|

تهران شهر بي‌دفاع

سياوش شهريور

شنيدن صداي شهر و دل‌سپردن به تقلاهاي مردمي که در اين شاه‌شهر زندگي مي‌کنند اساس همه برنامه‌ها، تصميم‌گيري‌ها، چاره‌ها و تدبيرهاست. امروزه زنان، مردان، کودکان، دختران و پسران اين شهر مي‌پرسند:
1- دختران و زنان اين شهر مي‌پرسند چرا شهرداري تهران باشگاه ويژه مردان شده است. چرا با وجود زنان تحصيلکرده، متخصص، مدير، انديشمند، مومن، پيشرو و ترقي‌خواه در اين شهر که داراي مدارج بالاي تحصيلي و مهارت‌هاي عالي اجتماعي، اقتصادي صنعتي و... هستند، هيچ شهردار زني وجود ندارد. آيا هيچ‌کدام توانايي اداره ناحيه يا منطقه‌اي از شهرداري را ندارند؟ چرا نبايد اين فرصت بزرگ را پاس داشت و اين خيل شکوهمند و جليل را در سرنوشت شهر شريک ساخت تا زيبايي، مهر، عاطفه، مديريت و تعهد گوش شهر را پر کند.
2- نيمي از ساختمان‌هاي اين شهر يا فرسوده است يا در حال تبديل به بافت فرسوده است. اين همه زنگ خطري که از زلزله در اين سرزمين به صدا در مي‌آيد کدام‌يک، جان ما را بيدار چاره‌سازي نجات جمع کثيري از مردم اين شهر مي‌کند که در خانه‌هاي کهنه، فرسوده و کوچه‌هاي تنگ و تاريک مي‌زيند و نيازمند همتي از سر تدبير، برنامه و دلسوزي هستند. کدام گروه شجاعت حضور در ميدان ساماندهي بافت‌هاي فرسوده شهر را دارد؟
3- آيا مردمي چنين سخت‌کوش که عمده اوقات شبانه‌روز را به کار مشغولند مستحق پاسخگويي به دغدغه امنيت‌شان نيستند؟ آيا تقويت امنيت ساکنين شهر از طريق انتقال مديريت راهنمايي و رانندگي و بخشي از کارکرد نيروي انتظامي از جمله پليس شهري به شهرداري و بالطبع مشارکت و نظارت بيشتر مردم بر امنيت شهري قابل دستيابي نيست؟
4- چه تدبيري براي اين همه شلوغي و آلودگي تهران شده است؟ براي زماني که از مردم اين شهر در ازدحام آدم و ماشين گرفته می‌شود، کدامين نهاد پاسخگو است؟ چرا توسعه حمل‌ونقل عمومي به‌ويژه مترو در اولويت کار نيست؟ آيا متوليان امر به اضطراب روح و روان آنان که در اين ترافيک سنگين شهري ساعت‌ها مي‌مانند انديشیده‌اند؟
5- آيا برنامه‌ريزي و ارايه خدمات به 600‌هزار سالمند، يکصد‌هزار معلول و 500‌هزار بي‌سواد و بيش از 40‌هزار کودک کار در شهر تهران مورد توجه بوده است؟ به راستي چه کسي مسوول ساماندهي ارايه خدمات به اين همشهريان است؟
6- آيا در شرايط مشکلات اقتصادي كنوني، شهرداري نمي‌تواند از طرق مختلف و دست‌کم تحرکاتي از قبيل آموزش مشاغل خانگي براي بانوان در جهت کمک به اقتصاد خانواده موثر باشد؟
7- چه سازماني بايد جوابگوي عدم توزيع عادلانه امکانات و خدمات شهري در اين کلانشهر باشد؟
8- آيا شهرداري نمي‌تواند در کنار ساير نهادها به عنوان متولي اصلي خدمات شهري به شيوه‌هاي گوناگون از ايجاد بنگاه کاريابي براي بيماران معتاد و خانواده‌هاي ايشان تا کمک هزينه درماني سازمان‌يافته براي حمايت و بازتواني همشهريان مبتلا به اعتياد در شهر، باري از دوش آنها و خانواده‌هايشان بردارد؟
9- چه گروهي بايد اسب ايمان و اراده و تدبير را زين کند و مهارت بهترزيستن، قانونمندتربودن، شادتربودن، شهروند خوب‌بودن، مادر و پدر آگاه‌تري بودن را با آموزش به مردم اين شهر منتقل کند.
