از رودخانه نمرود فیروزکوه و ماهیهای پرورشی این منطقه بوی نفت میدهد. پس از پیگیری تولیدکنندگان در منطقه، آلودگی این حوضچهها به تایید سازمان دامپزشکی رسید اما تاکنون اقدامی برای حل مساله صورت نگرفته است. در پی شکایت یکی از مصرفکنندگان به آلودگی ماههای این حوضچهها، سازمان دامپزشکی اعلام کرد: «ماهیهای خود را پس بدهید و پولتان را بگیرید!»
تیمور هیربد در گفتوگو با خبرنگار ما از جریانی که به دنبال خرید این ماهی تا شکایت از سازمانهای مربوطه برای او اتفاق افتاده میگوید. او اکنون 50 روز است که درگیر شکایاتی برای حفظ سلامت مردم استان تهران است که تاکنون به نتیجه نرسیده است.
هیربد ماجرا را به این صورت شرح میدهد: جمعه 30 فروردین 1392 در راه بازگشت از شهرستان فیروزکوه به تهران از کارگاه پرورش ماهی قزلآلای... در نمرود فیروزکوه تعدادی ماهی (که به گفته خودشان از تولید به مصرف است) خریداری کردم. در نخستین مرحله پس از طبخ متوجه شدیم ماهی از تولید به مصرف این پرورشدهنده بوی نفت میدهد. پس از این اتفاق موضوع آلودگی محیطی را طی شکایتی به اطلاع خانم ملاجعفری مسوول شبکه بهداشت و درمان فیروزکوه رساندم. اما در این پیگیری متوجه شدم این موضوع به شبکه بهداشت مربوط نمیشود. پاسخ خانم ملاجعفری به این قرار بود: «برطرفکردن این مشکل به عهده سازمان دامپزشکی است و ما ابزاری برای این کار و اعمال فشار در اختیار نداریم. تنها میتوانیم به دادن تذکر اکتفا کنیم. پس بهتر است به سازمان دامپزشکی مراجعه شود.»
ماهیهایی که یک هفته گذشته خریداری کرده بودیم با گذشت چند روز در فریزر به شدت بوی نفت گرفته بود. سرگیجه و حالت تهوع پس از مصرف این ماهی تا چند روز تمام اعضای خانواده را درگیر کرده بود. دلایل آلودگی حتمی آب رودخانه در طول مسیر، به این ترتیب محتمل عنوان شد: عملیات سدسازی در بالادست رودخانه، ورود فاضلابهای صنعتی در اماکن مجاور یا احتمالا نشت از پمپ بنزین اطراف و حاشیه رودخانه. اما در تاریخ هشت خرداد جاری، مالک مزرعه دیگر پرورش ماهی در منطقه، آلودهبودن ماهیهای فیروزکوه به مواد نفتی را با ذکر دلیل دیگری تایید کرد. او اذعان کرد که خوراک ماهی مایع و روغنیای که از بندرعباس وارد کشور شده است و توسط تانکرهای نفتکش و سموم دیگر به نمایندگی شرکت واردکننده در مازندران یا تهران حمل شده، موجب انتقال مواد نفتی به حوضچههای پرورش شده است. بلافاصله طی شکایتی مراتب برای دومینبار به دکتردستور، ریاست سازمان دامپزشکی با ذکر تمام مراحل شکایات و پیگیری منعکس شد. سازمان دامپزشکی با اعزام کارشناس به مزرعه یاد شده؛ این آلودگی را تایید کرد. اما راهحل ارایه شده از سوی دامپزشکی در پاسخ به شکایت من اینگونه عنوان شد: «ماهیها را به همان کارگاه ببرید و پولتان را پس بگیرید.»
این پاسخ موجب شد طی نامهای در تاریخ 18 خرداد، شکواییه دیگری را به سازمان دامپزشکی ارسال کنم. در این نامه تاکیدم به دکتردستور آن بود که بازگشت پولی که برای ماهيها پرداخت کردهام برایم به هیچ عنوان اهمیتی ندارد. بنده مصر هستم موضوع آلودگی جهت حفظ سلامت مردم استان تهران که احتمالا مصرفکننده این محصول خواهند بود؛ به صورت ریشهای برطرف شود.
