|

نه به تمام نجومی‌ها

سعید برآبادی : تنور انتخابات شايد كمي داغ شده، اما مردم هنوز در جواب این سؤال که «به چه کسی قرار است رأی بدهی؟» خاموشند. زیر پل سیدخندان، راننده‌های اتوبوس دارند خود را برای روز جهانی کارگر آماده می‌کنند. در دولت احمدی‌نژاد خبری از این برنامه‌ها نبود، اما حالا وضع تا حدودی فرق کرده است: «آدم‌هایی برای انتخابات از همین حالا تصمیم گرفته‌اند که در این دولت وضعشان بهتر شده؛ مثلا کارمند جایی بوده‌اند و خانه وام‌دار گرفته‌اند، اما در مورد ما که در دولت قبل پشت همین اتوبوس بودیم و حالا هم پشت همین اتوبوس هستیم، انتخاب سخت است. منِ نوعی باید دنبال دلیل‌های دیگری باشم برای رأی‌دادن». بعد از چند دلیلش اسم می‌برد: «مثلا سال گذشته دخترم رفت به رشته‌ای که دلش می‌خواست. شش سال بود این رشته کاملا مردانه شده بود، اما او به‌عنوان ورودی 95 دانشگاه توانست در این رشته قبول شود».برای همکار او تغییرات ملموس در این حد بوده و همین هم برایش شادی‌آور است: «وقتی ما در سال 92 به روحانی رأی دادیم، چاره دیگری نداشتیم، امروز چاره داریم، می‌دانیم که یک پله بالا آمده‌ایم، اما راستش در مناظره هیچ‌کدام از آقایان نتوانستند توجه من را جلب کنند، باید از مشکلات اجتماعی می‌گفتند، اما دعوای سیاسی و اقتصادی کردند، بدون اینکه معلوم شود این‌همه پول کجا رفته؟ کی املاک نجومی گرفته؟ کی حقوق نجومی گرفته؟» مرد جاافتاده‌ای که مسافرکشی می‌کند، می‌گوید به کسی رأی می‌دهد که دستِ فساد را رو کند: «برای من مهم است که رئیس‌جمهورم شجاع باشد و حرفش را بزند. باید بگوید که کی دزد است و کی رفیق دزد. اگر بگوید لیست دزدها توی جیبم است و هیچ‌وقت آن را رو نکند، خودش هم رفیق دزدهاست». می‌گوید ماجرای املاک نجومی را از تلگرام شنیده، اما نفهمیده که به کجا ختم شده است: «بنده سه سال است بازنشسته شده‌ام و روی همین پراید کار می‌کنم و به‌زور خرج زندگی‌ام را درمی‌آورم و بعد از این سال‌ها توانسته‌ام خانه‌ای 70متری در عشرت‌آباد داشته باشم، چطور است بعضی‌ها نیامده املاک نجومی می‌گیرند؟ چه فرقی هست بین من که 30 سال برای این مملکت خدمت کرده‌ام با آن آقایی که یک‌شبه، یک خانه را با رانت گرفته؟» در ميدان بعدي کمی اوضاع روشن‌تر به نظر می‌رسد؛ چندنفری تکلیفشان با رأی آخر اردیبهشت روشن است و چندتایی هم از مناظره‌ها راضی بوده‌اند، خصوصا از معاون اول رئیس‌جمهور که بعد از مدت‌ها، از اصلاح‌طلبی در رسانه ملی به نیکی یاد کرده است: «رأی من آقای روحانی خواهد بود، اما برای این رأی مثل خیلی‌های دیگر، پیش‌شرط‌هایی دارم. از همین‌جا به ایشان می‌گویم که اگر تکلیف مسائل داخلی و مطالبات زنان روشن نشود، ایشان رأی بالایی نخواهند آورد. اگر نمی‌توانند در این زمینه کاری کنند، لااقل با صدای بلند این را بگویند تا مردم بدانند به خواسته آنها توجه شده است». اینها را خانمی می‌گوید که در یک شرکت خصوصی مشغول به کار است و معتقد است که در چند سال گذشته، ثابت‌بودن نرخ تورم باعث شده از شغل و درآمدش راضی‌تر باشد، اگرچه از اسفند 95، وضع کار خراب شده است: «آقای روحانی اگر رأی بیاورند باید برای این رکود برنامه داشته باشند».این نظرات، مخالفانی هم دارد؛ آدم‌هایی که فکر می‌کنند می‌توان به گزینه‌هایی غیر از رئیس‌جمهور فعلی فکر کرد و اولین دوره ریاست‌جمهوری چهارساله را رقم زد، اما تکلیفشان برای گزینه جایگزین روشن نیست: «ما به کسی نیاز داریم که فرهنگ را به جامعه بازگرداند. مشکل امروز دخترِ من، ازدواج نیست، او ازدواج می‌کند و با مشکلات فراوان زندگی‌اش را می‌سازد، مشکل امروز او، پیشنهادهای غیراخلاقی است که به محض ازدواج به سمتش می‌آید. جامعه‌ای که فساد و مسائل غیراخلاقی در آن ریشه کرده نیاز به یک پاک‌سازی کامل دارد و این کار از دست کسی برمی‌آید که در این زمینه برنامه و تجربه داشته باشد».