10- آيا فرهنگسراها، مهدها، دبستان‌ها، کتابخانه‌ها و ... در اين شهر توانسته‌اند نسل بهتر و با فضيلت‌تر و آرام‌تر و شريف‌تر و با ارزش‌تري تربيت کنند؟
11- آيا استعداديابي در جوانان نخبه در حوزه‌هاي مختلف اعم از علمي- اجتماعي- ورزشي با ساير نهادهاي آموزشي و فرهنگي (آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها و...) و ارايه کمک‌هاي برنامه‌ريزي شده به استعدادهاي فقير و گمنام شهر در حوزه‌هاي علمي، هنري، ورزشي در حوزه کارکردي معاونت فرهنگي- اجتماعي شهرداري نيست؟
12- متوليان اصلي آموزش حقوق اوليه زيست شهري، از حقوق آپارتمان‌نشيني تا حقوق همسر و فرزند تا مهارت زيست انساني دو‌ميليون و يکصد‌هزار ساکنان آپارتمان اين شهرچه سازماني است؟
13- آيا به تفويض اختيارات اجرايي به منتخبان ساکنان محلات و شهرک‌ها از قبيل ارايه تسهيلات بانک شهر، تعميرات خيابان‌ها و معابر، برگزاري مراسم عمومي مانند معرفي شهروند نمونه، محله نمونه... دادن بورسيه به دانش‌آموزان مستعد در مناطق، تسهيل ارتباط مردم با شهرداري‌ها و شهرداران مناطق، مشارکت ساکنان در سازماندهي محله برحسب پتانسيل و قابليت هر محله فکري و تدبيري شده است؟
14- در کوچه پس‌کوچه‌هاي اين شهر چشم‌هاي مشتاق، شرقي، پراحساس و ريزبين، اثری از معماري فرهمند، جاندار، پررمزوراز و پرمعرفت ايراني و شرقي نمي‌بيند. آيا معماران فاضل ما نتوانسته‌اند شاهکار‌هاي اسلاف خود را بيافرينند؟ يا اراده و عزم و مديريتي نبوده است تا آنها را به اين خلاقيت و آفرينش فرمان دهد؟
چرا در زير پوست اين شهر نبض زندگي و شادي و طرب کندتر مي‌تپد. آيا شهرداري نمي‌تواند مراکز حضور مردم (متروها، ايستگاه‌هاي اتوبوس، تاکسي، ميادين ، پارک‌ها و...) را عصرها و صبح‌ها لبريز از شادي و سرور کند تا مردم با رنگدان شادي، غم‌هايشان را پاک کنند.
تهران ما بايد شهري براي زندگي بهتر باشد و همه براي دفاع از شهر و شهروندان، تدبير عاجل بينديشيم.
شنيدن صداي شهر و دل‌سپردن به تقلاهاي مردمي که در اين شاه‌شهر زندگي مي‌کنند اساس همه برنامه‌ها، تصميم‌گيري‌ها، چاره‌ها و تدبيرهاست. امروزه زنان، مردان، کودکان، دختران و پسران اين شهر مي‌پرسند:
1- دختران و زنان اين شهر مي‌پرسند چرا شهرداري تهران باشگاه ويژه مردان شده است. چرا با وجود زنان تحصيلکرده، متخصص، مدير، انديشمند، مومن، پيشرو و ترقي‌خواه در اين شهر که داراي مدارج بالاي تحصيلي و مهارت‌هاي عالي اجتماعي، اقتصادي صنعتي و... هستند، هيچ شهردار زني وجود ندارد. آيا هيچ‌کدام توانايي اداره ناحيه يا منطقه‌اي از شهرداري را ندارند؟ چرا نبايد اين فرصت بزرگ را پاس داشت و اين خيل شکوهمند و جليل را در سرنوشت شهر شريک ساخت تا زيبايي، مهر، عاطفه، مديريت و تعهد گوش شهر را پر کند.