در هر حال این نامه تاکنون بیپاسخ مانده است. حال باید منتظر ماند و دید آیا سازمان دامپزشکی برای جلوگیری از ورود ماهیهای آلوده به بازار و رستورانهای منطقه فکری خواهد کرد؟
تیمور هیربد در گفتوگو با خبرنگار ما از جریانی که به دنبال خرید این ماهی تا شکایت از سازمانهای مربوطه برای او اتفاق افتاده میگوید. او اکنون 50 روز است که درگیر شکایاتی برای حفظ سلامت مردم استان تهران است که تاکنون به نتیجه نرسیده است.
هیربد ماجرا را به این صورت شرح میدهد: جمعه 30 فروردین 1392 در راه بازگشت از شهرستان فیروزکوه به تهران از کارگاه پرورش ماهی قزلآلای... در نمرود فیروزکوه تعدادی ماهی (که به گفته خودشان از تولید به مصرف است) خریداری کردم. در نخستین مرحله پس از طبخ متوجه شدیم ماهی از تولید به مصرف این پرورشدهنده بوی نفت میدهد. پس از این اتفاق موضوع آلودگی محیطی را طی شکایتی به اطلاع خانم ملاجعفری مسوول شبکه بهداشت و درمان فیروزکوه رساندم. اما در این پیگیری متوجه شدم این موضوع به شبکه بهداشت مربوط نمیشود. پاسخ خانم ملاجعفری به این قرار بود: «برطرفکردن این مشکل به عهده سازمان دامپزشکی است و ما ابزاری برای این کار و اعمال فشار در اختیار نداریم. تنها میتوانیم به دادن تذکر اکتفا کنیم. پس بهتر است به سازمان دامپزشکی مراجعه شود.»
ماهیهایی که یک هفته گذشته خریداری کرده بودیم با گذشت چند روز در فریزر به شدت بوی نفت گرفته بود. سرگیجه و حالت تهوع پس از مصرف این ماهی تا چند روز تمام اعضای خانواده را درگیر کرده بود. دلایل آلودگی حتمی آب رودخانه در طول مسیر، به این ترتیب محتمل عنوان شد: عملیات سدسازی در بالادست رودخانه، ورود فاضلابهای صنعتی در اماکن مجاور یا احتمالا نشت از پمپ بنزین اطراف و حاشیه رودخانه. اما در تاریخ هشت خرداد جاری، مالک مزرعه دیگر پرورش ماهی در منطقه، آلودهبودن ماهیهای فیروزکوه به مواد نفتی را با ذکر دلیل دیگری تایید کرد. او اذعان کرد که خوراک ماهی مایع و روغنیای که از بندرعباس وارد کشور شده است و توسط تانکرهای نفتکش و سموم دیگر به نمایندگی شرکت واردکننده در مازندران یا تهران حمل شده، موجب انتقال مواد نفتی به حوضچههای پرورش شده است. بلافاصله طی شکایتی مراتب برای دومینبار به دکتردستور، ریاست سازمان دامپزشکی با ذکر تمام مراحل شکایات و پیگیری منعکس شد. سازمان دامپزشکی با اعزام کارشناس به مزرعه یاد شده؛ این آلودگی را تایید کرد. اما راهحل ارایه شده از سوی دامپزشکی در پاسخ به شکایت من اینگونه عنوان شد: «ماهیها را به همان کارگاه ببرید و پولتان را پس بگیرید.»
این پاسخ موجب شد طی نامهای در تاریخ 18 خرداد، شکواییه دیگری را به سازمان دامپزشکی ارسال کنم. در این نامه تاکیدم به دکتردستور آن بود که بازگشت پولی که برای ماهيها پرداخت کردهام برایم به هیچ عنوان اهمیتی ندارد. بنده مصر هستم موضوع آلودگی جهت حفظ سلامت مردم استان تهران که احتمالا مصرفکننده این محصول خواهند بود؛ به صورت ریشهای برطرف شود.
