گذر از دوران گذار
محمد كبيري
بعد از اتفاقی که در سال 84 افتاد، جوانانی كه در حوزههای مدنی و حوزههای دولتی همسو با جریان اصلاحات بودند، دچار مشکل شدند و مقابلشان سدهای جدی قرار گرفت. جوانان تأثیر بسزایی در رأی آقای روحانی داشتند. من خاطرم هست که برخی امیدی به بازگشت به ریل اصلاحات نداشتند ، اما این جوانان بودند که پرچمداری مسیر اصلاحات را تغییر دادند.
حقیقت این است که ما این دوران گذار را طی کردیم و الان دولت آقای روحانی مصمم است به پوستاندازی و اينكه برای جوانان یک فضای جدید را ایجاد کند و رویکرد آن به صورت برنامهای برای همه جوانان، این است که انشاءالله چه از لحاظ بودجهای و برنامه و ساختاری نگاه ویژهای به جوانان شود و بهزودی خبر خوشی دراینباره از سوی رئیسجمهوری به جوانان داده خواهد شد و دیگر اینکه قطع به یقین در دولت آینده از ظرفیت نخبگان جوان به صورت جدیتری در تمام سطوح دولت استفاده خواهد شد. من فکر میکنم در فضای جدیدی که شکل میگیرد، مطالبات دهه هفتاد و هشتادیها پاسخ داده خواهد شد و دولت هم تاجاییکه بتواند با برنامههای خود آنها را رصد و مطالبات را پایش میکند.
باور من این است که تیم دولت و اتاق فکر دولت یک استراتژی جدی برای توجه به جوانان دارد و اتفاقا برای همه اینها در سطوح مختلف برنامه دارد.
فضای دانشجویی هم صبورانه از سال 84 تا 92 هشت سال را تحمل کرد. تعداد درخورتوجهی از تشکلهای تحولخواه و اصلاحطلب تعلیق یا بسته شدند. من فکر میکنم در این بازه زمانی ما کمتر از تعداد انگشتان دو دست تشکل تحولخواه و اصلاحطلب داشتیم؛ اما اتفاق مثبتی که افتاد، این بود که از سال 92 به بعد فضای سیاسی دانشگاهها بازتر و فضای امنیتی کمتر شد. کمی کجسلیقگیها در این مسیر دیده شد که عمدتا اینطور میگفتند که باقیمانده دولت قبل هستند و قرار شد نیروهایی که با تفکر دولت مردم و غالب دانشجویان همسو نیستند، این چهار سال را کار کنند و کارشان را ادامه دادند؛ اما بعضی جاهای خاص فشارهایی وارد کردند که سرعت اصلاح و تغییری که مدنظر دولت بود، کند شد؛ اما واقعیت این است که بههرحال برنامه دولت این بود که فضای دانشگاهها را بازتر کند، شما نگاه کنید چه کسانی برای وزارت علوم مطرح شدند؛ این نشاندهنده اولویت دولت است؛ آقای دکتر میلیمنفرد، آقای دکتر نيلياحمدآبادي، آقای دکتر فرجیدانا و... . جریان رقیب و جریان مقابل هم فهميده بودند که اگر نشاطی بخواهد در جامعه ایجاد شود، از جانب دانشگاه است؛ چه از لحاظ فرهنگی، سیاسی و علمی.
