|

چالش‌های رئیس‌جمهور مکرون

امانوئل مکرون با وجود اینکه توانسته با کسب 66 درصد آرا به‌عنوان رئیس‌جمهوری جدید فرانسه در انتخابات پیروز شود اما دلایل کافی وجود دارد که نشان می‌دهد ریاست‌جمهوری برای او بازی بدون مانعی نخواهد بود. مکرون هشتم مي، یک روز پس از پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه، در مراسم یادبود پایان جنگ جهانی دوم شرکت کرد. درحالی‌که فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فعلی این کشور در این مراسم از احساساتش گفت، مکرون لب به سخن نگشود. حقیقت این است که پیروزی مکرون با رقم قاطعانه 66 درصد آن‌چنان که باید گویای پیچیدگی‌های انتخابات فرانسه نبود. هم‌زمان با اعلام نتایج این انتخابات، نتایج یک نظرسنجی نشان داد که 91 درصد مردم فرانسه گمان می‌کنند مکرون قادر نخواهد بود که در انتخابات پارلمانی آتی که در ماه ژوئن برگزار خواهد شد، اکثریت را کسب کند. شرایط وقتی پیچیده‌تر می‌شود که آمارها نشان می‌دهند 44 درصد واجدان شرایط رأی‌دادن در فرانسه در این انتخابات شرکت کرده‌اند که 43 درصد از آنها برای رأی‌نیاوردن «مارین لوپن»، نامزد راست‌های افراطی به مکرون رأی داده‌اند. علاوه بر این با وجود اینکه لوپن در این انتخابات شکست خورد اما توانست آرای جبهه ملی را به‌شدت افزایش دهد. درحالی‌که حدود 11‌ میلیون نفر در این انتخابات شرکت کرده‌اند، لوپن توانست مجموع آرای حزبش را در مقایسه با انتخابات سال 2002 دو برابر کند.
«استفان وانیچ»، از دانشمندان و محققان فرانسوی دراین‌باره می‌گوید: مکرون در میان مردم تنها 24 درصد محبوبیت دارد. این اتحادی از مردم و احزاب سیاسی علیه جبهه ملی بود که او را انتخاب کرد. برای جمهوری‌خواهان، انتخابات آنها دزدیده شده است و برای ملانشون هم شرایط این‌چنین بود که با 600‌ هزار رأی بیشتر می‌توانست به دور دوم راه‌ پیدا کند. پیش از برگزاری دور دوم انتخابات صدها نفر از مردم فرانسه تحت عنوان جبهه اجتماعی به خیابان‌ها آمدند و از مردم این کشور خواستند نه به مکرون و نه به لوپن رأی دهند. مسئله‌ حائز اهمیت اکنون تقسیم دستاوردها به‌ویژه در میان راست‌گرایان است و به این ترتیب انتخاب نخست‌وزیر به اقدامی کلیدی تبدیل شده است. وانیچ در بخش دیگری از سخنانش توضیح می‌دهد: چه مکرون یک چپ‌گرا را به‌عنوان نخست‌وزیر انتخاب کند چه یک راست‌گرا، این انتخاب به بی‌ثباتی در میان جمهوری‌خواهان منجر خواهد شد. وانیچ گمان می‌کند خاویر برتراند، یکی از وزرای دولت نیکلاس سارکوزی، رئیس‌جمهور سابق فرانسه یکی از گزینه‌های مطرح در این سمت است. بااین‌حال فیلیپ براود، تحلیلگر سیاسی معتقد است که برخلاف نظر وانیچ، در این انتخابات 66 درصد علیه 34 درصد به پیروزی رسیده‌اند. برای براود مقایسه انتخابات 2002 با انتخابات 2017 فرانسه بی‌معناست چراکه ژان ماری لوپن به‌قدری منفور بود که راهیابی وی به دور دوم انتخابات مردم را برانگیخت. این تحلیلگر سیاسی همچنین با این ایده مخالف است که مکرون در انتخاباتی بی‌رقیب پیروز شده است و اکنون می‌تواند در انتخابات مجلس نیز اکثریت را کسب کند.
براود همچنین تشریح می‌کند: من نمی‌گویم که انتخابات مجلس برای مکرون آسان خواهد بود. این مسئله که شما نه به راست و نه به چپ تعلق نداری، شرایط را برای تصمیم‌گیری بسیار دشوار می‌کند.

