ایرانبرگر
احمد طالبینژاد
این روزها هرچه چشم میگردانم که فیلمی، برنامهای و یا هر اثر تصویری دیگری درباره انتخابات شورای شهروروستا ببینم، خبری نیست. همه پر از شور و هیجانزده به ریاستجمهوری چسبیدهاند، ولی مقامات رسانه بهاصطلاح ملی که باید بدانند از جهاتی مقوله انتخابات شوراها، هم در تهران و هم در شهرستانها، اهمیتش از انتخابات ریاستجمهوری بیشتر است، چون برگزیدگان مردم، بهطور مستقیم سرنوشت شهر و دیارشان را به دست میگیرند و اگر درست انتخاب شده باشند از حق و حقوقشان دفاع خواهند کرد و اگر نه هم که مثل یکی، دو دوره اخیر میبینیم که مثلا اعضای شورای شهر تهران بهجز دو، سه نفر، از منفعلترین عناصر سیاسی - اجتماعی ما هستند. چند نفر از جنس احمد مسجدجامعی را سراغ داریم که در لابهلای غوغاسالاری پول و سرمایه، پیشنهاد بدهند مردم گاهی هم به آسمان نگاه کنند - البته اگر برجهای سربهفلککشیده اجازه بدهند- و مثلا بروند کتابگردی کنند و دستکم سالی یک روز بهجای بازار سرمایه، سری هم به چهارسوق فرهنگ بزنند. این ماجرا منحصر به تهران نیست. در شهرهای کوچک و بزرگ و حتی روستاها هم در بر همین پاشنه میچرخد و ندیدهایم کسی از اعضای شورا، دغدغه فرهنگی داشته باشد. به شهرها و روستاهای شمالی بروید و ببینید که چگونه آداب و مراسم سوگ و سرور مردمان روستایی، به کاریکاتوری از مراسم اداواطواری تهرانیها تبدیل شده است. رقص قاسمآبادی و دیگر رقصهای محلی، جایشان را به تقلید دادهاند و دیگر کسی هنگام رقصیدن از فرمهای محلی که از شیوههای کار و کشت و داشت و برداشت مردمان نشئت میگرفت، استفاده نمیکند. چرا؟ معلوم است. در اغلب شهرها و روستاها کسانی وارد شوراها میشوند که شناخت چندانی از فرهنگ ندارند. انتخابات شوراها به بازی سیاسی تبدیل شده، درحالیکه نهاد شوراها قرار است بهطور مستقیم با زندگی مردمان پیوند داشته باشد. چند برنامه درباره توجیه مردم دراینخصوص از رسانه بهاصطلاح ملی پخش شد تا مردم بدانند که اگر اعضای شوراها درست انتخاب شوند، چه تحولی در اوضاعواحوالشان ایجاد خواهد شد؟ با وجود ساختهشدن چند فیلم سینمایی و یکی، دو سریال در این زمینه در سالهای گذشته، هنوز در این مقوله مهم، بهاصطلاح امروزیها فرهنگسازی نشده است. تلویزیون میتوانست در این روزها، فیلمهایی مثل مارمولک و ایرانبرگر و سریال سیروس مقدم که اسمش را فراموش کردهام و موضوعشان همین انتخابات شوراهاست را پخش کند تا مردم متوجه شوند برای انتخابشدن و ورود به عرصه قدرت- که از همینجاها شروع میشود- چه اتفاقاتی در پشت پرده صورت میگیرد و ما غافلیم، اما اين كار را نکرد.
این روزها هرچه چشم میگردانم که فیلمی، برنامهای و یا هر اثر تصویری دیگری درباره انتخابات شورای شهروروستا ببینم، خبری نیست. همه پر از شور و هیجانزده به ریاستجمهوری چسبیدهاند، ولی مقامات رسانه بهاصطلاح ملی که باید بدانند از جهاتی مقوله انتخابات شوراها، هم در تهران و هم در شهرستانها، اهمیتش از انتخابات ریاستجمهوری بیشتر است، چون برگزیدگان مردم، بهطور مستقیم سرنوشت شهر و دیارشان را به دست میگیرند و اگر درست انتخاب شده باشند از حق و حقوقشان دفاع خواهند کرد و اگر نه هم که مثل یکی، دو دوره اخیر میبینیم که مثلا اعضای شورای شهر تهران بهجز دو، سه نفر، از منفعلترین عناصر سیاسی - اجتماعی ما هستند. چند نفر از جنس احمد مسجدجامعی را سراغ داریم که در لابهلای غوغاسالاری پول و سرمایه، پیشنهاد بدهند مردم گاهی هم به آسمان نگاه کنند - البته اگر برجهای سربهفلککشیده اجازه بدهند- و مثلا بروند کتابگردی کنند و دستکم سالی یک روز بهجای بازار سرمایه، سری هم به چهارسوق فرهنگ بزنند. این ماجرا منحصر به تهران نیست. در شهرهای کوچک و بزرگ و حتی روستاها هم در بر همین پاشنه میچرخد و ندیدهایم کسی از اعضای شورا، دغدغه فرهنگی داشته باشد. به شهرها و روستاهای شمالی بروید و ببینید که چگونه آداب و مراسم سوگ و سرور مردمان روستایی، به کاریکاتوری از مراسم اداواطواری تهرانیها تبدیل شده است. رقص قاسمآبادی و دیگر رقصهای محلی، جایشان را به تقلید دادهاند و دیگر کسی هنگام رقصیدن از فرمهای محلی که از شیوههای کار و کشت و داشت و برداشت مردمان نشئت میگرفت، استفاده نمیکند. چرا؟ معلوم است. در اغلب شهرها و روستاها کسانی وارد شوراها میشوند که شناخت چندانی از فرهنگ ندارند. انتخابات شوراها به بازی سیاسی تبدیل شده، درحالیکه نهاد شوراها قرار است بهطور مستقیم با زندگی مردمان پیوند داشته باشد. چند برنامه درباره توجیه مردم دراینخصوص از رسانه بهاصطلاح ملی پخش شد تا مردم بدانند که اگر اعضای شوراها درست انتخاب شوند، چه تحولی در اوضاعواحوالشان ایجاد خواهد شد؟ با وجود ساختهشدن چند فیلم سینمایی و یکی، دو سریال در این زمینه در سالهای گذشته، هنوز در این مقوله مهم، بهاصطلاح امروزیها فرهنگسازی نشده است. تلویزیون میتوانست در این روزها، فیلمهایی مثل مارمولک و ایرانبرگر و سریال سیروس مقدم که اسمش را فراموش کردهام و موضوعشان همین انتخابات شوراهاست را پخش کند تا مردم متوجه شوند برای انتخابشدن و ورود به عرصه قدرت- که از همینجاها شروع میشود- چه اتفاقاتی در پشت پرده صورت میگیرد و ما غافلیم، اما اين كار را نکرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.