در هر حال این نامه تاکنون بیپاسخ مانده است. حال باید منتظر ماند و دید آیا سازمان دامپزشکی برای جلوگیری از ورود ماهیهای آلوده به بازار و رستورانهای منطقه فکری خواهد کرد؟
شرق: اخیرا ماهیهای صید شده از رودخانه نمرود فیروزکوه و ماهیهای پرورشی این منطقه بوی نفت میدهد. پس از پیگیری تولیدکنندگان در منطقه، آلودگی این حوضچهها به تایید سازمان دامپزشکی رسید اما تاکنون اقدامی برای حل مساله صورت نگرفته است. در پی شکایت یکی از مصرفکنندگان به آلودگی ماههای این حوضچهها، سازمان دامپزشکی اعلام کرد: «ماهیهای خود را پس بدهید و پولتان را بگیرید!»
تیمور هیربد در گفتوگو با خبرنگار ما از جریانی که به دنبال خرید این ماهی تا شکایت از سازمانهای مربوطه برای او اتفاق افتاده میگوید. او اکنون 50 روز است که درگیر شکایاتی برای حفظ سلامت مردم استان تهران است که تاکنون به نتیجه نرسیده است.
هیربد ماجرا را به این صورت شرح میدهد: جمعه 30 فروردین 1392 در راه بازگشت از شهرستان فیروزکوه به تهران از کارگاه پرورش ماهی قزلآلای... در نمرود فیروزکوه تعدادی ماهی (که به گفته خودشان از تولید به مصرف است) خریداری کردم. در نخستین مرحله پس از طبخ متوجه شدیم ماهی از تولید به مصرف این پرورشدهنده بوی نفت میدهد. پس از این اتفاق موضوع آلودگی محیطی را طی شکایتی به اطلاع خانم ملاجعفری مسوول شبکه بهداشت و درمان فیروزکوه رساندم. اما در این پیگیری متوجه شدم این موضوع به شبکه بهداشت مربوط نمیشود. پاسخ خانم ملاجعفری به این قرار بود: «برطرفکردن این مشکل به عهده سازمان دامپزشکی است و ما ابزاری برای این کار و اعمال فشار در اختیار نداریم. تنها میتوانیم به دادن تذکر اکتفا کنیم. پس بهتر است به سازمان دامپزشکی مراجعه شود.»
ماهیهایی که یک هفته گذشته خریداری کرده بودیم با گذشت چند روز در فریزر به شدت بوی نفت گرفته بود. سرگیجه و حالت تهوع پس از مصرف این ماهی تا چند روز تمام اعضای خانواده را درگیر کرده بود. دلایل آلودگی حتمی آب رودخانه در طول مسیر، به این ترتیب محتمل عنوان شد: عملیات سدسازی در بالادست رودخانه، ورود فاضلابهای صنعتی در اماکن مجاور یا احتمالا نشت از پمپ بنزین اطراف و حاشیه رودخانه. اما در تاریخ هشت خرداد جاری، مالک مزرعه دیگر پرورش ماهی در منطقه، آلودهبودن ماهیهای فیروزکوه به مواد نفتی را با ذکر دلیل دیگری تایید کرد. او اذعان کرد که خوراک ماهی مایع و روغنیای که از بندرعباس وارد کشور شده است و توسط تانکرهای نفتکش و سموم دیگر به نمایندگی شرکت واردکننده در مازندران یا تهران حمل شده، موجب انتقال مواد نفتی به حوضچههای پرورش شده است. بلافاصله طی شکایتی مراتب برای دومینبار به دکتردستور، ریاست سازمان دامپزشکی با ذکر تمام مراحل شکایات و پیگیری منعکس شد. سازمان دامپزشکی با اعزام کارشناس به مزرعه یاد شده؛ این آلودگی را تایید کرد. اما راهحل ارایه شده از سوی دامپزشکی در پاسخ به شکایت من اینگونه عنوان شد: «ماهیها را به همان کارگاه ببرید و پولتان را پس بگیرید.»
این پاسخ موجب شد طی نامهای در تاریخ 18 خرداد، شکواییه دیگری را به سازمان دامپزشکی ارسال کنم. در این نامه تاکیدم به دکتردستور آن بود که بازگشت پولی که برای ماهيها پرداخت کردهام برایم به هیچ عنوان اهمیتی ندارد. بنده مصر هستم موضوع آلودگی جهت حفظ سلامت مردم استان تهران که احتمالا مصرفکننده این محصول خواهند بود؛ به صورت ریشهای برطرف شود.