سعید برآبادی : تنور انتخابات شايد كمي داغ شده، اما مردم هنوز در جواب این سؤال که «به چه کسی قرار است رأی بدهی؟» خاموشند. زیر پل سیدخندان، راننده‌های اتوبوس دارند خود را برای روز جهانی کارگر آماده می‌کنند. در دولت احمدی‌نژاد خبری از این برنامه‌ها نبود، اما حالا وضع تا حدودی فرق کرده است: «آدم‌هایی برای انتخابات از همین حالا تصمیم گرفته‌اند که در این دولت وضعشان بهتر شده؛ مثلا کارمند جایی بوده‌اند و خانه وام‌دار گرفته‌اند، اما در مورد ما که در دولت قبل پشت همین اتوبوس بودیم و حالا هم پشت همین اتوبوس هستیم، انتخاب سخت است. منِ نوعی باید دنبال دلیل‌های دیگری باشم برای رأی‌دادن». بعد از چند دلیلش اسم می‌برد: «مثلا سال گذشته دخترم رفت به رشته‌ای که دلش می‌خواست. شش سال بود این رشته کاملا مردانه شده بود، اما او به‌عنوان ورودی 95 دانشگاه توانست در این رشته قبول شود».برای همکار او تغییرات ملموس در این حد بوده و همین هم برایش شادی‌آور است: «وقتی ما در سال 92 به روحانی رأی دادیم، چاره دیگری نداشتیم، امروز چاره داریم، می‌دانیم که یک پله بالا آمده‌ایم، اما راستش در مناظره هیچ‌کدام از آقایان نتوانستند توجه من را جلب کنند، باید از مشکلات اجتماعی می‌گفتند، اما دعوای سیاسی و اقتصادی کردند، بدون اینکه معلوم شود این‌همه پول کجا رفته؟ کی املاک نجومی گرفته؟ کی حقوق نجومی گرفته؟» مرد جاافتاده‌ای که مسافرکشی می‌کند، می‌گوید به کسی رأی می‌دهد که دستِ فساد را رو کند: «برای من مهم است که رئیس‌جمهورم شجاع باشد و حرفش را بزند. باید بگوید که کی دزد است و کی رفیق دزد. اگر بگوید لیست دزدها توی جیبم است و هیچ‌وقت آن را رو نکند، خودش هم رفیق دزدهاست». می‌گوید ماجرای املاک نجومی را از تلگرام شنیده، اما نفهمیده که به کجا ختم شده است: «بنده سه سال است بازنشسته شده‌ام و روی همین پراید کار می‌کنم و به‌زور خرج زندگی‌ام را درمی‌آورم و بعد از این سال‌ها توانسته‌ام خانه‌ای 70متری در عشرت‌آباد داشته باشم، چطور است بعضی‌ها نیامده املاک نجومی می‌گیرند؟ چه فرقی هست بین من که 30 سال برای این مملکت خدمت کرده‌ام با آن آقایی که یک‌شبه، یک خانه را با رانت گرفته؟» در ميدان بعدي کمی اوضاع روشن‌تر به نظر می‌رسد؛ چندنفری تکلیفشان با رأی آخر اردیبهشت روشن است و چندتایی هم از مناظره‌ها راضی بوده‌اند، خصوصا از معاون اول رئیس‌جمهور که بعد از مدت‌ها، از اصلاح‌طلبی در رسانه ملی به نیکی یاد کرده است: «رأی من آقای روحانی خواهد بود، اما برای این رأی مثل خیلی‌های دیگر، پیش‌شرط‌هایی دارم. از همین‌جا به ایشان می‌گویم که اگر تکلیف مسائل داخلی و مطالبات زنان روشن نشود، ایشان رأی بالایی نخواهند آورد. اگر نمی‌توانند در این زمینه کاری کنند، لااقل با صدای بلند این را بگویند تا مردم بدانند به خواسته آنها توجه شده است». اینها را خانمی می‌گوید که در یک شرکت خصوصی مشغول به کار است و معتقد است که در چند سال گذشته، ثابت‌بودن نرخ تورم باعث شده از شغل و درآمدش راضی‌تر باشد، اگرچه از اسفند 95، وضع کار خراب شده است: «آقای روحانی اگر رأی بیاورند باید برای این رکود برنامه داشته باشند».این نظرات، مخالفانی هم دارد؛ آدم‌هایی که فکر می‌کنند می‌توان به گزینه‌هایی غیر از رئیس‌جمهور فعلی فکر کرد و اولین دوره ریاست‌جمهوری چهارساله را رقم زد، اما تکلیفشان برای گزینه جایگزین روشن نیست: «ما به کسی نیاز داریم که فرهنگ را به جامعه بازگرداند. مشکل امروز دخترِ من، ازدواج نیست، او ازدواج می‌کند و با مشکلات فراوان زندگی‌اش را می‌سازد، مشکل امروز او، پیشنهادهای غیراخلاقی است که به محض ازدواج به سمتش می‌آید. جامعه‌ای که فساد و مسائل غیراخلاقی در آن ریشه کرده نیاز به یک پاک‌سازی کامل دارد و این کار از دست کسی برمی‌آید که در این زمینه برنامه و تجربه داشته باشد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.