|

31 و 38‌درصد شوخی است؟

امیرهادی انواری

فقط اولش کمی درد دارد. آمپول فرو می‌رود و بعد مایعی تزریق می‌شود. چند دقیقه بعد، آن مرد با آن ابزار نوک‌تیز ترسناک توی دهان شماست و حتی می‌توانید صدای «قرچ - قرچ» لثه‌تان را بشنوید. صدایش را می‌شنوید اما درد ندارد؛ تازه اگر از این دندانپزشک‌های خوش‌مشرب و بذله‌گو هم باشد، شاید کله‌پاچه یکی را بار بگذارد موقع طبابت، یا شوخی کند و... که زمان زودتر هم بگذرد. درد اصلی وقتی است که از «دکتر» خداحافظی می‌کنید، در مسیر آرام‌آرام «ذوق - ذوق» کردن دندانتان شروع می‌شود و وقتی به خانه برسید و در آینه نگاه کنید، تازه می‌فهمید چه خبر است...
صداوسیما یک خبر کوتاه اعلام می‌کند: «مرکز آمار در تازه‌ترین گزارش منتشره شاخص بهای کالا و خدمات مصرفی خانوارهای شهری براساس سال پایه 1390 را در 12ماهه منتهی به اردیبهشت‌ماه سال‌جاری 31‌درصد و میانگین تورم نقطه به نقطه اردیبهشت‌ماه را 2/38‌درصد اعلام کرد.» خیلی سریع هم از خبر گذشته و به بحران سیاسی ترکیه و... می‌پردازد. انگار اعداد بی‌حیثیت شدند، شاید هم ما آن لثه‌ای هستیم که آمپولی به تنمان فروشده و مایعی تزریق کرده که دیگر مردم برایشان مهم نیست 31‌درصد یعنی چه... 38‌درصد تورم نقطه‌ای، یعنی میانگین هزینه‌ای که خانوار برای نیازهای خود خرج می‌کرده در اردیبهشت امسال نسبت به زمان مشابه سال قبل 38‌درصد افزایش داشته، خبری هم از افزایش متناسب دستمزد، خبری از آمار رشد اقتصادی و... هم نیست. برای روشن‌شدن اهمیت این عدد توجه داشته باشید که نرخ رشد سالانه تورم در سال‌های 1354 تا 1357 که یکی از عوامل اصلی نارضایتی مردم در آن سال‌ها به شمار می‌رود به ترتیب برابر: 7/6، 7/18 و 3/26‌درصد ثبت شده است. اقتصاد بحران‌زده یونان که صداوسیمای ما هم به انعکاس آن علاقه زیادی دارد تورمی برابر 1/1‌درصد است. تغییرات نرخ رشد تورم در اقتصادی به بزرگی حوزه دلار در سال‌های موسوم به بحران اقتصادی تنها نزدیک به دو‌درصد تغییر داشت، در حال حاضر نرخ رشد تورم ایالات‌متحده که هنوز هم تبعات ناشی از رخداد بازار مسکن در سال‌های 2007 تا 2012 را تحمل می‌کند تنها برابر 7/1‌درصد است که این تورم البته در کنار رشد اقتصادی 5/1‌درصدی این دیده می‌شود. کشور جنگ‌زده عراق، در سال 2012 تنها 4/6‌درصد تورم داشته و همسایه شرقی‌مان افغانستان با آن همه بازار‌های آشفته، تورم 14‌درصدی دارد. به جنوب که برویم، تورم سالانه کویت 2/3‌درصد و تورم امارات متحده 1/1‌درصد ثبت شده است. حتی تورم پاکستان هم نزدیک 11‌درصد ثبت شده است. در کشور خودمان حتی در سال‌های جنگ هم تورم پنج و 11 و 17‌درصد بود، تنها در سال‌های 66 و 67 که نهایتا به پذیرش قطعنامه رسید، تورم به بیش از 28‌درصد رسید. تازه این تورم سالانه 31 و نقطه‌ای 38‌درصدی در اردیبهشت‌ماه در حالی است که طی دولت نهم و دهم، دوبار سال پایه محاسبه نرخ تورم تغییر کرده، جدول ضرایب اهمیت که اهمیت آن تا حدی است که می‌تواند نرخ تورم را حتی وارونه جلوه دهد یک‌بار توسط بانک مرکزی تغییر کرده و... . مرکز آمار در خبر خود، مستندات خود برای این نرخ را اعلام نکرده است، یعنی ممکن است برای مثال در این محاسبه ضریب اهمیت تغییرات شاخص بهای «سبزی‌خوردن» پنج‌درصد و ضریب اهمیت تغییرات قیمت مسکن برای مثال یک‌درصد در نظر گرفته شده باشد و تا زمانی که ضرایب اهمیت هم اعلام نشود، نمی‌توان قضاوتی روشن درباره این عدد داشت. به هر تقدیر، آنچه جالب است، شوخی و بی‌تفاوتی مردم با این اعداد است، باور کنید 31‌درصد تورم سالانه عدد کوچکی نیست، با این حال ما هنوز زنده هستیم؛ شاید حتی دست‌زدن به لثه بیمار صدها واحد درد به بدن تحمیل کند، اما وقتی آن آمپول را دکتر فرو کرده باشد، بزله‌گو هم باشد، تیغ هم لای لثه شما باشد، تازه می‌خندید، شاید به اینکه: «چه جالب... درد ندارد!»