در هر حال این نامه تاکنون بیپاسخ مانده است. حال باید منتظر ماند و دید آیا سازمان دامپزشکی برای جلوگیری از ورود ماهیهای آلوده به بازار و رستورانهای منطقه فکری خواهد کرد؟
تیمور هیربد در گفتوگو با خبرنگار ما از جریانی که به دنبال خرید این ماهی تا شکایت از سازمانهای مربوطه برای او اتفاق افتاده میگوید. او اکنون 50 روز است که درگیر شکایاتی برای حفظ سلامت مردم استان تهران است که تاکنون به نتیجه نرسیده است.
هیربد ماجرا را به این صورت شرح میدهد: جمعه 30 فروردین 1392 در راه بازگشت از شهرستان فیروزکوه به تهران از کارگاه پرورش ماهی قزلآلای... در نمرود فیروزکوه تعدادی ماهی (که به گفته خودشان از تولید به مصرف است) خریداری کردم. در نخستین مرحله پس از طبخ متوجه شدیم ماهی از تولید به مصرف این پرورشدهنده بوی نفت میدهد. پس از این اتفاق موضوع آلودگی محیطی را طی شکایتی به اطلاع خانم ملاجعفری مسوول شبکه بهداشت و درمان فیروزکوه رساندم. اما در این پیگیری متوجه شدم این موضوع به شبکه بهداشت مربوط نمیشود. پاسخ خانم ملاجعفری به این قرار بود: «برطرفکردن این مشکل به عهده سازمان دامپزشکی است و ما ابزاری برای این کار و اعمال فشار در اختیار نداریم. تنها میتوانیم به دادن تذکر اکتفا کنیم. پس بهتر است به سازمان دامپزشکی مراجعه شود.»
ماهیهایی که یک هفته گذشته خریداری کرده بودیم با گذشت چند روز در فریزر به شدت بوی نفت گرفته بود. سرگیجه و حالت تهوع پس از مصرف این ماهی تا چند روز تمام اعضای خانواده را درگیر کرده بود. دلایل آلودگی حتمی آب رودخانه در طول مسیر، به این ترتیب محتمل عنوان شد: عملیات سدسازی در بالادست رودخانه، ورود فاضلابهای صنعتی در اماکن مجاور یا احتمالا نشت از پمپ بنزین اطراف و حاشیه رودخانه. اما در تاریخ هشت خرداد جاری، مالک مزرعه دیگر پرورش ماهی در منطقه، آلودهبودن ماهیهای فیروزکوه به مواد نفتی را با ذکر دلیل دیگری تایید کرد. او اذعان کرد که خوراک ماهی مایع و روغنیای که از بندرعباس وارد کشور شده است و توسط تانکرهای نفتکش و سموم دیگر به نمایندگی شرکت واردکننده در مازندران یا تهران حمل شده، موجب انتقال مواد نفتی به حوضچههای پرورش شده است. بلافاصله طی شکایتی مراتب برای دومینبار به دکتردستور، ریاست سازمان دامپزشکی با ذکر تمام مراحل شکایات و پیگیری منعکس شد. سازمان دامپزشکی با اعزام کارشناس به مزرعه یاد شده؛ این آلودگی را تایید کرد. اما راهحل ارایه شده از سوی دامپزشکی در پاسخ به شکایت من اینگونه عنوان شد: «ماهیها را به همان کارگاه ببرید و پولتان را پس بگیرید.»
این پاسخ موجب شد طی نامهای در تاریخ 18 خرداد، شکواییه دیگری را به سازمان دامپزشکی ارسال کنم. در این نامه تاکیدم به دکتردستور آن بود که بازگشت پولی که برای ماهيها پرداخت کردهام برایم به هیچ عنوان اهمیتی ندارد. بنده مصر هستم موضوع آلودگی جهت حفظ سلامت مردم استان تهران که احتمالا مصرفکننده این محصول خواهند بود؛ به صورت ریشهای برطرف شود.
در هر حال این نامه تاکنون بیپاسخ مانده است. حال باید منتظر ماند و دید آیا سازمان دامپزشکی برای جلوگیری از ورود ماهیهای آلوده به بازار و رستورانهای منطقه فکری خواهد کرد؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.