در این چهار سال، پنج نفر برای وزارتخانه معرفی شدند که این فشار از بیرون به دولت وارد شد؛ ولی دولت مستمرا دنبال این بود که نگاه خود را تغییر ندهد و در همین چهار سال تعداد تشکلهای اصلاحطلب به بیش از صد تشکل افزایش پیدا کرده؛ اما از آن طرف هم جریانهای دانشجویی انتظاراتی داشتند که دولت نتوانست به همه آنها پاسخ دهد. نه اینکه نخواهد؛ بلکه به خاطر فشارها و کجسلیقگیهایی بود که از بیرون وارد شد. این اتفاق نیفتاد و تا آنجاییکه من مطلع هستم، شخص آقای روحانی ورود کردند و مطالبات را شنیدند و دستورات جدی هم به صورت شفاهی و برای دو وزارت علوم و بهداشت صادر کردند که این مسیر دنبال شود و سرعت این تغییرات بیشتر شد و فکر میکنم در دولت بعدی وزارت علوم و بهداشت جزء افتخارات دولت آینده خواهند بود؛ از این نظر که فضا بازتر خواهد شد و آن مطالبات کلی و جرئی که در جریانهای دانشجویی وجود دارد، بهزودی تحقق پیدا خواهد کرد.
مثلا اگر درباره فضای دانشجویی و دانشگاه بخواهم صحبت کنم، آقای فرجیدانا ریاست ستاد دانشگاهیان را برعهده دارند. در اين راستا استادان مختلفی هستند که به فضای علمی و فرهنگی آگاهی دارند و برنامههای خیلی خوبی برای تحقق حقوق شهروندی و حقوق دانشجویی- که منتشر شد- در فضای دانشگاهی به صورت جدی در برنامهها دنبال شد. درباره بحث جوانان هم از لحاظ ساختاری تغییراتی در دولت بعد خواهیم داشت و ظرفیت و ساختار حوزه جوانان تقویت خواهد شد تا از ظرفیت مدیران جوان شایسته حتما در برنامههای دولت بعدی استفاده جدی شود و به طور کلی از نخبگانی که از ایران مهاجرت کردند. در برنامهای که به صورت جدی در یک سال اخیر شروع شده، به صورت خاص از ظرفیت آنها استفاده خواهد شد. من فکر می کنم جوانان پذیرفتهاند که این دوران گذار نیاز به صبر و حوصله همگانی دارد؛ اما الان نوبت نسلی است که از لحاظ علمی و اجرائی آمادگی این را دارد که درهمه سطوح به دولت کمک بکند و این مسئولیت را بپذیرد.
بعد از اتفاقی که در سال 84 افتاد، جوانانی كه در حوزههای مدنی و حوزههای دولتی همسو با جریان اصلاحات بودند، دچار مشکل شدند و مقابلشان سدهای جدی قرار گرفت. جوانان تأثیر بسزایی در رأی آقای روحانی داشتند. من خاطرم هست که برخی امیدی به بازگشت به ریل اصلاحات نداشتند ، اما این جوانان بودند که پرچمداری مسیر اصلاحات را تغییر دادند.
حقیقت این است که ما این دوران گذار را طی کردیم و الان دولت آقای روحانی مصمم است به پوستاندازی و اينكه برای جوانان یک فضای جدید را ایجاد کند و رویکرد آن به صورت برنامهای برای همه جوانان، این است که انشاءالله چه از لحاظ بودجهای و برنامه و ساختاری نگاه ویژهای به جوانان شود و بهزودی خبر خوشی دراینباره از سوی رئیسجمهوری به جوانان داده خواهد شد و دیگر اینکه قطع به یقین در دولت آینده از ظرفیت نخبگان جوان به صورت جدیتری در تمام سطوح دولت استفاده خواهد شد. من فکر میکنم در فضای جدیدی که شکل میگیرد، مطالبات دهه هفتاد و هشتادیها پاسخ داده خواهد شد و دولت هم تاجاییکه بتواند با برنامههای خود آنها را رصد و مطالبات را پایش میکند.
باور من این است که تیم دولت و اتاق فکر دولت یک استراتژی جدی برای توجه به جوانان دارد و اتفاقا برای همه اینها در سطوح مختلف برنامه دارد.