2- نيمي از ساختمان‌هاي اين شهر يا فرسوده است يا در حال تبديل به بافت فرسوده است. اين همه زنگ خطري که از زلزله در اين سرزمين به صدا در مي‌آيد کدام‌يک، جان ما را بيدار چاره‌سازي نجات جمع کثيري از مردم اين شهر مي‌کند که در خانه‌هاي کهنه، فرسوده و کوچه‌هاي تنگ و تاريک مي‌زيند و نيازمند همتي از سر تدبير، برنامه و دلسوزي هستند. کدام گروه شجاعت حضور در ميدان ساماندهي بافت‌هاي فرسوده شهر را دارد؟
3- آيا مردمي چنين سخت‌کوش که عمده اوقات شبانه‌روز را به کار مشغولند مستحق پاسخگويي به دغدغه امنيت‌شان نيستند؟ آيا تقويت امنيت ساکنين شهر از طريق انتقال مديريت راهنمايي و رانندگي و بخشي از کارکرد نيروي انتظامي از جمله پليس شهري به شهرداري و بالطبع مشارکت و نظارت بيشتر مردم بر امنيت شهري قابل دستيابي نيست؟
4- چه تدبيري براي اين همه شلوغي و آلودگي تهران شده است؟ براي زماني که از مردم اين شهر در ازدحام آدم و ماشين گرفته می‌شود، کدامين نهاد پاسخگو است؟ چرا توسعه حمل‌ونقل عمومي به‌ويژه مترو در اولويت کار نيست؟ آيا متوليان امر به اضطراب روح و روان آنان که در اين ترافيک سنگين شهري ساعت‌ها مي‌مانند انديشیده‌اند؟
5- آيا برنامه‌ريزي و ارايه خدمات به 600‌هزار سالمند، يکصد‌هزار معلول و 500‌هزار بي‌سواد و بيش از 40‌هزار کودک کار در شهر تهران مورد توجه بوده است؟ به راستي چه کسي مسوول ساماندهي ارايه خدمات به اين همشهريان است؟
6- آيا در شرايط مشکلات اقتصادي كنوني، شهرداري نمي‌تواند از طرق مختلف و دست‌کم تحرکاتي از قبيل آموزش مشاغل خانگي براي بانوان در جهت کمک به اقتصاد خانواده موثر باشد؟
7- چه سازماني بايد جوابگوي عدم توزيع عادلانه امکانات و خدمات شهري در اين کلانشهر باشد؟
8- آيا شهرداري نمي‌تواند در کنار ساير نهادها به عنوان متولي اصلي خدمات شهري به شيوه‌هاي گوناگون از ايجاد بنگاه کاريابي براي بيماران معتاد و خانواده‌هاي ايشان تا کمک هزينه درماني سازمان‌يافته براي حمايت و بازتواني همشهريان مبتلا به اعتياد در شهر، باري از دوش آنها و خانواده‌هايشان بردارد؟
9- چه گروهي بايد اسب ايمان و اراده و تدبير را زين کند و مهارت بهترزيستن، قانونمندتربودن، شادتربودن، شهروند خوب‌بودن، مادر و پدر آگاه‌تري بودن را با آموزش به مردم اين شهر منتقل کند.
10- آيا فرهنگسراها، مهدها، دبستان‌ها، کتابخانه‌ها و ... در اين شهر توانسته‌اند نسل بهتر و با فضيلت‌تر و آرام‌تر و شريف‌تر و با ارزش‌تري تربيت کنند؟
11- آيا استعداديابي در جوانان نخبه در حوزه‌هاي مختلف اعم از علمي- اجتماعي- ورزشي با ساير نهادهاي آموزشي و فرهنگي (آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها و...) و ارايه کمک‌هاي برنامه‌ريزي شده به استعدادهاي فقير و گمنام شهر در حوزه‌هاي علمي، هنري، ورزشي در حوزه کارکردي معاونت فرهنگي- اجتماعي شهرداري نيست؟
12- متوليان اصلي آموزش حقوق اوليه زيست شهري، از حقوق آپارتمان‌نشيني تا حقوق همسر و فرزند تا مهارت زيست انساني دو‌ميليون و يکصد‌هزار ساکنان آپارتمان اين شهرچه سازماني است؟
13- آيا به تفويض اختيارات اجرايي به منتخبان ساکنان محلات و شهرک‌ها از قبيل ارايه تسهيلات بانک شهر، تعميرات خيابان‌ها و معابر، برگزاري مراسم عمومي مانند معرفي شهروند نمونه، محله نمونه... دادن بورسيه به دانش‌آموزان مستعد در مناطق، تسهيل ارتباط مردم با شهرداري‌ها و شهرداران مناطق، مشارکت ساکنان در سازماندهي محله برحسب پتانسيل و قابليت هر محله فکري و تدبيري شده است؟
14- در کوچه پس‌کوچه‌هاي اين شهر چشم‌هاي مشتاق، شرقي، پراحساس و ريزبين، اثری از معماري فرهمند، جاندار، پررمزوراز و پرمعرفت ايراني و شرقي نمي‌بيند. آيا معماران فاضل ما نتوانسته‌اند شاهکار‌هاي اسلاف خود را بيافرينند؟ يا اراده و عزم و مديريتي نبوده است تا آنها را به اين خلاقيت و آفرينش فرمان دهد؟
چرا در زير پوست اين شهر نبض زندگي و شادي و طرب کندتر مي‌تپد. آيا شهرداري نمي‌تواند مراکز حضور مردم (متروها، ايستگاه‌هاي اتوبوس، تاکسي، ميادين ، پارک‌ها و...) را عصرها و صبح‌ها لبريز از شادي و سرور کند تا مردم با رنگدان شادي، غم‌هايشان را پاک کنند.
تهران ما بايد شهري براي زندگي بهتر باشد و همه براي دفاع از شهر و شهروندان، تدبير عاجل بينديشيم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.