امانوئل مکرون با وجود اینکه توانسته با کسب 66 درصد آرا به‌عنوان رئیس‌جمهوری جدید فرانسه در انتخابات پیروز شود اما دلایل کافی وجود دارد که نشان می‌دهد ریاست‌جمهوری برای او بازی بدون مانعی نخواهد بود. مکرون هشتم مي، یک روز پس از پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه، در مراسم یادبود پایان جنگ جهانی دوم شرکت کرد. درحالی‌که فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فعلی این کشور در این مراسم از احساساتش گفت، مکرون لب به سخن نگشود. حقیقت این است که پیروزی مکرون با رقم قاطعانه 66 درصد آن‌چنان که باید گویای پیچیدگی‌های انتخابات فرانسه نبود. هم‌زمان با اعلام نتایج این انتخابات، نتایج یک نظرسنجی نشان داد که 91 درصد مردم فرانسه گمان می‌کنند مکرون قادر نخواهد بود که در انتخابات پارلمانی آتی که در ماه ژوئن برگزار خواهد شد، اکثریت را کسب کند. شرایط وقتی پیچیده‌تر می‌شود که آمارها نشان می‌دهند 44 درصد واجدان شرایط رأی‌دادن در فرانسه در این انتخابات شرکت کرده‌اند که 43 درصد از آنها برای رأی‌نیاوردن «مارین لوپن»، نامزد راست‌های افراطی به مکرون رأی داده‌اند. علاوه بر این با وجود اینکه لوپن در این انتخابات شکست خورد اما توانست آرای جبهه ملی را به‌شدت افزایش دهد. درحالی‌که حدود 11‌ میلیون نفر در این انتخابات شرکت کرده‌اند، لوپن توانست مجموع آرای حزبش را در مقایسه با انتخابات سال 2002 دو برابر کند.
«استفان وانیچ»، از دانشمندان و محققان فرانسوی دراین‌باره می‌گوید: مکرون در میان مردم تنها 24 درصد محبوبیت دارد. این اتحادی از مردم و احزاب سیاسی علیه جبهه ملی بود که او را انتخاب کرد. برای جمهوری‌خواهان، انتخابات آنها دزدیده شده است و برای ملانشون هم شرایط این‌چنین بود که با 600‌ هزار رأی بیشتر می‌توانست به دور دوم راه‌ پیدا کند. پیش از برگزاری دور دوم انتخابات صدها نفر از مردم فرانسه تحت عنوان جبهه اجتماعی به خیابان‌ها آمدند و از مردم این کشور خواستند نه به مکرون و نه به لوپن رأی دهند. مسئله‌ حائز اهمیت اکنون تقسیم دستاوردها به‌ویژه در میان راست‌گرایان است و به این ترتیب انتخاب نخست‌وزیر به اقدامی کلیدی تبدیل شده است. وانیچ در بخش دیگری از سخنانش توضیح می‌دهد: چه مکرون یک چپ‌گرا را به‌عنوان نخست‌وزیر انتخاب کند چه یک راست‌گرا، این انتخاب به بی‌ثباتی در میان جمهوری‌خواهان منجر خواهد شد. وانیچ گمان می‌کند خاویر برتراند، یکی از وزرای دولت نیکلاس سارکوزی، رئیس‌جمهور سابق فرانسه یکی از گزینه‌های مطرح در این سمت است. بااین‌حال فیلیپ براود، تحلیلگر سیاسی معتقد است که برخلاف نظر وانیچ، در این انتخابات 66 درصد علیه 34 درصد به پیروزی رسیده‌اند. برای براود مقایسه انتخابات 2002 با انتخابات 2017 فرانسه بی‌معناست چراکه ژان ماری لوپن به‌قدری منفور بود که راهیابی وی به دور دوم انتخابات مردم را برانگیخت. این تحلیلگر سیاسی همچنین با این ایده مخالف است که مکرون در انتخاباتی بی‌رقیب پیروز شده است و اکنون می‌تواند در انتخابات مجلس نیز اکثریت را کسب کند.
براود همچنین تشریح می‌کند: من نمی‌گویم که انتخابات مجلس برای مکرون آسان خواهد بود. این مسئله که شما نه به راست و نه به چپ تعلق نداری، شرایط را برای تصمیم‌گیری بسیار دشوار می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.