فضای دانشجویی هم صبورانه از سال 84 تا 92 هشت سال را تحمل کرد. تعداد درخورتوجهی از تشکلهای تحولخواه و اصلاحطلب تعلیق یا بسته شدند. من فکر میکنم در این بازه زمانی ما کمتر از تعداد انگشتان دو دست تشکل تحولخواه و اصلاحطلب داشتیم؛ اما اتفاق مثبتی که افتاد، این بود که از سال 92 به بعد فضای سیاسی دانشگاهها بازتر و فضای امنیتی کمتر شد. کمی کجسلیقگیها در این مسیر دیده شد که عمدتا اینطور میگفتند که باقیمانده دولت قبل هستند و قرار شد نیروهایی که با تفکر دولت مردم و غالب دانشجویان همسو نیستند، این چهار سال را کار کنند و کارشان را ادامه دادند؛ اما بعضی جاهای خاص فشارهایی وارد کردند که سرعت اصلاح و تغییری که مدنظر دولت بود، کند شد؛ اما واقعیت این است که بههرحال برنامه دولت این بود که فضای دانشگاهها را بازتر کند، شما نگاه کنید چه کسانی برای وزارت علوم مطرح شدند؛ این نشاندهنده اولویت دولت است؛ آقای دکتر میلیمنفرد، آقای دکتر نيلياحمدآبادي، آقای دکتر فرجیدانا و... . جریان رقیب و جریان مقابل هم فهميده بودند که اگر نشاطی بخواهد در جامعه ایجاد شود، از جانب دانشگاه است؛ چه از لحاظ فرهنگی، سیاسی و علمی.
در این چهار سال، پنج نفر برای وزارتخانه معرفی شدند که این فشار از بیرون به دولت وارد شد؛ ولی دولت مستمرا دنبال این بود که نگاه خود را تغییر ندهد و در همین چهار سال تعداد تشکلهای اصلاحطلب به بیش از صد تشکل افزایش پیدا کرده؛ اما از آن طرف هم جریانهای دانشجویی انتظاراتی داشتند که دولت نتوانست به همه آنها پاسخ دهد. نه اینکه نخواهد؛ بلکه به خاطر فشارها و کجسلیقگیهایی بود که از بیرون وارد شد. این اتفاق نیفتاد و تا آنجاییکه من مطلع هستم، شخص آقای روحانی ورود کردند و مطالبات را شنیدند و دستورات جدی هم به صورت شفاهی و برای دو وزارت علوم و بهداشت صادر کردند که این مسیر دنبال شود و سرعت این تغییرات بیشتر شد و فکر میکنم در دولت بعدی وزارت علوم و بهداشت جزء افتخارات دولت آینده خواهند بود؛ از این نظر که فضا بازتر خواهد شد و آن مطالبات کلی و جرئی که در جریانهای دانشجویی وجود دارد، بهزودی تحقق پیدا خواهد کرد.
مثلا اگر درباره فضای دانشجویی و دانشگاه بخواهم صحبت کنم، آقای فرجیدانا ریاست ستاد دانشگاهیان را برعهده دارند. در اين راستا استادان مختلفی هستند که به فضای علمی و فرهنگی آگاهی دارند و برنامههای خیلی خوبی برای تحقق حقوق شهروندی و حقوق دانشجویی- که منتشر شد- در فضای دانشگاهی به صورت جدی در برنامهها دنبال شد. درباره بحث جوانان هم از لحاظ ساختاری تغییراتی در دولت بعد خواهیم داشت و ظرفیت و ساختار حوزه جوانان تقویت خواهد شد تا از ظرفیت مدیران جوان شایسته حتما در برنامههای دولت بعدی استفاده جدی شود و به طور کلی از نخبگانی که از ایران مهاجرت کردند. در برنامهای که به صورت جدی در یک سال اخیر شروع شده، به صورت خاص از ظرفیت آنها استفاده خواهد شد. من فکر می کنم جوانان پذیرفتهاند که این دوران گذار نیاز به صبر و حوصله همگانی دارد؛ اما الان نوبت نسلی است که از لحاظ علمی و اجرائی آمادگی این را دارد که درهمه سطوح به دولت کمک بکند و این مسئولیت را بپذیرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.