فقط اولش کمی درد دارد. آمپول فرو می‌رود و بعد مایعی تزریق می‌شود. چند دقیقه بعد، آن مرد با آن ابزار نوک‌تیز ترسناک توی دهان شماست و حتی می‌توانید صدای «قرچ - قرچ» لثه‌تان را بشنوید. صدایش را می‌شنوید اما درد ندارد؛ تازه اگر از این دندانپزشک‌های خوش‌مشرب و بذله‌گو هم باشد، شاید کله‌پاچه یکی را بار بگذارد موقع طبابت، یا شوخی کند و... که زمان زودتر هم بگذرد. درد اصلی وقتی است که از «دکتر» خداحافظی می‌کنید، در مسیر آرام‌آرام «ذوق - ذوق» کردن دندانتان شروع می‌شود و وقتی به خانه برسید و در آینه نگاه کنید، تازه می‌فهمید چه خبر است...
صداوسیما یک خبر کوتاه اعلام می‌کند: «مرکز آمار در تازه‌ترین گزارش منتشره شاخص بهای کالا و خدمات مصرفی خانوارهای شهری براساس سال پایه 1390 را در 12ماهه منتهی به اردیبهشت‌ماه سال‌جاری 31‌درصد و میانگین تورم نقطه به نقطه اردیبهشت‌ماه را 2/38‌درصد اعلام کرد.» خیلی سریع هم از خبر گذشته و به بحران سیاسی ترکیه و... می‌پردازد. انگار اعداد بی‌حیثیت شدند، شاید هم ما آن لثه‌ای هستیم که آمپولی به تنمان فروشده و مایعی تزریق کرده که دیگر مردم برایشان مهم نیست 31‌درصد یعنی چه... 38‌درصد تورم نقطه‌ای، یعنی میانگین هزینه‌ای که خانوار برای نیازهای خود خرج می‌کرده در اردیبهشت امسال نسبت به زمان مشابه سال قبل 38‌درصد افزایش داشته، خبری هم از افزایش متناسب دستمزد، خبری از آمار رشد اقتصادی و... هم نیست. برای روشن‌شدن اهمیت این عدد توجه داشته باشید که نرخ رشد سالانه تورم در سال‌های 1354 تا 1357 که یکی از عوامل اصلی نارضایتی مردم در آن سال‌ها به شمار می‌رود به ترتیب برابر: 7/6، 7/18 و 3/26‌درصد ثبت شده است. اقتصاد بحران‌زده یونان که صداوسیمای ما هم به انعکاس آن علاقه زیادی دارد تورمی برابر 1/1‌درصد است. تغییرات نرخ رشد تورم در اقتصادی به بزرگی حوزه دلار در سال‌های موسوم به بحران اقتصادی تنها نزدیک به دو‌درصد تغییر داشت، در حال حاضر نرخ رشد تورم ایالات‌متحده که هنوز هم تبعات ناشی از رخداد بازار مسکن در سال‌های 2007 تا 2012 را تحمل می‌کند تنها برابر 7/1‌درصد است که این تورم البته در کنار رشد اقتصادی 5/1‌درصدی این دیده می‌شود. کشور جنگ‌زده عراق، در سال 2012 تنها 4/6‌درصد تورم داشته و همسایه شرقی‌مان افغانستان با آن همه بازار‌های آشفته، تورم 14‌درصدی دارد. به جنوب که برویم، تورم سالانه کویت 2/3‌درصد و تورم امارات متحده 1/1‌درصد ثبت شده است. حتی تورم پاکستان هم نزدیک 11‌درصد ثبت شده است. در کشور خودمان حتی در سال‌های جنگ هم تورم پنج و 11 و 17‌درصد بود، تنها در سال‌های 66 و 67 که نهایتا به پذیرش قطعنامه رسید، تورم به بیش از 28‌درصد رسید. تازه این تورم سالانه 31 و نقطه‌ای 38‌درصدی در اردیبهشت‌ماه در حالی است که طی دولت نهم و دهم، دوبار سال پایه محاسبه نرخ تورم تغییر کرده، جدول ضرایب اهمیت که اهمیت آن تا حدی است که می‌تواند نرخ تورم را حتی وارونه جلوه دهد یک‌بار توسط بانک مرکزی تغییر کرده و... . مرکز آمار در خبر خود، مستندات خود برای این نرخ را اعلام نکرده است، یعنی ممکن است برای مثال در این محاسبه ضریب اهمیت تغییرات شاخص بهای «سبزی‌خوردن» پنج‌درصد و ضریب اهمیت تغییرات قیمت مسکن برای مثال یک‌درصد در نظر گرفته شده باشد و تا زمانی که ضرایب اهمیت هم اعلام نشود، نمی‌توان قضاوتی روشن درباره این عدد داشت. به هر تقدیر، آنچه جالب است، شوخی و بی‌تفاوتی مردم با این اعداد است، باور کنید 31‌درصد تورم سالانه عدد کوچکی نیست، با این حال ما هنوز زنده هستیم؛ شاید حتی دست‌زدن به لثه بیمار صدها واحد درد به بدن تحمیل کند، اما وقتی آن آمپول را دکتر فرو کرده باشد، بزله‌گو هم باشد، تیغ هم لای لثه شما باشد، تازه می‌خندید، شاید به اینکه: «چه جالب... درد ندارد!»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.