|

روزنه‌اي براي تغيير

معصومه ابتکار

من رای می‌دهم، زیرا تصور می‌کنم فضايی برای تغییر شرایط موجود کشور ایجاد شده است. این فضا البته به لطف قانون اساسی و از امتیازات این قانون است که در نتیجه مبارزات حق‌طلبانه و آزادیخواهانه مردم ایران و فداکاری شهدای انقلاب ایجاد شده است تا مردم بتوانند در سرنوشت خود دخالت کنند. با تکیه بر این دستاورد مردم می‌توانند بر اساس نظرات خویش شرایط کشور را رقم بزنند. بنابراین ضرورت دارد ما که معتقد به مردمسالاری در چارچوب قانون اساسی هستیم این فرصت را مغتنم شمرده و از ظرفیت و پشتوانه قانون اساسی استفاده کنیم. روشن است که اگر مردم دخالت نکنند، سرنوشت به شکل دیگری رقم می‌خورد؛بنابراین آنچه نظر مردم است، تحقق نمی‌یابد. مردم ایران خواهان تغییر شرایط هستند و از هر طبقه و طیفی وضعیت کنونی را نامطلوب می‌دانند. وضعیت کنونی حاصل نگاه تک‌بعدی و تک‌سلیقه‌ای است که مدتی بر کشور حاکم و مدعی بود همه کارهای خوب و راه‌حل‌ها را در اختیار دارد. اما متاسفانه این مشکلات حل نشد، چنانچه امروز گرفتاری‌های عدیده‌ای در عرصه‌های اجتماعی، سیاسی و به خصوص اقتصادی داریم و از نظر بین‌المللی نیز در وضعیت نامطلوبی به سر می‌بریم. انتخابات برای مردم تنها پشتوانه‌ای است که می‌توانند توسط آن جهت‌گیری‌های کلان کشور را اصلاح کنند و تغییر دهند و خواسته‌ها و مطالبات عمومی را به کرسی نشانند. آنانی که صحبت از رای‌ندادن می‌کنند دچار دلسردی و دلخوری ناشی از مسایلی هستند که در گذشته لمس کرده‌اند و به این تحلیل رسیده‌اند که «رای‌دادن چه فایده‌ای دارد؟»، «آیا رای ما ارزش دارد؟»در پاسخ به این سوالات باید گفت تاثیر انتخابات که بارها شاهد آن بوده‌ایم به خاطر حضور مردم است. فکر می‌کنم همه باید به رای خود به‌عنوان یک سرمایه باارزش نگاه کنیم. اتفاق بزرگ در این دوره پس از ثبت‌نام آیت‌الله رفسنجانی ایجاد همدلی و ائتلاف میان نیروهای اعتدالگرا و تحول‌خواه کشور بوده و ائتلافی از اصولگرایان میانه تا اصلاح‌طلبان را دربرگرفته است. این اجماع خوشبختانه حفظ شد و با کاندیداتوری دکتر روحانی و دکتر عارف دوباره نیروهای تحول‌خواه و میانه‌رو توانستند مطالبات خود را مطرح کنند. اینک نیز با انصراف مدبرانه دکترعارف برای هدفی بزرگ‌تر، این اجماع و وحدت حفظ شد و امید داریم با رای‌دادن به دکتر روحانی مسیر دولت‌های آقایان هاشمی و خاتمی تداوم یابد.
من رای می‌دهم، زیرا تصور می‌کنم فضايی برای تغییر شرایط موجود کشور ایجاد شده است. این فضا البته به لطف قانون اساسی و از امتیازات این قانون است که در نتیجه مبارزات حق‌طلبانه و آزادیخواهانه مردم ایران و فداکاری شهدای انقلاب ایجاد شده است تا مردم بتوانند در سرنوشت خود دخالت کنند. با تکیه بر این دستاورد مردم می‌توانند بر اساس نظرات خویش شرایط کشور را رقم بزنند. بنابراین ضرورت دارد ما که معتقد به مردمسالاری در چارچوب قانون اساسی هستیم این فرصت را مغتنم شمرده و از ظرفیت و پشتوانه قانون اساسی استفاده کنیم. روشن است که اگر مردم دخالت نکنند، سرنوشت به شکل دیگری رقم می‌خورد؛بنابراین آنچه نظر مردم است، تحقق نمی‌یابد. مردم ایران خواهان تغییر شرایط هستند و از هر طبقه و طیفی وضعیت کنونی را نامطلوب می‌دانند. وضعیت کنونی حاصل نگاه تک‌بعدی و تک‌سلیقه‌ای است که مدتی بر کشور حاکم و مدعی بود همه کارهای خوب و راه‌حل‌ها را در اختیار دارد. اما متاسفانه این مشکلات حل نشد، چنانچه امروز گرفتاری‌های عدیده‌ای در عرصه‌های اجتماعی، سیاسی و به خصوص اقتصادی داریم و از نظر بین‌المللی نیز در وضعیت نامطلوبی به سر می‌بریم. انتخابات برای مردم تنها پشتوانه‌ای است که می‌توانند توسط آن جهت‌گیری‌های کلان کشور را اصلاح کنند و تغییر دهند و خواسته‌ها و مطالبات عمومی را به کرسی نشانند. آنانی که صحبت از رای‌ندادن می‌کنند دچار دلسردی و دلخوری ناشی از مسایلی هستند که در گذشته لمس کرده‌اند و به این تحلیل رسیده‌اند که «رای‌دادن چه فایده‌ای دارد؟»، «آیا رای ما ارزش دارد؟»در پاسخ به این سوالات باید گفت تاثیر انتخابات که بارها شاهد آن بوده‌ایم به خاطر حضور مردم است. فکر می‌کنم همه باید به رای خود به‌عنوان یک سرمایه باارزش نگاه کنیم. اتفاق بزرگ در این دوره پس از ثبت‌نام آیت‌الله رفسنجانی ایجاد همدلی و ائتلاف میان نیروهای اعتدالگرا و تحول‌خواه کشور بوده و ائتلافی از اصولگرایان میانه تا اصلاح‌طلبان را دربرگرفته است. این اجماع خوشبختانه حفظ شد و با کاندیداتوری دکتر روحانی و دکتر عارف دوباره نیروهای تحول‌خواه و میانه‌رو توانستند مطالبات خود را مطرح کنند. اینک نیز با انصراف مدبرانه دکترعارف برای هدفی بزرگ‌تر، این اجماع و وحدت حفظ شد و امید داریم با رای‌دادن به دکتر روحانی مسیر دولت‌های آقایان هاشمی و خاتمی تداوم یابد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.